சீனி கார்த்திகேயன் பக்கங்கள்

Monday, 31 August 2026

மனல் இயற்கையின் அருட்கொடை.

 இயற்கை தந்த அருட்கொடையில் நாம் அதிகமாக பயன்படுத்துவது நீருக்கு அடுத்தபடியாக மணலை தான். இயற்கை இடைவிடாது மணலை உற்பத்தி செய்து கொண்டுதான் இருக்கிறது. ஆனால் அதை காட்டிலும் நாம்  பயன்படுத்தும் அளவும் தேவையும் மிக அதிகமாக இருக்கிறது.. விளைவுதான் என்ன?! 


நீருக்குப் பிறகு உலகில் அதிகம் பயன்படுத்தப்படும் இயற்கை வளம் மணல் ஆகும். மேலும், கனஅளவின் அடிப்படையில் பூமியில் இருந்து அதிகம் வெட்டி எடுக்கப்படும் இரண்டாவது பொருளும் இதுவே. 
கான்கிரீட் உற்பத்தி, நில மீட்பு, கண்ணாடி உற்பத்தி, ஹைட்ராலிக் ஃபிராக்சரிங் மற்றும் கடற்கரை நிரப்புதல் போன்றவற்றுக்காக உலக அளவில் ஆண்டுதோறும் சுமார் 40 முதல் 50 பில்லியன் டன்கள் மணல் வெட்டி எடுக்கப்படுகிறது. 
இந்த நுகர்வு விகிதமானது, நதி அமைப்புகள், கடலோர செயல்முறைகள் மற்றும் பாலைவன வானிலை சிதைவு ஆகியவற்றால் ஏற்படும் இயற்கையான மணல் நிரப்புதல் விகிதத்தை விட இரண்டு முதல் மூன்று மடங்கு அதிகமாகும்.

 அதாவது, பூமி மணலை உற்பத்தி செய்வதை விட மனிதகுலம் அதை வேகமாகப் பயன்படுத்துகிறது. இது ஒரு புவியியல் ரீதியான சாத்தியமற்ற நிலையாகும். இது விலை சமிக்ஞைகள் அல்லது சந்தைத் திருத்தங்கள் மூலம் தீர்க்கப்படாமல், மாறாக, மணல் அகற்றப்படும் நதி முகத்துவாரங்கள், கடலோரச் சூழல் அமைப்புகள் மற்றும் தீவு அமைப்புகளின் வெளிப்படையான சரிவு மூலமாகவும், இனி இல்லாத மணலைச் சார்ந்து கட்டமைப்புச் சிக்கலான தன்மையைக் கொண்ட நதிப்படுகைகள், கடலோரச் சூழல்கள் மற்றும் அடிமட்ட உயிரினங்களின் கண்ணுக்குப் புலப்படாத வறுமை மூலமாகவும் தீர்க்கப்படுகிறது.

 உலகின் பன்னிரண்டாவது நீளமான நதியான மேகாங் நதியின் வருடாந்திர வெள்ளப்பெருக்கு, கம்போடியா, லாவோஸ், வியட்நாம், தாய்லாந்து மற்றும் மியான்மர் ஆகிய நாடுகளில் உள்ள 60 மில்லியன் மக்களின் மீன்வளம், விவசாயம் மற்றும் குடிநீருக்கு ஆதாரமாக விளங்குகிறது. இந்த நதியின் வண்டல் மண் கொண்டுசெல்லும் திறன், ஆற்றின் மேல்பகுதியில் கட்டப்படும் நீர்மின் அணைகள் மூலம் அணைச் சுவர்களுக்குப் பின்னால் வண்டல் மண் தேங்குவதாலும், ஆற்றின் உள்ளே நடைபெறும் மணல் அகழ்வு மூலம், குறைந்த வண்டல் மண் சுமையால் படியக்கூடிய மணல் அகற்றப்படுவதாலும், மதிப்பிடப்பட்ட 50% முதல் 70% வரை குறைந்துள்ளது. 

தெற்கு வியட்நாமில் உள்ள மேகாங் டெல்டா பகுதி — 17 மில்லியன் மக்களின் தாயகமாகவும், வியட்நாமின் பாதி அரிசியையும், பெரும்பாலான நன்னீர் மீன்களையும் உற்பத்தி செய்யும் விவசாய அமைப்பாகவும் திகழ்கிறது — ஆண்டுக்கு ஒன்று முதல் மூன்று சென்டிமீட்டர் என்ற விகிதத்தில் மூழ்கி வருகிறது. 
ஏனெனில், வரலாற்று ரீதியாக இயற்கை அரிப்பு மற்றும் கடல் மட்ட உயர்விலிருந்து இப்பகுதியை நிரப்பி வந்த வண்டல் மண், இப்போது போதுமான அளவில் வந்து சேர்வதில்லை. 
 வியட்நாம் அரசாங்க விஞ்ஞானிகள் கணிப்பின்படி, தற்போதைய மணல் அகழ்வு மற்றும் அணை கட்டுமானப் பாதைகளின் கீழ், தற்போது அங்கு வசிக்கும் குழந்தைகளின் வாழ்நாளுக்குள் மேகாங் டெல்டாவின் கணிசமான பகுதிகள் மக்கள் வசிக்க முடியாததாகிவிடும். 
இதனால், தலைமுறை தலைமுறையாகத் தங்கள் குடும்பங்கள் விவசாயம் செய்து வந்த விவசாய நிலங்களிலிருந்து மில்லியன் கணக்கான மக்கள் இடம்பெயர நேரிடும். மேகாங்கிலிருந்து அகழப்படும் மணல், முதன்மையாக சிங்கப்பூரின் தொடர்ச்சியான நில மீட்புப் பணிகளுக்கும் — சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு மணல் சார்ந்த நில மீட்பு மூலம் சிங்கப்பூர் தனது நிலப்பரப்பை சுமார் 25% அதிகரித்துள்ளது — மற்றும் பிராந்திய நகரங்களின் கட்டுமானப் பெருக்கத்திற்கும் பயன்படுத்தப்படுகிறது. ஆவணப்படுத்தப்பட்ட சுற்றுச்சூழல் பாதிப்புகளுக்குப் பதிலளிக்கும் விதமாக, இந்தோனேசியா, மலேசியா, கம்போடியா மற்றும் வியட்நாம் ஆகிய நாடுகள் படிப்படியாக மணல் ஏற்றுமதிக்குத் தடை விதித்ததால், சிங்கப்பூர் அந்த நாடுகளிலிருந்து மணல் இறக்குமதிக்குத் தடை விதித்தது. இந்தத் தடை விதிக்கப்பட்டபோது, ​​சிங்கப்பூர் தனது மணலை வேறு இடங்களிலிருந்து பெற்றுக்கொண்டது. மேகாங் தொடர்ந்து மூழ்கிக்கொண்டே இருந்தது.

சட்டவிரோத மற்றும் அறிவியல் பூர்வமற்ற மணல் அகழ்வினால் ஏற்படும் முக்கிய சுற்றுச்சூழல் விளைவுகள் பற்றி ஆராயலாம் 
 
இந்திய மணல் தேவைகளும் பாதிப்புகளும் 
 இந்தியாவில் தீவிரமடைந்து வரும் நகரமயமாக்கல் மற்றும் உள்கட்டமைப்பு மேம்பாடு காரணமாக, ஆண்டுக்கு 700 மில்லியன் டன்களுக்கும் அதிகமான மணல் நுகரப்படுகிறது. இந்த அசுரத்தனமான மணல் தேவையும், அதற்காக ஆறுகளில் நடத்தப்படும் முறையற்ற மணல் அகழ்வும் (Sand Mining) நாட்டின் மிகப்பெரிய சுற்றுச்சூழல் மற்றும் சமூகப் பொருளாதாரப் பேரழிவாக மாறியுள்ளது.இந்தியாவின் மணல் தேவைகள் மற்றும் அதனால் ஏற்படும் பாதிப்புகள் குறித்த விரிவான விவரங்கள் கீழே தொகுக்கப்பட்டுள்ளன.
1. இந்தியாவின் மணல் தேவைகள் (Sand Demand)கட்டுமானத் துறை வளர்ச்சி: இந்தியாவின் உள்கட்டமைப்பு, அடுக்குமாடி குடியிருப்புகள் மற்றும் நெடுஞ்சாலைகள் அமைப்பதற்கு கான்கிரீட் தயாரிக்க ஆற்று மணல் முதன்மையான மூலப்பொருளாக உள்ளது.
அதிகரிக்கும் தேவை: இந்தியாவின் மணல் தேவை ஆண்டுக்கு 7% என்ற விகிதத்தில் அதிகரித்து வருகிறது.
இயற்கை பற்றாக்குறை: ஆறுகள் இயற்கையாக மணலை உருவாக்கும் வேகத்தை விட, மனிதர்கள் மணலை அள்ளும் வேகம் பல மடங்கு அதிகமாக உள்ளதால் கடுமையான தட்டுப்பாடு நிலவுகிறது.
2. சுற்றுச்சூழல் பாதிப்புகள் (Environmental Impacts)
சட்டவிரோத மற்றும் அறிவியல் பூர்வமற்ற மணல் அகழ்வினால் ஏற்படும் முக்கிய சுற்றுச்சூழல் விளைவுகள்:
நிலத்தடி நீர் மட்டம் குறைதல்: ஆற்றுப்படுகையில் உள்ள மணல் ஒரு 'ஸ்பாஞ்ச்' (Sponge) போல செயல்பட்டு நீரைச் சேமித்து, நிலத்தடி நீர் மட்டத்தை உயர்த்துகிறது. மணல் அள்ளப்படும் போது இந்த நீர் சேமிப்புத் திறன் அழிந்து, கிணறுகளும் ஆழ்துளைக் கிணறுகளும் வறண்டு போகின்றன.
ஆற்றுக்கரை அரிப்பு மற்றும் வெள்ள அபாயம்: மணலை அகற்றுவது ஆற்றின் இயற்கையான போக்கை மாற்றுகிறது. இது ஆற்றுக்கரைகளில் கடுமையான அரிப்பை ஏற்படுத்தி, மழைக்காலங்களில் திடீர் மற்றும் கடுமையான வெள்ளப்பெருக்குக்கு வழிவகுக்கிறது.
பல்லுயிர் பெருக்க இழப்பு: 
ஆற்று மணலை நம்பி வாழும் மீன்களின் இனப்பெருக்க இடங்கள், நீர்வாழ் தாவரங்கள் மற்றும் ஆமை, பறவைகளின் வாழ்விடங்கள் முற்றிலுமாக அழிகின்றன. நீர் மாசுபடுவதால் மீன் வளம் கடுமையாகப் பாதிக்கப்படுகிறது.
கடலோரப் பகுதிகளில் உப்பு நீர் ஊடுருவல்: கடலோர மற்றும் ஆற்றின் முகத்துவாரப் பகுதிகளில் மணல் அள்ளப்படுவதால், நிலத்தடி நீர்மட்டத்தில் கடல் நீர் புகுந்து குடிநீர் உப்பாக மாறுகிறது.
3. உள்கட்டமைப்பு மற்றும் சமூக-பொருளாதார பாதிப்புகள்பாலங்கள் மற்றும் அணைகளுக்கு ஆபத்து: 
பாலங்களின் தூண்களுக்கு அடியில் உள்ள மணல் அள்ளப்படுவதால், அவற்றின் அடித்தளம் பலவீனமடைந்து வெள்ளக் காலங்களில் பாலங்கள் இடிந்து விழும் அபாயம் ஏற்படுகிறது.
வாழ்வாதார இழப்பு: 
மீன் வளம் குறைவதால் மீனவர்களும், நிலத்தடி நீர் வறண்டு போவதால் விவசாயிகளும் தங்களது முதன்மை வாழ்வாதாரத்தை இழக்கின்றனர்.
மணல் மாஃபியா (Sand Mafia) மற்றும் குற்றங்கள்: மணலுக்கு இருக்கும் அதிக தேவை காரணமாக 'மணல் மாஃபியா' எனப்படும் சட்டவிரோத கும்பல்கள் உருவாகி, உள்ளூர் வன்முறைகள் மற்றும் அரசு வருவாய் இழப்புகளுக்குக் காரணமாக அமைகின்றன.. 

 கட்டிடங்கள் கட்டப்பட்டுக் கொண்டேயிருக்கின்றன.  டெல்டா பகுதிகள் மூழ்கிக்கொண்டிருக்கிறது.

 ஒன்றைக் கட்டுவதற்காக அகற்றப்பட்ட மணல்தான் மற்றொன்றை நீருக்கு மேலே தாங்கிப் பிடித்தது. மணலை வாங்கிய கட்டுமான நிறுவனம், அதை இழந்த டெல்டாவை வாங்கவில்லை.

 டெல்டா நிலத்தை ஆறு விழுங்குவதைப், மண்வளம் சுரண்டப்படுவதைப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் அரசும், கட்சிகளும் அதைப்பற்றி கவலைப்படாமல் நிதியைப் பெருக்குவதிலேயே காலம் கழிக்கிறார்கள். 

பொது நிறுவனங்களும், சமூக அமைப்புகளும் அவர்கள் அளிக்கும் பிச்சைக்கு மன்னிக்கவும் நன்கொடைகளுக்கு பல்லிளித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

 மக்கள் எதைப்பற்றியும் கவலைப்படாமல் திரைப்படங்களில் தங்கள் தலைவர்களைத் தேடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.... 

Sunday, 30 August 2026

குடிநீர் அடிப்படை உரிமை

 "முன் காலத்தில் பொண்ணுக்காக, மண்ணுக்காக,நடந்த யுத்தம், நம் காலத்தில் பெட்ரோலியத்துக்காக நடைபெறும் யுத்தம், வருங்காலத்தில் தண்ணீருக்காகத்தான் இருக்கும்.. "


பாதுகாப்பான, சுத்தமான குடிநீர் என்பது வெறும் பொருள் அல்ல; அது ஒரு அடிப்படை மனித உரிமை.இன்னமும் இவ்வுலகில் கோடிக்கணக்கான மக்களுக்கு, அது ஒரு எட்டாக்கனியாகவே உள்ளது.

பல கிராமங்களில், அந்த நாள் ஒரு வாக்குறுதியுடன் தொடங்குவதில்லை. அது, வெடித்துச் சிதறிய மண் பாதையில் அவர்களின் காலடி ஓசையுடன் தொடங்குகிறது. ஒவ்வொரு காலையிலும், பெண்களும் தாய்மார்களும் வரிசையில் நிற்கிறார்கள்; அவர்களின் நம்பிக்கைகளை விட, அவர்களின் காலிப் பானைகள் இலகுவாகத் தெரிகின்றன.மக்கள் மழைக்காக வானத்தைப் பார்ப்பதில்லை; அரிதாகக் கிடைக்கும் ஒரு பதிலுக்காக மண்ணைப் பார்க்கிறார்கள் .


இந்த ஆண்டு கொண்டாடப்பட்ட உலக நீர் தினத்தின் கருப்பொருள் 'நீரும் பாலினமும்: நீர் பாயும் இடத்தில், சமத்துவம் வளர்கிறது' என்பதாகும். ஆனால், ஒரு துளி நீருக்கான பேரணியால் பெண்கள் நாட்கள் திருடப்படும்போது சமத்துவம் எப்படி வளர முடியும்? தண்ணீர் நெருக்கடியின் சுமையை தங்கள் தலையில் சுமப்பதற்காக எங்கள் மகள்களின் கல்வி பறிக்கப்படும்போது? எங்கள் பிள்ளையின் குடிநீருக்கும் கண்ணியத்திற்கும் இடையில் நாங்கள் தேர்வு செய்ய வேண்டியிருக்கும்போது?


இன்று, எங்கள் தாய்மார்கள் புழுதியில் மண்டியிட்டு, ஈரமான மண்ணின் ஒரு நினைவிற்காகத் தங்கள் வெறும் கைகளால் தோண்டுவதை நாம் காணலாம். ஒரு தோட்டத்திற்காக அல்ல, வாழ்க்கைக்காக. நாம் மிகவும் ஆவலுடன் தேடும் தண்ணீரை விட வேகமாக எங்கள் சகோதரிகளின் கண்களிலிருந்து கண்ணீர் வழிந்தது. இது வெறும் எங்கள் கதை மட்டுமல்ல. இது, இந்தப் பொது உலகின் ஒவ்வொரு கண்டத்திலும், ஒவ்வொரு வறண்ட மூலையிலும் உள்ள புழுதி படிந்த சாலைகளிலிருந்தும், வறண்ட நிலங்களிலிருந்தும் எழும் கோடிக்கணக்கான மக்களின் மௌனக் கூக்குரல்.


தண்ணீர் இயல்பாகக் கிடைக்கும் ஒரு உலகின் சித்திரங்களை நாம் காண்கிறோம். அங்கே அது சுவர்களிலிருந்து பீறிட்டு, உடல்களையும், கார்களையும், புல்வெளிகளையும் சுத்தம் செய்கிறது; நாம் ஒருபோதும் அறியாத புழுதியைக் கழுவிச் செல்கிறது. அந்த உலகம் ஒரு வேறுபட்ட பிரபஞ்சம் போல் உணர்த்துகிறது. 'சமத்துவம்' என்ற கருப்பொருள், ஒரு பகிரப்பட்ட யதார்த்தமாக இல்லாமல், ஒரு தொலைதூரத் தாலாட்டுப் பாடல் போல் தோன்றுகிறது. எங்களுக்கு தர்மம் வேண்டாம்; நீதியின் தெளிவு வேண்டும். ஒரு குவளையில் பாதுகாப்பான, தூய்மையான நீரைக் காணும் உரிமை வேண்டும்; நமது சொந்த விரக்தியின் கலங்கிய பிரதிபலிப்பைக் காணும் உரிமை அல்ல.

ஒரு கணம் உங்கள் கண்களை மூடிக்கொள்ளுங்கள். உங்கள் மகள், உங்கள் தாய், உங்கள் சகோதரி இந்த வரிசையில் நிற்பதைக் கற்பனை செய்து பாருங்கள். அவர்களின் தாகத்தைக் கற்பனை செய்து பாருங்கள். ஒரு வாய் தண்ணீருக்காக அவர்கள் ஏங்குவதைக் கற்பனை செய்து பாருங்கள். இது உங்கள் குடும்பமாக இருந்தால், ஒரு கருப்பொருளுடன் நீங்கள் திருப்தி அடைவீர்களா?

இது எங்கள் குரல். உரக்க ஒலித்தது. உலகளாவியது. தளராதது. சுத்தமான நீர் ஒரு உரிமை. எல்லா இடங்களிலும் உள்ள அனைவரும் அச்சமின்றி அருந்தும் வரை நாங்கள் ஓயமாட்டோம்.

Saturday, 29 August 2026

நாமுண்பது மீனை... மீனுண்பது நெகிழியா?!


 நல்ல சுவையான அசைவ உணவு சாப்பிட வேண்டும் என்ற ஆசை உங்களுக்கு வந்து இருக்கலாம். அதிலும் கடல் மீன் சாப்பிடுவது  என்றால் உங்களுக்கு மிகவும் பிடித்தமானதாக இருக்கலாம். ஒரு நல்ல கடல் மீன் சமைக்க சொல்லி நீங்கள் ஆர்டர் செய்திருக்கலாம். ஆனால் உங்களை அறியாமலேயே நீங்கள் பிளாஸ்டிக்கையும் சேர்த்து ஆர்டர் செய்து இருக்கிறீர்கள் என்று சொன்னால் உங்களுக்கு கோபம் வரும். ஏன் கொஞ்சம் அதீத கற்பனையாக கூட தோன்றும். ஆனால் அதுதான் உண்மை. அதை நோக்கி நாம் சென்று கொண்டிருக்கிறோம் என்பதை அறிவீர்களா??
நீங்கள் மீனை ஆர்டர் செய்தீர்கள் என்பது உண்மைதான். ஆனால் மீன் பிளாஸ்டிக்கை ஆர்டர் செய்தது. ஏனெனில்யாரும்  மீனின்  உணவுப் பட்டியலைச் சரிபார்க்கவில்லை.

உங்கள் தட்டில் உள்ள கடல் உணவு, கடலில் இருந்து உணவகத்திற்குப் பயணம் செய்துள்ளது. உணவுப் பட்டியலில் குறிப்பிடப்படாத விஷயம் என்னவென்றால், அது வருவதற்கு முன்பு அந்த மீன் என்ன சாப்பிட்டது என்பதும், இப்போது அவை இரண்டின் உள்ளேயும் என்ன இருக்கிறது என்பதும்தான்.

உலகின் ஒவ்வொரு கடலோர நாட்டிலும் உள்ள கடல் உணவுப் பட்டியல்களில் பொதுவாகக் காணப்படும் மீன், மட்டி, சிப்பி, இறால் மற்றும் கணவாய் மீன் உள்ளிட்ட, இன்றுவரை ஆய்வு செய்யப்பட்ட 800-க்கும் மேற்பட்ட கடல்வாழ் உயிரினங்களின் செரிமான அமைப்புகள், தசைத் திசுக்கள் மற்றும் உறுப்புகளில் நுண்பிளாஸ்டிக்குகள் கண்டறியப்பட்டுள்ளன. 

'சுற்றுச்சூழல் அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்பம்' (Environmental Science and Technology) என்ற இதழில் 2022-ல் வெளியிடப்பட்ட ஒரு ஆய்வின்படி, வழக்கமாக சிப்பிகளை உண்ணும் ஒருவர், குழாய் நீர், புட்டி நீர், கடல் உப்பு, தேன், பீர் மற்றும் ஒரு சராசரி வீட்டிற்குள் இருக்கும் காற்றில் உள்ள பிளாஸ்டிக் துகள்களைக் கணக்கில் எடுத்துக்கொள்வதற்கு முன்பே, தனது உணவின் மூலமாக மட்டுமே ஆண்டுக்குச் சுமார் 11,000 நுண்பிளாஸ்டிக் துகள்களை உட்கொள்கிறார் என்று மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

பிளாஸ்டிக் ஒரு துகளாகத் தொடங்குவதில்லை என்பதென்னவோ உண்மை தான். பிளாஸ்டிக் தனது பயத்தை ஒரு புட்டி, ஒரு பை, ஒரு உறை அல்லது ஒரு கோப்பையாகத் தான் தொடங்குகிறது. தூக்கி எறியப்பட்டு, சாக்கடையில் காற்றால் அடித்துச் செல்லப்பட்டு, ஆற்றில் அடித்துச் செல்லப்பட்டு, கடலுக்குக் கொண்டு செல்லப்படுகிறது. அங்கு, புற ஊதா ஒளி மற்றும் அலைகளின் தாக்கம், பல பத்தாண்டுகள் மற்றும் நூற்றாண்டுகளாக அதை படிப்படியாக சிறிய துண்டுகளாக உடைக்கிறது. அந்தத் துண்டுகள் மக்கியும் போவதில்லை. மறைந்தும் போவதில்லை. அவை கடல் உணவுச் சங்கிலியில் மிதவை உயிரிகள் மட்டத்தில் நுழைந்து, சிறிய மீன்கள், பெரிய மீன்கள் மற்றும் சிப்பிகள் வழியாக மேல்நோக்கிப் பயணித்து, அந்தச் சங்கிலியின் ஒவ்வொரு நிலையிலும் செறிவில் குவிகின்றன. அந்தச் சங்கிலியின் உச்சியில் உள்ள விலங்கு — அதாவது முட்கரண்டியைக் கொண்ட விலங்கு  மிகவும் செறிவான அளவைப் பெறுகிறது.

மனிதர்கள் தொடர்ந்து நுண்பிளாஸ்டிக்கை உட்கொள்வதால் ஏற்படும் உடல்நல விளைவுகள் இன்னும் ஆய்வு செய்யப்பட்டு வருகின்றன, ஆனால் மனித இரத்தம், நுரையீரல் திசு, கல்லீரல், சிறுநீரகம், நஞ்சுக்கொடி மற்றும் தாய்ப்பால் ஆகியவற்றில் நுண்பிளாஸ்டிக் துகள்கள் இருப்பதைக் ஆய்வுகள் கண்டறிந்துள்ளன. எந்த அளவிலான வெளிப்பாடு அளவிடக்கூடிய பாதிப்பை ஏற்படுத்துகிறது என்பதில் விஞ்ஞானிகள் இன்னும் உறுதியாக இல்லை. இந்த வெளிப்பாடு உலகளாவியது என்றும், அது அதிகரித்து வருகிறது என்றும், இது ஒரு தயாரிப்பு வடிவமைப்பு முடிவாகத் தொடங்கியது என்றும் அவர்கள் உறுதியாக நம்புகிறார்கள். அதாவது, மக்கும் தன்மையுள்ள ஒரு பொருளைப் பயன்படுத்துவதை விட, மக்காத ஒரு பொருளைக் கொண்டு பேக்கேஜிங்கை உருவாக்கும் முடிவு மலிவானது என்பதால் எடுக்கப்பட்டது. முன்பெல்லாம் பொருள்கள், உணவோ வாங்குவதற்கு துணி பையோ, பாத்திரமோ எடுத்துச் செல்வது வழக்கம். இப்போது வெறும் கையை வீசிக்கொண்டு செல்கிறோம். 

 உலகில் கடல் உணவை உண்ணும் யாரும் எந்தத் தவறும் செய்யவில்லை. சுற்றுச்சூழலில் நெகிழி நிலைத்திருக்கும் என்பதை அறிந்திருந்தும், அந்த நிலைத்தன்மை வேறு ஒருவரின் பிரச்சனை என்று முடிவுசெய்த ஒரு தொழிற்துறையால், அவர்களின் அறிவோ சம்மதமோ இன்றி அவர்களுக்காக வரையப்பட்ட ஒரு வட்டத்தை அவர்கள் நிறைவு செய்கிறார்கள்.

நாம் கடல்  இருப்பிடத்தில் வைத்ததை அந்த மீன் உண்டது. நாம் அந்த மீனை உண்டோம். 1950-களில் நெகிழி இல்லாத தொழிற்துறை திறந்த அந்த வட்டம், அன்று முதல் பரிமாறப்பட்ட ஒவ்வொரு தட்டு கடல் உணவும் அமைதியாக மூடப்பட்டது.நாமறியாமலேயே நெகிழி எனும் பிளாஸ்டிக் உண்ணும் விலங்குகளாகிவிட்டோமா என்ன?! 


Friday, 28 August 2026

வடு...



விலங்குகள் 

விட்டுச்செல்வது 

தடம் தனையே... 

மானிடன் 

விட்டுச் செல்வதோ 

வடுதனையே.... 


Wednesday, 26 August 2026

மறு(றை)க்கப்பட்ட வரலாறு

 கடை வைத்து வியாபாரம் செய்யும்போது எங்காவது பொருள் வாங்க வருபவரின் மதம் பார்த்து, இனம் பார்த்து,  நிறம் பார்த்து, வணிகம் செய்ய மறுத்தார்கள் என்றால் நம்ப முடிகிறதா? 

அதுவும் மருந்துக்கடையில் நடைபெற்றது அது எவ்வளவு கொடுமையானது... 

உலகின் மிகவும் வளர்ந்த, சனநாயக, மனித உரிமைக்காவலர்களாக, பீற்றிக்கொண்டிருக்கும் அமெரிக்காவில் இம்மாதிரி கேவலமான நடைமுறை இருந்தது என்பது தான் வரலாறு. 

1956-ல், ஹரோல்ட் என்ற 8 வயது கறுப்பினச் சிறுவன், மருந்தகத்திற்கு 3 மைல் தூரம் நடந்து சென்றான். அவனது பாட்டிக்கு உடல்நிலை சரியில்லை. அவருக்கு மருந்து தேவைப்பட்டது. அவனுக்கு ஒரு மருந்துச் சீட்டைக் கொடுத்திருந்தார்.

ஹரோல்ட் மருந்துக் கவுண்டரில் நின்றான். அவன் அந்தத் தாளைக் காட்டினான்.

மருந்தாளுனர் அவனைப் பார்த்தார். 

"நாங்கள் கறுப்பினத்தவருக்கான மருந்துச் சீட்டுகளை ஏற்பதில்லை" என்றார்.

" என் பாட்டிக்கு உடல்நிலை சரியில்லை,தயவு செய்து வழங்குங்கள் " என்றான் ஹரோல்ட்.

மருந்தாளுனர் முகத்தைத் திருப்பிக்கொண்டார்.

ஹரோல்ட் வெறுங்கையுடன் வீட்டிற்கு நடந்தான். அவனது பாட்டி மருந்துக்காக மேலும் 2 நாட்கள் காத்திருந்தார். அவரது பக்கத்து வீட்டுக்காரர், 20 மைல் தொலைவில் இருந்து கறுப்பினத்தவருக்கான மருந்தகத்திற்கு அவரை காரில் அழைத்துச் சென்றார்.

அவர் உயிர் பிழைத்தார். ஆனால் ஹரோல்ட் அதை ஒருபோதும் மறக்கவில்லை.

அவன் வளர்ந்தான். அவன் ஒரு மருந்தாளுநரானான். அவன் தனது சொந்த மருந்தகத்தைத் திறந்தான். அவனிடம் ஒரே ஒரு விதி இருந்தது. 

"நான் எல்லா மருந்துச் சீட்டுகளையும், ஏற்றுக்கொண்டு மருந்துகள் வழங்குவேன். நீங்கள் யாராக இருந்தாலும் எனக்குக் கவலையில்லை."

2006-ல் சரியாக 50 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு ஒரு வயதான வெள்ளையர் அவனது மருந்தகத்திற்குள் வந்தார். அவரிடம் ஒரு மருந்துச் சீட்டு இருந்தது. அவர் நடுங்கிக்கொண்டிருந்தார்.

"உங்களைப் பார்த்தால் பரிச்சயமாகத் தெரிகிறீர்கள்," என்றான் ஹரோல்ட். 

அந்த முதியவர் ஹரோல்டைப் பார்த்தார். "நான் மெய்யின் தெருவில் இருந்த மருந்தகத்தில் வேலை செய்தேன்" என்றார். "ஐம்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு நான் உன்னைத் திருப்பி அனுப்பினேன்."

ஹரோல்ட் அவரைப் பார்த்தான். நீண்ட நேரத்திற்கு அவன் எதுவும் பேசவில்லை.

பிறகு அவன் மருந்துச் சீட்டை வாங்கினான்.மருந்துகளை எடுத்தான். அதை அந்த முதியவரிடம் கொடுத்தான்.

"இது இலவசம்," என்றான் ஹரோல்ட்.

"நீ என்னைத் திட்டத் தோன்றவில்லையா?" என்று அந்த முதியவர் கேட்டார்.

ஹரோல்ட் சொன்னான்: "மன்னிக்க வேண்டும் என்று என் பாட்டி எனக்குக் கற்றுக் கொடுத்தார். வன்மத்தை மனதில் வைத்திருப்பது, நாம் விஷத்தைக் குடித்துவிட்டு மற்றவர் இறந்துவிடுவார் என்று எதிர்பார்ப்பதைப் போன்றது என்று அவர் சொன்னார். நான் எப்போதும் விஷம் குடிக்க விரும்புவதில்லை."


இங்கு நம்நாட்டில் இன, சாதிபாகுபாட்டின் அடிப்படையில் வணிகம் வேறு விதமாக நடந்தது.

 உணவு விடுதிகள் உள்ளிட்ட பலகடைகளில் பாகுபாடு தான் நடந்தது. 

(இக்கதை நடைபெற்ற உண்மையின் அடிப்படையில் எழுதப்பட்டது). 



விழிப்புணர்வு விடியலுக்காய்

கண்டவற்றில் கேட்டவற்றில் 

காற்றிலே வந்த செய்ததனில் 

சமூகத்தின் அவலம் கண்டு 

அரற்றுகிறோம் வார்த்தைகளாய்.. 

வகை வகையாய் வக்கனையாய் 

குறை காண்போம் நக்கீரராய்.. 


காரியங்கள் கண்ட நாம் 

காரணத்தை அறிந்தோமா 

காரணத்தை அறிந்தாலன்றோ 

கரை சேரல் இயலுமாமே.. 

விழிப்புணர்வு பெற்றிடாமல் 

விடியல் காண்பது எவ்வாறு?! 

மனிதத்திற்கு மரணமில்லை..



வில்முக்கு சில நாட்களாக சரியான தூக்கம் இல்லை . சாப்பிட பிடிக்கவில்லை. உண்மையில் சொல்வதானால் அவனுக்கு இங்கு இருக்க பிடிக்கவே இல்லை. 

 அவன் அமைதியாய் பள்ளியை ஆசிரியனாய் காலம் கழித்துக் கொண்டிருந்து, ராணுவ சேவையாக போருக்கு வந்தவன் . அமைதியாக கவிதை எழுதுவதும், புத்தம் புது மலர்களைப் போல இருக்கக் கூடிய குழந்தைகளுக்கு பாடம் நடத்துவதும் அவர்களுடைய விளையாட்டுகளை பார்த்து ரசிப்பதிலும் அதிக பிரியம் உள்ளவன். 


 நேற்று மாலை அவன் கண்ட நிகழ்ச்சிகள் அவனை மிகவும் சோர்வடைய வைத்துவிட்டது. இதுபோல பல நிகழ்ச்சிகளை அவன் சந்தித்துதான் இருக்கிறான். கேள்விப்பட்டும் இருக்கிறான்.


நேற்று மாலை அவன் படைமுகாமில் படுக்கையில் படுத்து ஓய்வு எடுத்துக் கொண்டிருந்தபோது , வெளியில் ஏதோ இரைச்சல் கேட்டது . மேலதிகாரியின் குரல் கேட்டதால் மெல்ல எழுந்து வெளியே சென்று பார்த்தான்.

 இரண்டு சிறுவர்கள் நடுநடுங்கியபடி நின்று கொண்டிருந்தார்கள். சென்ட்ரீ அந்த சிறுவர்கள் இருவரும் பதுங்கியபடியே இவர்களது முகாமில் இருந்து சுவரோரமாக பதுங்கியபடியே வெளியே சென்றதை பார்த்ததாகவும், கைப்பற்றாக பிடித்ததாகவும் கூறினான். 

மேலதிகாரி சிறுவர்களை சோதனை செய்த போது இரண்டு ரொட்டி பாக்கெட்டுகள் அவர்கள் பையில் இருந்தது. சிறுவர்கள் பார்க்க பரிதாபமாக இருந்தார்கள். அம்மாவும் தங்கையும் பசியாய் இருப்பதாக அழுதார்கள். எப்படி கிடைத்தது என்று கேட்டதற்கு பதில் சொல்லாமல் நின்றார்கள் . ஒருவேளை திருடியிருக்கலாம் அல்லது யாராவது அனுதாபப்பட்டு கூட கொடுத்திருக்கலாம் .அவர்கள் திருடியதற்காக அச்சிறுவர்களை சுட்டுக் கொல்லச் சொல்லி மேல் அதிகாரி உத்தரவிட்ட போது, சென்ட்ரீ யோசித்தவாரே சுட்டான் . இரு குழந்தைகளும் பரிதாபமாக கதறியப்படியே இறந்தனர் .

 வில்முக்கு மிகவும் கஷ்டமாக இருந்தது . ஜெர்மனியில் இருந்து நாமல்லவா போலந்துக்குள் வந்து அவர்களுக்கு உணவில்லாமல் திருடிவிட்டு அவர்களை சுட்டுக் கொள்கிறோமே என்று பதைத்தான். 

 .

உணவு திருடியதற்காகக் குழந்தைகள் சுட்டுக் கொல்லப்படுவதையும், நள்ளிரவில் அப்பாவி மக்கள் இழுத்துச் செல்லப்படுவதையும் அவன் தொடர்ந்து பார்த்தான். அவனைச் சுற்றியிருந்த பெரும்பாலான வீரர்கள் அந்தக் கொடுமையைக் கண்டு உணர்ச்சியற்றுப் போனார்கள், ஆனால் அவனோ தன் இதயம் கல்லாக மாறுவதை அனுமதிக்க மறுத்தான்.


தன்னுடைய எல்லாவற்றையும், ஏன் உயிரையும் கூட இழக்கச் செய்யும் ஒரு அமைதியான முடிவை அவன் எடுத்தான். அந்தத் தீய அமைப்பை உள்ளிருந்தே எதிர்த்துப் போராட அவன் தீர்மானித்தான்.


அவனுடைய பெயர் வில்ம் ஹோசென்ஃபெல்ட். ஒரு அமைதியான ஜெர்மானிய கிராமத்தைச் சேர்ந்த முன்னாள் பள்ளி ஆசிரியரான அவன், தன் நாட்டிற்கு மரியாதையுடன் சேவை செய்யும் எதிர்பார்ப்புடன் ஆக்கிரமிக்கப்பட்ட வார்சாவிற்கு வந்திருந்தான். ஆனால், அதற்குப் பதிலாக, அவன் தன்னைச் சுற்றிலும் பயங்கரமான அட்டூழியங்களைக் கண்டான்.


வில்ம் ஒரு வெர்மாஹ்ட் அதிகாரியாக இருந்தான், ஆனால் ஒரு சீருடை தன் ஆன்மாவை வரையறுக்க அவன் அனுமதிக்க மறுத்தான்.


ஒரு கொடூரமான போர் இயந்திரத்தின் மற்றொரு பகுதியாக மாறுவதற்குப் பதிலாக, அப்பாவி மக்களைப் பாதுகாக்கத் தன் பதவியை ஒரு கேடயமாகப் பயன்படுத்தத் தொடங்கினான்.


மூடிய கதவுகளுக்குப் பின்னால் ஒளிந்திருக்கும் பட்டினியால் வாடும் குடும்பங்களுக்கு ரகசியமாக ரொட்டியும், சூப்பையும் கொடுத்து அவன் சிறிய அளவில் தொடங்கினான். விரைவில், அவனது அமைதியான கிளர்ச்சி ஒரு அபாயகரமான தினசரிப் பணியாக வளர்ந்தது.


 அவன் வேண்டுமென்றே கைது வாரண்டுகளைத் தொலைத்தான், போலியான வேலை அனுமதிகளுக்கு ஒப்புதல் அளித்தான், மேலும் இருண்ட சந்துகளின் வழியே பதுங்கிச் சென்று கதவுகளைத் தட்டி, குடும்பத்தினரிடம் கிசுகிசுத்தான்,


"உங்கள் பொருட்களை விரைவாக எடுத்துக்கொண்டு ஒளிந்து கொள்ளுங்கள், இன்றிரவு ஒரு திடீர்த் தாக்குதல் வரப்போகிறது."


அவன் போலந்து மற்றும் யூத அகதிகளை இராணுவ சேமிப்புக் கிடங்குகளில் மறைத்து வைத்து, அவர்களுக்குப் போலிப் பெயர்களில் வேலை கொடுத்தான். காணாமல் போன பொருட்கள் அல்லது விசித்திரமான ஆவணங்கள் குறித்து சக அதிகாரிகள் கேள்வி கேட்டபோது, ​​வில்ம் அமைதியாக இருந்து, தனது இரகசிய நடவடிக்கையை மறைத்து வைப்பதற்காகப் பல சாக்குப்போக்குகளைக் கூறினான்.


அவன் எதிரியின் உடையை அணிந்திருந்தாலும், ஒவ்வொரு நாளும் ஒரு மீட்பராகச் செயல்படத் தன் உயிரையே பணயம் வைத்தான்.


அவனுடைய மிகவும் மறக்க முடியாத கருணையின் தருணம் 1944 நவம்பரில் நிகழ்ந்தது. பல மாதக் கடுமையான சண்டைக்குப் பிறகு வார்சா நகரம் சாம்பலும் இடிபாடுகளும் நிறைந்ததாக இருந்தது.


இடிபாடுபட்ட, காலியான ஒரு கட்டிடத்தை ஆய்வு செய்தபோது, ​​இருண்ட பரணில் ஒளிந்திருந்த, பட்டினியால் வாடிய ஒரு போலந்து-யூத மனிதனை வில்ம் கண்டுபிடித்தான்.


அந்த மனிதன் பயங்கரமாக மெலிந்து, அழுக்காக, பயத்தில் நடுங்கிக்கொண்டிருந்தான். வில்ம் அவனை உற்றுப் பார்த்து, "நீ யார்? இங்கே என்ன செய்கிறாய்?" என்று கேட்டான். அந்த மனிதனால் சரியாகப் பேச முடியவில்லை, ஆனாலும் அவன் மெதுவாக, "நான் ஒரு பியானோ கலைஞர்" என்று பதிலளித்தான்.


அவன் பெயர் வ்லாடிஸ்லாவ் ஸ்பில்மேன்; தன் குடும்பம் முழுவதையும் இழந்த ஒரு திறமையான இசைக்கலைஞன்.


வில்ம் தன் ஆயுதத்தை எடுக்கவில்லை, காவலர்களையும் அழைக்கவில்லை. மாறாக, புழுதிக்கும் இடிபாடுகளுக்கும் மத்தியில் இருந்த ஒரு பழைய, சிதைந்த பியானோ அருகே அந்த மனிதனை அழைத்துச் சென்றான். வில்ம் அந்த இசைக்கலைஞனைப் பார்த்து மென்மையாக, "ஏதாவது வாசி" என்றான்.


ஸ்பில்மேன் உறைந்துபோன, அழுக்கான விரல்களுடன் அமர்ந்து, சோபினின் ஒரு அழகான இசைத்துண்டை வாசிக்கத் தொடங்கினான்.


அந்த மெல்லிய இசைக்குறிப்புகள் உடைந்த சுவர்களின் வழியே மிதந்து, குளிரான குளிர்காலக் காற்றில் கலந்தன. அந்த ஒரு கணத்தில், போரின் வெறுப்பு முற்றிலுமாக மறைந்து போனது.


அவர்கள் இனி ஒரு அதிகாரியும் ஒரு தப்பியோடியவனும் அல்ல, மாறாக இசையின் சக்தியால் ஒன்றுசேர்க்கப்பட்ட இரண்டு மனிதர்கள்.


அந்தச் சந்திப்பிற்குப் பிறகு பல வாரங்களாக, வில்ம் ஸ்பில்மேன் ஒளிந்திருந்த இடத்திற்கு இரகசியமாகச் சென்று வந்தான். அவர் அவனுக்கு ரொட்டித் துண்டுகள், ஜாம், சுத்தமான தண்ணீர் ஆகியவற்றைக் கொண்டு வந்து கொடுத்தார், மேலும் போர் முடிவடைந்ததைப் பற்றிய தொடர்ச்சியான தகவல்களையும் அளித்து வந்தார்.


கடைசியாகப் புறப்படுவதற்கு முன்பு, உறைபனி இரவுகளில் ஸ்பில்மேனை கதகதப்பாக வைத்திருக்க, வில்ம் தனது கனமான இராணுவக் கோட்டை அவனிடம் கொடுத்து,


"கடுமையாக இருக்க இதை அணிந்துகொள், ஆனால் யாரும் உன்னைப் பார்க்காதபடி கவனமாக இரு" என்று கூறினார். வில்மின் துணிச்சலான கவனிப்பால், ஸ்பில்மேன் விடுதலை அடையும் வரை உயிர் பிழைத்தான்.


ஆயினும், வரலாறு துயரமான முறையில் நியாயமற்றதாக இருக்கக்கூடும்.

 ஜெர்மனியின் கொடூரமான தாக்குதலில் ஒரு கோடிக்கு மேல் தங்கள் மக்களை பறிகொடுத்த சோவியத் வீரர்கள் தங்கள் நாட்டை விடுவித்து ஜெர்மனியின் ஆக்கிரமிப்பு ஆக்கிரமிப்புக்கு உள்ளான பல பகுதிகளை விடுவித்துக் கொண்டு வந்தார்கள் அவ்வாறு விடுவித்து நகரத்திற்குள் அணிவகுத்துச் சென்றபோது, ​​வில்ம் அணிந்திருந்த சாம்பல் நிற ஜெர்மானிய சீருடையை மட்டுமே அவர்கள் கண்டனர். அவன் பிடிக்கப்பட்டு ஒரு கடுமையான சிறை முகாமுக்கு அனுப்பப்பட்டான். 


. என்ன நடந்தது என்பதை ஸ்பில்மேன் அறிந்தபோது, ​​தன்னைக் காப்பாற்றிய அதிகாரியைத் தேடுவதில் பல ஆண்டுகளைச் செலவிட்டான்.


அதிகாரிகளிடம் சாட்சியமளிக்க அவன் கடுமையாக முயன்றான், கேட்பவர்கள் யாரிடமும், "அவர் ஒரு நல்ல மனிதர்! அவர் என் உயிரையும் பலரின் உயிரையும் காப்பாற்றினார்!" என்று கூறினான்.


ஆனால் அனைத்து முயற்சிகளும் பயனளிக்கவில்லை. பிடிபட்ட ஜெர்மனி வீரர்களில் யார் நல்லவர் யார் கொடூரமாக நடந்து கொள்ள கொண்டார்கள் என்றெல்லாம் அவ்வளவு எளிதில் பிரித்து பார்த்து விட முடியாது. ஏனென்றால் ஜெர்மானி நடந்து கொண்ட விதம் அவ்வளவு மோசமானது. கைப்பற்றிய நாடுகளில் அங்குள்ள மக்களையும் சோவியத் வீரர்கள் உள்ளிட்ட எதிர்நாட்டு வீரர்களையும் யூதர்களையும் வதை முகாம்களில் கொடூரமாக சித்ரவதை செய்து கொலை செய்தார்கள். துரதிர்ஷ்டவசமாக வில்ம் ஹோசென்ஃபெல்ட் 1952-ல் சோவியத் சிறையில் இறந்தார்.


வில்மின் வீரத்தின் உண்மையான வீச்சை உலகம் அறிந்துகொள்ள பல தசாப்தங்கள் ஆனது. போருக்குப் பிறகு உயிர் பிழைத்தவர்கள் தங்கள் நினைவுகளைப் பகிர்ந்து கொண்டபோது, ​​ஒரு குறிப்பிடத்தக்க கதை வெளிப்பட்டது.


எல்லா நம்பிக்கையும் இழந்ததாகத் தோன்றியபோது, ​​தங்களுக்கு உணவு, போலி ஆவணங்கள் மற்றும் தங்குமிடம் வழங்கிய ஒரு அன்பான ஜெர்மானிய அதிகாரியைப் பற்றி டஜன் கணக்கான ஆண்களும் பெண்களும் பேசினர்.


இறுதியாக, 2009-ல், யாட் வாஷெம், வில்ம் ஹோசென்ஃபெல்டை 'தேசங்களிடையே நீதியுள்ளவர்' என்று மரணத்திற்குப் பின் அங்கீகரித்தது. அவரது போர்க்கால நாட்குறிப்பு பின்னர் வெளியிடப்பட்டது, அது அவரது இருண்ட நாட்களுக்கு வழிகாட்டிய எளிய நம்பிக்கையை வெளிப்படுத்தியது:


"என்னால் முடிந்தபோது நான் உதவினேன் என்று கடவுளின் முன் நின்று சொல்ல விரும்புகிறேன்."

போர் போர் தான் எவ்வளவு கொடுமையானது. சிலரது பேராசைக்காக பலரை  நூற்றுக்கணக்கானவரை, லட்சக்கணக்கானவரை ஏன் கோடிக்கணக்கானவரை கூட கொன்று குவித்துக் கொண்டிருக்கிறது இன்றும்கூட.... ஆனாலும் மனிதத்தை நேசிக்கக் கூடியவர்களும் எந்த முகாம்களில் இருந்தாலும் மனித தன்மையோடு தான் நடந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். அதற்கு விலையாக தங்கள் உயிரையே கொடுத்திருக்கிறார்கள் முகம் தெரியாதவர்களாக கூட...

(நடந்த சம்பவத்தை ஒட்டி எழுதப்பட்ட உண்மை கதை இது. "தி பியானிஸ்ட்" என்பது 2002 ஆம் ஆண்டு வெளியான ஒரு காவிய வாழ்க்கை வரலாற்று நாடகத் திரைப்படமாகும்.  இது போலந்து-யூத பியானோ கலைஞர், இசையமைப்பாளர் மற்றும் ஹோலோகாஸ்ட் பேரழிவிலிருந்து தப்பியவரான விளாடிஸ்லாவ் ஸ்பில்மேனின் சுயசரிதை புத்தகமான தி பியானிஸ்ட் 1946 ஐ அடிப்படையாகக் கொண்டது. இந்தத் திரைப்படம் பிரான்ஸ், ஐக்கிய இராச்சியம், ஜெர்மனி மற்றும் போலந்து ஆகிய நாடுகளின் கூட்டுத் தயாரிப்பாகும்.அதில் யானோ கலைஞரை காப்பாற்றிய வில்ம் ஹோசென்ஃபெல்ட் பற்றிய கதை) 


 

Tuesday, 25 August 2026

அரிசியின் அரசியல்.

 "அரிசி சோற்றை அள்ளி இறைத்தது போல" என்று வானத்து நட்சத்திரங்களை பற்றி அந்த காலத்து ஒரு சொலவடை உண்டு..

அதாவது அரிசி சோறு சாப்பிடுவது என்பது அதிசயமான ஒன்று போல அந்தக்காலத்தில் கிராமத்தில் சொல்லப்பட்ட காலம் உண்டு. நல்ல நாள், திருவிழாக்கள், பண்டிகை, திருமணம் போன்ற மங்கள நிகழ்ச்சிகள் போன்ற காலங்களில் தான் அரிசி சோறு அதிகமாக புழங்கிய காலம் உண்டு. தஞ்சை சார்ந்த சோழமண்டலம் மட்டும் இதற்கு விதிவிலக்கு அங்கு அரிசி சோறு தான் பிரதானமாக இருந்தது. 

"எங்க வீட்ல இன்னைக்கு அரிசி சோறு தெரியுமா" என்று பிள்ளைகள் பெருமையாக பீத்தியதாக அந்த காலத்தில் சொல்வார்களாம். பெரும்பாலும் கம்பு கேழ்வரகு சோளம் போன்றவற்றை தான் விவசாயக் குடிகள், சாதாரண மக்கள் எல்லாம் சாப்பிட்டு இருக்கிறார்கள்.

மாடுகட்டி போர் அடித்தால் மாளாது செந்நெல் என்று ஆனைகட்டி போரடித்த அழகான தென்மதுரை என்றெல்லாம் பழமொழிகள் உண்டு என்றாலும் உணவுக்கு அல்லாடிய காலம் அந்த காலத்தில் பெரும்பகுதியாக இருந்தது. 

காரணம் நம் பகுதிகளில் எல்லா காலத்திலும் நீர் கரைபுரண்டு ஓடக்கூடிய ஜீவ நதிகள் இல்லை. மிகப் பெரிய ஆறு என்று சொல்லப்படக்கூடிய காவிரி கூட மழைக்காலங்களில் தான் நீர் வரும். மற்ற ஆறுகளில் எல்லா காலங்களிலும் கரை புரண்டு தண்ணீர் ஓடுவதில்லை. எப்போது வெள்ளம் வரும்போது தான் கரைபுரண்டு நீர் ஓடி இருக்கிறது. 

சங்க காலத்தில் பஞ்சத்தைப் பற்றி பாடிய பாடல்கள் உண்டு காப்பிய நாயகி மணிமேகலை கூட அட்சய பாத்திரம் கொண்டு எல்லோருக்கும் உணவளித்ததாக கதைகள் உண்டு. 

வாடிய பயிரை கண்டபோதெல்லாம் மனம் வாடிய வள்ளலார் பயிர் வாடும் போது நெற்பயிர்கள் வாடும் போது, ​​அடுத்து அரசிக்கு பஞ்சம் நேரிடும். எனவே அதை சாப்பிடுவதற்காக காத்திருக்கக்கூடிய மக்களுடைய பசியை நினைத்து தான் வாடி இருக்கிறார். அதனால் தான் அனையாத அடுப்பு கொண்டு உணவளிக்கக்கூடிய பணியை அவர் செய்திருக்கிறார். 

இதற்கு யாரையும் குறை சொல்லி பயனில்லை. அந்த காலத்து விவசாய முறைகளும், ஆறு மாத பயிராக இருந்ததால், பருவம் பொய்த்தாலோ அல்லது பிற காரணங்களினாலோ விளைச்சலில்லை என்றால் மக்கள் பஞ்சத்தில் சாவார்கள். அதுவும் மகசூல் குறைவாக தான் இருந்திருக்கிறது.

 19ஆவது நூற்றாண்டு வரை உணவு பஞ்சத்தினாலும், வறட்சியினாலும், பெருவெள்ளம் புயல் போன்ற இயற்கை சீற்றங்கள், காலரா, பெரியம்மை, பிளேக், மலேரியா போன்ற கொள்ளை நோய்களாலும் வருடா வருடம் லட்சக்கணக்கில் மக்கள் இறப்பது என்பது நிகழ்ந்து கொண்டே இருந்தது வரலாற்றை திரும்பிப் பார்த்தால் ஏராளமான ஆதாரங்கள் காணப்படுகின்றன.

இது தவிர இந்தியா முழுவதும் ஏராளமான அரசுகளாக பிரிந்து இருந்ததால் உணவு உற்பத்தி விநியோகம் என்பது பெரிய அளவுக்கு சிறப்பாக இருந்ததில்லை. ஏனெனில் மழை நீரை சேகரித்து, பெரும் அணைக்கட்டுகள் கட்டி, விவசாயம் செய்யும் அளவுக்கு ஏற்பாடுகள் இல்லை.

 வெள்ளையர் ஆட்சிக்கு வந்த பிறகு தான் ஓரளவு அணைகள் கட்டுதல், நீர்ப்பாசன கட்டமைப்புகளை உருவாக்கி கொஞ்சம் வளர்ந்தாலும், வெள்ளையர்கள் தங்கள் வசதிக்காக சணல் அவுரி போன்ற சாய பயிர்களை உருவாக்கி விவசாயத்திற்கு எதிரான வேலைகளையும் செய்தனர். 

அதனால் உருவான செயற்கை பஞ்சங்களும் உண்டு. இந்தியா முழுக்க ஏன் மாநில அளவில் கூட உணவு கட்டமைப்பை முறையாக உருவாக்கி விநியோகம் செய்திட முடியாத அளவுக்கு ஏராளமான தட்டுப்பாடுகளும், அதனால் உருவான தட்டுப்பாடுகளும் இருந்தன. 

ஒரு காலத்தில் திருமணம் போன்ற சுப நிகழ்ச்சிகளில் குறிப்பிட்ட அளவு தான் மக்கள் கலந்து கொள்ள வேண்டும் எந்த அளவுக்கு அபத்தமான சட்டங்கள் எல்லாம் இருந்தன.

சுதந்திரம் கிடைத்த பிறகு நீர் பாசன திட்டங்களுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்து விவசாயம் அபிவிருத்தி அடைய ஆரம்பித்தது என்றாலும், நவீன விவசாயத்திற்கு பிறகு தான் மூன்று போகம், 90 நாள் பயிர், அதிக விளைச்சல் எல்லாம் வந்தது. அதுவும் பசுமைப் புரட்சிக்குப் பின்னர் ஓரளவுக்கு அரிசி பஞ்சம் தீர்ந்தது.

சரி அரசியலுக்கு வருவோம்... இந்தியாவை சூறையாட வந்த வெள்ளையர்கள் இங்கிருக்க கூடிய விளைச்சல் நிலங்களில் அரிசி பயிரிடுவதை தவிர்த்து தங்களுடைய லாபத்திற்காக சனல், அவுரி போன்ற சாயப் பொருட்களை உற்பத்தி செய்து நிலங்களாக மாற்றியதால் ஒரு வகை பஞ்சம் வந்தது. விவசாயம், நீர்ப்பாசன முறைகளில் தேவைக்கேற்ப நவீன முறைக்கு மாறுவதில் ஏற்பட்ட தாமதங்கள், பொருளாதார நெருக்கடிகள். போன்ற காரணங்களால் தேவைக்கேற்ற உற்பத்தி தாமதமாக இருந்தது.உணவு மண்டலங்கள், மையப்படுத்தப்பட்ட உணவுக் கொள்கைகள் காரணமாகவும், உணவுப் பொருள்களைக் கொள்ளையடிப்பதற்கும் பதுக்கி விற்ற வியாபாரிகளின் பகற் கொள்ளை காரணமாகவும், அரிசி போன்ற உணவுப் பொருட்களுக்கு பெரும் தட்டுப்பாடு ஏற்பட்டது. ஆரம்ப காலங்களில் அரசு ரேஷன் கடைகளை உருவாக்காமல் தனியார் மூலமாக ரேஷன் பொருட்கள் விற்கப்பட்டன. 

1967 தேர்தலில் ஆட்சி மாற்றத்தில் உணவுப் பிரச்சனை பெரும் பங்கானது. ரூபாய்க்கு 3 படி அரிசி லட்சியம், 1 படி நிச்சயம் என்ற முழக்கத்துடன் திரு அண்ணாதுரை அவர்கள் தேர்தலை சந்தித்து வெற்றியும் பெற்றார். 

உடனடியாக சாதிக்க முடியாவிட்டாலும் படிப்படியாக பிரச்சனைகளை தீர்க்க முயற்சி செய்தார்கள். சிறுஅணைக்கட்டுகள், நீர்ப்பாசன திட்டங்கள், நவீன விவசாய முறைக்கு ஊக்குவிப்பு போன்ற திட்டங்கள், பசுமை புரட்சி மூலம் முன்னேற்றம் காண ஆரம்பித்தது. 1970களில் புதிய கண்டுபிடிப்பான ஐஆர் 8 என்ற ஒருவகை நெற்பயிர் உருவாக்கப்பட்டது. மிகக் குறைவான உயரத்தோடு தான் வளரும், குறைந்த காலத்தில் மகசூல் நிறைய கிடைத்தது, அரிசி பெரியதாக, சாப்பிட கொஞ்சம் கஷ்டமாக இருந்தாலும், ஓரளவுக்கு குறைந்த விலையில் கிடைத்தது. 

திரு எம்ஜிஆர் ஆட்சியில் அரசு நியாய விலைக் கடைகள் திறக்கப்பட்டு அரிசி நியாயமான விலையில் விற்கப்பட்டது. அதன்பிறகு ஒரு கிலோ அரிசி இரண்டு ரூபாய்க்கும், அதன்பிறகு ஒரு கிலோ அரிசி ஒரு ரூபாய்க்கும் வந்தது. அதன் பின்னர் திரு ஜெயலலிதா அம்மையார் களத்தில் 20 கிலோ அரிசி இலவசமாக வழங்கப்பட்டது.

 கோயில்களில் அன்னதானம் திட்டம் எல்லாம் உருவாக்கப்பட்டு கிட்டத்தட்ட எல்லா கோயில்களிலுமே மதிய உணவு ஓரளவுக்கு இலவசமாகக் கிடைக்கிறது. இன்றைக்கு அரிசி சோறு கிடைக்காமல் பட்டினியால் மக்கள் இறந்தார்கள் என்ற செய்தி இல்லாமலே போய்விட்டது

 இந்த முன்னேற்றம் ஒன்றும் இந்தியா முழுக்க கிடையாது 60 ஆண்டுகளில் தமிழகம் தான் சாதித்துள்ளது. சாதாரண கூலி வேலை பார்ப்பவர்களுக்கு கூட அரிசி சோறு என்பது அன்றாட வாழ்வில் மிக எளிதாக கிடைக்கும் உணவாய் மாறிப்போனது.

அந்த காலத்தில் புழுத்துப்போன அரிசியை சாப்பிட்டதில் இருந்து, மரவள்ளிக்கிழங்கு, சர்க்கரைவள்ளி கிழங்கு, அப்புறம் இறக்குமதி செய்யப்பட்ட கோதுமை என்றெல்லாம் மக்கள் அனைவரும் சந்தித்திருக்கிறார்கள். 

இன்றைக்கு நியாயமான விலைக் கடைகளில் கிடைக்க கூடிய அரிசி, பழைய அரிசியை ஒப்பிடும்போது மிகச் சிறப்பான அரிசி தான். 

வட மாநிலங்களை ஒப்பிட்டுப் பார்க்கும் போது உணவு தன்னிறைவடைந்ததில் தமிழகம் வெகு தூரம் முன்னேறி வந்துள்ளது. 

ஆனால் அரசியல்வாதிகள் தங்களுடைய சுய லாபத்திற்காக சில்லறை அரிசியை ஆடு, மாடு, கோழி திண்ணும் மாதிரி இருக்கிறது என்று கேலி பேசுகிறார்கள். இது மல்லாந்து படுத்துக் கொண்டு துப்புவதற்கு சமம். 

இரு வேறு காலங்களையும் பார்த்த மக்கள் இன்றும் வாழ்ந்து கொண்டுதான் இருக்கிறார்கள். உணவு பிச்சை எடுத்து சாப்பிட்ட காலம் காணாமலே போய்விட்டது. பஞ்சத்தால் உணவு கிடைக்காமல் மனிதன் இறந்து போனான் என்ற செய்தி முழுமையாகவே அழிந்துவிட்டது 

இன்னும் சிறப்பாக செயல்பட வேண்டுமானால் புதிய திட்டங்களை கூறட்டும் நமக்கு நாமே கொச்சைப் படுத்திக் கொள்ள வேண்டாம்.

அரசியல் என்பது திட்டமிட்டுப் பொய் சொல்லும் கலையைத் தவிர வேறொன்றும் இல்லையா?வால்டேர். 

Monday, 24 August 2026

சின்னஞ்சிறு நாடு ஏகாதிபத்தியத்தை மண்டியிட வைத்த கதை

 ஒரு சின்னஞ்சிறு தீவை கைப்பற்ற மாவீரன் என்று அழைக்கப்பட்ட நெப்போலியன் 60 ஆயிரம் பேர் கொண்ட படையை அனுப்பி மண்ணை கவ்வியக்கதை இது. 
 ஆகஸ்ட் 21, 1791 அன்று, ஹைட்டியப் புரட்சி தொடங்கியது. அது வரலாற்றின் மிக அற்புதமான சுதந்திரப் போராட்டங்களில் ஒன்றாக இன்றும் விளங்குகிறது. செயிண்ட்-டொமிங்கு காலனியில் அடிமைப்படுத்தப்பட்ட மக்கள், கொடூரமான அடிமைத்தன முறைக்கு எதிராக வெற்றிகரமாகக் கிளர்ந்தெழுந்து, இறுதியில் ஹைட்டியை மீட்டெடுத்து, கரீபியனில் முதல் இறையாண்மை கொண்ட நாட்டை உருவாக்கினர்.

அதன் தலைசிறந்த தலைவர்களில் ஒருவரான துசான்ட் லூவர்டூர், முன்னர் அடிமையாக இருந்து, பின்னர் ஒரு சிறந்த இராணுவ மற்றும் அரசியல் தலைவராக உருவெடுத்து, அடிமைத்தனத்தை முடிவுக்குக் கொண்டுவருவதற்காகத் தன் வாழ்நாளை அர்ப்பணித்தார்.


அடிமைத்தனத்தை மீண்டும் கொண்டு வரவும், பிரெஞ்சு கட்டுப்பாட்டை நிலைநாட்டவும் நெப்போலியன் மேற்கொண்ட இந்த முயற்சி, இறுதியில் உலகின் முதல் சுதந்திர கருப்பினக் குடியரசாக ஹைட்டி சுதந்திரம் அடைய வழிவகுத்தது. 1802 பிப்ரவரியில், நெப்போலியன் தனது தங்கை கணவரான ஜெனரல் சார்லஸ் லெக்லெர்க் தலைமையில் சுமார் 60,000 வீரர்களைக் கொண்ட ஒரு பிரம்மாண்டமான படையை ஹைட்டிக்கு அனுப்பினார்.
டூசைண்ட் லூவெர்டூரை பதவியிலிருந்து நீக்குவது, புரட்சியை ஒடுக்குவது மற்றும் பிரான்சின் தேசிய மாநாட்டால் முன்பு ஒழிக்கப்பட்ட அடிமை முறையை மீண்டும் சட்டப்பூர்வமாக்குவது ஆகியவையே நெப்போலியனின் ரகசிய நோக்கங்கள் ஆகும். 

பிரெஞ்சுப் படைகள் தீவில் இறங்கியவுடன் கடுமையான போர் வெடித்தது.ஒரு சமாதானப் பேச்சுவார்த்தையின் போது, பிரெஞ்சு ஜெனரல் லெக்லெர்க் தந்திரமாக டூசைண்ட் லூவெர்டூரைக் கைது செய்தார்.அவர் பிரான்சுக்குக் கடத்தப்பட்டு, அங்குள்ள ஒரு குளிர்ந்த சிறையில் அடைக்கப்பட்டு, 1803 இல் பசி மற்றும் நோயால் மரணமடைந்தார். லூவெர்டூர் வஞ்சகமாக கைது செய்யப்பட்டாலும் புரட்சி ஒடுங்கவில்லை. மாறாக, அடிமை முறை மீண்டும் வரப்போகிறது என்பதை அறிந்த மக்கள், லூவெர்டூரின் தளபதிகளான ஜீன்-ஜாக் டெசலைன்ஸ் மற்றும் ஹென்றி கிறிஸ்டோஃப் தலைமையில் இன்னும் தீவிரமாகப் போராடினர்.
ஹைட்டி மக்கள் காடுகளிலும் மலைகளிலும் மறைந்திருந்து தாக்கும் கொரில்லா போர்முறையைக் கையாண்டு பிரெஞ்சுப் படைகளை நிலைகுலையச் செய்தனர்.

1803 ஆம் ஆண்டின் இறுதியில் நடைபெற்ற 'வெர்டியர்ஸ் போர்' (Battle of Vertières)-இல் பிரெஞ்சுப் படைகள் முற்றிலுமாகத் தோற்கடிக்கப்பட்டு வெளியேற்றப்பட்டன. ஜனவரி 1, 1804 அன்று, ஹைட்டி அதிகாரப்பூர்வமாகத் தனது சுதந்திரத்தை அறிவித்தது.. 
அடிமைத்தனத்தையும் நெப்போலியனையும் தோற்கடித்த பிறகு, ஹைட்டி பூமியில் உருவான முதல் கறுப்பினக் குடியரசாகத் திகழ்ந்தது.

ஆனாலும் அது 200 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகக் கடன், படையெடுப்பு, சுரண்டல் மற்றும் 'உதவி' என்ற போர்வையிலான பொய்கள் மூலம் தண்டிக்கப்பட்டு வருகிறது.ஹைட்டியப் புரட்சி அடிமைத்தனம், காலனித்துவ ஆட்சி மற்றும் நெப்போலியனின் படைகளைத் தோற்கடித்தது. ஆனால், ஹைட்டியர்கள் வன்முறை, இடம்பெயர்வு, பசி மற்றும் அரசியல் ஸ்திரமின்மையை எதிர்கொள்வதால், சுதந்திரத்திற்கான போராட்டம் இன்றும் தொடர்கிறது. இவை அனைத்தும் புதிய காலனித்துவம் மற்றும் அதனுடன் வரும் வெளிநாட்டுத் தலையீடு மற்றும் நிதிக் கட்டுப்பாட்டுடன் தொடர்புடையவை.

இன்றும்கூட டிரம்ப் நிர்வாகம், தனது பாசிசக் குடியேற்ற எதிர்ப்புப் பிரச்சாரத்தின் ஒரு பகுதியாக, ஹைட்டியக் குடியேற்றத்தைக் கட்டுப்படுத்தியுள்ளது, ஊடகங்களில் ஹைட்டிய-அமெரிக்கர்களை இனவெறிக் கருத்துக்களால் குறிவைத்துள்ளது, மற்றும் ஹைட்டியர்களின் தற்காலிகப் பாதுகாப்பு அந்தஸ்தை முடிவுக்குக் கொண்டுவந்துள்ளது.

ஹைட்டிக்கு நடந்தவை வெறும் வரலாறு மட்டுமல்ல, சுதந்திரமாக இருக்கத் துணிந்த நாடுகளை உலக வல்லரசுகள் எவ்வாறு கட்டுப்படுத்துகின்றன என்பதற்கான ஒரு முன்மாதிரியும் ஆகும்.

சுதந்திரத்திற்காகப் போராடிய அனைவரையும், இன்றும் போராடிக் கொண்டிருப்பவர்களையும் இன்று நாம் நினைவுகூர்கிறோம்! 

அதேநேரம் ஏகாதிபத்திய சக்திகள் காலணி ஆதிக்கத்திலிருந்து விடுபட்ட நாடுகளை எப்படி சதிகள் எல்லாம் செய்து இன்னும் நிலை குலையச் செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள் என்பதிலிருந்து பாடம் கற்றுக் கொள்வோமாக.... 

. 

Sunday, 23 August 2026

குரங்கு நீதி

 

அறியாத

பூனைகள்

நம்பிடலாம்

குரங்கினையே.. 

அதிகம்

படித்தோனும்

நம்புதல்

முறையோ?! 

 

Saturday, 22 August 2026

ஆணென்ன பெண்ணென்ன..

 

சாரா ஏழ்மையான குடும்பத்தைச் சேர்ந்த சராசரி பெண். சிறு வயதில் அன்புக்கு ஏங்குபவள். ஆறு சகோதரிகளுடன் கடைசியாக பிறந்தவள். சகோதரர் யாரும் இல்லை. இவளை திருமண கோலத்தில் பார்க்காமலேயே பெற்றோர் போய்விட்டனர். சாரா அவனைத் திருமணம் செய்தபோது அவளுக்கு இருபத்தொரு வயது.இளமையாக, நம்பிக்கையுடன், அன்பினால் ஒரு திருமணத்தை எதிலிருந்தும் மீட்டு எடுக்க முடியும் என்பதில் உறுதியாக இருந்தாள். அவனோ வயதில் மூத்தவன், அமைதியானவன், ஆனால் நிதானமாகச் செயல்படுபவன். அவனது அந்த நிதானம் சாராவுக்கு ஆறுதலளித்தது. சாராவுக்கு, அவன் நிலையான, நிரந்தர துணைவனாக, தோன்றினான்

ஆரம்பத்தில், வாழ்க்கை மென்மையாகச் சென்றது ஆடம்பரம் இல்லாத ஆனால் அமைதியான, அன்பான வாழ்க்கையாக காலம் நகர்ந்தது. 

 அவள் கர்ப்பமான சேதி அறிந்ததும் அவனது அன்பு அதிகமானது. ஆனாலும் ஏதோ ஒன்று மாறியது. அவன் அதை ஒருபோதும் பேசவில்லை, ஆனால் அவனது மௌனங்களிலும், அவன் மறைக்க முயற்சிக்காத எதிர்பார்ப்புகளிலும் அவள் அதை உணர்ந்தாள். அவனுக்கு ஒரு மகன் வேண்டும். அவனது பெயரைத் தாங்க ஒருவன். அவனது பெருமையைப் பிரதிபலிக்கும் ஒருவன். அவனும் சகோதரிகளுடன் மட்டுமே பிறந்த வன். சகோதரர் கள் யாரும் இல்லை. 

சாரா அது ஒரு பொருட்டல்ல என்று நம்பினாள். ஒரு குழந்தை ஒரு வரம். அன்பே போதுமானது.

அவர்களின் முதல் மகள், எலிசபெத், ஒரு பிரகாசமான காலைப்பொழுதில் பிறந்தாள்.சாரா மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைந்தாள். 

அவளது கணவனோ அப்படி இல்லை. அவனது கண்களில் நீடித்த புன்னகையோ, பெருமிதமோ இல்லை. குழந்தையை என்ன செய்வதென்று தெரியாதது போல, அவன் அதைத் தர்மசங்கடமாகப் பிடித்திருந்தான். 

"ஆணாயிருந்தாளென்ன பெண்ணாயிருந்தாளென்ன நம் குழந்தை தானே"

அவள் பேசியபோது அவன் மௌனம் காத்தான். 

அவன் சோர்வாக இருக்கிறான் என்றும், மிகுந்த மன அழுத்தத்தில் இருக்கிறான் என்றும் சாரா தனக்குத்தானே சொல்லிக்கொண்டாள். காலம் அவனை மென்மையாக்கும் என்று நம்பினாள். 

ஆனால் அது நடக்கவில்லை.

சில ஆண்டுகளுக்கு பிறகு திட்டமிட்டதை விட சீக்கிரமாகவே சாரா மீண்டும் கர்ப்பமானாள். தங்களுக்குள் விரிசல் விட்டது போல் உணர்ந்ததை இந்தக் குழந்தை சரிசெய்யும் என்று அவள் பிரார்த்தித்தாள். அப்படி நினைத்ததற்காக அவள் தன்னைத்தானே வெறுத்தார். ஆனால் அவள் ஒரு ஆண் குழந்தையை எதிர்பார்த்தாள். அவள் ஒரு ஆண் குழந்தையை விரும்பியதால் அல்ல, மாறாக தன் கணவன் திரும்பி வர வேண்டும் என்பதற்காக ஆவளோடிருந்தாள். 

அவர்களின் இரண்டாவது மகள், அண்ணா, அமைதியாகப் பிறந்தாள்.

இந்த முறை, அவன் தன் ஏமாற்றத்தை மறைக்க மெனக்கெடவில்லை.

"உன்னால் எனக்கு ஒரு மகனைக் கூட கொடுக்க முடியவில்லை" என்று ஒரு நாள் இரவு, அவன் குரலில் வெறுப்புடன்  கூறினான்.

 "இது இன்னும் எவ்வளவு காலம் தொடரும் என்று நினைக்கிறாய்?"

சாரா திகைத்துப்போய் அவனை உற்றுப் பார்த்தாள். உறங்கிக்கொண்டிருந்த தன் அழகு மகள்களைப் பார்த்தாள். 

அவளுக்குள் ஏதோ ஒன்று இறுகுவதை உணர்ந்தாள். அதற்கு பதிலாக, அவள் தன் அன்பை அவர்கள் மீது பொழிந்தாள். அவர்களின் மதிப்பை அவனால் பார்க்க முடியாவிட்டாலும், அவர்கள் அதை ஒருபோதும் சந்தேகிக்காதபடி அவள் பார்த்துக்கொள்வாள்.

குழந்தைகளின் குதூகலம் நிறைந்த கூச்சல்களுக்கிடையேயும் வீடு அமைதியாயும், வெறுமையாகவும் தோன்றியது. அவன் அருகில் இருக்கும்போதும் கூட, விலகிச் செல்லத் தொடங்கினான். பாசத்திற்குப் பதிலாக மௌனம் வந்தது. அன்பு நிபந்தனைக்குட்பட்டதாக மாறியது.

மூன்றாவது கர்ப்பம் அவளை கிட்டத்தட்ட உடைத்துவிட்டது. அவள் உடல் சோர்வடைந்திருந்தது. தவிர்க்க முடியாதது என்று தோன்றிய ஒன்றிற்காக அவள் இதயம் ஏற்கனவே துக்கமடைந்திருந்தது. தந்தை இல்லாதிருப்பதை விட, தொலைவில் இருக்கும் ஒரு தந்தையே மேல் என்று நம்பி, அவள் தன் மகள்களுக்காக அங்கேயே தங்கியிருந்தாள்.

பிறகு மூன்றாவதும் மகள் பிறந்தாள்.

அன்றிரவு, அவன் குழந்தையை ஏறெடுத்துக்கூடப் பார்க்கவில்லை.

"என்னால் இதை இனி சகுத்துக்கொள்ள முடியாது" என்று அவன் அந்த இருளைப் பார்த்துச் சொன்னான். 

"நீ என்னை ஏமாற்றிவிட்டாய். எனக்கு ஒரு மகன் வேண்டும் என்று விரும்பினேன். நீ எனக்கு எதையும் கொடுக்கவில்லை."

சில வாரங்களுக்குள் அவன் சென்றுவிட்டான்.எங்கோ வீட்டையும் குழந்தைகளையும் நேசம் நிறைந்த மனைவியையும் விட்டு விட்டு சென்று விட்டான். 

குழந்தைகளுக்கு எந்த விளக்கமும் இல்லை. எந்த வருத்தமும் இல்லை. ஏனென்றால் ஏற்கனவே அவன் இருந்தும் இல்லாது தானே இருந்தான். 

தங்கள் தந்தை எங்கே சென்றார் என்று அந்தப் பெண்கள் கேட்டார்கள். அவர் வேலையாக இருக்கிறார் என்று சாரா சொன்னாள். வெளியூரில் இருக்கிறார். பெண் குழந்தைகளாக பிறந்ததால் அவர்கள் கைவிடப்பட்டார்கள் என்ற உண்மையை மட்டும் அவளால் சொல்ல முடியவில்லை.

அதற்குப் பதிலாக, அவள் வேறு ஒன்றைத் தேர்ந்தெடுத்தாள்.அவள் அன்பைத் தேர்ந்தெடுத்தாள்.

சாரா அமைதியாக சிந்தித்தாள். உலகெங்கும் எல்லா ஆண்களும் இதே மாதிரி தான் சிந்திக்கிறார்கள். ஆண் குழந்தையோ பெண் குழந்தையோ பிறப்பதற்கு அவர்கள் மட்டுமே காரணம் என்பதை மட்டும் அவர்கள் உணர்வது இல்லை. 

ஒவ்வொரு நாளும், அவள் தன் மகள்களிடம் அவர்கள் போதுமானவர்கள் என்றும், அவர்கள் வலிமையானவர்கள் என்றும் சொன்னாள். மதிப்பு மற்றவர்களின் ஏமாற்றத்தைச் சார்ந்திருக்கவில்லை. 

கோடைக்கால மாலைகளில், அவர்கள் திண்ணையில் அமர்ந்து வானம் இருள்வதைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர். பிறரின் அங்கீகாரத்தை விட, தைரியத்தால் தங்கள் வாழ்க்கையை அமைத்துக்கொண்ட, சகித்துக்கொண்ட பெண்களின் கதைகளை சாரா அவர்களிடம் சொன்னாள்.

அவளை நம்பியே அந்தப் பெண்கள் வளர்ந்தனர்.

காலம், இரக்கமற்ற மற்றும் நேர்மையான முறையிலேயே ஆனால் சோதனை மிக்கதாகவே கழிந்தது. 

பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, சாரா தன் முன்னாள் கணவர் மறுமணம் செய்துகொண்டதைக் கேள்விப்பட்டாள். 

  அவர் விரும்பிய மகனைப் பெற்றார்.ஆனால் அவர் கற்பனை செய்த வாழ்க்கை அவருக்கு ஒருபோதும் அமைதியைத் தரவில்லை.

அவர் துரத்திய மரபு வெறுமையாகத் தோன்றியது.

இதற்கிடையில், அவர் விட்டுச்சென்ற மகள்கள் செழித்து வளர்ந்தனர்.

அவர்கள் தன்னம்பிக்கை கொண்ட பெண்களாக ஆனார்கள். தொழில் வாழ்க்கையை அமைத்துக்கொண்டார்கள். குடும்பங்களை வளர்த்தார்கள். தயக்கமின்றி அன்பு காட்டினார்கள். அவர்கள் தங்கள் மதிப்பை ஒருபோதும் கேட்கவில்லை. ஏனென்றால், அவர்களின் தாய் அவர்களுக்கு அதைவிடச் சிறந்ததைக் கற்றுக் கொடுத்திருந்தார்.

சாரா ஒரு திருமணத்தை இழந்திருந்தாள்.ஆனால் அவள் ஒரு மரபை, பெருமையைப் பெற்றிருந்தாள்.

பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு அவள் இறந்தபோது, ​​அவளுடைய மகள்கள் அவளைச் சூழ்ந்துகொண்டு, ஒரு காலத்தில் அவர்களைப் பிணைத்திருந்த கைகளைப் பிடித்திருந்தனர். பெண்கள் தாழ்ந்தவர்கள் என்ற பொய்யை ஒருபோதும் நம்பாத ஒரு பெண்ணைப் பற்றி அவர்கள் அவளது பிள்ளைகளிடம் சொன்னார்கள்.

 மேலும் அவர்கள் அவளது உண்மையை முன்னெடுத்துச் சென்றனர்:

உங்கள் மதிப்பு மற்றவர்களின் எதிர்பார்ப்புகளால் வரையறுக்கப்படுவதில்லை.

உங்கள் தகுதி மற்றொருவரின் ஏமாற்றத்தால் அளவிடப்படுவதில்லை.

சில நேரங்களில், மிகப்பெரிய வெற்றி என்பது பழிவாங்குதல் அல்ல.

நீங்கள் அதற்குத் தகுதியற்றவர் என்று ஒருவர் உங்களை நம்பவைக்க முயன்றபோது, ​​ஒரு அழகான வாழ்க்கையை வாழ்வதே அது.

அவர்கள் மகள்கள் என்பதால் அவன் பிரிந்து சென்றான். இறுதியில், வாழ்க்கை அவனுக்காகப் பதிலளித்தது.

அவன் அந்தக் காரணத்தை ஒருபோதும் சத்தமாகச் சொல்லவில்லை.

ஆனால் இறுதியில் எல்லோரும் அதைப் புரிந்துகொண்டார்கள்.

அவன் பெயரைச்சொல்லவில்லை. ஏனெனில் சொல்லாமல் சென்றவனின் பேரைச்சொல்லுவானேன். 


(உண்மைச் சம்பவத்தை ஒட்டி எழுதப்பட்ட கதை இது, இது போன்ற ஏராளமான நிகழ்வுகள் உலகில் உண்டு) 

கோமாளி....

 ஒரு கோமாளி கோமாளியைப் போல நடந்துகொள்வதைக் குறை கூறாதீர்கள்; நீங்கள் ஏன் தொடர்ந்து சர்க்கஸுக்குச் செல்கிறீர்கள் என்று உங்களையே கேட்டுக்கொள்ளுங்கள்.


நமக்கு எப்பொழுதுமே ஒரு சில இடங்களில் மன வருத்தமோ, விருப்பமின்மையோ, ஏற்படும். 

ஒரு சில இடங்களில் ஒரு சிலர் பேசுகிற பேச்சுக்கள், செயல்பாடுகள், மகா கோமாளித்தனமாக, அர்த்தமற்றதாக, பைத்தியக்காரத்தனமாக தோன்றும். 

அவர்களுடைய செயலும், கருத்துக்களும் அறிவுக்குப் பொருத்தம் இல்லாததாக, சமுதாயத்தின் முன்னேற்றத்திற்கு பாதகமாக, அறிவியலுக்கு விரோதமாக, பிற்போக்குத்தனமாக, ஏன் கேவலமாக கூட இருக்கும்.
 
தவறு அவர்கள் பேரில் இல்லை. தவறுதலாக அவர்களைத் தேர்ந்தெடுத்த நம்முடைய தவறுதான் அது.. இது எல்லா விஷயத்திற்கும் பொருந்துமானது






















Friday, 21 August 2026

உண்மை ஒரு நாள் வெளியாகும்..


சமூகத்தில் ஒரு மரியாதைக்குரிய அதிகாரி. காலனித்துவ சமூகத்தின் தூண். படைவீரர்களுக்கு முன்மாதிரியான அஞ்சாத கதாநாயகன் . ஆனால் அந்தப் பளபளப்பான முகமூடியின் கீழ் ஒரு அரக்கன் ஒளிந்திருந்தான். ஊருக்கெல்லாம் கதாநாயகன் என்று பெயரெடுத்த ஒரு முகம் தாண்டி வேறொரு முகம் இருந்தது. அது உலகம் அறியாத வேறொரு மிருக முகம். 

 வெராக்ரூஸின் லெப்டினன்ட் இக்னாசியோ வால்வெர்டேக்குத் தன் ஊமை அடிமையுடன் ஏழு குழந்தைகள் இருந்தன. . அவனது மனைவி அப்படி பழிவாங்குவாளென யாரும் எதிர்பார்க்கவில்லை.

1782-ஆம் ஆண்டின் கொளுத்தும் வெயிலில், வெராக்ரூஸின் லெப்டினன்ட் இக்னாசியோ வால்வெர்டே ஒவ்வொரு மாலையும் தனது ஆடம்பரமான மாளிகைக்குத் திரும்பினான்

 கடற்கொள்ளையர்களுக்கு எதிரான சிறு சண்டைகளில் வென்ற பதக்கங்களால் அவனது சீருடை பளபளத்தது.மனைவியும், நன்பர்களும் ஆரவாரமாக வரவேற்பார்கள். விருந்துகள் ஆரவாரங்களுக்கு பஞ்சமிருக்காது.. 

ஆனால் எல்லாம் ஓய்ந்த பிறகு பன்னைவீட்டில் ரகசியமாக நிழல்போல சென்று மறைவான. 

எட்டு ஆண்டுகளாக, அவன் தனது சமையலறையில் வேலை செய்த ஊமை மிக்ஸ்டெக் அடிமையான இட்ஸலைத் திட்டமிட்டு வன்புணர்ந்து வந்தான்.

 கால்நடைகளைப் போல வாங்கப்பட்ட ஒரு பெண், பிறப்பாலும் அடிமைத்தனத்தின் கொடூரமான சங்கிலிகளாலும் குரலற்றவளாக இருந்தவள்.அவளால் அலற முடியவில்லை. அவளால் மறுக்க முடியவில்லை. அந்த மௌனமான கொடூரங்களிலிருந்து ஏழு குழந்தைகள் பிறந்தன.

இந்தக் குழந்தைகள் அறிவியலால் மறுக்க முடியாத வால்வெர்டே இரத்தத்தைக் கொண்டிருந்தனர்: தங்கள் தந்தையின் அடையாளங்களான அதே உயர்குடி மூக்கு, வலிமையான தாடை மற்றும் ஊடுருவும் கண்கள்.ஆயினும், அவர்கள் அந்தப் பண்ணை வீட்டின் நிழல் படிந்த பின் அறைகளில் அடிமைகளாக வாழ்ந்தனர்; கந்தல் சாக்குகளில் உறங்கி, மீதமானவற்றை உண்டு, புதிய ஸ்பெயினின் சமூகம் மற்றும் சமூக ஒழுங்கால் கண்ணுக்குத் தெரியாதவர்களாக ஆக்கப்பட்டனர்.

இக்னாசியோ, அவளது மௌனம் சம்மதத்தைக் குறிக்கிறது, அவளது அடிபணிதல் ஒரு தேர்வு என்றும்.வேட்டையாடுபவர்கள் தங்களுக்குள் சொல்லிக்கொள்ளும் பொய்களைக் கொண்டு தன் குற்றங்களை நியாயப்படுத்தினான். 

உண்மை எல்லா காலத்திலும் ஊமையாக இருந்ததில்லை. அவனது அப்பாவி மனைவி, பீட்ரிஸ் டி மெண்டோசா, ஐந்து வருட மலட்டுத் திருமணத்தைச் சகித்திருந்தாள். வெராக்ரூஸ் வரவேற்பறைகளில், வாரிசைப் பெற முடியாத துரதிர்ஷ்டசாலிப் பெண் என்று அவள் கிசுகிசுக்கப்பட்டாள்.

அவனது கருநிழலைப்போன்ற வாழ்க்கை அவளது மனதில் லேசான கோடுபோல சந்தேகத்தை உருவாக்க ஆரம்பித்தது. அவள் தன் கணவனை பெருகிவரும் சந்தேகத்துடன் கவனித்தாள்; அவன் சமையலறைகளை நோக்கித் திருட்டுத்தனமாகப் பார்ப்பதையும், அவன் புனைந்துரைத்த இராணுவ விடுப்புகளையும் கவனித்தாள்.

ஒரு நாள் காலை, அவள் முன்னறிவிப்பின்றி அடிமைகளின் இருப்பிடத்திற்குள் நுழைந்தபோது உண்மை அவளை நொறுக்கியது. அங்கே, நெரிசலான, மூச்சுத்திணற வைக்கும் ஓர் அறையில், இட்செல் மற்ற ஆறு குழந்தைகளுடன் இளைய குழந்தைக்குப் பாலூட்டுவதைக் கண்டாள்—அது அவளது கணவனின் சீர்கேட்டிற்கு வாழும் சான்றாக இருந்தது.

அவர்களின் முகங்கள், அந்தப் பெரிய வரவேற்பறையில் தொங்கிக்கொண்டிருந்த வால்வெர்டே முன்னோர்களின் உருவப்படங்களைப் பிரதிபலித்தார்கள். சீற்றம் மிகுந்து, பனிக்கட்டியைப்போல இதயம் சில்லென்ற இருகியது. அது ஒரு பொறுமையாக ஆனால் வியூகமிக்க சீற்றமாக உருவெடுத்தது. 

பீட்ரிஸ் சராசரி பெண்களைப் போல வெடித்துச் சிதறவில்லை. மாறாக, அவள் நுணுக்கமான கண்காணிப்புடன் தயாரிப்புப் பணிகளைத் தொடங்கினாள். இக்னாசியோ இட்ஸலைச் சந்திக்க இரவில் மேற்கொண்ட ஒவ்வொரு பயணத்தையும் அவள் ஆவணப்படுத்தினாள்.

இட்ஸல் இரகசியமாக வரைந்த ஓவியங்களை அவள் சேகரித்தாள்; அவை கிடங்குகள், குதிரை லாயங்கள் மற்றும் நிழலான மையங்களில் மீண்டும் மீண்டும் நிகழ்த்தப்பட்ட பாலியல் வன்கொடுமைகளின் கொடூரமான காட்சிச் சான்றுகளாக இருந்தன.

தனிப்பட்ட ஆடம்பரங்களுக்காக இராணுவ நிதிகள் கபளீகரம் செய்யப்பட்ட நிதி ஊழலை அவள் வெளிக்கொணர்ந்தாள். மிகவும் துணிச்சலாக, அவள் அந்த ஏழு குழந்தைகளுக்கும் இரகசியமாகக் கல்வி கற்பித்தாள்; அவர்களை மறைக்கப்பட்ட அடிமைகளிலிருந்து, சமூகத்தின் முன் நிற்கத் தயாரான கூர்மையான புத்தி கொண்ட இளைஞர்களாக மாற்றினாள்.

பல ஆண்டுகள் பதட்டமான, ஆனால் வெளிஉலகுக்கு தெரியாத இயல்பு நிலையில் கழிந்தன. இக்னாசியோ, தன் மனைவியின் பனிக்கட்டி போன்ற அமைதியால் பீடிக்கப்பட்டு, பெருகிவரும் அச்சத்தில் வாழ்ந்தான்.

பின்னர், செப்டம்பர் 1791-ல், பீட்ரிஸ் ஒரு கச்சிதமான பொறியை அரங்கேற்றினார். வெராக்ரூஸின் உயர்குடியினரான ஆளுநர், இராணுவத் தளபதிகள், ஆயர் மற்றும் வணிகர்களுக்காக ஒரு ஆடம்பரமான இரவு விருந்து அவளது இல்லத்தில் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டது. 

 மது, இனிப்புப் பண்டம் பரிமாறப்பட்டபோது, ​​கதவுகள் திறந்தன. மூத்தவனான எக்செல் தலைமையில், சுத்தமாகவும், கம்பீரமாகவும், அமைதியான கண்ணியத்துடன் உடையணிந்தும் ஏழு பிள்ளைகளும் உள்ளே நுழைந்தனர்.

அறை முழுவதும் திகைத்துப்போன அமைதியில் மூழ்கியது. அவர்களுக்கிடையேயான ஒற்றுமை சந்தேகத்திற்கு இடமின்றித் தெரிந்தது. பீட்ரிஸ் எழுந்தாள், அவளது குரல் ஒரு கத்தியைப் போலக் காற்றைக் கிழித்தது.

"என் கணவர், கேப்டன் இக்னாசியோ வால்வெர்டேவின் ஏழு ரத்தக் குழந்தைகளை உங்களுக்கு அறிமுகப்படுத்துகிறேன்—நமது ஊமை அடிமையான இட்செலை அவர் பல ஆண்டுகளாக வன்புணர்ச்சி செய்ததன் விளைவாகப் பிறந்தவர்கள்."

விருந்தினர்கள் மத்தியில் பெருமூச்சுகள் பரவின. பிறப்புப் பதிவுகள், அட்டூழியங்களின் வரைபடங்கள், பண மோசடிக்கான ஆதாரங்கள் என ஆவணங்களாக மேஜையின் குறுக்கே சிதறின.. 

அந்தக் காலனியின் மிகவும் சக்திவாய்ந்த கண்களுக்கு முன்பாகத் தன் உலகம், புகழ், செல்வாக்கு, கௌரவம் என அனைத்தும் நொறுங்கியபோது, ​​இக்னாசியோவின் முகம் வெளிறிப்போனது.

அடுத்து நடந்தவை என்ன? புகழைச் சிதைக்கும், விதியை மாற்றியமைக்கும், கற்பனை செய்ய முடியாத மிகக் கொடூரமான வழியில் நீதியை நிலைநாட்டும் காட்சி அரங்கேறியது... 


(நடந்த உண்மை சம்பவத்தை தழுவி எழுதப்பட்டது) 


Wednesday, 19 August 2026

முரண்களும் அரண்களும்




மனித இனத்தின் தனித்தன்மையே குழுக்களாக வாழ்தலும்,  ஆய்வு திறன் கொண்டு,  அறிவியல் முன்னேற்றம் கண்டு , வளர்ச்சியை நோக்கி செல்லுதலும், பகுத்தறிவின் துணையாலே கலை கலாச்சாரம் பண்பாடு என வாழ்தலுமே ஆகும் .

அறிவியல் முன்னேற்றமும்,கண்டுபிடிப்புகளும் , இயந்திரமயமாகக்கும்,  முன்னேற்றங்கள் , வளர்ச்சி காண்பதும் எல்லாருக்கும் பொதுவானதே என .கொள்ளலாம். 
அதே நேரத்தில் கலை,  கலாச்சாரம் , பண்பாடு என்பது தனித்தன்மையோடு அவரவர் தொன்மை சார்ந்து உள்ள விடயங்கள் ஆகும். அவ்வாறு மனித குலம் முன்னேற்ற பாதையில் செல்லும் போது கூடவே ஏராளமான முரண்களையும் இணைத்தே கொண்டு செல்கிறது .

சமூகம் சார்ந்த விடயத்தில் ஏழை பணக்காரன் என்ற வர்க்க முரண்பாடும்,  இனங்களுக்கு இடையே உயர்ந்த இனம் தாழ்ந்த இனம் என்று கற்பித்தலும்  நிறத்தின் பெயரால் பேதம் கொள்ளுதலும்,  மொழியின் பெயராலும் கலாச்சாரத்தின் பெயராலும் பிறருடைய தனித்தன்மையை மதியாமல் தம்முடைய சிறப்பு மாண்புகளை பிறர் மேல் திணித்தல் காரணமாக உருவாகக்கூடிய முரண்பாடுகள் உலகை இன்று ஆட்டிப்படைத்துக் கொண்டிருக்கின்றது.

பொருளாதார ஏற்றத்தாழ்வுகளின் காரணமாக ஏற்பட்டிருக்கும் முரண்பாடுகள் என்பது பல்வேறு நாட்டினர் இடையே அல்லது உள்நாட்டிலேயே பகைமையையும் போர்தணையும் தூண்டிவிட்டு அழிவை தந்து கொண்டிருக்கிறது. 

பூவுலகு தந்த இயற்கை செல்வமானது அனைவருக்கும் பொதுவானது எல்லோருக்கும் உரிமை உடைத்துஎன்ற என்ற நிலை அடையும் போதே முரண்கள் தீரும் அதை நோக்கி உலகம் சென்றிட வேண்டும்.
மனிதன் இயற்கை சக்திகளின் ஆற்றல் அறியாத காலத்தில் அவற்றினுடைய செயல்பாடுகளை கண்டு அஞ்சி அன்றைக்கு இருந்த அறிவு திறன் கொண்டு வழிபாட்டினை கண்டுபிடித்தான் பின்னாளில் இயற்கை சக்திகளை தெய்வமாக வணங்கியவன் அவற்றைத் தாண்டி கற்பனை உலகில் நுழைந்து ஏராளமான கடவுள்களையும் அவை செய்ததாக கூறி புராணம் பொழுதுகளையும் மதங்களையும் உருவாக்கிஅவன் உருவாக்கிய கடவுளுக்கும் மதங்களுக்கும் அடிமையாகி மனிதர்களுக்கிடையே பூசல்களுக்கு வழி வகுத்து விட்டான் .அதனால் தோன்றிய முரண்களும் ஏராளம். 

அதைவிட கூடுதல் கொடுமையாக திகழ்வது நம் நாட்டில் உருவாகியிருக்கும் சாதிய முரண்கள்.  நம் நாட்டில் உழைப்பின் பெயரால், முன்னம்  உழைக்காமல் உண்டு கழித்திட்டோரும் உஊன் உருக உழைத்து உலகை காத்து வரும் ஏராளமானஉழைக்கும் மக்கள்  உண்டு கழித்திருப்பவர் உருவாக்கிய சாதி ஆதிக்கத்தினால் உருவாகி இருக்கும் முரண்பாடுகள் இன்னும் அதிகம்.

இத்தனை  முரண்களும் களைந்திடாத வரை சமூக நல்லிணக்கம்,  மனித குல மேம்பாட்டு, சமூக நீதி சமத்துவம் என்பது சாத்தியம் இல்லை.

""நோய்நாடி நோய்முதல் நாடி அதுதணிக்கும்
வாய்நாடி வாய்ப்பச் செயல்.  "என்று "வள்ளுவர் வழிகாட்டியபடி சமூகத்தை பீடித்திருக்கும் அவலங்கள் நீங்க திருவள்ளுவர் கூறிய வாழ்க்கை நெறி முறைகளை கடைப்பிடித்திடவேண்டும்.
சமத்துவம் சமூக நீதிக்காக போரிடும் பகுத்தறிவு பகலவன் பெரியார் போன்ற போராளிகளின் வழிநிற்றலே நம்மை, நம் இனத்தை, தாய்த்தமிழை, கலை கலாசாரத்தை காத்திடும் அரண்களாகும். 


முப்புரம் எரித்ததாக சொல்லப்பட்ட புராணப் புளுகுகளை புறந்தள்ளி, சமூக நீதி, இனம், மொழி காத்திட, வள்ளுவம் காட்டிடும் வழி நின்று இன்றைய சமூக அவலங்களையும்,  தமிழ் மொழிக்கு,  கலாச்சாரத்திற்கு , பண்பாட்டுக்கு , இனத்திற்கு ஏற்பட்டுள்ள இன்னல்களை எடுத்துரைத்து,  அவை களைந்திட அணிதிரட்டும் இயக்கமாக மதுரை நட்பு தமிழ் வட்டம்  திகழ்கிறது
 .
அதன் நிறுவனத் தலைவர் நா நா ஆறுமுகம் ஐயா அவர்கள் நட்பு தமிழ் வட்டத்தை நிறுவி தமிழ் நெஞ்சங்களை ஒருங்கிணைத்து அரும்பாடு பட்டு வருகிறார் .கொள்வோரும் கொடுப்போருமாக தமிழ் நெஞ்சங்களை ஒருங்கிணைத்து வருகிறார்.  நல்ல ஆசானாக திகழ்ந்து வருகிறார் .

சமூக நோய் தன்னைக்கண்டறிந்து,தீர்த்திடும் நல் சமூக மருத்துவராக திகழ்கிறார்.  ஏராளமான படைப்புகள் மூலம் விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்தி வரும் ஐயா அவர்களுடைய "" முரண்களும் அரண்களும் ""என்கிறகவிதை தொகுப்பானது நள்ளிருளில் வழிகாட்டிடும் அறிவொளியாக திகழ்கிறது. 

"சமத்துவ புரத்தில்

சாதிச் சங்கம்

சந்ததிப் பிழை."

உயிரினங்களிலேயே உயர்ந்ததாக கருதப்படுவது மனித இனம் என்று மனிதன் மட்டும் தான் சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறான். .அறிவியல் பூர்வமாகவும் அறிவுபூர்வமாகவும் சிந்திக்கும் போது , மனித இனம் உயர்ந்ததென்ன என்பதென்னமோ உண்மைதான் .ஏனெனில் எல்லா உயிரினமும் இயற்கையில் உள்ளதை கொண்டு உள்ளபடியே வாழ்ந்து கொண்டிருக்கின்றன. 

 மனிதன் மட்டுமே இயற்கையில் உள்ளதை புரிந்து கொண்டு அதனுடைய ஆற்றலை உணர்ந்து தனது பகுத்தறிவால் ஆற்றலை பயன்படுத்தி ஒரு உயரிய பாதுகாப்பான வாழ்க்கை வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறான்.  இயற்கையின் ரகசியங்களுக்கெல்லாம் சவால் விட்டுக்கொண்டு அவற்றை எதிர்நோக்கும் அளவுக்கு வளர்ந்து கொண்டிருக்கிறான்.  ஆனால் இயற்கை கட்ட கட்டமைப்பில் மனிதன் ஒரு சமூக விலங்கு என்று கண்டறியப்பட்டு கூட்டம் கூட்டமாக இனங்களாக தங்களுக்கென்று மொழி கலாச்சாரம் என்று மிக உயர்ந்த சமூக கட்டமைப்பை கொண்டு வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறார்கள்.  ஆனால் இயற்கையை நியதிக்கு முரணாக,  சமூக நீதியை மறந்து,  சாதிகளாக பிரிந்து தன்னுடைய சாதி மட்டுமே உயர்ந்தது என்ற மிகவும் கேவலமான பிற்போக்கு சிந்தனையினை சென்றடைந்து வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறான் .



மனித குலத்தில் உருவாகி இருக்கும் ஏற்றத்தாழ்வு , சாதிய ஒடுக்குமுறை அதற்கு காரணமான மத கட்டமைப்பை எதிர்த்து புத்தர் , மகாவீரரிலிருந்து இருந்து ஏராளமான மகான்கள் போராடி வந்திருக்கிறார்கள்.  உயரிய சிந்தனையின் தொடர்ச்சியாக இங்கு சென்ற நூற்றாண்டில் இங்கு தோன்றிய உயரிய திராவிட சிந்தனையாளர்கள் தொடங்கி பெரியார் போன்ற சமூக சிந்தனையாளர்களுடைய வழிகாட்டுதலோடு முத்தமிழறிஞர் கலைஞர் ஆட்சி அதிகாரத்தை முறையாக பயன்படுத்தி சாதிய முரண்பாடுகளை ஒழித்திடும் உயரிய நோக்கோடு சமத்துவபுரங்களை உருவாக்கி எல்லா சமூகத்தவரும் சாதி மத பிணக்குகள் நீங்கி சமமாக வாழ்வதற்காக சமூக நீதியை நிலைநாட்டிடும் வகையில் சமத்துவபுரங்களை உருவாக்கி வெற்றி கண்டார்.

உலகம் வருத்த சமூக ஒழுக்க நெறிமுறைகளை ஒருவரை இருவரோ மீறி தவறிழைத்திடுங்கள் உருவாகும் சந்ததி பிழை ஒரு குடும்பம் சார்ந்ததாகி இருக்கும் 
ஆனால் ஒரு சமூகமே சமூக நீதி மறந்து வரலாறு மறந்துபெற்ற வெற்றிதனை மறந்து பிழை செய்திருந்தால் அது வரலாற்று சந்ததி 
பிழை மாற்றத்தை விரும்பி பெற்று தருவதற்காக போராடி உயிர் நீத்த தியாக ங்கள் செய்த முன்னோடிகளுக்கு செய்யக்கூடிய அவமரியாதை மீண்டும் வரலாற்றை பின்னோக்கித் தள்ளும் வரலாற்றுப் பிழை

 எனினும் காலம் காலமாக புரையோடி இருக்கும் சாதிய உணர்வு,  சாதிய வெறி, காரணமாக பிளவு பட்டு கலைஞர் கண்ட சமத்துவபுரத்திலேயே சாதிய சங்கங்களாக செயல்படுவது என்பது வரலாற்றுப் பிழை மட்டுமல்ல .

நம் காலத்து சந்ததியின் பிழை என்பதை  பெரும்புலவர் நானா அவர்கள் மிக அற்புதமாக சித்திரமாக வடித்துள்ளார். 
ஏழ்மை ஓழிப்பு 
ஏழைகள் ஒழிப்பு 
மக்கள் மாக்கள் ஆட்சி!
""பூவுலகு என்பது யாவருக்கும் படைக்கப்பட்டதாம் , இருக்கின்ற இயற்கை வளம் யாவும் எல்லாருக்கும் பொதுவாம், அனைத்து உயிரும் மகிழ்ந்துண்டு வாழ்தலே உலகியலின் உயர்ந்த கொள்கை யாம்"" என்பதை மறந்த மானிடர் படைத்தது ஏழை பணக்காரன் என்ற ஏற்றத்தாழ்வு.
 சொத்து குவியல் என்பதே உழைக்கும் மக்களின் உழைப்பால் உருவான பலனை ஒரு சிலர் சுரண்டி குவிக்கும் கொள்ளை என்பதே பொருளாதார மேதைகளின் கருத்தாகும். 
உடலாலும் கருத்தாலும் உழைக்கின்ற உலக உழைப்பாளிகளின் உழைப்பால் உருவானதே உலகில் உள்ள அத்தனை சொத்துக்களும் படைப்புகளும் செல்வங்களும் ஆகும் . ஆனால் அதன் பலனை அனுபவிப்போர் ஒரு சிலரே.
 இந்த சமூக அமைப்பு உருவாக்கி வைத்திருக்கக்கூடிய மிகப்பெரிய கொடுமை முதலாளி உழைப்பாளி , பணக்காரன் ஏழை , ஆண்டான் அடிமை என்று ஏற்றத்தாழ்வு தான்.
 எல்லாரும் எல்லாமும் பெற வேண்டும் இங்கு இல்லாமை இல்லாத நிலை வேண்டும் என்பது கவிஞரின் கூற்று.
ஆனால் இருக்கின்ற சமூக அமைப்போ மேலும் மேலும்  ஏற்றத்தாழ்வை அதிகமாகி முரண்பாட்டை கூர்மையாக்கி பெரும்பகுதி மக்களை வறுமையாக்கி வருகிறது .
கஞ்சி குடிப்பதற்கு யார் அதன் காரணம் இவை என்னும் அறிவுமிளார் என்றுகூறுகின்ற வகையிலே அதனை அறியா மாந்தரே அதிகம் இருக்கின்றனர் இவ்வுலகில். 
 ஆனால் நம் நிலைமை மாறாது இருக்க என்ன காரணம்?  ஒழிக்கப்பட வேண்டியது ஏழ்மை தானே தவிர ஏழைகள் அல்ல, உருவாக்கப்படவேண்டியது உண்மையான மக்கள் ஆட்சி  என்ற உயரிய சமதர்ம அரசியலை புலவர் நா நா அவர்கள் மிக அழகாக  இக்கவிதையின் மூலமாக எடுத்துரைக்கிறார்.
 மக்கள் மாக்களாகி விட்டால் அமைகின்றன அரசு மக்களின் அரசாக தானிருக்கும் என இடித்துரைக்கிறார் புலவர் நாநா அவர்கள். 

காளைக் கொம்பொடித்து

வாடிவாசல் திறக்கும்

பாசிசம்!

மயிலுக்குத் தோகை அடையாளம்,  சிங்கத்துக்கு பிடரி அடையாளம் , கலைமான்களுக்கு அழகான கொம்பு அடையாளம்,  அவ்வகையில் காளைக்கு கொம்பும் திமிலும்அடையாளம் . அக்கொம்பு உடைப்பது என்று வெறும் அடையாளத்தையா புலவர் குறிப்பிடுகிறார்?  இல்லவே இல்லை !

ஒரு இனத்தை அழித்து விட வேண்டும் என்றால் அதனுடைய மொழியை அழிக்க வேண்டும் , அதனுடைய கலையை பண்பாட்டை அழித்து விட வேண்டும் என்பதுதான் பிற்போக்குவாதிகள் , பாசிச அடக்குமுறைவாதிகளுடைய கேவலமான சிந்தனை,  செயல்பாடு எல்லாம்.

 அப்பேர்ப்பட்ட கலைப் பண்பாட்டு அரசியலை தான் மிக ஆழமான கருத்துகளை ஐந்து வார்த்தைகளில் அடக்கி விடுகிறார் புலவர் நா நா அய்யா.

 உலகில் உள்ள தொன்மையான இனங்களிலே தமிழினம் ஒன்று. அதன் கலை , கலாச்சார , பண்பாடு மிக தொன்மை வாய்ந்தது, பாரம்பரியம் மிக்கது.  வாழ்வியலில் மிகப்பெரிய பங்காற்றிடும் கலாச்சார அடையாளங்களில் வீர விளையாட்டுகளும் ஒன்று . எருது கட்டுதல் என்னும் வீர விளையாட்டு உலகில் மிகக் குறிப்பிட்ட இனங்கள் மட்டுமே விளையாடுவது.  ஆயிரம் ஆயிரம் ஆண்டுகளாக வீர தமிழரின் அடையாளமாக இருந்தது எருது கட்டு எனும் மஞ்சு விரட்டு.  அதைப்பற்றி ஏராளமான இலக்கியச் சான்றுகளை நாம் கண்டு கொண்டிருக்கிறோம் . ஆதிக்கம் செய்திட வந்த ஆரிய இனம் தமிழ் கலாச்சாரத்தை தமிழ் இனத்தை நசுக்கிட எண்ணி அசைத்துப் பார்த்தது.  மஞ்சுவிரட்டு என்னும் வீர விளையாட்டை மிருக வதையை தடை செய்கிறோம் என்ற பெயரில் தடுத்திட முயற்சித்தது. ஒன்றுபட்டு தமிழனம் எழுந்து நின்றதால் , அறப்போர் புரிந்ததால் தடுத்து நிறுத்தப்பட்டது தடை என்றாலும்,  வாடி வாசலை திறந்து வைத்துவிட்டு தமிழினத்தை, பைந்தமிழை  நசுக்க பார்க்கும் முயற்சிகள் குறைந்தபாடில்லை . பாசிசம் என்பது வெறும் பாயசம் அல்ல அது ஆபத்தான கொள்கை என்பதை அற்புதமாக கவிதினில் எடுத்துரைக்கிறார் பெரும் புலவர் நானா அவர்கள்.

மடியறுத்த பசுக்கள்

பால் விற்பனை 

பாசிசம்!

இயற்கை ஏராளமான செல்வங்களை இப்பூலகில் எல்லா உயிரினங்களுக்கும் வாரி வாரி வழங்கி இருக்கிறது அவற்றை பகிர்ந்து அனுபவித்து  இணைந்து வாழ்ந்தால் அனைவரும் நலம் பெற்று தலைமுறை தலைமுறையாக வாழ்ந்திட முடியும் . அது படைத்த உயிரினங்களில் பலவும்  மாறாத செல்வங்களாக எல்லோருக்கும் பல்வேறு பொருள்களை வாரி வாரி வழங்கி கொண்டிருக்கின்றன.
உதாரணத்திற்கு ஆநிறை பசுக்களை எடுத்துக் கொண்டால்,  அது ஏராளமான செல்வங்களை வழங்கிக் கொண்டிருக்கிறது,  பால் பால் சார்ந்த பொருட்களான தயிர்,  வெண்ணெய் , நெய்யென ஏராளமாய் வழங்கிக் கொண்டிருக்கின்றது. பசுவின் சாண உரம் ஆகிறது கோமியம் மருந்தாகிறது தோல் பறைக்கு பயன்படுகிறது ஆனால் பேராசை கொண்ட மனிதன் தங்க முட்டை இடும் வார்த்தை வயிற்றை கிழித்து மொத்த பயனையும் இழந்தது போல கருப்பை எடுத்து மடுவை அறுத்து வியாபாரம் செய்வதை போல பாசிச எண்ணம் கொண்ட கொடுங்கோளர்கள் கையில் எல்லாமே சிக்கி சீரழிகிறது உலகில் சரி பாதி பெண்கள . உயிருள்ள ஜீவன்களை , உலகில் சகலமாய் இருக்கக்கூடிய பெண்களை,  படைத்தலும், காத்தலுமாய் கூடுதல் பொறப்பேற்றுவாழவைத்திடும் பெண்களை மதித்திடா பாசிசத்தை சாடியுள்ளார் புலவர் நாநா ஆறுமுகம் அய்யா அவர்கள்.  
நாட்டின் வளங்களை எதிர்கால சிந்தனையின்றி, வரப்போகும் ஆபத்தை எண்ணிப்பாராமல் சூறையாடும் மதியற்ற, அறிவீனர்களான பாசிச எண்ணங்கொண்டோரை தோலுரித்து காட்டுகிறார் பெரும்புலவர் நல்லாசான் நா நா அய்யா அவர்கள்.
மண்ணை, இனத்தை, மொழியை, கலையை, பண்பாட்டை நேசிக்கும் தமிழ்நெஞ்சங்களுக்கு அரும்பொக்கிசமாய் கவிதை வடிவில் தந்திருக்கிறார் புலவர் நாநா ஆறுமுகம் அய்யா அவர்கள்.

அனைவரும் படிக்க வேண்டிய குறும்பா தொகுப்பு நூல்.
நிமிர் புத்தகப்பட்டறை வெளியீடு. விலை ₹150/-

அறியாமையின் ஆபத்து

அறியாமையின் ஆபத்து: முட்டாள்களை அடையாளம் காண்பதும், விலகி நிற்பதும் ஏன் அவசியம்? " முட்டாள்களோடும் தற்குறிகளோடும் ஒருபோதும் விவாதத்தில்...