மருத்துவமனை மருந்தகத்தில் பணிபுரியும் மருந்தாளுநர் என்பவர், மருந்துப் பொருட்களைப் பெற்று, சேமித்து வைத்து, விநியோகிக்கும் மருந்துகளில் நிபுணத்துவம் பெற்றவர் சுகாதார நிபுணர் ஆவார்.
மருந்தாளுநரின் பங்கு என்பது மருந்துச் சீட்டுகளின்படி மருந்துகளை வழங்குவது, பாதுகாப்பான மற்றும் பயனுள்ள மருந்துப் பயன்பாடுகள் நோயாளிகளுக்கு ஆலோசனை வழங்குவது, மருந்துகளுக்கு இடையேயான எதிர்வினைகளைச் சரிபார்ப்பது, மற்றும் நோய்த்தடுப்பு மருந்துகள் போன்ற சுகாதாரப் பரிசோதனைகளை வழங்குவது நோயாளிகளின் பயன்பாடு மற்றும் பக்க விளைவுகள் குறித்து ஆலோசனை வழங்குவது மற்றும் மருத்துவர்களுடன் ஒத்துழைப்பது. மருந்துச் சீட்டுகளின்படி மருந்துகளை வழங்குவதற்கு அப்பால், அவர்களுக்கு தடுப்பூசிகள், பரிசோதனைகள் (இரத்த அழுத்தம், கொழுப்பு, இரத்த சர்க்கரை) போன்ற சுகாதார சேவைகள் வழங்குகிறார்கள், சமூக மருந்துகள், மருத்துவமனைகள் மற்றும் கிளினிக்குகள் போன்ற பல்வேறு அமைப்புகளில் அணுகக்கூடிய சுகாதார வழங்குநர்கள் சேவை செய்கிறார்கள்.
சரியான மருந்தை, நபருக்கு, சரியான நேரத்தில், சரியான அளவில், சரியான திசையில் கொடுக்க வேண்டும் என்கிற லட்சியத்தை மருந்தாளுநர்கள் சரியாக கையாண்டாலே தங்களது கீழ்க்கண்ட பணிகள் சிறப்பாக செய்திட முடியும்.
*மருந்து மருந்துகளை துல்லியமாக தயாரித்து விநியோகித்தல், சில நேரங்களில் அவற்றை செய்தல்.
*மருந்துகளை எவ்வாறு எடுத்துக்கொள்வது, சாத்தியமான தொடர்புகள் மற்றும் பக்க விளைவுகள் நிர்வகிப்பது குறித்து நோயாளிகளுக்கு கற்பித்தல்.
*செயல்திறன், பாதுகாப்பு மற்றும் சரியான அளவுகளுக்கான மருந்து சிகிச்சைகளைக் கண்காணித்தல், தீங்கு விளைவிக்கும் தொடர்புகளைச் சரிபார்த்தல்.
*நோயாளி பராமரிப்பை மேம்படுத்தும் மருத்துவர்கள் மற்றும் பிற சுகாதார வழங்குநர்களுடன் இணைந்து பணியாற்றுதல். ஒரு...
இது எல்லாமே மருந்தாளுனர்களுக்கு தெரிந்த விஷயம் தான். நான் இப்போது குறிப்பிட விரும்புவது மருந்துகளை எடுத்து சேமித்து வைப்பது என்கிற முக்கியமான கடமையைப் பற்றியது. நான் இக்கட்டுரைகளில் ஏற்கனவே குறிப்பிட்டுள்ளதைப் போல மருந்துகள் அந்தந்த நிலையங்களுக்குத் தேவையான மருந்துகளைப் பெற்றுக் கொள்ளுதல் என்பது தமிழ்நாடு மருத்துவ சேவை கழகம் உருவான பிறகு மிகச் சிறப்பான முறையில் நடைபெற்று வருகிறது. தமிழ்நாடு மருத்துவ சேவை கழகம் தமிழகம் முழுவதும் மூன்று மாதங்கள் தேவைப்படக்கூடிய மருந்துகளை எப்பொழுதுமே கையிருப்பில் வைத்திருப்பது கொள்கையாகக் கொண்டுள்ளது. அதேபோல அனைத்து மருத்துவ நிலையங்களிலும், மருத்துவக் கல்லூரி மருத்துவமனை, மாவட்ட தலைமை மருத்துவமனை. வட்டத்தலைமை மருத்துவமனை, ஆரம்ப சுகாதார நிலையங்கள், மருந்துகள் என எல்லா இடங்களிலும் தங்களது தேவைகளை முறையாக திட்டமிட்டு குறைந்தது மூன்று மாத தேவையை கையிருப்பாகவே பராமரித்து வந்தால் மருந்து பற்றாக்குறையால் அவல நிலை வருவதை தடுக்க முடியும்.
அதற்கு விஐடி (VED) அனாலிசிஸ் ஏ பி சி (ஏபிசி) அனாலிசிஸ் என்ற இரு அறிவியல் பூர்வமான முறைகள் உள்ளன.
மருந்து மேலாண்மையில் VED பகுப்பாய்வு, பொருட்களின் செயல்பாட்டு முக்கியத்துவத்தின் அடிப்படையில் மிக முக்கியமானது, அத்தியாவசியம் அல்லது விரும்பத்தக்கவை என வகைப்படுத்துகிறது. இது மிக முக்கியமான பொருட்களுக்கு உயர் முன்னுரிமையும், அத்தியாவசியப் பொருட்களுக்கு சமச்சீரான இருப்பு இருப்பதையும், விரும்பத்தக்க பொருட்களும் குறைந்தபட்ச இருப்பு இருப்பதையும் உறுதிசெய்து, வள ஒதுக்கீட்டை மேம்படுத்துவது மற்றும் செலவு மிகுந்த இடையூறுகளைத் தடுக்கிறது.
பிரிவுகளின் விளக்கம்
மிக முக்கியமான செயல்பாடு (V: Vital): அவசியமான பொருட்கள்; இவை இல்லாததால் உற்பத்தி அல்லது சேவைகள் நின்றுவிடும் (எ.கா., ஒரு முக்கிய உயிர் காக்கும் மருந்து,Inj Streptokinase மருத்துவமனையில் ஆக்ஸிஜன்).
அத்தியாவசியம் (E:Essential ): முக்கியமான பொருட்கள்; இவை இல்லாததால் தற்காலிக செயல்பாடுகள் ஏற்படும், ஆனால் உடனடியாக நின்றுவிடாது (எ.கா.,ஆண்டிபயாடிக்ஸ் எனப்படும் எதிர் உயிரிகள், வலிநீக்கிகள்.. , கட்டுத் துணிகள்).
விரும்பத்தக்கவை (D:Desirable ): செயல்பாடுகளை உடனடியாகப் பாதிக்காத பொருட்கள்; இவை நீண்ட காலத்திற்கு இருப்பு இல்லாமல் இருக்கலாம்.( எ. கா., வைட்டமின்கள்)
ஏபிசி பகுப்பாய்வு என்பது சரக்குகள் அல்லது வாடிக்கையாளர்களை அவற்றின் மதிப்பின் அடிப்படையில் முன்னுரிமைப்படுத்துவதற்கான ஒரு முறையாகும். இது பொதுவாக மூன்று வகைகளாகப் (A, B, C) பிரிக்கப்படுகிறது. இதில் 'A' வகை பொருட்கள் மிகவும் மதிப்புமிக்கவை (எண்ணிக்கையில் குறைவானவை, அதிக தாக்கத்தை ஏற்படுத்துபவை), 'B' வகை பொருட்கள் நடுத்தரமானவை, மற்றும் 'C' வகை பொருட்கள் குறைந்த மதிப்புள்ளவை (எண்ணிக்கையில் அதிகமானவை, குறைந்த தாக்கத்தை ஏற்படுத்துபவை). இது வணிகங்களின் செயல்திறன் மற்றும் லாபத்திற்காக மிகவும் முக்கியமானவற்றில் தங்கள் வளங்களைச் செலுத்துகிறது. இது பரேட்டோ கொள்கையை (80/20 விதி) அடிப்படையில் கொண்டது. இதன் நோக்கம், 'A' வகை பொருட்களுக்குக் கடுமையான கட்டுப்பாட்டையும், 'B' வகை பொருட்களுக்கு மிதமான கட்டுப்பாட்டையும், 'C' வகை பொருட்களுக்கு எளிய கட்டுப்பாட்டையும் வழங்குவதன் மூலம் செலவுகளைக் குறைத்து, கிடைக்கும்தன்மையை மேம்படுத்துவதாகும்.
வகை A (உயர் மதிப்பு): குறைந்த எண்ணிக்கையிலான மருந்துகள் (எ.கா., 20%), ஆனால் மொத்த மதிப்பில் ஒரு பெரிய பகுதி (எ.கா., 80%) இவை உள்ளன. இதற்கு கடுமையான கட்டுப்பாடு, துல்லியமான முன்னறிவிப்பு மற்றும் அடிக்கடி ஆய்வு செய்தல் ஆகியவை தேவைப்படுகின்றன.
வகை B (நடுத்தர மதிப்பு): மிதமான எண்ணிக்கையிலான மருந்துகள் (எ.கா., 30-50%) மிதமான மதிப்புப் பங்களிப்பைக் கொண்டுள்ளது. இவை வழக்கமான கட்டுப்பாடுகளுடன் நிர்வகிக்கப்படுகின்றன.
வகை C (குறைந்த மதிப்பு): அதிக எண்ணிக்கையிலான மருந்துகள் (எ.கா., 50%), ஆனால் மொத்த மதிப்பில் ஒரு சிறிய பகுதியை மட்டுமே (எ.கா., 5%) உள்ளது. கூடுதல் சரக்குக் கையிருப்பைத் தடுக்கும் வகையில், எளிய கட்டுப்பாடுகளும் குறைந்தபட்ச பதிவுகளும் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.
இந்த அளவுக்கு அறிவியல் பூர்வமாக யாரும் யோசித்து செயல்படுவதில்லை என் அனுபவத்தில் கடந்த மூன்று ஆண்டுகளுக்கான மருந்துகள் உடையவை பயன்பாட்டில் சராசரி எடுத்து அதனோடு 10% கூடுதலாக இயன்றவரை VED அனலிசிஸ் முறையைப் பயன்படுத்தி ஓராண்டுக்கான தேவையை உருவாக்கிக் கொண்டேன்.
இந்த முறையை நான் புதுக்கோட்டை மாவட்ட தலைமை மருத்துவமனையில் பயன்படுத்த முயற்சி செய்து ஓரளவு வெற்றியும் பெற்றேன். அரசினர் ராஜாஜி மருத்துவமனைக்கு மருந்து கிடங்கு அலுவலராக பதவி உயர்வு பெற்ற பிறகு அங்கு நான் சந்தித்த பிரச்சனைகளில் முக்கியமான பற்றாக்குறை தான்.
மதுரையில் ஒரு தினசரி பத்திரிக்கையினுடைய அன்றாட வேலையே மருந்தகத்திற்கு வெளியில் நின்று கொண்டு யாரோ ஏதாவது மருந்து இல்லை சொல்லிவிட்டால் உடனே ராஜாஜி மருத்துவமனையில் மருந்து பற்றாக்குறை போடுவது தான் மேலும் கல்லூரி முதல்வரை பிடிக்காத சில மருத்துவர்கள் வேண்டுமென்றே இந்த பிரச்சனையை ஊதி பெரிதாக்க முயற்சி செய்வார்கள் அவ்வாறு பிரச்சனை வரும் போதெல்லாம் முதலில் உருளுவது மருந்து கிடங்கு அலுவலர் மற்றும் மருந்தாளுனர்களது தலை தான் அது எப்படி சமாளித்தேன் என்பது தான் என் பனிக்காலத்தில் சிறந்த விஷயமாக எடுத்துக் கொள்வேன்.
தொடரும்.....
No comments:
Post a Comment