சீனி கார்த்திகேயன் பக்கங்கள்

Friday, 31 July 2026

மற(றை) க்கப்பட்ட வரலாறு

 1808-ல் அமெரிக்கா அடிமை வணிகத்தை தடை செய்தது. உடனே அமெரிக்கா திருந்தி விட்டது, மனிதரை மனிதர் அடிமைப்படுத்துதல் என்பது கேவலம், முறையற்ற செயல். அவர்களை சமத்துவமாக நடத்த வேண்டும். மனிதர்களை மனிதர்களாக நடத்திட வேண்டும், மனம் திருந்தி விட்டார்கள் என்று நீங்கள் நினைத்தால் உடனடியாக அந்த எண்ணத்தை குழி தோண்டி புதைத்து விடுங்கள். அது வேறொன்றுமில்லை...  ஆப்பிரிக்க கண்டத்தில் இருந்து அவர்களை இறக்குமதி செய்வதற்கான செலவைவிட மலிவான முயற்சியை அவர்கள் கண்டுபிடித்தார்கள் என்பதே அது என்ன மலிவான முயற்சி என்பதை தெரிந்து கொள்ளுங்கள்.


அமெரிக்கா அடிமை வர்த்தகத்தைத் தடை செய்த பிறகு, அது மனிதர்களைக் கால்நடைகளைப் போல இனப்பெருக்கம் செய்யத் தொடங்கியது.

1808-ல், அட்லாண்டிக் கடலைக் கடந்து அடிமைப்படுத்தப்பட்ட ஆப்பிரிக்கர்களை இறக்குமதி செய்வதை அமெரிக்கா தடை செய்தது. மேலோட்டமாகப் பார்க்கையில் இது ஒரு புரட்சி போலத் தோன்றியது. ஆனால் அது அப்படியில்லை. ஆழமான தென்பகுதி முழுவதும் பருத்தி பரவியதால், அடிமை உழைப்பிற்கான தேவை குறையவில்லை, மாறாக அது தாறுமாறாக அதிகரித்தது. எனவே, அடிமைப்படுத்துபவர்கள் அடிமை மனிதர்களுக்கான மற்றொரு திட்டத்தைக் கண்டறிந்தனர். அவர்கள் தங்கள் நாட்டிலேயே அடிமை மனிதர்களை உற்பத்தி செய்ய முடிவு செய்தனர். அவர்கள் ஏற்கனவே தங்களுக்குச் சொந்தமான ஆப்பிரிக்க பெண்களின் கருப்பைகளை நாடினர்.

இது அடிமை இனப்பெருக்கம் என்று அழைக்கப்பட்டது, மேலும் இது அடிமை ஒழிப்புவாதிகளால் கிசுகிசுக்கப்பட்ட ஒரு வதந்தி அல்ல. அதிலிருந்து தப்பிப் பிழைத்த மக்களின் வார்த்தைகளிலேயே இது ஆவணப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. வரலாற்றாசிரியர்கள் இந்த மொழியைத் தெளிவாக வேறுபடுத்துகின்றனர். 1808-க்கு முன்பு, ஒரு இனப்பெருக்காளர் என்பது வெறுமனே ஒரு கர்ப்பிணிப் பெண்ணைக் குறித்தது. 1808-க்குப் பிறகு, அந்த வார்த்தை இலாபத்திற்காகக் குழந்தைகளைப் பெற்றெடுப்பது என்ற இன்னும் குரூரமான ஒன்றைக் குறிக்கத் தொடங்கியது. ஒரு அடிமைப் பெண்ணின் மதிப்பு, அவளை எத்தனை குழந்தைகளைப் பெற்றெடுக்கக் கட்டாயப்படுத்த முடியும் என்பதை வைத்தே அளவிடப்பட்டது. ஏனெனில், ஒவ்வொரு குழந்தையும் பணமாகவும், வயல்களில் வேலை செய்ய ஒரு புதிய தொழிலாளியாகவும், அல்லது மனித சந்தையில் விற்கப்பட வேண்டிய ஒரு உடலாகவும் கருதப்பட்டது.

அவர்களது அந்த எண்ணத்தைப் போலவே அதன் முறைகளும் கொடூரமானவையாக இருந்தன. அடிமைப்படுத்துபவர்கள், 'கால்நடை மனிதர்கள்' என்று அழைக்கப்பட்ட ஆண்களை, அவர்களின் உருவத்திற்காகவும் வலிமைக்காகவும் மதித்து, அவர்களை வாடகைக்கு விட்டனர் அல்லது அடிமைப் பெண்களுடன் அறைகளில் அடைத்து வைத்து, அன்பு, குடும்பம் அல்லது சம்மதம் ஆகியவற்றைப் பற்றி சிறிதும் கவலைப்படாமல் கர்ப்பத்தைக் கட்டாயப்படுத்தினர். ஒரு அடிமை மனிதன், பதினைந்து வெவ்வேறு பெண்களுடன் குழந்தைகளைப் பெற்றெடுக்கத் தான் கட்டாயப்படுத்தப்பட்டதாகச் சாட்சியமளித்தான். 108 வயதில் பேட்டி காணப்பட்ட ஜான் ஸ்மித் என்ற முன்னாள் அடிமை, தனது எஜமானர் இரண்டு அடிமைப் பெண்களுடன் தொடங்கி, கட்டாயக் கருத்தரிப்பு மூலம் அவர்களிடமிருந்து 300 மனிதர்களை உருவாக்கியதை நினைவு கூர்ந்தார். சிறுமிகள் இளம் வயதிலேயே குறிவைக்கப்பட்டனர். பன்னிரண்டு முதல் பதினைந்து வயதுக்குட்பட்ட வயது மட்டுமே அடிமைப் பெண்களின் எண்ணிக்கையில் சந்தையில் ஆண்களை விட அதிகமாக இருந்தது என்று வரலாற்றாசிரியர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர். ஏனெனில், அந்த வயதில்தான் சிறுமிகள் உழைக்கவும் குழந்தைகளைப் பெற்றெடுக்கவும் போதுமான வயதுடையவர்களாகக் கருதப்பட்டனர்.

இந்தக் கருத்தரிப்புக்கு அடியில் கற்பழிப்பும் இருந்தது. அடிமைப்படுத்தப்பட்ட பெண்களுக்குத் தங்கள் உடல்கள் மீது சட்டப்பூர்வமான உரிமை எதுவும் இல்லை. சட்டத்தின் பார்வையில், அவர்கள் கற்பழிக்கப்பட முடியாது, ஏனெனில் அவர்கள் சொத்து, சொத்து மறுக்க முடியாது. எனவே அவர்கள் அடிமைப்படுத்துபவர்களாலும், அவர்களின் மகன்களாலும், மேற்பார்வையாளர்களாலும், ஓட்டுநர்களாலும் வன்முறைக்கு உள்ளாக்கப்பட்டனர். அந்த வன்முறையால் பிறந்த குழந்தைகள் எஜமானரின் மகன்களோ மகள்களோ அல்ல. அவர்கள் அவனுடைய அடிமைகள், அவனுடைய சரக்கு, அவனுடைய இலாபம். ஒருவன் ஒரு பெண்ணைக் கற்பழித்துவிட்டு, அவள் சுமந்த குழந்தையை விற்க முடியும்.

இதைத்தான் தெளிவாகச் சொல்ல வேண்டும். புலம்பெயர்ந்த ஆப்பிரிக்கக் குடும்பங்களில் இவ்வளவு பெரிய பகுதி வேரோடு துண்டிக்கப்பட்டதற்கு இதுவே ஆழமான காரணம். பெயர்கள் அழிக்கப்பட்டன. தந்தையர்கள் அறியப்படாதவர்களாகவோ அல்லது பேச முடியாதவர்களாகவோ இருந்தனர். கால்நடைகளை வளர்த்தது போல மனிதர்களை வளர்த்து, பின்னர் அதைத் தங்கள் கணக்குப் புத்தகங்களில் 'இயற்கை வளர்ச்சி' என்று எழுதிய மனிதர்களால் இரத்த உறவுகள் வேண்டுமென்றே சிதைக்கப்பட்டன. இது மனித வரலாற்றின் மாபெரும் குற்றங்களில் ஒன்றிற்கான ஒரு நாகரிகமான கணக்கியல் சொல்.

அவர்கள் ஆப்பிரிக்க தாய்மார்களைக் கருப்பைகளாகவும், ஆப்பிரிக்க தந்தையர்களைக் கால்நடைகளாகவும் சுருக்க முயன்றனர். ஆனால் அந்தப் பெண்களின் வழித்தோன்றல்கள் இன்றும் இங்கே இருக்கிறார்கள், இன்றும் நிலைத்து நிற்கிறார்கள், கணக்குப் புத்தகங்கள் மறைக்க முயன்ற கதையை இன்றும் சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அந்த உயிர் பிழைத்தலே அதன் சொந்தத் தீர்ப்பு. இலாபத்திற்காக ஒரு இனத்தை வளர்த்துவிட்டு, அமெரிக்கர்களை நாகரிகமானவர்கள் என்று கூறிக்கொள்ள முடியாது, வரலாறும் இறுதியாக அதைச் சொல்லக் கற்றுக்கொள்கிறது.

மிக நீண்ட போராட்டங்களுக்குப் பிறகு அடிமை முறை ஒழிக்கப்பட்டது என்பதும் அவர்களுக்கும் ஜனநாயக உரிமைகள் வழங்கப்பட்டது என்பதும் போராட்ட வரலாறு. 



இது எங்கோ நடந்த விஷயம் என்று இங்குள்ளவர்கள் எண்ணலாம் ஆனால் இங்கும் அம்மாதிரி அல்லாமல் வேறொரு மாதிரியாக தலித் உழைப்பாளி விவசாய பெருங்குடி மக்களை அவர்கள் குடும்பம் நடத்திய முறையை இவர்களுக்கு அடிமை வேலை செய்வதற்காக பெற்றெடுக்கும் எந்திரங்களாகவும் மனித கால்நடைகளாகவும் தான் நடத்தினார்கள் என்பது நூறாண்டுகளுக்கு முன்பு வரை தஞ்சை போன்ற நாடு முழுவதும் ஜமீன்தாரி பகுதிகளிலே நடந்த வரலாறு தானே 

குந்தித்தின்றால் குன்றும் கரைந்திடும் ...

 'தந்தை வாங்குகிறார், மகன் கட்டுகிறார், பேரன் விற்கிறான், அவன் மகன் பிச்சை எடுக்கிறான்'. என்கிறது ஸ்காட்லாந்து பழமொழி ஒன்று. 

இந்தப் பழைய நாட்டுப்புறப் பழமொழியிலிருந்து, ஒழுக்கமும் கடின உழைப்பும் இல்லாமல் பரம்பரைச் செல்வம் எப்படி மறைந்துவிடும் என்பதற்கான ஒரு அருமையான வாழ்க்கைப் பாடம் கற்பிக்கப்படுகிறது. 

வாழ்க்கைப்பாடத்தை உலகெங்கும் பல மொழிகளில் பழமொழியாக சொல்லிக்கொடுத்துள்ளனர் முன்னோர்கள். 

"குந்தித்தின்றால் குன்றும் கரைந்திடும்" என்கிறது ஒரு தமிழ்ப்பழமொழி.
 தனிமனித வாழ்க்கையில் உழைப்பும், சேமிப்பும், சிக்கனமும், ஒழுக்கமான வாழ்க்கையும் அடிப்படையான ஒன்று. முன்னோர்கள் என்ன உழைத்து சேர்த்து வைத்திருந்தாலும் அவரவர் சக்திக்கு தகுந்தார் போல் உழைப்பில் ஈடுபடுதலும், குறைந்தபட்சமாவது சேமிப்பு செய்தலும், ஆடம்பரம் அற்ற வாழ்க்கை வாழ்தலும், ஒழுக்கமான வாழ்க்கை வாழ்ந்தால் மட்டுமே சேர்த்து வைத்த சொத்துக்கள் மேலும் வளரும். இல்லை என்றால் இருக்கிற சொத்துக்கள் போய் பின்வரும் தலை முறைகள் பிச்சை எடுக்கும் வாழ்க்கை தான் வாழ வேண்டி இருக்கும் என்பதை வலியுறுத்துகிறது அந்த பழமொழி.

உழைத்து பணம் சம்பாதித்தல் என்பது நேர்மையான முறையில் தான் இருக்க வேண்டுமே தவிர எப்படியாவது பணம் சம்பாதிக்க வேண்டும், யார் குடியை  கெடுத்தாவது சம்பாதிக்க வேண்டும் என்று அல்ல, சமூக ஒழுங்குக்கு கட்டுப்பட்ட உழைப்பும் ஊதியமாக தான் இருக்க வேண்டும்.
அடுத்தபடியாக சேமிப்பு என்பது உண்ணாமல், துளி கூட அனுபவியாமல், குறைந்தபட்ச தேவையை கூட பூர்த்தி செய்யாமல், பார்க்கின்ற இடங்களிலெல்லாம், பார்க்கின்ற பொருளிலெல்லாம் பணத்தை போட்டு சேமித்து வைப்பது என்று அல்ல. அதேபோல் சிக்கனம் என்பது கஞ்சத்தனம் அல்ல தேவையற்ற செலவுகளை குறைத்து ஆடம்பரம் செய்யாமல் வாழ்ந்தது தவிர அத்தியாவசிய செலவுகளை செய்யாமல் கணக்கு பார்த்து வாழ்வது அல்ல. 
அதேபோல ஒழுக்கமான வாழ்க்கை என்பது சமூகத்தின் ஒழுங்குக்கு கட்டுப்பட்டு ஒருவனுக்கு ஒருத்தி என்று வாழ்வதும், போதைபழக்கவழக்கங்கள், சூதாட்டங்கள், தில்லுமுல்லுகள் போன்றவற்றில் சிக்கிக் கொள்ளாமல், சமூகத்தில் பிறருடைய வாழ்க்கைக்கு கெடுதல் இல்லாமல், முடிந்தால் நல்லது செய்தவாறு வாழ்ந்தாலே ஒழுக்கமான வாழ்க்கை. 
 அதை மறந்து முன்னோர் சம்பாதித்து வைத்த சொத்தை வைத்துக் கொண்டு வேலைக்கு போகாமல் உட்கார்ந்து இடத்திலேயே நல்ல சாப்பாடு ஆடம்பரம் வெட்டிக் கச்சேரி சூதாட்டம் போன்றவற்றோடு வாழ்வதற்கு பெயர் சுக ஜீவனம். 
"சுயார்ஜிதம் உத்தமம்; பிதுரார்ஜிதம் மத்திமம்; அந்நியார்ஜிதம் அதமம்."என்றொரு சமஸ்கிருத தொடருண்டு. 
சுயார்ஜிதம் உத்தமம் (மிகச்சிறந்தது)தன் உழைப்பால் தேடும் பொருள்.இது மனநிறைவையும் சுயமரியாதையையும் தரும்.
பிதுரார்ஜிதம் மத்திமம் (பரவாயில்லை/சாதாரணமானது)பெற்றோர் அல்லது முன்னோர்கள் சேர்த்த சொத்து.இது உழைக்காமல் கைக்கு வரும் பொருள்.இதனால் தனிமனித திறமை வெளிப்படாது.
அந்நியார்ஜிதம் அதமம் (மிகவும் மோசமானது)அடுத்தவர் உழைப்பை ஏமாற்றிப் பறிப்பது.லஞ்சம் மற்றும் திருட்டு மூலம் வாங்குவது.இது பாவத்தையும் அழிவையும் மட்டுமே தரும்... 

. அவ்வாறு மேற்கூறிய பழமொழிக்கு தகுந்தார் போல் வாழ்ந்தால் முந்தைய தலைமுறை என்னுடைய சேமிப்பு அடுத்த முறையில் அடுத்த தலைமுறை உடைய கௌரவமான வாழ்க்கைக்கு பயனுள்ளதாக இருக்கும். 
இந்த தத்துவம் என்பது தனிநபருக்கு மட்டுமல்ல நிறுவனங்களுக்கும் அரசுக்கும் மிக மிக பொருந்தக் கூடியதே!!!

Thursday, 30 July 2026

தன்நெஞ்சறிவது பொய்யற்க...

 தன்நெஞ் சறிவது பொய்யற்க பொய்த்தபின் தன்நெஞ்சே தன்னைச் சுடும்". என்கிறார் திருவள்ளுவர்

மனச்சாட்சிக்கு எதிராகப் பொய் சொல்லக்கூடாது; அப்படிச் சொன்னால், சொன்னவரின் மனமே அவரைத் தண்டிக்கும்.

பொய் என்று உள்ளம் உணர்த்துவதைச் சொல்ல வேண்டா. சொன்னால், அதைப் பொய் என்று உலகு அறிய நேரும்போது தன் மனமே தன்னைச் சுடும்.

பொய் என்று எதைச் சொல்லுகிறார் வள்ளுவர்.. சாதாரணமாக அன்றாட வாழ்வில் மனிதன் பேசுகின்ற பொய்களையா? சிறியதாகவோ அல்லது பெரியதாகவோ, அல்பமானதோ அல்லது மிகப் பெரியதோ எம் மாதிரி பொய்களை திருவள்ளுவர் இங்கு உரைக்கிறார்? ஒருவனுக்கு கெடுதல் செய்ய வேண்டும் என்று எண்ணத்திலோ, அல்லது ஏமாற்ற வேண்டும் என்றோ, அல்லது அறியாமல் தீங்கிழைத்து விட்டு அதை ஒப்புக்கொள்ள மனம் மறுக்கிறது என்றோ, பொய்யுரைக்கிறார்களா? 

அப்படிப் பார்த்தால் உலகில் பல மனிதர்கள்  பலரிடம் எல்லா காலத்திலும் பொய்தான் சொல்லியிருக்கிறார்கள். அப்படி என்றால் அவர்களுடைய மனசாட்சி அவர்களை சுட்டுருக்கிறதா? அவர்களது மனசாட்சியை அவர்களை தண்டித்து இருக்கிறதா?! 

பொய்யுரைக்காத அரசியல்வாதி இருக்கிறாரா? வழக்கறிஞர் இருக்கிறாரா,? வியாபாரி இருக்கிறாரா,? அலுவலர்கள் இருக்கிறார்களா? பல்துறைகளில் தம் வாழ்வுக்காக தம் மேம்பாட்டுக்காக தம் சுகத்திற்காக பிறரை ஏமாற்றி பொய்யுரைப்போர் எல்லா இடங்களிலும் இருக்கத்தான் செய்கிறார்கள். 

அதையும் தாண்டி அல்ப சுகத்திற்காக பிறரை புண்படுத்துகிறது, இழிவுபடுத்தி துன்பப்படுத்தி, அதை மறைத்திட பொய்யரைத்து மகிழும் அல்பர்களும் இருக்கத்தானே செய்கிறார்கள்.. 

அதாவது திருவள்ளுவர் கூறியிருப்பது மனசாட்சி உள்ள மனிதர்களைத்தான். மனசாட்சியை மறந்த மனிதர்களை பற்றியல்ல...

 எப்படி கற்றறிந்தோரெல்லாம் சான்றோர் இல்லையோ அவ்வாறே மனித உருக்கொண்டோரெல்லாம் மனிதர்கள் அல்ல. மனசாட்சி உள்ளவனே மனிதன் என்ற நோக்கில் தான் திருவள்ளுவர் இக்குறளை இயற்றியுள்ளார்..

மாற்றுக்கிரகத்தில் நீர்...

இருக்கின்ற 
இடந்தன்னில், 
கிடைக்கின்ற 
நீர்தன்னை, 
நாசமாக்கி
மாற்றுக்கிரகத்தில், 
நீர் தேடும் மானிடரை
மதிகெட்ட
மூடரென்போமோ?! 
மரை கழண்ற
விசிரனென்போமோ?!! 









 

Tuesday, 28 July 2026

கனவனின் அடிச்சுவட்டில்.

 வரலாற்றில் சமூக நீதிக்கான, சுயமரியாதைக்கான, சமதர்மத்துக்கான, நேர்மைக்கான, போராட்டத்தில் கணவன் இறந்த போது மனைவிமார்கள் அந்த சமரின் தொடர்ச்சியாக பங்கேற்ற வரலாற்றை, தியாக வரலாற்றை நினைவு கூர்தல் அவசியம். 


அமெரிக்காவில் சமத்துவத்திற்கான, இனவெறிக்கெதிரான போராட்டத்தில் மூன்று ஆண்கள் தங்கள் உயிரைத் தியாகம் செய்தனர். அவர்களது மனைவிமார்கள் துயரத்தில் மூழ்கி மறைந்துவிடுவார்கள் என்று உலகம் எதிர்பார்த்தபோது, ​​மூன்று பெண்கள் அவர்களின் மரபை முன்னெடுத்துச் சென்றனர்.

மால்கம் எக்ஸ், டாக்டர் மார்ட்டின் லூதர் கிங் ஜூனியர், மற்றும் மெட்கர் எவர்ஸ் ஆகியோரை நாம் நினைவுகூரும்போது, ​​பெரும்பாலும் அவர்களின் உரைகள், தலைமைத்துவம், மற்றும் அவர்களின் படுகொலைகளின் துயரமான சூழ்நிலைகள் ஆகியவற்றில் கவனம் செலுத்துகிறோம். ஆயினும், இந்த ஒவ்வொரு குடிமை உரிமைப் பெருந்தகைகளுக்கும் பின்னால், தலைப்புச் செய்திகள் மறைந்த பின்னரும் தங்கள் கணவர்களின் மரபுகளைப் பாதுகாக்க உதவிய வலிமைமிக்க பெண்கள் நின்றனர்.


1965-ல் மால்கம் எக்ஸ் படுகொலை செய்யப்பட்டபோது, அவரது அன்பு மனைவி ​​பெட்டி ஷபாஸுக்கு 28 வயதுதான் ஆகியிருந்தது. அப்போது இரட்டைப் பெண் குழந்தைகளைச் சுமந்திருந்த அவர், ஆறு குழந்தைகளையும் தனியாக வளர்க்க வேண்டிய நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டார். துயரம் தன்னை வரையறுக்க அனுமதிக்காமல், அவர் முனைவர் பட்டம் பெற்று, கல்வியாளராகி, இளைஞர்களுக்கு அதிகாரம் அளிப்பதற்காகத் தன் வாழ்வை அர்ப்பணித்தார். மால்கம் எக்ஸ் ஒரு சக்திவாய்ந்த பேச்சாளராக மட்டுமல்லாமல், ஒரு அர்ப்பணிப்புள்ள தந்தையாகவும், மனித உரிமைகளுக்காகக் கடமைப்பட்ட ஒரு மனிதராகவும் நினைவுகூரப்படுவதை அவர் உறுதி செய்தார்.

 1968-ல் டாக்டர் மார்ட்டின் லூதர் கிங் ஜூனியர் படுகொலை செய்யப்பட்ட பிறகு, அவரது மனைவி கோரெட்டா ஸ்காட் கிங் தனது தனிப்பட்ட இழப்பை வாழ்நாள் செயல்பாடாக மாற்றினார். அவர் மார்ட்டின் லூதர் கிங் ஜூனியர் அகிம்சை சமூக மாற்ற மையத்தை நிறுவ அயராது உழைத்தார், அவரைக் கௌரவிக்கும் வகையில் ஒரு தேசிய விடுமுறைக்காகப் பிரச்சாரம் செய்தார், மேலும் குடியுரிமைகள், வாக்குரிமைகள், அமைதி மற்றும் பொருளாதார நீதிக்காகத் தொடர்ந்து வாதிட்டார். அவரது முயற்சிகளின் மூலம், டாக்டர் கிங்கின் பேச்சைக் கேட்க வாய்ப்பே கிடைக்காத தலைமுறையினரை அவரது செய்தி சென்றடைந்தது.

1963-ல் மெட்கர் எவர்ஸின் படுகொலை அவரது இலட்சியத்தை மௌனமாக்க மெர்லி எவர்ஸ் அனுமதிக்கவில்லை. அவர் தனக்கென ஒரு மரியாதைக்குரிய குடியுரிமைத் தலைவராக உருவெடுத்தார், பின்னர் NAACP-(National Association for the Advancement of Colored People) யின் தலைவியாகப் பணியாற்றினார். மெட்கர் எவர்ஸின் கொலையாளியை நீதியின் முன் நிறுத்துவதற்காகப் பல தசாப்தங்களாகப் போராடினார்; அவரது கொலைக்குப் பிறகு 30 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகக் கழித்து அந்த இலக்கு இறுதியாக அடையப்பட்டது. அவரது விடாமுயற்சி, மீள்திறன் மற்றும் உறுதியின் ஒரு சக்திவாய்ந்த உதாரணமாக அமைந்தது.

இந்தப் பெண்கள் புகழ்பெற்ற ஆண்களின் விதவைகள் மட்டுமல்ல. அவர்கள் தலைவர்கள், கல்வியாளர்கள், ஆதரவாளர்கள் மற்றும் வரலாற்றின் பாதுகாவலர்கள். குடும்பங்களை வளர்த்தல், பொதுவெளியில் பேசுதல், சமூகங்களை ஒன்றிணைத்தல், மற்றும் தங்கள் கணவர்களின் தியாகங்கள் ஒருபோதும் மறக்கப்படாமல் இருப்பதை உறுதி செய்தல் போன்ற பணிகளில் ஈடுபட்டிருந்தபோதும், அவர்கள் கற்பனை செய்ய முடியாத துயரத்தைச் சுமந்தனர்.

நம் நாட்டில் நீதிக்கான , சுதந்திரத்திற்கான, சமதர்மத்துக்கான, தொழிலாளர்கள் உரிமைக்கான போராட்டத்தில் கொல்லப்பட்ட தங்கள் கனவரது கொள்கைக்காக தொடர்ந்து போராடிய வீரமங்கைகளின் மிக நீண்ட வரலாறும் பாரம்பரியமும் நமக்குண்டு.

 அவ்வீரமங்கைகளின் தியாக வரலாற்றை நினைவு கூர்தலும், அடுத்த தலைமுறையினரிடமும் கொண்டு செல்லுதல் நம் கடமையாகும். 

பாண்டிய மன்னன் நெடுஞ்செழியன் விசாரிக்காமல் அநீதியாக தீர்ப்பளித்து கொல்லப்பட்ட கோவலனின் மனைவி கண்ணகி மன்னனையே "நீதி தவறிய மன்னா" என்று வாதாடி மன்னனுக்கும் அநீதி இழைத்த அரசவை மந்திரிமார்க்கும் தண்டனை அளித்த வீரமங்கை கண்ணகியின் வரலாற்றை சிலப்பதிகாரத்தில் அறிவோம். 


சிவகங்கை மன்னர் ஆங்கிலேயரால் முத்து வடுகநாதர் வஞ்சகமாக படுகொலை செய்யப்பட்ட போது, அவரது மனைவி வீரமங்கை வேலுநாச்சியார் விடாது போராடி ஆங்கிலேயரை துரத்தியடித்து மீண்டும் சுதந்திர அரசை நிறுவிய வரலாற்றை அறிவோம். 


டெல்லி மாநகரினிலே தொழிலாளர்களுடைய போராட்ட த்தை ஆதரித்து சத்தர்கள் என்ற மாபெரும் கலைஞன் வீதி நாடகம் நடத்திக் கொண்டிருந்தபோது காங்கிரஸ் குண்டர்களால் படுகொலை செய்யப்பட்டான் மறுநாளே அவரது மனைவி மாலாஸ்ரீ அதே நாடகத்தை வீதி நாடகத்தை வீதியில் நடத்தி தொழிலாளர் போராட்டங்களை தொடர்ந்து நடத்திய நம் கால வரலாற்றையும் நாம் அறிவோம். 


நுகர்வு கலாச்சாரத்தில் பல்வேறு குப்பை கூடங்களையும் தலையில் ஏற்றிக்கொண்டு நம் நாட்டிலும் நடைபெற்ற உலக அளவிலும் நடைபெற்ற சமூக நீதிக்கான சமதர்மத்திற்கான இனமொழி உரிமைக்கான போராட்டத்தில் உயிர் நீத்த தியாகிகளையும் அவர்கள் பெற்றுத் தந்ததால் சுகமான வாழ்க்கை வாழ்ந்து கொண்டிருக்க கூடிய நாம் அவற்றை மறந்து விட்டோம் என்பது துரதிர்ஷ்டவசமானது. 

அவர்களது தியாகத்தை மீண்டும் நாம் நினைவு கூற வேண்டும் அப்பொழுதுதான் இருக்கின்ற சுதந்திரத்தையும் உரிமைகளையும் நாம் இழக்காமல் காக்க முடியும்.


Monday, 27 July 2026

சாக்ரடீஸ்

 படித்த மூடர்களை விட படிக்காத மேதைகளே என்றும் மேலோர். ஏனெனில் கற்றறிந்தோர் எல்லாம் அறிவாளிகள் அல்லர், அறிஞரும் அல்லர். 

எதையும் கேள்வி கேட்காமல் ஆட்டு மந்தை போல ஊடகங்களோ, பாசாங்குகாரர்களோ வாய்ப்பேச்சக்காரர்களையோ உரைப்பதை கண்மூடித்தனமாக நம்பி செல்கின்றவர்களை விட எதையும் கேள்வி கேட்டு ஆய்ந்தறிந்து உண்மை என்று அறிந்த பின்னரே அதை பின்பற்றுபவரே உண்மையான அறிஞர், மேதை. 

அவ்வழி கூறுபவரே சிறந்த ஆசான் ஆவார். அவ்விதம் நல்வழி காட்டியவர்களை நாசப்படுத்தி, துன்பப்படுத்தி, படுகொலை செய்தது இவ்வுலகம். இவ்வாறு படுகொலை செய்யப்பட்ட மாபெரும் மேதை சாக்ரடீஸ் பள்ளி போய் படிக்காத, குளிக்க ஆர்வமே இல்லாத, அழுக்காடை அணிந்த வெண்மையான சிந்தனைக்காரர் அவர் .இளைஞர்களை சிந்திக்க சொல்லித்தூண்டினார் . மதம், கடவுள், அரசு, நம்பிக்கைகள் என எல்லாமே மனித சிந்தனையின் ஆய்வுக்குரியவை என்றார் .எல்லாவற்றின் புனிதத்தையும் கேள்வி கேட்க சொன்னார் .

ஒருவருடன் பேசும் பொழுது வாதத்தை கேள்விகள் மூலம் எழுப்பி உண்மையை உணரும் முறையை உருவாக்கினார். ;இளைஞர்கள் அவர் இருக்கும் இடம் தேடி கூட்டம் கூட்டமாக போனார்கள். ".உன்னையே நீ அறிவாய்" என பகுத்தறிவை வலியுறுத்தினார் .டெல்பி ஆலய அசரீரி நாட்டிலேயே அறிவாளி யார் என்கிற கேள்விக்கு சாக்ரடீஸ் என பதில் சொன்னதும்,அதற்கு அவர் ,"எனக்கு எதுவுமே தெரியாது" என அடக்கமாக உரைத்தார். 

தெருவின் ஊடாக பல கடைகள் வழியாக போனார் ;எதிலும் எதையும் வாங்கவில்லை ."ஏன் "எனக்கேட்டதற்கு ,"எத்தனை பொருட்கள் இல்லாமல் நிறைவான வாழ்வு வாழமுடிகிறது என சோதித்து பார்த்தேன் ."என்றார் .அவரின் பேச்சுக்களை பிளாட்டோ முதலிய சீடர்கள் தொகுத்தார்கள் .


அரசாங்க விருந்தில் ஒரு பிரமுகருக்காக சாக்ரடீஸ் வெகுநேரம் காத்திருந்தார் .அவர் வருகிற மாதிரி தெரியவில்லை ;கிளம்ப எத்தனித்தார் அவர் .,நண்பரோ ,"அவர் கோவித்துக்கொள்வார் .அரசாங்கம் பகை வேண்டாம் ."என்றதும் ,"அரசாங்கம் என்னை கைது செய்துவிட்டால் தானே காரணங்களை கண்டுபிடித்து நடவடிக்கை எடுக்கப்போகிறது., அவ்வளவு தானே"என்றார். 

இவர் மீது அனிடஸ் என்ற அரசியல்வாதியும், மெலிட்டஸ் என்ற கலைஞனும்,லைகோன் எனும் மேடைப் பேச்சாளனும் வழக்கு தொடுத்தனர் .

 எவ்வளவு பொருத்தம் பாருங்கள்! ... கலைஞர்கள், அரசியல்வாதிகள், பேச்சாளர்கள், எப்படியாவது?! பணம் சம்பாதிப்பவர்கள் என்று கயமையான ஒரு கூட்டு எல்லா காலத்திலும் தான் இருந்திருக்கிறது... 

வழக்கின் பொழுது மக்களை சிந்திக்க தூண்டியது தவறு என நான் ஏற்றுக்கொள்ள மாட்டேன் ;கடவுளை அப்படியே ஏற்றுக்கொள்வது தான் நாத்திகம் ;ஆராய்ச்சிக்கு உட்படுத்தி பார்ப்பது அன்று என வாதிட்ட சாக்ரடீஸ் மன்னிப்பு கேட்டால் விடுதலை தருவதாக சொன்னார்கள் .மன்னிப்பு கேட்க கம்பீரமாக மறுத்தார். .மரண தண்டனைக்கு ஆதரவாக 281 ஓட்டும்,எதிராக 220 ஓட்டும் விழுந்தன .சிரித்துக்கொண்டே ஏற்றுக்கொண்டார். தப்பித்து போக நண்பர்கள் ஏற்பாடு செய்ய முற்பட்ட பொழுது ,"எனக்கும் அரசாங்கத்துக்கும் ஒரு சமூக ஒப்பந்தம் உண்டு. அந்த அமைப்புக்குள் இருந்து கொண்டு தான் நான் கேள்வி கேட்பேன். அதை மீறி சென்று நான் தவறான எடுத்துக்காட்டு ஆகமாட்டேன் !" என்றார் அவர்.

.ஹெம்லாக் மரத்து விஷம் குடித்து சாக வேண்டும் என்று தீர்ப்பு சொல்லப்பட்டு இருந்தது. .சிறையில் இசைக்கருவி வல்லுநர் ஒருவரிடம் இசை கற்றுக்கொண்டார் .சாகிற பொழுத எதற்கு இது ?என கேட்டதற்கு ,"சாவதற்கு முன் புதிதாக எதையாவது கற்க வேண்டும் !"என்றார் .

விஷம் கொடுக்கப்பட்டதும் ,வாங்கி சிரித்துக்கொண்டே அதை பதிவாக எழுத சொன்னார் ."அருந்திவிட்டேன் ;கால்கள் மரத்து போகிறது .இதயம் படபடக்கிறது .மயக்கமாக இருக்கிறது ;போர்வையை போர்த்தி படுத்துக்கொள்கிறேன் "என தன் மரணத்தை பதிவு செய்த முதல் ஆள் சாக்ரடீஸ் தான் .சாவதற்கு கொஞ்சம் முன்," எதிர்வீட்டுகாரனுக்கு கோழிக்குஞ்சு கடன் ,மறக்காமல் கொடுத்து விடு !"என மனைவியிடம் சொல்லி சாகும் பொழுது கூட கடன்காரனாக சாக விரும்பாமல் கம்பீரமாக இறந்த அவருக்கு கடன்பட்டிருக்கிறது இச்சமூகம் .

புறங்கூறுபவர்கள் என்னை காயப்படுத்துவதில்லை, ஏனென்றால் அவர்கள் என்னை தாக்குவதில்லை.

— சாக்ரடீஸ்

வார்த்தைகளுக்கு நாம் அனுமதித்தால் மட்டுமே அவற்றுக்கு சக்தி உண்டு என்பதை சாக்ரடீஸ் நமக்கு நினைவூட்டுகிறார்.. 

தவறான குற்றச்சாட்டுகளும் அவதூறுகளும், நாம் அவற்றை உண்மையாக ஏற்றுக்கொண்டால் தவிர, நமது குணத்தையோ அல்லது விழுமியங்களையோ உண்மையாகவே சேதப்படுத்த முடியாது. உண்மையான வலிமை என்பது ஒவ்வொரு தாக்குதலுக்கும் எதிர்வினையாற்றுவதிலிருந்து வருவதில்லை, மாறாக அகத் தெளிவு மற்றும் சுயமரியாதையிலிருந்தே வருகிறது. தற்காப்பை விட மௌனமும் நேர்மையும் பெரும்பாலும் உரக்கப் பேசுகின்றன.

எதையும் ஏன் எதற்கு எப்படி என்று கேள்வி எழுப்பி ஆய்ந்தறியும் பகுத்தறிவாளரே உண்மையான அறிஞராவார்.... 


Sunday, 26 July 2026

காலனித்துவம் - மீண்ட கதை..

காலனித்துவம் பின்தங்கிய நிலையை முன்னேற்றுவதில்லை; அது திட்டமிட்டு அதனை உருவாக்கி, பின்னர் கட்டுப்பாட்டைத் தக்கவைத்துக் கொள்வதற்கான ஒரு சாக்காக அதைப் பயன்படுத்துகிறது - குவாமே நிக்ருமா.


நீங்கள் இதை 'காலனித்துவம்' என்று அழைக்கிறீர்கள்; ஆனால், பழங்குடி வாழ்விலும் அறியாமை இருளிலும் வாழ்ந்து கொண்டிருந்த மக்களுக்கு நாகரிகத்தைக் கொண்டு சேர்ப்பது என்று நான் இதை அழைக்கிறேன். - வின்ஸ்டன் சர்ச்சில்.
இவை இரு துருவங்களின் தலைவர்களது அறிக்கை. ஒரு அறிக்கை காலனி ஆதிக்கத்தால் பாதிக்கப்பட்டு அதிலிருந்து விடுபடுதலை பெறுவதற்காக போராடியவருடைய அறிக்கை. 

இன்னொன்று பிற நாடுகளை காலனி ஆதிக்கத்திற்கு உட்படுத்தி சுரண்டி சூறையாடிச் சென்றதற்கு நியாயம் கற்பிக்கும் ஒரு அறிக்கை.

 உலகை காலனி ஆதிக்கத்திற்கு உட்படுத்திய பிரிட்டன், பிரான்ஸ், போர்ச்சுக்கல், பெல்ஜியம். உள்ளிட்ட நாடுகள் கலாச்சாரத்தை பரப்புவதற்காக எந்த நாட்டையும் போய் ஆக்கிரமிக்கவில்லை. அவர்கள் ஆதிக்கத்திற்கு உட்படுத்தியதெல்லாம் அந்த நாட்டில் உள்ள செல்வங்களை சூறையாடுவதற்கு மட்டுமே.

 ஆப்பிரிக்க கண்டத்தில் உள்ள எண்ணெய் வளம் தங்கம் உள்ளிட்ட கனிம வளம், இயற்கை வளம், ஆசிய கண்டத்தில் ஆம்மாதிரி கிடைக்கக்கூடிய கனிம வளம் இயற்கை வளம் ஆகியவற்றிற்காக தான் ஆதிக்கத்திற்கு உட்படுத்தினார்களே தவிர வளர்ச்சி அடைய செய்வதற்காக அல்ல.

 இவர்கள் வருவதற்கு 2000, 3000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே உலகில் பல நாடுகள், இவர்களை விட மேம்பட்ட கலை கலாச்சாரம் பொருளாதார வளம் ஆகியவற்றில் உச்ச நிலையில் இருந்தன.
இந்திய துணை கண்டத்திலே 3000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே மேம்பட்ட நாகரீகம் இருந்ததை உலகறியும்.

 அச்சமகாலத்தில் 
 அமெரிக்க கண்டத்திலேயே மாயர்கள் தொழில்நுட்ப ரீதியாகவும் கலாச்சார ரீதியாகவும் மிகவும் மேம்பட்டவர்களாக இருந்தனர். ஆப்பிரிக்க கண்டத்திலேயே எகிப்தியர்கள் மிகப் பிரம்மாண்டமான வளர்ச்சி அடைந்த நிலையில் உள்ள நிலைமைகள் பிற பகுதிகள் இன்று அதே தான் தங்களுக்கு என்று ஒரு தனித்துவத்தை கொண்டு சுயாட்சியாக யாரையும் அதிகாரம் செய்யாமல் அமைதியாக வாழ்ந்து வந்த ஆப்பிரிக்கர்கள் உலகமெங்கும் பல்வேறு பகுதிகளிலும் அம்மாதிரி நிறைய உதாரணங்களை சொல்ல முடியும். 
ஆனால் அக்காலகட்டத்தில் மிகவும் பின்தங்கிய நிலையில் வாழ்ந்து வந்த ஐரோப்பியர்கள், அக்கண்டத்தில் எந்திரப் புரட்சிக்குப் பிறகு தொழில் வளர்ச்சி அடைந்ததால் கச்சா பொருள்களுக்காகவும் விற்பனை சந்தைக்காகவும் பல நாடுகளில் வணிக ரீதியாக தான் வந்தார்கள் ஐரோப்பியர்கள் .
ஈராயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே தமிழர்கள் நாவாய்கள் மூலமாக உலகெங்கும் வணிகம் செய்தார்கள், சீனர்கள், அரேபியர்கள், யவனர்கள், என்று பல நாட்டினர் வணிகத்திற்காகவே பல நாடுகளுக்குச் சென்றனர். அவர்கள் யாவரும் வணிகம் செய்து வந்ததோடு சரி. எந்த நாட்டிலும் போய் அரசியல் ஆதிக்கம் செய்தது, அதிகாரம் செய்ததோ கிடையாது. படையெடுப்புகளில் ஈடுபட்ட சில பேரரசர்கள் பல நாடுகளை சென்று ஆக்கிரமித்தது மீண்டது உண்மைதான். ஆனால் அவர்கள் யாரும் நாங்கள் கலாச்சாரத்தை பரப்ப போகிறோம் என்று புளுகிடவில்லை. 
ஆனால் வணிகம் செய்ய வந்த ஐரோப்பியர்கள் சென்ற நாடுகளில் எல்லாம் முதலில் முழங்காலிட்டு கெஞ்சி தான் வியாபாரத்தை ஆரம்பித்தார்கள். பின்பு மெல்ல மெல்ல மதம், கலாச்சாரம் ஆகியவற்றை போர்வையாக கொண்டு மற்ற நாடுகளில் உள்ளே நுழைந்தார்கள். அங்குள்ள பலவீனங்களை பயன்படுத்திக் கொண்டு கையூட்டு, கயவாளித்தனம், சூழ்ச்சிகள், எல்லாம் செய்து ஆட்சி அதிகாரத்தை கைப்பற்றி அந்தப் பகுதிகளில் உள்ள அனைத்து செல்வங்களையும் சுரண்டி சென்று தங்களுடைய நாட்டை வளப்படுத்தினார்கள் இவர்கள் எந்த நாட்டினுடைய அடிப்படை கட்டமைப்பை வளர்த்ததே கிடையாது. தங்களுடைய தேவைக்காக சாலைகள் போடுவது, இருப்பு சாலைகள் அமைப்பது, தபால் தந்தி சேவைகளை உருவாக்குவது, கல்வி நிறுவனங்கள், மருத்துவ வசதிகள் போன்ற காரியங்கள் செய்திருப்பார்களே தவிர யாரையும் முன்னேற்றம் அடைய வேண்டும் என்பதற்காக ஒரு நாட்டிலும் ஐரோப்பியர்கள் ஈடுபட்டதே இல்லை.வனிக முதலாளிகளும், ஐரோப்பிய அரசுகளும் பெற்றெடுத்த குழந்தை தான் காலனித்துவம் எனும் சாத்தான். 

 காலனித்துவம் எப்போதும் அழகான வார்த்தைகளால் தன்னை நியாயப்படுத்துகிறது. இது வெற்றி நாகரிகம் என்று அழைத்துக்கொண்டது. இது உண்மையில் திருட்டு வளர்ச்சி என்று தானே அழைக்கப்படவேண்டும். . இது தொழில் ஒழுங்கு என்று சொல்லிக்கொண்டது. அது உண்மையில் சுரண்டல் முன்னேற்றமே.

 குவாமே நக்ருமா போன்ற காலனித்துவத்திற்குட்பட்ட நாடுகளின் தலைவர்கள் காலனித்துவம் சாதாரண நிலத்தை கைப்பற்றவில்லை என்பதை புரிந்து கொண்டனர்.

காலனித்துவம்  முழுப் பொருளாதாரத்தையும் அதனால் மறுசீரமைத்தது, செல்வம் வெளிப்புறமாக ஆதிக்க நாடுகளுக்கு பாய்ந்தது, அதே நேரத்தில் வறுமை காலனித்துவநாடுகளுக்கு பரிசாக வந்தது.

 காலனித்துவ மக்கள் தங்களைத் தாங்களே ஆள இயலாது என்று அவர்களின் வறுமையையே காரணமாகக் காட்டியது காலனித்துவம். 


 அதனால்தான் காலனித்துவத்திற்கு எதிரான போராட்டம் என்பது காலனித்துவத்திற்கு எதிரான போராட்டம் என்பது அரசியல் அதிகாரத்தை மீட்டெடுத்தது மட்டுமே அல்ல. பொருளாதார சுதந்திர கலாச்சார அடையாளத்தையும், மக்கள் தங்கள் எதிர்காலத்தை வரையறுக்கும் உரிமையையும் பற்றிய போராட்டம் ஆகும்.

உலகம் எங்கும் காலனியாதிக்கத்துக்குட் பட்ட நாடுகளில் ஏற்பட்ட எழுச்சி, இரண்டாம் உலகப் போர் விளைவு, போன்ற காரணங்களால் ஆதிக்க நாடுகள் நேரடியாக காலனி ஆதிக்கம் செலுத்த முடியாது என்ற முடிவுக்கு வந்தன. எனவே பெயரளவுக்கு அதிகாரம் மாற்றத்தை செய்துவிட்டு பொருளாதார அதிகாரங்களை தங்கள் கையிலே நீடிக்கும் வகையில் தக்க வைத்துக் கொண்டன. 

காலனித்துவத்திற்கு எதிரான போராட்டம், அரசியல் சுதந்திரம் மட்டுமல்ல, பொருளாதாரம், சுதந்திரம், கலாச்சாரம், அடையாளத்தை மீட்டெடுத்தது முழுமை பெறவில்லை என்பதால் தான் இன்றைய உலகம் கார்ப்பரேட்களின் கையில சிக்கி தவிக்கிறது... 
அடிமைப்படுத்தப்பட்ட வரலாறு, சுதந்திரத்திற்கான இயக்கங்கள், மக்கள் பங்கு, செய்த தியாகங்கள் அடுத்த தலைமுறையினரிடம் சொல்லப்படாததாலேயே இந்த நிலை... 


 

Saturday, 25 July 2026

எது பிரச்சனை?!

அரசாங்கம் பிரச்சனையா? அல்லது அரசாங்கம் யாருக்கானது என்பது பிரச்சனையா? 
இது அடிப்படையான கேள்வி.... 

உலகை ஆக்கிரமிக்க துடிப்பவர்களுக்கு இருக்கின்ற அரசாங்கங்கள் எல்லாம் பிரச்சினை தான். ஏனென்றால் ஆக்கிரமிக்க துடிப்பவர்கள் யாருக்காக அரசாங்கம் நடத்துகிறார்கள் என்பதுதான் கேள்வி. அவர்கள், அவர்கள் நாட்டு மக்களுக்கே அரசாங்கம் நடத்தவில்லை. உலகில் உள்ள செல்வங்களை எல்லாம் சூறையாடும் கார்ப்பரேட் கம்பெனிகளுக்கு சேவை செய்திடும் அரசுக்கு உலகமெல்லாம் செல்வம் கொழிக்கும் இடங்கள் தான். அதனால் அங்குள்ள அரசாங்கங்கள் எல்லாம் பிரச்சினை தான். ஏன் அவர்கள் நாட்டு மக்கள் கூட அவர்களுக்கு பிரச்சினையே தான். 



 ரொனால்ட் ரீகன், அரசாங்கமே பிரச்சினை என்று வாதிட்டார். தாமஸ் சங்கரா வேறு ஒரு கேள்வியை எழுப்பினார். அரசாங்கத்தை யார் கட்டுப்படுத்துகிறார்கள், அது யாருடைய நலன்களுக்குச் சேவை செய்கிறது?


ஒரு அரசாங்கம் சாக்குப்போக்குகளுக்குப் பதிலாகப் பள்ளிகளைக் கட்ட முடியும் என்பதை சங்கரா நிரூபித்தார். 

ஒரு சில உயரடுக்கு வர்க்கத்தினரைச் செழுமைப்படுத்துவதற்குப் பதிலாக, அது இலட்சக்கணக்கான குழந்தைகளுக்குத் தடுப்பூசி போட முடியும்.

 ஊழலைப் பாதுகாப்பதற்குப் பதிலாக, அது அதை எதிர்த்துப் போராட முடியும். வெளிநாட்டுக் கார்ப்பரேஷன்களுக்குப் பதிலாக, அது விவசாயிகளில் முதலீடு செய்ய முடியும். 

பிரச்சினை ஒருபோதும் அரசாங்கத்தின் இருப்பு அல்ல என்று அவர் நம்பினார்.

 பிரச்சினை என்னவென்றால், அரசாங்கம் மக்களுக்குச் சொந்தமானதா அல்லது செல்வம் மற்றும் அதிகாரத்திற்குச் சொந்தமானதா என்பதுதான்.


ஒவ்வொரு சமூகத்திற்கும் நிறுவனங்கள் தேவை என்பதை வரலாறு காட்டுகிறது. அவற்றால் யார் பயனடைகிறார்கள் என்பதுதான் உண்மையான போராட்டம். அரசாங்கம் சாதாரண மக்களுக்குப் பதிலளிக்கும்போது, ​​அது நீதிக்கான ஒரு கருவியாக மாற முடியும். அது கோடீஸ்வரர்கள், செல்வாக்குக் குழுக்கள் மற்றும் சக்திவாய்ந்த நலன்களுக்குப் பதிலளிக்கும்போது, ​​அது சிலரின் சிறப்புரிமைகளுக்கான ஒரு கேடயமாக மாறுகிறது.


அரசாங்கம் நல்லதா கெட்டதா என்பது ஒருபோதும் கேள்வியாக இருந்ததில்லை. அது யாருக்குச் சொந்தமானது, யாருக்காகப் போராடத் தயாராக இருக்கிறது என்பதுதான் எப்போதும் கேள்வியாக இருந்துள்ளது.


இதிலிருந்து ஆட்சியாளர்களை புரிந்து கொள்ளலாம். ரொனால்ட் ரீகன் என்பது ஒரு தனி நபர் அல்ல, ஒரு அடையாளம், ஆக்கிரமிக்க துடிக்கும் அமெரிக்கா போன்ற ஏகாதிபத்திய சக்திகளின் அடையாள உருவம் தான். 

அது ரீகனாக இருக்கலாம், கென்னடியாக இருக்கலாம், ஜிம்மி கார்ட்டராக இருக்கலாம், புஷ்ஷாக இருக்கலாம், ஏன் இன்று இருக்கக்கூடிய ட்ரம்ப் ஆக கூட இருக்கலாம். அது குடியரசு கட்சியோ ஜனநாயக கட்சியோ எல்லாம் ஒன்றுதான். இங்கிலாந்தில் இருக்கக்கூடிய கன்சர்வேட்டிவ் கட்சியோ தொழிலாளர் கட்சியும் இரண்டும் ஒன்றுதான். ஆக்கிரமிக்க துடிக்கும் எல்லா நாடுகளுக்கு மட்டுமே பொருந்தும். அது மட்டுமே விஷயம் அல்ல பறிகொடுத்து உரிமைக்காக போராடக்கூடிய அல்லது பறிகொடுத்து உரிமையை இழந்திருக்கக்கூடிய எல்லா வளரும் நாடுகளின் ஆட்சியாளர்கள் கார்ப்பரேட் முதலாளிகளுக்கு ஆதரவாக இருந்தால் அவர்களும் ரீகனுடைய அடையாளம் தான்.

சொந்த காலில் நின்று தமிழ்நாட்டு மக்களுக்கு தேவையான அடிப்படை தேவைகளை பூர்த்தி செய்யக் கூடிய, கார்ப்பரேட் நலன்களைப் புறந்தள்ளி தங்கள் நாட்டு மக்களுக்கு சேவை செய்யக்கூடிய, ஏகாதிபத்தியம் மற்றும் கார்ப்பரேட் உடைய சுரண்டலை எதிர்த்து மக்களுடைய செல்வத்தை பாதுகாக்க கூடிய, ஊழலில் திளைத்து நாட்டை குட்டி சுவராக்காமல் நேர்மையாக ஆட்சி செய்யக்கூடிய எல்லா ஆட்சியாளர்களும் தாமஸ் சங்கராவினுடைய அடையாள உருவங்கள் தான். இதற்கென்று எந்த இசத்தின் முத்திரையும் குத்திடத் தேவையில்லை இருப்பதெல்லாம் ஒரே கேள்விதான் நீங்கள் யார் பக்கம் கார்ப்பரேட் பக்கமா மக்கள் பக்கமா அதற்கான பதில் தான் அரசாங்கம் பிரச்சனையா? அல்லது அரசாங்கம் யாருக்கானது என்பது பிரச்சனையா? என்ற கேள்விக்கான பதில்.. 

Friday, 24 July 2026

பூலோக நரகம்

 


ஒற்றை மரம் 

வெட்டுகையில் 

தேவையென்றோம்.. 

சில மரங்களை

 வெட்டுகையில்

 வளர்ச்சியென்றோம்.. 


ஏராளமான மரங்கள்

 மறைகையில் 

முன்னேற்றமென்றோம்.... 


வெப்பம்  

 மிகுகையில்

 வேதனையென்றோம்.. 


தண்ணீருக்கு   

 தவிக்கையில் 

 கொடூரமென்றோம்... 


பல்லுயிர் மறைந்து

 பாலைவனமாய் 

மாறியது... 


மொத்தத்தில்   

 பூவுலகு 

 நரகமானது... 


வரவில்லை

 புத்தி மட்டும

 இன்னுமே... 

மூத்த மரம்...

 இந்த செய்தி உண்மையான ஆச்சரியம், ஆனால் ஆயிரம் உண்மைகள் கூறும் இயற்கை சரித்திரம்.. 

சில பல ஆண்டுகளே வாழ்கின்ற சில்லறைகளின் பெருமைதனை பீற்றி புகழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோம். சில நூற்றாண்டுகள் நீடித்த பேரரசின் பெருமைகளை வாய் கிழிய புகழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோம். 

ஆயிரம் ஆயிரம் மாற்றங்கள் அதிசய கண்டுபிடிப்புகள் சிற்றரசிலிருந்து பேரரசு வரை ,பெருமைமிகு அரசிலிருந்து பேரழிவு தந்த மனித அரக்கர் வரைஅத்தனையும் பார்த்த மரம் ஒன்று இன்று உயிரோடு இருந்து வருகிறது. 

ஜூலியஸ் சீசரும் இயேசுவும் பிறப்பதற்கு முன்பே உயிருடன் இருந்த ஒரு மரம்!

அமெரிக்காவின் கலிபோர்னியாவில் உள்ள சிக்வோயா தேசிய பூங்காவில் (சீக்வோயா தேசிய பூங்கா) வளர்ந்து வரும் ஜெனரல் ஷெர்மன் (ஜெனரல் ஷெர்மன்) என்ற மாபெரும் சிக்வோயா மரம், சுமார் 2,200 ஆண்டுகள் பழமையானது என்று விஞ்ஞானிகள் மதிப்பிடுகின்றனர். அதாவது, ரோமப் பேரரசு அதிகாரப்பூர்வமாக உருவாகும் முன்பே இந்த மரம் முளைத்தது!

இந்த மரம் சுமார் 275 அடி உயரம் கொண்டது. மேலும், 10 லட்சம் கிலோகிராமுக்கு அதிக எடை கொண்டதால், உலகிலேயே பருமன் (தொகுதி) அடிப்படையில் மிகப்பெரிய உயிருள்ள மரம் என்ற பெருமையைப் பெற்றுள்ளது. 


அமெரிக்க தேசியப் பூங்கா சேவை (National Park Service) ஆய்வாளர்கள் தொடர்ந்து இதன் வயதையும் ஆரோக்கியத்தையும் கண்காணித்து வருகின்றனர். ஆச்சரியமாக, இந்த மரம் இன்றும் ஒவ்வொரு ஆண்டும் வளர்ந்துகொண்டே இருக்கிறது! ஆண்டுதோறும் இது சேர்க்கும் புதிய மரப்பொருள் மட்டும், சுமார் 60 அடி உயரமுள்ள ஒரு மரத்தை உருவாக்கும் அளவிற்கு இருக்கும்.

ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக மனித நாகரிகத்தின் எழுச்சியும் வீழ்ச்சியும் அமைதியாகக் கண்ட சாட்சியாக இந்த மரம் நிற்கிறது. பேரரசுகள் தோன்றி மறைந்தாலும், இது மட்டும் பொறுமையாக வளர்ந்துகொண்டே இருந்தது. 

இயற்கை நமக்குக் கற்றுத்தரும் மிகப் பெரிய பாடம் என்னவென்றால், சில மகத்தான விஷயங்கள் அவசரத்தில் உருவாகாது; பொறுமையுடனும் காலத்துடனும் மட்டுமே வளர்கின்றன.

கற்றுக்கொள்வோமா

அளவீட்டுத் தயாரிப்பு, 

மனிதக் கூட்டம், 

நிலையை, 

சைலிவி, 

இப்பூவுலகு

அனைவருக்கும் 

சொந்தமென்ற

ம்...

கற்றுக்கொள்வோமா....! 

1976-78 மருந்தியல் முன்னாள் மாணவர் பொன்விழா சந்திப்பு.

 நேற்று நாம் சந்தித்து பழகிய நண்பர்களையே இன்று மறந்துவிடுகிறோம். பொது நிகழ்ச்சிகள், சுப காரியங்கள் போன்ற இடங்களில் பங்கேற்பது என்பது அவர்களுடைய உறவு அல்லது நட்பு தேவைப்படும் அளவிற்கு ஏற்ப,விரும்பியோ விரும்பாமலோ மக்கள் பெரும்பாலோர் கலந்து கொள்கிறார்கள்.


 நாம் படித்த பள்ளி அல்லது கல்லூரி நினைவுகள் என்பது ஏதோ ஒரு மூலையில் மின்னலை போல தோன்றி மறைந்து விடுகிறது. இன்றைய விரைவான வாழ்க்கை அல்லது இயந்திர மயமான வாழ்க்கையில் பின்னோக்கி திரும்பி பார்ப்பதை கூட யாரும் விரும்புவதில்லை.

 இப்படி ஒரு சூழல் இருந்தால் கூட ஓராண்டு அல்ல ஈரான்டல்ல 50 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் சந்தித்த நண்பர்களை மீண்டும் திட்டமிட்டு சந்திப்பது என்பது மிகவும் அரிதான அற்புதமான விஷயம்.


இன்றைய காலகட்டத்தில் ஒரு மனிதனுடைய சராசரி வயது 75 என்று வைத்துக் கொண்டால் கூட, 50 ஆண்டுகள் என்பது வாழ்வின் மிகப்பெரிய காலமாகும். இதில் ஏராளமான முன்னேற்றங்கள், நல்லது, கெட்டது என ஆயிரம் விடயங்களை தாண்டி கிட்டத்தட்ட ஓய்வெடுக்கக்கூடிய நிலையில் உள்ள நண்பர்கள் மீண்டும் சந்திக்க திட்டமிடுவது, அதற்காக சிலர் மெனக்கிடுவதும், சிலர் கூடுதலாக பணியாற்றி கடுமையாக உழைத்து அப்படி ஒரு சந்திப்பை பொன் விழாவாக மிகச் சிறப்பாக நடத்துவது என்பது மிக மிக அற்புதமான விடயம். 

1976 78 காலத்தில் மதுரை மருத்துவக் கல்லூரியில் மருந்தியல் பட்டயப் படிப்பு படித்த நண்பர்கள் தங்களது பொன்விழா சந்திப்பினை கடந்த 19 7 2026 அன்று சந்தித்தோம்.


எந்த இடத்தின் முதல் முதலாக சந்தித்தோமோ அதே மதுரை மருத்துவக் கல்லூரியிலேயே மீண்டும் சந்திப்பது என்று முடிவு செய்து திட்டமிட்டும்போது மதுரை நண்பர்கள் சங்கரநாராயணன், நல்ல சிவன், தேவேந்திரன், SVவாசுகி, வால்டர் பிரின்ஸ், விஜய் சேகரன் ஆகியோரை கொண்ட வரவேற்பு குழு வாக செயல்பட்டு மிகச் சிறப்பாக ஏற்பாடுகள் செய்திருந்தனர். நம்முடைய படித்து தமிழ்நாடு மருந்து கட்டுப்பாட்டு துறையின் உதவி இயக்குனராக பணிபுரிந்து ஓய்வு பெற்ற திரு பாலகிருஷ்ணன், ஜெயராமன், சீனிவாசன் உள்ளிட்டு ஏராளமான நண்பர்கள் நம்முடன் படித்த நண்பர்களை தொடர்பு கொண்டு கலந்து கொள்ள ஏற்பாடுகள் செய்தோம். 


114 சேர்ந்து படித்ததில் 20 க்கும் மேற்பட்ட நண்பர்கள் தற்பொழுது நம்மிடையே இல்லை. 20க்கும் மேற்பட்ட நண்பர்களுடைய தொடர்புகள் முழுமையாக இல்லை. அப்படி இருந்தும் ம் எஞ்சி இருப்பவர்களில் 43 நண்பர்கள் அந்த பொன் விழாவில் கலந்து கொண்டு சிறப்பித்தார்கள். கலந்து கொண்டவர்களில் பெரும்பாலோர் குடும்பத்தாருடன் கலந்து கொண்டு சிறப்பித்தனர். சில நண்பர்கள் தவிர்க்க இயலாத காரணமாக கலந்து கொள்ள இயலவில்லை.


நிகழ்ச்சிக்கு தமிழ்நாடு மருந்து கட்டுப்பாட்டு துறையின் உதவி இயக்குனராக பணிபுரிந்து ஓய்வு பெற்ற திரு பாலகிருஷ்ணன் அவர்கள் தலைமை தாங்கினார். தமிழ்த்தாய் வாழ்த்துடன் நிகழ்ச்சி துவங்கியது. நமது சகோதரிகள் குத்து விளக்கு ஏற்றினர். திரு. ம. தேவேந்திரன் வரவேற்புரை நிகழ்த்தினார்


மதுரை மருந்தியல் கல்லூரி முதல்வர் டாக்டர் T. வெங்கட ரத்ன குமார் M Pharm, PhD.அவர்கள் திரு சீனி கார்த்திகேயன் எழுதிய ஒரு மருந்தாளுநரின் நினைவலைகள் என்ற புத்தகத்தை வெளியிட்டு வாழ்த்துரை வழங்கினார். பேராசிரியர்கள் செல்வகுமார் சிவசுப்பிரமணியம் விநாயகமூர்த்தி ஆகியோர் வாழ்த்தி பேசினர். கோவை செல்வராஜ், ரவிச்சந்திரன்,சுரேஷ், சுப்புலட்சுமி, அய்யனார், சோமு, உதுமன்,ஆகியோர் தங்களது மலரும் நினைவுகளை பகிர்ந்து கொண்டனர். 


குடும்பத்தினர் சார்பில் மெடில்டா பெட்டி, லீலாவதி சங்கரநாராயணன், எலிசபெத் வால்டர் பிரின்ஸ் ஆகியோர் பங்கேற்று பேசினர். 


கலந்து கொண்ட அனைத்து முன்னாள் மாணவர்களுக்கும் சீனி கார்த்திகேயன் தான் எழுதிய ஒரு மருந்தாளுநரின் நினைவலைகள் புத்தகத்தை நினைவு பரிசாக வழங்கினார். 


வரவேற்பு குழு சார்பில் அனைவருக்கும் சுவர்க்கடிகாரமும், திரு முருகன் குடும்பத்தினர் பெயருடன் கூடிய சாவிக்கொத்தும், திருமதி சுப்புலட்சுமி சார்பில் சாவிக்கொத்தும் அன்பளிப்பாக வழங்கினார்கள். 


சீனி கார்த்திகேயன், சங்கரநாராயணன் ஆகியோர் தொகுப்பு ரை வழங்க, வால்டர் பிரின்ஸ் நன்றியுரை வழங்கினார். 

இறுதியாக தேசிய கீதத்துடன் நிகழ்ச்சி இனிதே நிறைவுற்றது. 




Thursday, 23 July 2026

ஞானமா அல்லது சௌகரியமா?

கோவணம் கட்டாத ஊரில் கட்டியவன் பைத்தியக்காரன் என்பார்கள். 

மன்னன் அம்மணமாய் திரியும்போது அந்த உண்மையை கூறுகின்ற ஞானி எல்லா காலத்திலுமே வெறுக்கப்படத்தானே செய்வான்.  கடுமையாக தண்டிக்கப்பட்டு, ஏன் படுகொலை கூட செய்யப்படலாம். அதுதான் காலம் காலமாக நடந்து வருகிறது?! 

பொய் தங்களுக்கு முன்னே சிதைந்து கொண்டிருக்கும் போதும், மக்கள்  உண்மையால் பாதிக்கப்பட்டாலும் கூட ஏன் உண்மையை ஏற்றுக் கொள்ள மறுக்கிறார்கள்?! 


ஞானி, மற்றவர்கள் அமைதியாக ஏற்றுக்கொள்வதை கேள்விக்குள்ளாக்குகிறான். சமூக அங்கீகாரத்திற்காக, அல்லது புகழுக்காகவோ, சுகபோகத்துக்காகவோ ஆறுதலான மாயைகளை அல்லது பொய்மைகளை மீண்டும் கூற மறுக்கிறான்.

அவன் ஆடம்பரமும் சடங்குகளும் இல்லாத அதிகாரத்தைக் காண்கிறான். விரும்புகிறான். மற்றவர்கள் ஒப்புக்கொள்ள மறுக்கும், மிகவும் அஞ்சும் ஒன்றை உரக்கப் பேசுகிறான். ஏனெனில் அவனுக்கு சத்தியமே நித்தியம்.. 

---

ஆனால் சமூகங்கள் பெரும்பாலும் உண்மையை விட ஆறுதலான நிலைத்தன்மையையே, பொய்மையையே அறிந்தே விரும்புகின்றன.

ஒரு இனிமையான மாயை பெருமையையும் சமூக ஒழுங்கையும் பாதுகாக்கிறது. 

ஆனால் நேர்மையோ மக்களை சங்கடமான யதார்த்தத்தை எதிர்கொள்ளச் செய்கிறது.


அங்குதான் பதற்றம் தவிர்க்க முடியாததாகிறது.

ஞானம், வேதனையான புரிதலின் மூலம் மக்களை விடுவிக்கிறதா, அல்லது சிந்தனையாளரை கூட்டத்தின் ஆறுதலிலிருந்து தனிமைப்படுத்துகிறதா?


ஏனென்றால், உண்மை மிகவும் அரிதாகவே கைதட்டல்களிலும் கொண்டாட்டங்களிலும் பொதிந்து வருகிறது.

மாயையை அம்பலப்படுத்தும் மனிதன், அதிகாரத்தை மட்டுமல்ல, பொய்யைச் சுற்றி மக்கள் கட்டியெழுப்பிய உணர்ச்சிபூர்வமான பாதுகாப்பையும் அச்சுறுத்துகிறான்.

 

தாங்கள் மனமுவந்து தங்களைத் தாங்களே ஏமாற்றிக் கொண்டிருக்கிறார்கள் என்பதை நினைவூட்டும் அந்த நபரைத் தவிர, கூட்டம் ஏறக்குறைய எல்லாவற்றையும் மன்னித்துவிடுகிறது.


உண்மை, மக்கள் உணர்வுப்பூர்வமாகச் சார்ந்திருக்கும் ஆறுதலை அழித்துவிடுமானால், அதை உரக்கப் பேசும் ஒரு மனிதனை அவர்கள் எப்படி வரவேற்பார்கள்?அவர்களுக்கு இருக்கிற அற்ப சந்தோசமும், சொற்ப பாதுகாப்புமே போதுமானது. அவர்கள் சிந்தனை மற்றும் செயலுக்கு ஏற்ற ஆட்சியாளர்களே கிடைப்பார்கள்!!!! 



Monday, 20 July 2026

பற்றற்றான் யார்?!

சமீபத்தில் நட்பு தமிழ்வட்ட இணையவழி கூட்டத்தில் சில குழந்தைகள் திருக்குறளை ஒப்பிக்கும்போது துறவறம் அதிகாரத்தில் உள்ள இக்குறளைக் கூறி அதன் விளக்கத்தைப் படித்ததை கேட்டுக்கொண்டிருந்தேன். 

"பற்றுக பற்றற்றான் பற்றினை அப்பற்றைப

பற்றுக பற்று விடற்கு."

பற்றில்லாதவனாகிய கடவுளுடைய பற்றை மட்டும் பற்றிக் கொள்ள வேண்டும், உள்ள பற்றுக்களை விட்டொழிப்பதற்கே அப் பற்றைப் பற்ற வேண்டும் எனப் பொருள் படித்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.நிறுவன தலைவர் புலவர் நா நா ஆறுமுகம் ஐயா அவர்கள் பற்றற்றான் பற்றிய புதிய, சிறந்ததோர் விளக்கம் அளித்தார். 

அதைக்கேட்டவுடன் அக்குறள் பற்றிய சிந்தனை விரிந்தது.உலக மக்களின் வாழ்க்கை நெறியை போதித்த திருவள்ளுவர் மக்களை சன்னியாசி ஆவதற்காக இக்குறளை எழுதி இருப்பாரா? பொதுவாக எல்லோருமே துறவு துறவறம் என்ற தலைப்பைப் பற்றி பேசும்போது துறவியின் இலக்கணம் பற்றி கூறுகிறார்கள். 

உண்மையில் துறவு பற்றி சமண இலக்கியமோ திருவள்ளுவர் பொருளை, உலகவாழ்க்கையை துறந்து விட்டு சன்னியாசம் வாங்கி வாழ்வது என்ற அடிப்படையில் கூறியதில்லை. நிலையாமை பற்றி குறிப்பிட்டு சமூகம் ஒழுக்கமான நெறியான வாழ்க்கை வாழ்ந்திட வேண்டும் என்று வாழ்நெறியை போதித்தார்கள்.ஆனால் சனாதன வாதிகள் அதே நிலையாமையை குறிப்பிட்டு இறைவனை சரணடைந்தால் போதும் என்று சன்னியாசத்தை போதித்து திருத்தலாக கூறினார்கள் இவ்வாறு திருத்தி கூறியதன் விளைவே துறவு என்பதன் பொருள் தவறுதலாகவே மாறிவிட்டது. துறத்தல் என்பது அதன் மீதான ஆசையை சார்ந்திருத்தலை விட்டு ஒழிதல் பற்றியது. அதாவது அந்த பொருள்களுக்கு அடிமையாகாமல் இருத்தல், இன்றைய வார்த்தைகளில் சொல்வதானால் நுகர்வு கலாச்சாரத்திற்கு அடிமையாகதிருத்தலையே கூறியுள்ளார்கள்.

அதுவும் நீட்டலும் அழித்தலும் வேண்டாம் உலகம் பழித்தது ஒழித்து விடின் என்று கூறிய வள்ளுவர சாதாரண மக்களை சன்னியாசம் பெற்றுக் கொள்வதில் வழியை காட்டுவார் ஆகப் பற்று என்பதன் ஒரு உள் அர்த்தம் ஒன்றை வைத்து தான் அவர் பாடி இருப்பார் உதாரணமாக ஒரு கொடியை எடுத்துக் கொண்டால் அது ஏதேனும் ஒன்று மீது பற்றி வளர்ந்து செல்லும் அது பற்றி சொல்லும் கொம்பினை எடுத்து விட்டால் வாடி வதங்கி மடிந்தே கூட போய்விடும் எனவே ஒரு பொருள் மீது ஒரு பொருளையோ அல்லது ஏதேனும் ஒன்றையோ பற்றி கொண்டு நின்றால் தீமை தரும் என்ற நோக்கில் தான் இவ்வாறு எழுதி இருப்பார் அல்லவா! 

"யாதெனின் யாதெனின் நீங்கியான் நோதல் அதனின் அதனின் இல்" என்ற குறளில் இருந்தே புரிந்து கொள்ள முடியும்

. ஒருவன் எந்தப் பொருளிலிருந்து பற்று நீங்கியவனாக இருக்கின்றானோ, அந்தந்தப் பொருளால் அவன் துன்பம் அடைவதில்லை எனப் பொருளுரைக்கிறார் மு. வரதராசன். 

எந்தப் பொருளில் ஆசை கொள்வதிலிருந்து ஒருவன் விடுபட்டவன் ஆகின்றானோ, அந்தப் பொருளைக் குறித்து அவன் துன்பம் அடைவதில்லை என்றும் கூறுவர். 

எல்லாப் பொருட்களையும் விட்டொழித்தால் என்பது பொருளில்லை.அதன் மீது சார்ந்து, பற்றுக்கொள்ளாமலிருத்தலேயாகும். 

"ஆங்காரம் உள்ளடக்கி ஐம்புலனைச் சுட்டறுத்துத்

தூங்காமல் தூங்கிச் சுகம் பெறுவது எக்காலம்" என்கிறார் பத்திரகிரியார் எனும் உலகை விட்டொழித்தல் சன்னியாசி. 

 அதாவது நான்' என்னும் என் உணர்வை அடக்கிக் கொண்டு,காணுதல், கேட்டல்,நகர்தல், சுவைத்தல், தொடுதல், உணர்வுகளை அறுத்து வேக வைத்துச் சுட்டு வைத்துக்கொண்டு, விழித்துக்கொண்டே தூங்குவது எனக்குச் சுகம். இந்தச் சுகத்தை நான் எப்போது பெறுவேன்? என்கிறார். இது உலகை வெறுத்த சந்நியாசியின் கூற்று. 

அதையே பாரதி ஐந்து புலனை அடக்கி அரசாண்டு மதியை பழகி தெளிந்து நொந்து சலிக்கும் மனதை மதி நோக்கத்தின் செல்ல விடும் வகை கண்டோம் என்கிறார். அதாவது ஐந்து புலன்களை அடக்கி நம் கட்டுப்பாட்டிற்குள் வைக்க கூறுகிறாரே தவிர மொத்தமாக அறுத்தெரிய சொல்லவில்லை. 

இதுதான் உலக வாழ்க்கையில் இருந்து கொண்டு துன்பப்படாமலிருக்கும் வழி, விட்டோடிப்போகும் வழியில்ல...

இது உலக மக்களை நேசிக்கிறேன் கூற்று. 

சரி. பற்றற்றான் என்ற குறளுக்கு வருவோம். பற்றற்றான் என்று யாரைக் குறிப்பிடுகிறார் என்றால் குடும்ப தலைவனோ, நாட்டின் தலைவனோ யாராக இருந்தாலும் தான், தனக்கு என்று பொருளை சேர்க்காமல் தான் சார்ந்து, அல்லது தன்னை சார்ந்து இருக்க கூடிய மக்களுக்கு நன்மை செய்ததற்காக தனது சுகத்துக்கங்களை, ஆசைகளை குறைத்துக் கொண்டு அல்லது கட்டுப்படுத்திக் கொண்டு பிறருக்கு உதவி செய்கிறவன் அல்லது வழிகாட்டுகிறார எவனோ அவனைத்தான் பற்றற்றான் என்று கூறுகிறார்.

ஒரு குடும்பத் தலைவன் ஆடம்பரமாக தனக்கு உடை உடுத்திக் கொள்வதோ அல்லது சுகங்களை அனுபவித்து கொண்டு குடும்பத்தாருக்கு தேவைகளை பூர்த்தி செய்யாதவன் நல்ல குடும்ப தலைவனாக இருக்க முடியாது. தன்னுடைய தேவைகளை, ஆசைகளை கட்டுப்படுத்திக் கொண்டு தனது குடும்பத்தாருடைய தேவைகளை, ஆசைகளை பூர்த்தி செய்பவனே பற்றற்றவன் ஆவான். 

அதேபோல ஒரு நாட்டின் தலைவரும் தான் ஆடம்பரமாக வாழ்வதை விட்டு விட்டு எளிய வாழ்க்கை வாழ்ந்து, மக்களின் அடிப்படை தேவைகளை பூர்த்தி செய்பவனே பற்றற்றான் ஆவார். ஆடம்பரமான ஆடை அணிந்து கொண்டு, ஆடம்பரமான வாழ்க்கை வாழ்ந்து கொண்டு, ஊருவகமெல்லாம் சுற்றி வந்து உலக சுகங்களை அனுபவித்துக் கொண்டு, வாய் பேச்சுக்கு மட்டும் வரிக்கு வரி எளிய குடும்பத்தில் பிறந்தவன் நான் அல்லது நான் எனது உச்சபட்ச வருமானத்தை விட்டு விட்டு உங்களுக்காக சேவை செய்ய வந்திருக்கிறேன் என்று வாய்ச்சவடால் கூறுகிறவன் ஒருபோதும் பற்றற்றவனாக இருக்கவே முடியாது.

ஒரு ஞானி கூறுவார் "ஆட்சியாளன் எளிமையாக, வறுமையாக வாழ்ந்தால், மக்கள் வளமையோடு வாழ்வார்கள். ஆட்சியாளன் ஆடம்பரமாக வாழ்ந்தால் மக்கள் வறுமையில் தான் வாழ்வார்கள், வாடுவார்கள்". 

யதா ராஜா, ததா பிரஜா என்பார்கள். அதாவது மன்னன் எவ்வழி மக்கள் அவ்வழி என்பார்கள். 

எனவே ஆட்சியாளன், குழு தலைவனோ, குடும்ப தலைவனோ ஆசைகளை விட்டோழித்து பற்றற்றவனாக, தன்னைச் சார்ந்திருக்க கூடிய மக்களுக்கு உழைப்பவனாக இருந்தால் மக்களும் அவனைப் பார்த்து தேவையற்ற ஆசைகளை விட்டு ஒழித்து வாழ்வார்கள். அது சமூகம் உயர்வதற்கு வழியாகும் என்ற பொருளில் தான் திருவள்ளுவர் இக்குறளை கூறியிருப்பார். 





கருத்துக்கு பதில் அடக்குமுறையா?

ஒரு நாட்டின் பாராளுமன்ற கூட்டத்திற்குள் நுழைந்து ஒரு பாராளுமன்ற உறுப்பினர் இன்னொரு பாராளுமன்ற உறுப்பினரை கிட்டத்தட்ட சாகும் அளவிற்கு மிருகத்தனமாக தாக்கிட முடியுமா? அவ்வாறு செய்தவரை அந்த நாட்டு அரசமைப்பு என்ன செய்தது? உலக ஜனநாயகத்திற்கு  முன்மாதிரி என்று தங்களை தாங்களே பெருமையாக பீத்திக் கொண்டிருக்கும் அமெரிக்க நாடாளுமன்றத்தில் நடைபெற்ற அசிங்கமான மிகக் கேவலமான வரலாற்று நிகழ்வு!

மனித குலத்தின் மிக கேவலமான வெறுக்கத்தக்க ஒரு கொடுமை மனித அடிமைத்தனமும் நிறவெறியும் தான்.

 அமெரிக்காவில் கடுமையாக நிறவெறி மற்றும் அடிமைத்தனம் ஆட்சி செய்துகொண்டிருந்த நேரம். அதனை ஆதரித்தவர்கள் கையில் ஆட்சி அதிகாரமும், செல்வாக்கும் நிறைந்திருந்தது. 

மனித நேயம் மிக்கவர்கள் அக்கொடுமைகளை எதிர்த்து கடுமையாக பிரச்சாரம் செய்து கொண்டிருந்தார்கள். 

1856-ஆம் ஆண்டு. அடிமைத்தனம் குறித்த விவாதங்களால் அமெரிக்கா சகல மட்டத்திலும் ஒரு இக்கட்டான நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டிருந்தது. வாஷிங்டனில் நடந்த ஒவ்வொரு விவாதமும், யாரும் ஒப்புக்கொள்ள விரும்பாத ஒரு போரின் முன்னோட்டம் போலவே இருந்தது.

மே 22, 1856 அன்று, ஒழிப்புவாதியும் குடியரசுக் கட்சி செனட்டருமான சார்லஸ் சம்னர் , அடிமைத்தனத்தைத் தாக்கி இரண்டு நாள் சொற்பொழிவு ஆற்றினார். அதில், அடிமைத்தனத்தை ஆதரித்த தென் கரோலினாவைச் சேர்ந்த செனட்டர் ஆண்ட்ரூ பட்லரை செனட் அவையில்   கேலி செய்து, பலரின் பெயர்களைக் குறிப்பிட்டார்.

பதிலளிக்க பட்லர் அங்கு இல்லை. அவருடைய உறவினரான காங்கிரஸ் உறுப்பினராக இருந்த பிரஸ்டன் புரூக்ஸ் இரண்டு நாட்களுக்குப் பிறகு, செனட் அவைக்குள் நுழைந்து, சம்னரை அவரது மேசை அருகே கண்டார்.  ஒரு கனமான பிரம்பால் அவரது தலையை நோக்கி ஓங்கத் தொடங்கினார். சம்னர் தப்பி ஓட முயன்றார். அவரால் முடியவில்லை. அவரது மேசை தரையுடன் ஆணியடிக்கப்பட்டிருந்தது; விவாதத்தின் நடுவில் எந்த செனட்டராலும் அதைத் தள்ளி வைக்க முடியாதபடி அது அவ்வாறு கட்டப்பட்டிருந்தது. புரூக்ஸின் கையில் இருந்த பிரம்பு நொறுங்கும் வரை அவர் அடி மேல் அடி வாங்கினார்

ப்ரூக்ஸின் தாக்குதலால் சம்னர் படுகாயம் அடைந்தார், அதனால் அவரால் மூன்று ஆண்டுகளுக்கு செனட்டிற்குத் திரும்ப முடியவில்லை.மாசசூசெட்ஸ் சட்டமன்றம் 1856 இல் சம்னரை மீண்டும் தேர்ந்தெடுத்தது, "மேலும் தெற்கின் மிருகத்தனத்தை நினைவூட்டும் விதமாக அவர் இல்லாத நேரத்தில் அவரது இருக்கையை காலியாக வைத்திருந்தது.

புரூக்ஸ் உண்மையில் எந்த விதத்திலும் கைது செய்யப்படவில்லை. பிரதிநிதிகள் சபையிலிருந்து புரூக்ஸை வெளியேற்றும் முயற்சி தோல்வியடைந்தது, மேலும் அவரது குற்றவியல் விசாரணையில் அவருக்கு பெயரளவிலான தண்டனை மட்டுமே கிடைத்தது. 

அவரது நடத்தை குறித்த தங்கள் கருத்தை தனது தொகுதி மக்கள் வெளிப்படுத்த அனுமதிப்பதற்காக சம்னர் ஜூலை 1856 இல் தனது பதவியை ராஜினாமா செய்தார். அவர் ராஜினாமா செய்துவிட்டு, தனது சொந்த மாவட்டத்தில் மீண்டும் போட்டியிட்டு, பெருவாரியான வாக்கு வித்தியாசத்தில் வெற்றி பெற்றார். தெற்கு முழுவதும் இருந்த ஆதரவாளர்கள், அவர் ஒரு சக உறுப்பினரின் மண்டையில் உடைத்த பிரம்புக்குப் பதிலாக புதிய பிரம்புகளை அவருக்கு அஞ்சலில் அனுப்பினர்.

அமெரிக்க வடக்குப் பத்திரிகைகள் அதை கொலை முயற்சி என்று குறிப்பிட்டன. தெற்குப் பத்திரிகைகள், மற்றொருவரின் குடும்பத்தை அவமதித்த ஒரு மனிதனுக்குக் கிடைத்த நீதி என்று குறிப்பிட்டன. அந்த விவாதத்தில் யாரும் தங்களைக் குற்றவாளியாக நினைக்கவில்லை.. செனட் சபையில் சம்னரின் நாற்காலி பல ஆண்டுகளாகக் காலியாகவே இருந்தது; விவாதம் பலவந்தத்திடம் தோற்றுவிட்டது. கருத்துப்போராட்டத்துக்கு பதில் அடக்குமுறை அராஜகம் என்பதற்கான தினசரி நினைவூட்டலாக அது விளங்கியது.

ஆனால் பின்னாளில் உள்நாட்டுப்போருக்கு வழிவகுத்தது. காலங்கள் மாறின. மக்கள் மனங்களில் ஏற்பட்ட மாற்றங்கள் அடிமைத்தனம் மற்றும் நிற, இன வெறிக்கு முற்றுப்புள்ளி வைத்தது. 

மனித உரிமைகள், சமத்துவத்திற்கான போராட்டம் என்பது உலகெங்கும் நீண்ட வரலாற்றை கொண்டது. அடிமைத்தனம், நிற வெறி, இன பாகுபாடு, மதவெறி, சாதிய வெறி போன்றவை ஒழியாதவரை மனிதகுலம் நாகரிகம் அடைந்ததாக ஒருபோதும் கருதிடமுடியாது. எளிதில் எதுவும் மாறிடவில்லை என்பதை இன்றைய சமூகம் அறிந்திட வேண்டும். 




Saturday, 18 July 2026

ஷாப்பிங் போகலாமா?!

பொதுவாகவே ஷாப்பிங் போவதென்றால் எல்லோருக்கும் மகிழ்ச்சியைத் தரும். பெரும்பாலும் குடும்பத்தில் உள்ள பெண்களுக்கு, குழந்தைகளுக்கு ஷாப்பிங் போவது மிகவும் மகிழ்ச்சி தான். ஆனால் குடும்பத் தலைவருக்கு பைசா கரையும் போது கொஞ்சம் வருத்தம் இருந்தாலும் அவர்களுடைய மகிழ்ச்சியில் அவர் சந்தோஷப்பட்டு தாராளமாக செலவு செய்வார். 

அதேபோல காதலர்கள் ஷாப்பிங் போவது என்றாலும் காதலனுக்கு மகிழ்ச்சி இருக்கிறது அல்லவா,ஏனெனில் காதலி மகிழ்ச்சி அடைவாள் அதனால்... 

இவர்கள் எல்லாரைக் காட்டிலும் நடைபெறும் ஷாப்பிங்கில் அதிக மகிழ்ச்சி அடைவது கடை வியாபாரிகள் தான். அவர்களுக்கு தானே லாபம் வரப்போகிறது... 

ஆனால் உண்மையில் ஷாப்பிங் என்றால் வருத்தப்படுபவர் இருப்பார்களா என்ன?! 

ஆம். ஷாப்பிங்க்கு பின்னால் உலகம் ஏராளமான கஷ்டங்களையும் துயரங்களையும் சந்தித்துக் கொண்டிருக்கிறது என்பது உங்களுக்கு தெரியுமா? கொஞ்சம் யோசித்து தான் பாருங்களேன்..


நாம் அதை “ஷாப்பிங்” என்று அழைக்கிறோம்.

ஆனால் இந்தக் கோளம் அதைச் சுரண்டலாக உணர்கிறது.

நமது முந்தைய தலைமுறை வரை வாழ்ந்தவர்களுக்கு அடிப்படை தேவை உணவு உடை இருப்பிடம் கொஞ்சம் நகைகள் அவ்வளவுதான். ஆனால் இன்றைய தலைமுறை 100% நுகர்வு கலாச்சாரத்தில் வாழக்கூடிய தலைமுறை. 

அவர்கள் பயன்படுத்தக்கூடிய பொருள்கள் முறையோ, பல முறையோ ஏராளமான பொருட்களை வாழ்விலே அத்தியாவசியப் பொருளாகவோ அனுபவித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். 

அதனுடைய பின்னணியில் ஒவ்வொரு புதிய தொலைபேசி, உடை, வீட்டு உபயோகப் பொருள், வாகனம் மற்றும் ஒருமுறை பயன்படுத்தும் பொருள்கள் என அனைத்தும் எங்கோ தொடங்குகின்றன—காடுகள் அழிக்கப்படுதல், ஆறுகள் மாசுபடுதல், கனிமங்கள் வெட்டியெடுக்கப்படுதல், ஆற்றல் நுகரப்படுதல், மற்றும் வனவிலங்குகள் ஒதுக்கித் தள்ளப்படுதல், அல்லது அழிக்கப்படுதல் என்று எல்லையில்லாமல் நீண்டு கொண்டேயிருக்கின்றன. 

இந்தக் கார்ட்டூனில் உள்ள ஷாப்பிங் வண்டி சாதாரண பொருட்களை ஏற்றிச் செல்லவில்லை. அது, 'அதிகமாக வாங்கு, வேகமாக மாற்று, விரைவில் தூக்கி எறி' என்று நம்மிடம் தொடர்ந்து சொல்லும் ஒரு கலாச்சாரத்தைத் திருப்திப்படுத்துவதற்காகச் சூழல் மண்டலங்களை மிதித்துச் செல்கிறது.

இதிலுள்ள முரண்நகை கொடூரமானது:

நம்மை உயிரோடு வைத்திருக்கும் இயற்கை அமைப்புகளை எவ்வளவு அழித்துக்கொண்டிருந்தாலும், நாம் எவ்வளவு நுகர்கிறோம் என்பதைக் கொண்டே முன்னேற்றத்தை அளவிடுகிறோம்.

பிரச்சனை ஒவ்வொரு கொள்முதலிலும் இல்லை. அது முடிவில்லாத, கவனக்குறைவான நுகர்வில் உள்ளது. கலாவதியாகும்படியான பொருட்கள், அந்தஸ்துக்காக வாங்கப்படும் உடைமைகள், அதீத பேக்கேஜிங், மற்றும் கவர்ச்சிகரமான காட்சிகளுக்குப் பின்னால் சுற்றுச்சூழல் அழிவை மறைக்கும் தொழிற்சாலைகள் என்று நினைத்து பாருங்கள்... 

வாங்குவதற்கு முன், கேளுங்கள்:

இது எனக்கு உண்மையிலேயே தேவையா?

என்னிடம் ஏற்கனவே உள்ளதை என்னால் சரிசெய்யவோ அல்லது மீண்டும் பயன்படுத்தவோ முடியுமா?

நீடித்து உழைக்கக்கூடிய, பயன்படுத்தப்பட்ட, அல்லது பொறுப்புடன் தயாரிக்கப்பட்ட ஒன்றை என்னால் தேர்ந்தெடுக்க முடியுமா?

நமக்கு நாமே கேட்டுக் கொள்ள வேண்டிய கேள்வி.. 

 ஏனெனில், நமது கழிவுகள் மறைந்து போகும் ஒரு "தூரமும்" இல்லை. மேலும், பணம் செலுத்தும் இடத்திற்குப் பின்னால் காத்திருக்கும் இரண்டாவது கோளும் இல்லை. இருப்பது இந்த ஒரே உயிர்க்கோள்தான்.. ஒரே பூவுலகு தான். இதற்கு மாற்று என்பது கிடையவே கிடையாது


அறியாமையின் ஆபத்து

அறியாமையின் ஆபத்து: முட்டாள்களை அடையாளம் காண்பதும், விலகி நிற்பதும் ஏன் அவசியம்? " முட்டாள்களோடும் தற்குறிகளோடும் ஒருபோதும் விவாதத்தில்...