சீனி கார்த்திகேயன் பக்கங்கள்

Saturday, 31 October 2026

மதமும் மனிதமும்



அன்பைப் போதிக்காத மதமொன்று

அவனியில் உண்டோ அறிவீர்?


களவும் பொய்யும் பேராசையும்

களையச் சொல்லிடா நெறியுமுண்டோ?


மதம் பிறந்த நாள் முதலாய் இங்கு

மனிதக் குருதி ஓடா நாளுமுண்டோ?


இந்துக்கள், பௌத்தர், சமணரென

இங்கு மோதிய வரலாறும் உண்டே!


முஸ்லிமும் யூதரும் சீக்கியரும்

முரணிக் கொண்டு மடிந்தாரே!


கிறிஸ்தவப் பிரிவுகள் தங்களுக்குள்ளே

குருதிப் போர்கள் புரிந்தாரே!


மதமே ஒன்றெனினும் சாதியத்தால்

மாண்டவர்கள் கொஞ்சமாமோ! 


பிரிவுகள் நூறு பேசினாலும் - மனிதன்

பிரிந்து நின்று மடிவதேனோ?


மொத்தத்தில் மனிதனை மனிதனே

கொல்லும் கொடூரம் மதத்தாலோ?


மதத்தின் பெயரால் கொல்லுவோர்,

மதநல்லிணக்கம் பேசுவோரையும்

மண்ணில் வாழ விடுவதில்லையே!

கண்கட்டை நீக்கிய காந்தாரி

 கணவனின் குருட்டுத்தனம்

அவனது பிறவிப் பரிசு!

அவனை மணந்ததாலே

அவளும் அங்கே குருடானாள்!


இயற்கை தந்த எழில்விழியைத்

துணியால் தானும் கண்கட்டி,

கற்பினை நிரூபித்துக் காட்டினாள்

இக்குருட்டு உலகினுக்கே!


பெற்ற புத்திரர்கள் நூற்றுவரும்

கண்ணிருந்தும் பெரும் குருடர்கள்!

வழிகாட்டிய மாமன் சகுனியின்

சூழ்ச்சியால் திசை மாறினர்!


தீராத தருமரின் பகையால்

தாயாதிகள் போர்க்களம் கண்டனர்!

குருச்சேத்திர அழிவின் அவலமறிந்து,

காந்தாரி தன் கண்கட்டெறிந்தாள்!


தாயெனும் தன்மையுணர்ந்து

தன் கடமை உணர்கையில்

காலம் கடந்த முயற்சி 

கதைக்கு உதவாது தானே!!! 


கட்டிய துணி அவிழ்க்க 

வழியின்றி,

கையறு நிலையில் 

மடிந்தது காந்தாரியம்!



Friday, 30 October 2026

மதம், அதிகாரம், சாதியம்: உலகத் தத்துவ ஞானிகளின் பார்வையும் இந்தியச் சூழலும்"


"அகிலத்தில் பலருக்கு மெய்யானது

அறிவு ஜீவிகளுக்கு பொய்யானது

ஆள்வோருக்கோ அது பயனானது

அதுவே பிழைப்பாயிடும் சிலருக்கு. 

அதற்கு மதமென்று பேர்".

மதம் என்பது சாதாரண மக்களுக்கு உண்மையானது, அறிஞர்களுக்குப் பொய்யானது மற்றும் ஆட்சியாளர்களுக்குப் பயனுள்ளது என்ற கருத்து உலக அளவில் மிகவும் புகழ்பெற்ற ஒன்றாகும்.

 இக்கருத்தை ரோமானியத் தத்துவஞானி செனிகா கூறியதாக இணையத்தில் ஒரு தகவல் பரவி வருகிறது.

 ஆனால், வரலாற்று ஆய்வுகளின்படி 18-ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த எட்வர்ட் கிப்பன் (Edward Gibbon) என்ற ஆங்கிலேய வரலாற்றாசிரியர், தான் எழுதிய 'ரோமானியப் பேரரசின் வீழ்ச்சி' (The Decline and Fall of the Roman Empire) என்ற நூலில் ரோமர்களின் மத அணுகுமுறை குறித்து எழுதிய வரிகளின் சுருக்கமே இதுவாகும்.

மேற்கூறிய கவிதையின் கடைசி இரண்டு வரிகள், இந்த மூன்று நிலைகளையும் தாண்டி "மதம் என்ற ஒன்று இல்லையென்றால், அதைக் காட்டிப் பிழைப்பு நடத்தும் சிலரின் வாழ்வாதாரமே இல்லாமல் போய்விடும்" என்ற மாற்றுச் சிந்தனையையும், கூர்மையான விமர்சனத்தையும் முன்வைக்கின்றன.

மதம், அதிகாரம் மற்றும் சமூகம் ஆகியவற்றிற்கு இடையேயான தொடர்பைக் குறித்து உலகளாவிய சிந்தனையாளர்கள் பல்வேறு காலகட்டங்களில் முன்வைத்த விமர்சனப் பார்வைகள் இதோ:

உலகத் தத்துவ ஞானிகளின் பார்வையில் மதம்

• எட்வர்ட் கிப்பன்: ரோமானிய உலகில் நிலவிய பல்வேறு வழிபாட்டு முறைகளும் மக்களால் சமமாக உண்மையானவை என்றும், தத்துவஞானிகளால் சமமாகப் பொய்யானவை என்றும், ஆட்சியாளர்களால் சமமாகப் பயனுள்ளவை என்றும் கருதப்பட்டன என்று குறிப்பிடுகிறார்.

• காரல் மார்க்ஸ்: "மதம் என்பது மக்களுக்கு ஊட்டும் அபின்" என்றார். அது ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் பெருமூச்சு என்றும், மனிதர்களின் உண்மையான வலியை மறக்கச் செய்து அவர்களைத் தற்காலிகக் கற்பனை உலகில் வாழ வைக்கும் மயக்க மருந்து என்றும் அவர் விளக்கினார்.

• வோல்டேர்: "கடவுள் என்று ஒருவர் இல்லை என்றால், நாமாக ஒருவரை உருவாக்க வேண்டியிருக்கும்" என்றார். சமூகத்தில் ஒழுக்கத்தையும் சட்டத்தையும் நிலைநாட்டவும், மனிதர்களின் பயத்தைக் கட்டுப்படுத்தவும் ஆட்சியாளர்களுக்குக் கடவுள் என்ற தத்துவம் தேவைப்படுகிறது என்ற ரீதியில் பிரெஞ்சு தத்துவஞானி வோல்டேர் இதைக் கூறினார்.

• நெப்போலியன் போனபார்ட்: "மதம் என்பது ஏழைகள் பணக்காரர்களைக் கொலை செய்யாமல் தடுக்கும் ஒரு அற்புதமான தத்துவமாகும்" என்றார். மதமும் சொர்க்கம்/நரகம் என்ற போதனைகளும் இல்லை என்றால், ஏழைகள் தங்களின் வறுமையைத் தாங்க முடியாமல் பணக்காரர்களின் செல்வத்தைப் பறித்துக் கொள்ளக் கிளர்ச்சி செய்வார்கள் என்று நெப்போலியன் கருதினார்.

• பிளாட்டோ: மதத்தை ஓர் "உன்னதப் பொய்" (Noble Lie) என்று அழைத்தார். ஒரு சிறந்த அரசை வழிநடத்த, மக்களுக்குச் சில கற்பனையான கதைகளையும் நம்பிக்கைகளையும் ஆட்சியாளர்கள் போதிக்கலாம்; அது சமூக ஒற்றுமைக்கும் ஒழுங்கிற்கும் உதவும் என்று தனது 'அரசியல் அமைப்பு' (The Republic) நூலில் அவர் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

பகுத்தறிவு மற்றும் அறிவியல் பூர்வமான விமர்சனங்கள்

• தந்தை பெரியார்: மதத்தை மனித முன்னேற்றத்திற்குப் பெருந்தடையாகக் கருதினார். "மதம் மனிதனை மிருகமாக்கும்; ஜாதி மனிதனைப் பறவையாக்கும் (ஒன்றோடொன்று சேரவிடாமல் தடுக்கும்). மனிதனுக்கு மதம் தேவையில்லை, பகுத்தறிவும் சுயமரியாதையும்தான் தேவை" என்றார். மதம் என்பது மனிதனைப் பழமைவாதத்திற்குள்ளும் மூடநம்பிக்கைகளுக்குள்ளும் முடக்கி, அறிவியல் சிந்தனைகளை ஏற்கவிடாமல் தடுத்துவிடுகிறது என்று சாடினார்.

• ஆல்பர்ட் ஐன்ஸ்டைன்: "அறிவியல் இல்லாத மதம் குருடானது; மதம் இல்லாத அறிவியல் நொண்டியானது" என்றார். (இங்கு ஐன்ஸ்டைன் 'மதம்' என்று குறிப்பிட்டது சடங்குகளை அல்ல, பிரபஞ்சத்தின் பிரம்மாண்டத்தைக் கண்டு வியக்கும் பேரண்ட ஆன்மீக உணர்வை). மனிதனின் ஆரம்பகால மத நம்பிக்கைகள் அனைத்தும் இயற்கையின் மீதான பயம் மற்றும் அறியாமையிலிருந்து பிறந்தவை என்பதும் அவரது கருத்தாகும்.

• ஃபிரெட்ரிக் நீட்சே: மதம் மனிதனின் இயல்பான வீரியத்தையும், அதிகார ஆசையையும் நசுக்கி, அவனுக்குள் ஒரு "அடிமை மனோபாவத்தை" (Slave Morality) உருவாக்குகிறது என்றும் துன்பங்களைச் சகித்துக் கொள்வதே புண்ணியம் என்று மதம் போதிப்பதாகவும் கூறினார்.

• பெர்ட்ரண்ட் ரஸ்ஸல்: "மதத்தின் அடிப்படையே பயம்தான். அது பகுதியளவு தெரியாதவை பற்றிய பயம், பகுதியளவு மரணத்தைப் பற்றிய பயம். பயம்தான் அனைத்துக் கொடுமைகளுக்கும் தந்தை, எனவே பயத்தை வெல்வதே மனிதனின் முதல் கடமை" என்றார்.

• வள்ளலார் :

" மதமான பேய் பிடியாதிருக்க வேண்டும்" என்று பாடி, மனிதர்களைப் பிரித்து வைக்கும் மத வெறியை ஒரு மாமாயையாகவும் சாத்தானாகவும் கண்டு எச்சரித்தவர் அருட்பிரகாச வள்ளலார் (இராமலிங்க அடிகளார்).

 "மதித்த சமய மதவழக் கெல்லாம் மாய்ந்தது" என்றும், "சமயமும் மதமும் பொய்" என்றெல்லாம் பாடி, மனிதர்களைப் பிரித்து வைக்கும் மத வெறியை ஒரு மாமாயையாகவும் சாத்தானாகவும் கண்டு எச்சரித்தவர் அருட்பிரகாச வள்ளலார் (இராமலிங்க அடிகளார்).

"ஒருமையுடன் நினது திருமலரடி நினைக்கின்ற உத்தமர்தம் உறவு வேண்டும்...

பெருநெறி பிடித்தொழுக வேண்டும்; மதமான பேய் பிடியாது இருக்க வேண்டும்"

• மதம் என்பது ஒரு பேய்: மதம் என்ற மாயை ஒரு மனிதனைப் பிடித்துக் கொண்டால், அது அவனது சுய அறிவையும், சிந்திக்கும் ஆற்றலையும், பிற உயிர்கள் மீதான இரக்கத்தையும் அழித்துவிடும். பேய் பிடித்தவன் எப்படித் தன் வசம் இழந்து ஆடுகிறானோ, அப்படியே மதவெறி பிடித்தவனும் மனிதநேயமற்று ஆடுவான் என்பதால் அதை "மதமான பேய்" என்றார்.

• ஜிட்டு கிருஷ்ணமூர்த்தி: "மதம் என்பது ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட ஒரு நிறுவனமாக மாறும்போது, அது மனிதர்களைப் பிரிக்கத் தொடங்குகிறது" என்று எச்சரித்தார்.


இந்திய/தமிழகச் சூழலில் மதமும் சாதியமும்: ஓர் இறுதிப் பார்வை


சுருக்கமாகப் பார்த்தால், தத்துவ உலகம் மதத்தை இரண்டு கோணங்களில் பார்க்கிறது: ஒன்று—மனித சமூகத்தை ஒழுங்குபடுத்தவும், மரண பயத்தைப் போக்கவும் மனிதனே உருவாக்கிய ஒரு கற்பனைக் கட்டமைப்பு; இரண்டு—அதிகார வர்க்கம் தங்களின் சுயலாபத்திற்காக மக்களைப் பிரித்து ஆளப் பயன்படுத்தும் ஓர் அரசியல் ஆயுதம்.

இந்தியச் சூழலில், மதம் என்பது ஆட்சியாளர்களுக்கு இன்னும் கூடுதலாகப் பயன்படத்தக்க வகையில் 'சாதி' என்ற சமூகக் கட்டமைப்பைத் தன்னுள் உள்வாங்கிக் கொண்டுள்ளது. மதத்தின் பெயரால் உருவாக்கப்பட்டு, மாற்ற இயலாத தத்துவமாக ஆழப் பதிக்கப்பட்ட இந்தச் சனாதனக் கட்டமைப்பு, இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக மனித மனங்களில் அழுத்தமாக வேரூன்றியுள்ளது. இதனால்தான், இங்கிருக்கும் சனாதன மதத்திலிருந்து பிற மதங்களுக்கு மாறியவர்கள் கூட, தங்களின் உள்மனதில் அதே சாதிய உணர்வோடு செயல்படுவதை நம்மால் காண முடிகிறது.

உலகெங்கிலும் இவ்வளவும் செய்வோர் மதத்தை வைத்து அரசியல் செய்வர் அல்லது பிழைப்பு நடத்தும் கூட்டம் என்பதை சொல்லவும் வேண்டுமோ... 

இத்தகைய சூழலில், அறிவியல் கண்ணோட்டத்தைப் போதிப்பவர்கள் இங்கு மிகக் கடுமையான விமர்சனங்களுக்கு ஆளாகிறார்கள். "பிற மதக் கடவுள்களையும் நம்பிக்கைகளையும் உங்களால் விமர்சிக்க முடியுமா?" என்ற கேள்வியைக் கேடயமாக முன்வைத்து பகுத்தறிவாளர்கள் முடக்கப்படுகிறார்கள். ஆனால், உலகம் முழுவதும் அறிவியல் கண்ணோட்டத்தைக் கொண்டிருப்பவர்கள் எப்போதுமே மதம் சார்ந்த மூடநம்பிக்கைகளுக்கு எதிராகத்தான் இருக்கிறார்கள் என்பதே உண்மை. இருப்பினும், மதம் மட்டுமே தங்களுக்குப் பாதுகாப்பு என்று நம்பும் சாதாரண மக்களின் உணர்வுகளை, ஆட்சியாளர்கள் தங்களின் அரசியல் சுயலாபத்திற்கான கேடயமாகப் பயன்படுத்திக் கொள்கிறார்கள் என்பதுதான் மறுக்க முடியாத வரலாற்று உண்மை.

Thursday, 29 October 2026

கள்ளமில்லா சிரிப்பு


  அலைக்கழிக்கும் ஆயிரம் பிரச்சனைகள்,


அழுத்தி மிதிக்கும் ஏற்றத்தாழ்வுகள்,


இனமொழி மதம் சாதி என


இடைவிடாது வரும் இன்னல்கள்...


அத்தனையையும் சுட்டெரிக்கும் பேராயுதம்,


அகத்தின் ஆழத்திலிருந்து வழியும்


இந்தக் கள்ளமில்லா மழலைச் சிரிப்பு தானே!

************



Wednesday, 28 October 2026

வலியே வழித்துணை

 வானளாவிய கல்விக்கூடங்கள்

வரிசைக்கட்டும் பட்டங்கள்

வாசித்திடும் ஊடகங்கள்

பேசிடும் தத்துவங்கள் — யாவும்

கற்றுத் தராப் பேரறிவை,

பசித்த வயிறும்,

பாழ்நொடித்த பையும்,

துடித்த இதயமும்

நொடியில் கற்பிக்கும்!


உலகப் புகழ்பெற்ற ஹாலிவுட் திரைப்படமான "The Pursuit of Happyness" (த பேர்சுயிட் ஒப் கப்பினஸ்) என்ற படத்தின் ஒரு உணர்வுப்பூர்வமான காட்சி.


******************

வானமும் வசப்படும்!



வாழ விழைபவனுக்கு

வளமான சிந்தையும்,

வற்றாத பேரறிவும்,

விடாத நன்முயற்சியும் — என்றும்

வெற்றியைத் தந்திடுமே!

வானமும் வசப்படுமே!

மார்க்கமும் மதமும்


 மார்க்கமும் மதமும்

************************''

தேவனு மில்லை அவன்

தேவமைந்தனு மில்லை!

வானகத்துத் தூதனென

வார்த்தையுரைத்தது மில்லை!


பசிபிணி நோக்காடு

பார்த்து மனம் கலங்கி,

மானிடரின் துன்பமதை

மாற்ற வழிதேடினாரே!


பகுத்தறிவை ஊட்டிப்

பயிற்சியுடன் நன்னடத்தை,

சுயமுயற்சி ஒன்றாலே

சூழ்ந்தவொளி பெற்றான்!


இறைவனென்று எவருமில்லை

இனிப்பிறவி யுமில்லை,

நெறியுரைத்த மார்க்கத்தை

நிலத்தினில் மதமாக்கினரே!


புவிதனில் வாழ்நெறி

போதித்த மகான்களையெலாம்,

மண்ணில் கடவுளாக்கித் தம்

மீட்பைத் தொலைத்தனரே மானிடர்கள்!

Tuesday, 27 October 2026

இயல்பு மறந்த அரிமா


அரிமாவே ஆயிடினும் — தன்

அகம்பேசும் இயல்பு மறப்பின்,

அடற்காக்கை கூட

அதனை ஆள எண்ணிடுமே!


காட்டின் பேரரசன் என்று

காலங்கள் சொன்ன கதை,

களத்தில் சோர்ந்து கிடக்கையில்

கானல் நீராய் மறைந்திடுமே!


சுயபலம் மறந்த தருணத்தில்,

சூழ்ந்திருக்கும் காக்கைக் கூட்டம்

சுதந்திரமாய் சிறகடித்துச்

சூழ்ச்சிகளால் மகுடம் சூடிடுமே!


கம்பீரம் இழக்கும் சிங்கத்தை

காகமும் ஏளனம் செய்யும்;

தன்வலிமை மறந்த தமிழனை

ஆரியம் எளிதாய் மிதிக்கும்!


ஆற்றலைத் தூங்க விடாதே — உன்

அடையாளத்தை விட்டிடாதே!

விழித்தெழும் சிங்கத்திற்கு மட்டுமே

விண்ணும் மண்ணும் அடிபணியும்!


வரலாற்றை எழுதுவது யாரோ....

நாம் எல்லா காலத்திலும் படிக்கின்ற வரலாறு என்பது நூறு சதவீதம் உண்மையாக இருக்கும் என்று எடுத்துக் கொள்ள முடியாது. யார் வரலாற்றை எழுதினார்கள் என்பதை வைத்து முடிவுக்கு வரலாம். ஆட்சியாளர்கள், அதாவது ஆட்சியைக் கைப்பற்றியவர்கள் எழுதியதே நமக்கு வரலாறாக போதிக்கப்படுகிறது.

வரலாற்றை அவர்கள் எப்படி எழுதுகிறார்கள் என்பதை சர்வதேச அளவில் பார்த்தாலே புரியும்.

கிறிஸ்டோபர் கொலம்பஸ் புதிய நிலங்களை தேடி, அதாவது அவரது ஆட்சியாளர்கள் வணிகம் செய்வதற்காகவும், ஆட்சிப்பரப்பை விரிவாகவே அரசகுடும்பத்தார் ஆதரவுடன் கடற்பயணம் மேற்கொண்டார். ஏற்கனவே பழங்குடி இன மக்கள் வசித்து வந்த நிலங்களுக்கு வந்தார். அவரோடு காலனித்துவம், அடிமைத்தனம், கட்டாய உழைப்பு, வன்முறை, நிலம் மற்றும் வளங்களின் திருட்டு ஆகியவையும் கூடவே வந்தது. ஆனாலும், தலைமுறைகள் அதை "கண்டுபிடிப்பு" என்று அழைக்கக் கற்றுக் கொண்டன.

இரண்டாம் லியோபோல்ட் மன்னர் காங்கோ சுதந்திர அரசைத் தனிப்பட்ட முறையில் கட்டுப்படுத்தினார். அங்கு ரப்பர், தந்தம் மற்றும் செல்வத்தைப் பிரித்தெடுக்கக் கட்டாய உழைப்பும் பயங்கரவாதமும் பயன்படுத்தப்பட்டன. ஆனாலும் ஐரோப்பா அதை "நாகரிகம்" என்று அழைத்தது.

ஹிஸ்பானியோலாவில் ஸ்பானியர்களின் கொடுமைகளை ஹட்டுவே நேரில் கண்டார், கியூபாவிற்குத் தப்பிச் சென்றார், மக்களை எச்சரித்தார், மற்றும் எதிர்ப்பை ஒழுங்கமைத்தார். அவர் பிடிக்கப்பட்டு உயிருடன் எரிக்கப்பட்டார். ஆனாலும், அடிமைத்தனத்தைத் திணித்த மனிதர்களை விடுத்து, அதை எதிர்த்த அந்த மனிதனையே வரலாறு "காட்டுமிராண்டி" என்று நினைவுகூர்ந்தது.

இந்திய மற்றும் தமிழக வரலாற்றில் எழுதப்பட்ட பொய்கள்

உலக அளவில் மட்டுமல்ல, நமது இந்திய மற்றும் தமிழக வரலாற்றிலும் இதே 'வெற்றியாளர்களின் பேனா' தான் உண்மைகளை எழுதியுள்ளது.

இந்தியாவைச் சுரண்ட வந்த பிரிட்டிஷ் கிழக்கிந்திய கம்பெனிக்கு எதிராக, 1857-ல் இந்திய சிப்பாய்களும் மக்களும் இணைந்து மிகப்பெரிய புரட்சியை நடத்தினார்கள். பிரிட்டிஷ் வரலாற்று ஆசிரியர்கள் அதை வெறும் "சிப்பாய் கலகம்" (Sepoy Mutiny) என்று சுருக்கினார்கள். தங்களின் வாழ்வாதாரத்தையும் மண்ணையும் காக்கப் போராடிய மக்களை "கலகக்காரர்கள்" என்றும் "துரோகிகள்" என்றும் எழுதினார்கள். ஆனால், அதுதான் இந்தியாவின் "முதல் விடுதலைப் போர்" என்ற உண்மை பிற்காலத்திலேயே வெளிவந்தது.

தமிழக வரலாற்றை உற்று நோக்கினால், மருது சகோதரர்கள் மற்றும் கட்டபொம்மன் போன்றவர்களின் வீரமிக்க போராட்டங்களை பிரிட்டிஷார் தங்களின் ஆவணங்களில் "பாளையக்காரர் கலகம்" (Polygar Wars) என்றே குறிப்பிட்டனர். தங்களுக்கு வரி தராத, தங்களை எதிர்த்த சுதந்திரப் போராட்ட வீரர்களை "கொள்ளையர்கள்" (Bandits) என்றும் "சட்டம் ஒழுங்கை சீர்குலைப்பவர்கள்" என்றும் சித்தரித்தனர்.

அதுமட்டுமன்றி, இந்தியாவை நாகரிகப்படுத்தவே தாங்கள் வந்ததாக பிரிட்டிஷார் கூறினர். ஆனால், அவர்கள் வருவதற்கு முன்பே உலகளாவிய வர்த்தகம், நீர்ப்பாசன மேலாண்மை, மற்றும் சிறந்த உள்ளாட்சி அமைப்புகளுடன் (உதாரணமாக உத்திரமேரூர் கல்வெட்டு காட்டும் குடவோலை முறை) செழித்து விளங்கிய தமிழகத்தின் கல்வி மற்றும் பொருளாதார கட்டமைப்பை அவர்கள் திட்டமிட்டு அழித்ததை வரலாறு பேச மறுக்கிறது.

ஆட்சியாளர்கள் பயன்படுத்திய மொழிப் பயன்பாடு:

ஆக்கிரமிப்பு "கண்டுபிடிப்பு" அல்லது "நாகரிகப் பணி" ஆகிறது.

சுரண்டல் "வர்த்தகம்" அல்லது "வளர்ச்சி" ஆகிறது.

மண்ணிற்கான எதிர்ப்பு என்பது “மிருகத்தனம்” அல்லது "கலகம்" ஆகிவிடுகிறது.

இப்படித்தான் வரலாறு பேரரசைப் பாதுகாக்கிறது. மண்டியிட மறுத்த மக்கள் மீது முழுப் பழியையும் சுமத்திவிட்டு, அது வெற்றி பெற்றவர்களின் கைகளில் உள்ள இரத்தத்தைத் துடைக்கிறது.

ஒவ்வொரு எதிர்ப்புத் தலைவரும் குறைபாடற்றவர் என்று இதற்கு அர்த்தமல்ல. ஒடுக்கப்பட்ட மக்கள் குறைபாடற்ற முறையில் எதிர்க்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்க்கப்படக்கூடாது, அதே சமயம் வெற்றியாளர்கள் அவர்களின் கொடூரம் இருந்தபோதிலும் பாராட்டப்பட வேண்டும் என்பதே இதன் பொருள்.

நாம் வரலாற்றை வெற்றி பெற்றவர்களின் எழுத்தில் இருந்து மட்டுமே கற்றுக்கொண்டால், ஒடுக்கியவரை ஒரு கதாநாயகனாகவும், விடுவித்தவரை ஒரு அரக்கனாகவும் தவறாக எண்ணக்கூடும்.

வரலாறு, அதில் இருந்து தப்பிப் பிழைத்தவர்களாலும், ஒடுக்கப்பட்டவர்களாலும் சொல்லப்பட வேண்டும். உண்மையான வரலாற்றை புரிந்து கொள்வது நம் கையில் தான் உள்ளது.


Monday, 26 October 2026

தேடலின் ஏமாற்றம்

 யாரிடம் தேடுகிறாய் உன் விடுதலைக்கான சாவியை? 🔑⛓️

நம்மை நாமே கட்டிக்கொண்ட அறியாமைத் தளைகளை உடைக்க, சாவியைத் தன்னிடம் வைத்துக் கொண்டே உலகமெங்கும் தேடி அலையும் மனிதனின் நிலையைப் பேசுகிறது இக்கவிதை...


தேடலின் ஏமாற்றம்!

உன் கால்களைக் கட்டியிருக்கும் விலங்கோ

உன் அறியாமையின் தளைகளால் ஆனது!

உன் விடுதலைக்கான சாவியோ

உனக்குள்ளேயே ஒளிந்திருக்கிறது!

இதை உணராமல்...

ஊரெங்கும் தேடி

ஏன் அலைகிறாய் வீணே...?

ஆழ்கடலின் அதிசயங்களும் அதையும் தாண்டிய அழிவு ஆரம்பமும்...

 மனிதன் கற்பனைக்கும் அப்பால் உள்ள தனி உலகு ஆழ்கடல் பகுதி. 
ஆழி சூழ் உலகு என்று பெயர் பெற்றிருந்தாலும் பெரும்பாலான மக்கள் ஆழ்கடல் இல்லை  சாதாரண கடலை கூட காணாதவர்களாக தான் வசிக்கிறார்கள். 
நாம் காணும் கடல் கூட சாதாரண கடல் தான். பெருங்கடல்கள் தான் மிக நீண்ட பரப்பையும் மிக ஆழமான பள்ளத்தையும் கொண்டிருப்பவை. 
கடலின் மேற்பரப்பில் இருந்து அதிகபட்சமாக 11 கிலோ மீட்டர் ஆழமுள்ள இடம் கூட பெருங்கடலில் இருக்கிறதாம்.

 கடலில் உள்ள ட்விலைட் மண்டலம் (Sea Twilight Zone) என்பது மேற்பரப்பிற்கும் முழுமையான இருளுக்குமான இடைப்பட்ட வெளிச்சம் மங்கிய கடல் பகுதியாகும். இது அந்தி மண்டலம் அல்லது மங்கொளி மண்டலம் (Mesopelagic Zone) என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.


கடல் மட்டத்திலிருந்து தோராயமாக 200 மீட்டர் முதல் 1,000 மீட்டர் வரை இது அமைந்துள்ளது.
இங்கு சூரிய ஒளி மிகக் குறைவாகவே (மங்கலாக) ஊடுருவுகிறது. இதனால் இங்கு ஒளிச்சேர்க்கை (Photosynthesis) நடைபெற முடியாது.
கடலின் மற்ற பகுதிகளை விட அதிக அளவிலான மீன்கள் மற்றும் கடல்வாழ் உயிரினங்கள் இங்கு வாழ்கின்றன. பல உயிரினங்கள் ஒளிரும் தன்மையைக் (Bioluminescence) கொண்டுள்ளன.
ஒவ்வொரு இரவும் கோடிக்கணக்கான சிறிய ஜூப்ளாங்க்டன் (Zooplankton) மற்றும் மீன்கள் உணவைத் தேடி மேற்பரப்பிற்கு வந்துவிட்டு, விடியற்காலையில் மீண்டும் இந்த ஆழமான அந்தி மண்டலத்திற்குச் செல்கின்றன. இது பூமியின் மிகப்பெரிய விலங்கு இடப்பெயர்ச்சியாகக் கருதப்படுகிறது.
 வளிமண்டலத்திலுள்ள கார்பனை ஆழ்கடலுக்குக் கொண்டு செல்வதில் (Biological carbon pump) இந்த மண்டலம் முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது.
கடலின் "நள்ளிரவு மண்டலம்" (Midnight Zone) என்பது அதிகாரப்பூர்வமாக பேதிபெலாஜிக் மண்டலம் (Bathypelagic Zone) என்று அழைக்கப்படுகிறது.

கடல் மட்டத்திலிருந்து 1,000 மீட்டர் முதல் 4,000 மீட்டர் (சுமார் 3,300 அடி முதல் 13,000 அடி வரை) ஆழத்தில் அமைந்துள்ளது.
இங்கு சூரிய ஒளி அறவே ஊடுருவாது; எனவே இது முழுமையான இருள் சூழ்ந்த பகுதியாகும்.
 இங்கு நீரின் அழுத்தம் மிக அதிகமாகவும், வெப்பநிலை மிகவும் குளிராகவும் இருக்கும்.
 ஒளியில்லாத இந்தச் சூழலிலும் ஒளிரும் தன்மையுடைய (Bioluminescent) மீன்கள் மற்றும் விசித்திரமான கடல்வாழ் உயிரினங்கள் வாழ்கின்றன.

      
        கடலின் "sea abyssal zone" என்பது தமிழில் "அபிசல் மண்டலம்", "பேராழ் பகுதி" அல்லது "படுகுழி மண்டலம்" என்று அழைக்கப்படுகிறது.

கடலின் மேற்பரப்பிலிருந்து சுமார் 2,000 மீட்டர் முதல் 6,000 மீட்டர் (அல்லது 6,600 அடி முதல் 20,000 அடிக்கு மேல்) ஆழமான பகுதி.
இப்பகுதிக்கு சூரிய ஒளி முற்றிலும் எட்டாது; எனவே இது எப்போதும் இருட்டாகவே இருக்கும்.
நீர் மிகவும் குளிராக, கிட்டத்தட்ட தட்பவெப்பநிலை பூஜ்ஜியத்திற்கு அருகில் இருக்கும்.
இங்கு நீரின் அழுத்தம் மிக அதிகமாக இருக்கும்.
கடல் அகழி (அல்லது ஆழ்கடல் பள்ளம் / கடலடிப் படுபள்ளம்) கடல்தரை, கடற்படுகை அல்லது கடலடி மட்டம் கடல் அகழியின் தளம் அல்லது ஆழ்கடல் அகழிப் படுகை. இதுதான் அதிகபட்ச ஆழம் அதான் கிட்டத்தட்ட எல்லை என்றே சொல்லலாம் இதன் அழுத்தம் என்பது மிக மிக அதிகமாக இருக்கும் ஆக இந்த இடங்களுக்கு செல்வதற்கும் ஆய்வு செய்வதற்குமான கலங்கள் மிக கடினமான உலோகங்கள் கொண்டு தயாரிக்கப்பட்டுருக்கும். 

 
2019-ல், ஒரு நீர்மூழ்கிக் கப்பல் மரியானா அகழிக்குள் இறங்கியது. இது பூமியில் உள்ள எந்தப் பெருங்கடலிலும் இல்லாத மிக ஆழமான இடமாகும். கிட்டத்தட்ட 11 கிலோமீட்டர் ஆழத்தில் அமைந்துள்ள இந்த இடத்தை, ஒரு சில மனிதர்கள் மட்டுமே இதுவரை நேரடியாகப் பார்த்துள்ளனர். நசுக்கும் அழுத்தத்திற்கும் முடிவற்ற இருளுக்கும் தகவமைத்துக் கொண்ட வேற்றுக்கிரக உயிரினங்களுக்கு மத்தியில், கடலடியில் ஒரு "நெகிழிப் பை" கிடப்பதை அந்தப் பயணக்குழு கண்டறிந்தது. இது உருவகமாக அல்ல. உண்மையில், இந்தப் பூமியில் சென்றடையக்கூடிய மிக ஆழமான இடம் அது. மனிதர்கள் அங்கு சென்று பார்ப்பதற்கு முன்பே, ஏதோ ஒன்றை அங்கே விட்டுச் சென்றிருந்தோம். "தொலைவில்" என்று வகைப்படுத்தக்கூடிய தூரம் இனி இல்லை.
அதாவது மனிதன் அங்கு செல்வதற்கு முன்பே மனிதன் உருவாக்கிய சுற்றுச்சூழலை பாதிக்க கூடிய நெகிழி எனும் பிளாஸ்டிக் பொருள் அங்கு ஏற்கனவே சென்று விட்டது அப்படி என்றால் மனுதருடைய அழிவு வேலை எதுவரை சென்றிருக்கிறது என்று பாருங்களேன்.. 


Sunday, 25 October 2026

உப்புக் காற்றின் கண்ணீர்!"

அடிவயிறு புரட்டிடும் கருவாட்டு நெடி,

அலைக்கழிக்கும் உவர்ப்பால் கண்கள் எரியும்

எனினும் அந்த உப்புக்காற்றே

அவனுக்கு என்றும் உயிர் மூச்சு!


முன்னோர்கள் ஆதியில் கண்ட

மரபுக் கட்டுமரமும் படகும் தாண்டி,

தொழில்நுட்பப் பாய்ச்சலில்

இன்று விசைப்படகாய் மாறியது!


ஆனால்... கட்டுமரச் சொந்தக்காரனோ,

பெரு முதலீட்டுக் கலத்தின் ஆதிக்கத்தால்,

தன் கடலிலேயே இன்று

கூலிக்கார மீனவனாய் போனான்!


அலைகளோடும் சீறும் இயற்கையோடும்

அன்றாடம் அல்லல்படுவது போதாதென்று,

எல்லையற்ற கடலில் எல்லை தாண்டியதாய்

இலங்கைப்படையிடம் அகப்பட்டு மடிகிறானே!


திரைகடல் ஓடி தேசங்கள் பலகண்ட

திரவியம் தேடி வந்த தமிழ் திருமகன்,

இன்று நெய்தல் நிலத்தில்

திக்கற்று நிற்பது அவலமன்றோ!


நட்பு தமிழ் வட்டம் மதுரை இணைய வழிக்கூட்டத்தில் 25.10.2026 அன்று நான் பாடிய கவிதை. 


Saturday, 24 October 2026

சாவிகளின் உலகம்

 பூமியெங்கும் தடைகளாய்

பூட்டுகள் ஓராயிரம் உண்டு!

இயற்கை உருவாக்கிய

இயல்பான தடைகள் சில;

செயற்கையாய் மானிடர்

செய்துவைத்த தடைகள் பல!

மதத்தின் பெயரால்

மாபெரும் தடைகள்;

சாதிகளின் பெயரால்

சகிக்கவொண்ணாத் தடைகள்!

ஏழை பணக்காரனெனும்

ஏற்றத்தாழ்வுத் தடைகள்;

எல்லாப் பூட்டுகளுக்கும்

எதிரே தீர்வுச் சாவிகள்!

எத்தனை விதப் பூட்டுகளோ

அத்தனை விதச் சாவிகள்!

பொருந்தாத பூட்டுகளுக்குள்

பொருத்தமில்லா சாவிகள் நுழைவதுபோல்,

தீராப் பெருஞ்சிக்கலாய் சில

தீர்வுறா உலகிது!

ஆனால்...

எல்லாப் பூட்டுகளையும் திறக்க

எப்போதும் இருக்குதாம்,

'பகுத்தறிவு' எனும் பேராற்றல் சாவி!

**********



கடல் அன்னையைக் கொல்லும் நெகிழி: 200 ஆண்டு கப்பல் சிதைவும், 450 ஆண்டு பிளாஸ்டிக் பாட்டிலும்!


சில வருடங்களுக்கு முன்பு வந்த 'டைட்டானிக்' திரைப்படத்தை நாம் யாரும் மறந்திருக்க முடியாது. கடலின் ஆழத்தில் மூழ்கிக் கிடக்கும் பிரம்மாண்ட கப்பலின் சிதைவுகளிலிருந்துதான் அதன் கதை தொடங்கும். காலங்காலமாக கடலில் கப்பல்கள் மூழ்குவதும், அவை பவளப்பாறைகளாக மாறுவதும் இயற்கையின் ஒரு விசித்திரமான சுழற்சி.
சுமார் 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ஆஸ்திரேலிய கடற்பகுதியில் கண்டெடுக்கப்பட்ட தமிழர்களின் நாவாய்ப் பகுதியும், அதில் இருந்த தமிழ் எழுத்துக்கள் பொறிக்கப்பட்ட மணியும் நமது கடல் வழிப் பயணத்தின் வரலாற்றுச் சான்றுகள். மரத்தால் ஆன ஒரு கப்பல் கடலில் மூழ்கும் போது, அது இயற்கையோடு ஒன்றிணைந்து, பாசிகள் படிந்து, பவளப்பாறையாக மாறி மீன்களின் வசிப்பிடமாக மாற 200 ஆண்டுகள் ஆகின்றன.
ஆனால், கடந்த செவ்வாய்க்கிழமை நீங்கள் கடலில் வீசி எறிந்த ஒரு சாதாரண பிளாஸ்டிக் பாட்டில், அந்த இடத்தைக் கடந்து போகும் பல தலைமுறைகளுக்குப் பிறகும் சிதையாமல் அப்படியே இருக்கும் என்பதுதான் கசப்பான உண்மை!

 கடலில் நெகிழியின் ஆயுட்காலம்:

• நெகிழிப் பைகள் (Plastic bags): 10 - 20 ஆண்டுகள்
• நெகிழித் தட்டுகள் மற்றும் கோப்பைகள்: 50 ஆண்டுகள்
• அலுமினியக் கேன்கள்: 200 ஆண்டுகள்
• நெகிழிப் புட்டிகள் (Plastic bottles): 450 ஆண்டுகள்
• மீன்பிடி வலைகள் (Nylon nets): 600 ஆண்டுகள்

 இது ஏற்படுத்தும் கண்ணுக்குத் தெரியாத பேராபத்து:

1. நுண்-நெகிழிகள் (Microplastics): பிளாஸ்டிக் பொருட்கள் முழுமையாக மட்குவதில்லை. அவை சூரிய ஒளி மற்றும் அலைகளின் வேகத்தால் மிகச்சிறிய துகள்களாக (Microplastics) உடைகின்றன.
2. நஞ்சுண்ணும் உணவுச் சங்கிலி: இந்த நுண்-நெகிழிகளை மீன்களும், கடல் உயிரினங்களும் உணவாக உட்செலுத்துகின்றன. இறுதியில் அந்த மீன்களை உண்ணும் மனிதர்களின் உடலுக்குள்ளும் இந்த நச்சுப் பொருட்கள் வந்து சேருகின்றன. நாம் வீசும் பிளாஸ்டிக், நமது தட்டிற்கே உணவாகத் திரும்புகிறது!
3. உயிரினங்களின் கொடூர மரணம்: பிளாஸ்டிக் பைகள் மற்றும் வலைகளில் சிக்கித் தவிக்கும் ஆமைகள், திமிங்கலங்கள், கடல் பறவைகள் போன்ற பல கடல் வாழ் உயிரினங்கள் மூச்சுத்திணறியும், உணவு உண்ண முடியாமலும் கொடூரமாக இறக்கின்றன.

 இதற்கான தீர்வு என்ன? நம் கைகளில் உள்ள 5 எளிய வழிகள்:

மாற்றத்தை நம்மிடமிருந்து தொடங்குவோம். "ஒருமுறை பயன்படுத்தி தூக்கி எறியும்" (Single-use plastics) பழக்கத்தை மாற்ற நாம் செய்ய வேண்டியவை:
• மீண்டும் பயன்படுத்தக்கூடிய புட்டிகள்: பயணங்களின் போது பிளாஸ்டிக் தண்ணீர் பாட்டில்களை வாங்குவதைத் தவிர்த்து, எவர்சில்வர் (Stainless Steel) அல்லது செப்பு (Copper) பாட்டில்களைப் பயன்படுத்துங்கள்.
• மஞ்சள் பை இயக்கம்: கடைக்குச் செல்லும்போது எப்போதும் ஒரு துணிப்பையை உடன் எடுத்துச் செல்லுங்கள். கடைகளில் கொடுக்கும் பிளாஸ்டிக் பைகளை மறுத்துவிடுங்கள்.
• மறுசுழற்சி முறையை பின்பற்றுதல்: வீட்டில் சேரும் பிளாஸ்டிக் கழிவுகளை அக்குவேறு ஆணிவேறாகப் பிரித்து, முறையான மறுசுழற்சி மையங்களுக்கு வழங்குங்கள்.
• சுற்றுலா இடங்களில் பொறுப்புணர்வு: கடற்கரைகள் மற்றும் சுற்றுலாத் தலங்களுக்குச் செல்லும்போது பிளாஸ்டிக் கழிவுகளை ஆங்காங்கே கொட்டாமல், உரிய குப்பைத் தொட்டிகளில் மட்டுமே போடுங்கள்.
• மாற்றுப் பொருட்களை ஆதரித்தல்: பிளாஸ்டிக் தட்டுகள், கப்புகளுக்குப் பதிலாக பாக்கு மட்டைத் தட்டுகள், காகிதக் குவளைகள் அல்லது வாழை இலைகளைப் பயன்படுத்துங்கள்.


இயற்கை தனக்கான சிதைவை மிக அழகாகக் கையாள்கிறது. ஆனால் மனிதன் உருவாக்கும் இந்த செயற்கை நெகிழிக் கழிவுகளை எதிர்கொள்ள முடியாமல் கடல் திணறுகிறது. நாம் இன்று மாற்றிக் கொள்ளாவிட்டால், எதிர்காலத் தலைமுறைக்கு நாம் விட்டுச் செல்லப் போவது பவளப்பாறைகள் நிறைந்த கடலை அல்ல; பிளாஸ்டிக் கழிவுகள் நிறைந்த ஒரு சாக்கடையை!
சுற்றுச்சூழலைக் காப்போம்! கடல் வளத்தைக் காப்போம்!


Friday, 23 October 2026

பேரின்பப் பெருமழை...


 பெருமழையென உரையாமல்

பேய்மழையென பெயரிட்ட

பேதையெவன்...

பிள்ளைகள் மகிழ்வார்

பெருமழை கொண்டாடவென..


குடிசையே ஒழுகிடினும்

குண்டு குழியான பாதையினில்

பெருவெள்ளம் பாய்ந்திடினும்

பயமின்றி ஆடிடுவார்..


வான்சிந்தும் துளிகளெல்லாம்

மண்ணில் இவராடும் முத்துக்கள்!

சேற்றுப் புனலாடி

சோகங்கள் மறந்தாரே...


இடிச்சத்தம் இடிமுரசோ?

மின்னலொளி இவர்தம் புன்னகையோ?

பேய்மழைதான் இவருக்கு

பேரின்பப் பெருமழையோ?!!

(நேற்று வேடிக்கை பார்த்து எழுதினவன் - இன்று

நெசமாய் நனைந்து போனேன், 

முழுசாய் நனைந்து விட்டாலும் 

முழு மகிழ்ச்சி தானெனக்கு...

 மழையின் துளிகள் ஒவ்வொன்றும்

மனதின் வரிகளாய் மாறுதே,

 குடை பிடிக்காத இந்த நொடியில் தான்

கவிதை எனக்கும் வாழுது!) 




Thursday, 22 October 2026

சனநாயகத்தின் குரல்

""நீ சொல்லும் ஒவ்வொரு சொல்லையும் நான் மறுக்கிறேன். ஆனால் அதைச் சொல்லும் உரிமை உனக்கு இருக்கவேண்டும் என்பதற்காக எனது உயிரையும் கொடுத்து போராடுவேன்"" வால்டேர். . 

இந்த வரிகள் கருத்துச் சுதந்திரத்தின் (Freedom of Speech) மிக உயர்ந்த இலக்கணத்தைக் குறிக்கின்றன.

இன்று இந்த வரிகளுக்கான தேவை மிக அதிகமாகிக் கொண்டே வருகிறது. பிறருடைய கருத்துக்களை ஏற்க விட்டாலும் பரவாயில்லை, மதிக்கின்ற போக்காவது இருக்க வேண்டும். துரதிஷ்டவசமாக மறுக்கின்ற போக்கையும் தாண்டி, குரல்வளையை நெரிக்கின்ற போக்குதான் அதிகமாகிக் கொண்டே போகிறது. 

அது அதிகார அமைப்பாயினும் அல்லது அமைப்பு சார்ந்த அறிவு ஜீவிகளாயினும் அல்லது அடிமை தற்குறிகளாயினும் சரி சனநாயக கருத்துக்களை நசுக்கி அழித்திடும் போக்காக இன்று வெகுவாக வெளிப்பட்டுக் கொண்டே இருக்கிறது.

• மாற்றுக்கருத்துக்கான மரியாதை: ஒருவருடைய கருத்து நமக்கு முற்றிலும் உடன்பாடு இல்லாததாகவோ அல்லது நாம் அதை முழுமையாக மறுப்பதாகவோ இருந்தாலும், அதை வெளிப்படுத்துவதற்கான உரிமை அவருக்கு உண்டு என்பதை ஏற்பதே உண்மையான ஜனநாயகம்.

• அடிப்படை உரிமை: தனிமனித சுதந்திரமும், தன் கருத்தைப் பதிவு செய்யும் உரிமையும் ஒரு மனிதனின் உயிர் வாழும் உரிமைக்கு இணையானது என்பதை இந்த வரிகள் உணர்த்துகின்றன.

இந்த வரிகளின் உண்மை தன்மையானது, எப்பொழுதும் நம்மையும் கேவலமாக எதிர்த்து பிரச்சாரம் செய்தவர்களாக இருந்தாலும் அவர்களது பிரச்சாரம் செய்யக்கூடிய உரிமை மறுக்கப்படும் போது அல்லது நசுக்கப்படும் போது அவர்களுக்காக நாம் குரல் கொடுக்கும் போது தான் உயிர் பெறுகிறது.

 இல்லையெனில் அவர்களுடைய உரிமை மறுக்கப்படும் போது நம்மை எதிர்த்தார்கள் என்கிற காரணத்திற்காக வேடிக்கை பார்ப்பது கூட ஜனநாயகத்தின் மீதான நம்பிக்கையை கேள்விக்குறியாக மாற்றிவிடும்.

 இது எல்லா கட்சிகளுக்கும் எல்லா தலைவர்களுக்கும், ஏன் எல்லா மனிதர்களுக்குமே பொருத்தமானது.

 மிக ஆழமான, தற்காலத்திற்கு மிகவும் தேவையான ஒரு முக்கியமான தலைப்பை விவாதத்திற்கு எடுத்துக்கொள்ளும் போது குறிப்பிட்டது போல, இந்த வரிகளின் உண்மையான வீரியம் நமக்குச் சாதகமானவர்கள் பேசும் போது தெரிவதில்லை; நம்மைத் தீவிரமாக எதிர்ப்பவர்களின் குரல் நசுக்கப்படும் போது, அவர்களுக்காக நாம் எழுப்பும் குரலில் தான் இருக்கிறது.

இந்தக் கருத்து குறித்து நாம் விவாதிக்கச் சில முக்கிய புள்ளிகள்:

1. "எதிரிக்கும் கருத்துரிமை" - ஜனநாயகத்தின் அஸ்திவாரம்

ஜனநாயகம் என்பது பெரும்பான்மையினரின் ஆட்சி மட்டுமல்ல, அது சிறுபான்மையினரின் மற்றும் மாற்றுக்கருத்துடையோரின் குரலையும் பாதுகாக்கும் ஒரு கட்டமைப்பு.

• நமக்கு எதிரான பிரச்சாரங்களை சட்டப்படியும் கருத்தியல் ரீதியாகவும் எதிர்கொள்ளலாமே தவிர, அவர்களின் பேசும் உரிமையையே பறிக்க நினைப்பது ஜனநாயகத்திற்கு ஆபத்தானது.

• "இன்று அவர்களுக்கு நடப்பது நாளை நமக்கும் நடக்கும்" என்ற சுயநல நோக்கத்திற்காக மட்டுமின்றி, 'சுதந்திரமான சமூகம்' என்ற கொள்கைக்காகவே நாம் வேடிக்கை பார்க்காமல் குரல் கொடுக்க வேண்டும்.

2. நடைமுறைச் சவால்கள் (The Ground Reality)

கோட்பாட்டு அளவில் இது மிகச்சிறந்ததாக இருந்தாலும், நிஜ வாழ்க்கையிலும் அரசியலிலும் இதைப் பின்பற்றுவதில் சில சவால்கள் உள்ளன:

• வெறுப்புப் பேச்சு (Hate Speech) vs கருத்துச் சுதந்திரம்: ஒருவர் நம்மை அரசியல் ரீதியாகவோ, கொள்கை ரீதியாகவோ எதிர்த்துப் பிரச்சாரம் செய்வது அவரது உரிமை. ஆனால், அது தனிமனித அவதூறாக, வன்முறையைத் தூண்டுவதாக அல்லது ஒரு சமூகத்திற்கு எதிரான வெறுப்புப் பேச்சாக மாறும் போது, அங்கே 'கருத்துச் சுதந்திரத்தின் எல்லை' எங்கே முடிகிறது என்ற கேள்வி எழுகிறது.

• அரசியல் சார்பு: தற்கால அரசியலில், தங்களுக்குப் பிடித்தமானவர்கள் பேசும் போது கருத்துரிமை பேசும் பலரும், மாற்றுத் தரப்பினர் நசுக்கப்படும் போது மௌனமாக இருப்பதையோ அல்லது அதைக் கொண்டாடுவதையோ பார்க்க முடிகிறது. இது நீங்கள் சொன்னது போல ஜனநாயகத்தின் மீதான நம்பிக்கையைத் தகர்க்கிறது.

3. தத்துவார்த்த முரண்பாடு (Paradox of Tolerance)

தத்துவஞானி கார்ல் பாப்பர் (Karl Popper) ஒரு கருத்தைக் கூறுவார்:

 "முற்றிலும் சகிப்புத்தன்மை கொண்ட ஒரு சமூகம், சகிப்புத்தன்மையற்றவர்களையும் சகித்துக் கொண்டால், இறுதியில் அந்தச் சகிப்புத்தன்மையற்றவர்களால் சகிப்புத்தன்மை கொண்ட சமூகம் அழிக்கப்படும்." 

அதாவது, ஜனநாயகத்தையே அழிக்க நினைக்கும் ஒரு வன்முறைக் கருத்துக்கு நாம் ஜனநாயகம் பேச வேண்டுமா என்ற விவாதமும் இதில் அடங்கியுள்ளது.

மிகவும் துல்லியமான, யதார்த்தமான புள்ளி . ஜனநாயகத்தின் மீது உண்மையான நம்பிக்கை கொண்டவர்களால் மட்டுமே இந்த உயரிய பண்பைப் புரிந்துகொள்ளவும் பின்பற்றவும் முடியும்.

ஜனநாயக அமைப்பைத் தங்களுக்குச் சாதகமாகப் பயன்படுத்திக்கொண்டு, அதே சமயம் அதன் அடிப்படைப் பண்புகளுக்கு மதிப்பளிக்காத நபர்களிடமோ அல்லது அமைப்புகளிடமோ நாம் இதை எதிர்பார்க்க முடியாது

இப்போது நாகரீகமான சமுதாயத்துக்கு 

தே வை கருத்து சுதந்திரம், சுதந்திரமான சிந்தனை, நேர்மையான அனுகுமுறையே.... 

இன்றைய நிஜம்


 

Wednesday, 21 October 2026

நீதியின் இலக்கணம்: இலக்கியப் பார்வையும் சமூக எதார்த்தமும்

 நீதியின் இலக்கணம்: 

இலக்கியப் பார்வையும் சமூக எதார்த்தமும்

முன்னுரை

மனிதகுலம் மிக உயர்ந்த குலமாக மதிக்கப்படுவதற்கு முக்கியக் காரணங்களாக விளங்குவது சமூகக் கட்டமைப்பும், அதன் தூணாக இருக்கும் நீதி பரிபாலன முறையும்தான். உலகெங்கும் சட்ட அமைப்புகள் வெவ்வேறாக இருந்தாலும், மனித உரிமைகளையும் இயற்கை நீதியையும் (Natural Justice) மதிக்கின்ற போதே அந்த நீதி பரிபாலன முறை சிறப்பானதாகக் கருதப்படுகிறது. உலகில் முதன்முதலில் எழுதப்பட்ட 'ஹம்மூராபியின் சட்டத் தொகுப்பு' முதல் இன்றுவரை, சமூக ஒழுங்கைக் காக்கப் பல்வேறு சட்டங்கள் நடைமுறையில் உள்ளன. இதனைப் பறைசாற்றும் ஏராளமான இலக்கியச் சான்றுகளும் வரலாற்று ஆவணங்களும் உலகெங்கும் கொட்டிக்கிடக்கின்றன.

உலகளாவிய பழமொழியும் நீதியின் முரண்பாடும்

ஆப்பிரிக்க நாட்டுப் பழமொழி ஒன்று நீதியின் முரண்பாட்டை மிக ஆழமாக விளக்குகிறது:

"அறுப்பவனிடம் நீதி வேண்டி 

ஆடு எங்கே சென்றிடினும், 

அநீதி அன்றோ கொலுவிருக்கும்!"


இதன் தொடர்ச்சியாக எழும் மாற்று வடிவமே, "நடுவர் (நீதிபதி) கறிக்கடைக்காரராக இருக்கும்போது, ஒரு ஆட்டினால் வழக்கில் வெற்றி பெற முடியாது" என்ற வரிகள் ஆகும்.

இவ்வரிகளின் சுருக்கமான கவித்துவ வடிவம்:

"கசாப்புக்காரன் நீதிமான்; ஆனால், வெள்ளாடு அங்கே வென்றிடுமா நீதியை?"

இதன் தத்துவப் பொருள்:

யாரோ ஒருவருடைய துன்பத்திலிருந்தோ அல்லது அழிவிலிருந்தோ மற்றுமொருவருக்கு லாபம் கிடைக்கிறது என்றால், லாபம் அடைபவரிடமிருந்து பாதிக்கப்பட்டவர் ஒருபோதும் நீதியையோ நியாயத்தையோ எதிர்பார்க்க முடியாது. இதனைத் தற்காலச் சட்ட அமைப்பில் 'நலன்களின் முரண்பாடு' (Conflict of Interest) என்று அழைப்பார்கள். எதிரியையே நீதிபதியாகக் கொண்ட ஒருவருக்கு ஒருபோதும் நீதி கிடைக்காது என்பதே இதன் நிதர்சனம்.


தமிழ் நீதி இலக்கியங்கள் காட்டும் சான்றுகள்


சுயநலமும் தீய குணமும் கொண்டவர்களிடம் நீதியையோ அல்லது நன்மையையோ எதிர்பார்க்க முடியாது என்பதைத் தமிழ் நல்லுலகு பல உன்னதமான இலக்கியங்கள் மற்றும் இயற்கை உவமைகள் மூலம் விளக்கியுள்ளது.


1. நாலடியார் (பாடல் 224) - குணம் மாறா இயல்பு


தீய குணம் படைத்தவர்கள் எவ்வளவு உயர்ந்த பதவியில் (நீதிபதி நாற்காலியில்) அமர்த்தப்பட்டாலும், அவர்களின் சுயநலக் குணம் மாறாது என்பதை நாலடியார் நாய் வாலினை உவமையாக்கி மிகக் கடுமையாகச் சாடுகிறது:

"நன்னிலத்து நெய்வார்த்து நாலுகோடி ஆண்டடினும்

தன்மனம் கோணாதோர் சான்றோரா காதாரே;

பொன்னின் குடத்துட் பெய்து வளர்த்தாலும்

தன்வால்குறுக்கல் தவிர்ந்ததோ நாய்?"

விளக்கம்: நாயின் வாலை எவ்வளவுதான் பொற்குடத்திற்குள் வைத்து நேராக வளர்த்தாலும் அதன் வளைந்த குணம் மாறாது. அதுபோல, அதிகார நாற்காலியில் அமர வைத்தாலும் சுயநலம் கொண்டவர்கள் சான்றோராக மாறி நடுநிலைத் தீர்ப்பு வழங்க மாட்டார்கள்.


2. சிறுபஞ்சமூலம் - தகுதி இல்லாதவர் செய்யும் காரியம்


பிற உயிரைக் கொல்லும் கசாப்புக்காரன் தன் தொழிலின் இயல்பால் வெள்ளாட்டின் மேல் கருணை காட்ட முடியாது. அதனோடு நேரடியாகப் பொருந்தும் கருத்தை விவரிக்கிறது சிறுபஞ்சமூலம்:

"கொலையான் குணம்இலன்; கள்வன்; பொருளால்

விலையான்; வினையின் நெறியான்;-பலரால்

மதிக்கப் படுவான்; மதியான்;இவ் வைந்தும்

விதிக்கப் படுவான் விளிந்து."

விளக்கம்: பிற உயிரைக் கொல்லும் எண்ணம் உடையவனுக்கு நல்ல குணங்கள் இருக்காது; அவன் வழக்கில் நடுநிலைமை காக்க மாட்டான். தகுதியற்ற தீய குணமுடையவர்களிடம் நீதியை எதிர்பார்ப்பது அழிவிற்கே வழிவகுக்கும்.


3. முதுமொழிக்காஞ்சி (அறிவுப் பத்து) - பயனற்ற செயல்


ஒழுக்கமும் நடுநிலைமையும் இல்லாதவர்களிடம் ஒரு பொறுப்பை ஒப்படைப்பது எவ்வளவு வீணானது என்று கூடலூர் கிழார் விவரிக்கிறார்:

"குணமில்லாதவன் அறிவு நயப்பிலது;

முறைமை இல்லாதவன் செங்கோல் நயப்பிலது."

விளக்கம்: இயல்பிலேயே நல்ல குணம் (சுயநலமின்மை) இல்லாதவன் கற்ற அறிவால் எந்தப் பயனும் இல்லை. அதுபோலவே, நெறிமுறை இல்லாதவன் நடத்தும் நீதிபரிபாலனமும் (செங்கோல்) ஒருபோதும் மக்களுக்கு நன்மை தராது; அது முற்றிலும் பயனற்றது.


4. திருக்குறள் - நடுவுநிலைமையின் இலக்கணம்


அறநெறியில் மிக முக்கியமானது நடுநிலைமை. தீர்ப்பு வழங்குபவர் ஒரு பக்கமாகச் சாயாமல், தராசு போல இருக்க வேண்டும் என்று திருவள்ளுவர் இலக்கணம் வகுக்கிறார்:

"சமன்செய்து சீர்தூக்கும் கோல்போல் அமைந்தொருபால்

கோடாமை சான்றோர்க் கணி." (குறள் 118)

விளக்கம்: முதலில் தான் சமமாக நின்று, பின்பு பொருளின் எடையைச் சரியாகக் காட்டும் தராசுக்கோல் போல, எந்தப் பக்கமும் சாயாமல் நடுவுநிலைமையோடு இருப்பதுதான் சான்றோர்களுக்கு (நீதிபதிக்கு) அழகாகும். கசாப்புக்காரன் தன் லாபத்திற்காக ஒரு பக்கமாகச் சாய்ந்துவிடுவான் என்பதால், அவனால் ஒருபோதும் நடுநிலையான நீதிபதியாக இருக்க முடியாது.


5. பழமொழி நானூறு - இயற்கை உவமை


சங்க இலக்கியத்திற்குப் பிந்தைய நீதி நூலான இதில், தகுதி இல்லாதவர்கள் அல்லது சுயநலம் உள்ளவர்கள் நீதி சொன்னால் என்ன நடக்கும் என்பதை ஒரு பழமொழி மூலம் விளக்குகிறார்கள்:

"நெடுநீர்ப் புணரிப் பறைவாழும் குருகும்

கடுநீர்மை இன்றிப் போகாது."

விளக்கம்: நாரை எவ்வளவுதான் அமைதியாகத் தவம் இருப்பது போல் நடித்தாலும், தன் முன்னால் மீன் வரும்போது அதன் வேட்டை குணத்தைக் (கடுநீர்மை) கைவிடாது. அதுபோலவே, தீய குணம் அல்லது சுயநலம் கொண்டவர்கள் அதிகாரத்திற்கு வந்தாலும் ஒருபோதும் நடுநிலையான நீதியை வழங்க மாட்டார்கள்.


6. சிலப்பதிகாரம் - செங்கோன்மையின் உச்சம்


அரசனே தவறுதலாகத் தீர்ப்பு வழங்கியபோதும், தமிழ் இலக்கியம் நீதியின் பக்கமே நின்றது. பாண்டிய மன்னன் நெடுஞ்செழியன் தான் செய்த தவறை உணர்ந்ததும் கூறிய புகழ்பெற்ற வரிகள்:

"யானோ அரசன்? யானே கள்வன்!

மன்பதை காக்கும் தென்புலங் காவல்

என்முதற் பிழைத்தது; கெடுகஎன் ஆயுள்!"

விளக்கம்: தராசு போன்ற செங்கோலை வளைத்து, தவறான நீதி வழங்கிய கணமே தன் உயிரை மாய்த்துக் கொண்டான் மன்னன். "அரசியல் பிழைத்தோர்க்கு அறம் கூற்றாவதும்" (முறை தவறி நீதி வழங்கும் ஆட்சியாளர்களை அறமே தண்டிக்கும்) என்பதைத் தமிழர்கள் உலகிற்கு உணர்த்திய ஆகச்சிறந்த உதாரணம் இது.


கட்டுரையின் முக்கியக் கருத்துப் புள்ளிகள் (Key Takeaways)


• நலன்களின் முரண்பாடு (Conflict of Interest): ஒரு தீர்ப்பு வழங்குபவருக்கு, உங்களின் வீழ்ச்சியோ அல்லது இழப்போ லாபமாக இருக்கும்போது, அவரிடமிருந்து நியாயமான நீதியை எதிர்பார்க்க முடியாது.

• அதிகாரச் சமநிலையின்மை (Power Imbalance): நடுவராக இருப்பவரே உங்களை அழிக்க நினைக்கும் வணிகத்தைச் செய்யும்போது, அங்கே வாதாடுவதால் எந்தப் பயனும் இல்லை.

• விழிப்புணர்வின் அவசியம்: உங்களுடைய துன்பத்தில் அல்லது உங்களை அழிப்பதில் யாருக்கேனும் ஆதாயம் இருக்கிறது என்றால், அவர்களிடம் நியாயத்தைக் கேட்டு நிற்பது அறியாமை என்பதை இந்த உலகளாவிய இலக்கியங்கள் நமக்குச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன.

முடிவுரை

ஆப்பிரிக்கப் பழமொழியும், தமிழ் நீதி இலக்கியப் பாடல்களும் வெவ்வேறு காலகட்டங்களில், வெவ்வேறு நிலப்பரப்பில் தோன்றியிருந்தாலும், "சுயநலமும், வன்நெஞ்சமும் கொண்டவர்களின் கையில் அதிகாரம் கிடைத்தால் அங்கே நீதி சவக்குழிக்கே செல்லும்" என்ற உலகளாவிய பொது உண்மையை ஒரே நேர்க்கோட்டில் நின்று உரக்கச் சொல்கின்றன. வரலாற்றுக்காலம் தொட்டு இன்றுவரை மனிதச் சமூகம் தனது அனுபவங்களின் வாயிலாகக் கண்டுகொண்டிருக்கும் மிக உன்னதமான வாழ்வியல் பாடம் இதுவே ஆகும்.



Tuesday, 20 October 2026

ஓநாய் நீதி

பகுத்தறிவு தாம்மறந்து

கேட்பதையெல்லாம்

கேள்விகளேதுமின்றி

சிந்தையில் ஏற்றிட்டால்

ஓநாயின் நீதியன்றோ

ஓங்காரமாய் குடியிருக்கும்!
 

Monday, 19 October 2026

புறந்தள்ளுதல் எவ்விதம்?




உலகில் வாழும் மனிதர்கள் பலருக்கும் ஒரு இயல்பான குணம் உண்டு; அதுதான் "நாலு பேர் நாலு விதமாக சொல்வார்களே" என்று பிறருக்காக யோசிப்பது. யார் என்ன சொன்னால் என்ன, என் வழியில் நான் போகிறேன் என்று சுயநலமாக வாழ்பவர்களைப் பற்றியது அல்ல இங்கு சிந்திப்பதி நேர்வழியில் செல்ல நினைத்தும், பிறர் என்ன சொல்வார்களோ என்று அஞ்சி, தம்முடைய சுயத்தை மறந்து வாழும் பெரும்பாலோருக்கான ஒரு வழிகாட்டுதல் இது.

புத்தரின் வாழ்வில் ஒரு பாடம்:

ஒருமுறை கௌதம புத்தரும், அவரது சீடரான ஆனந்தரும் நடந்து சென்று கொண்டிருந்தனர். அப்போது வழியில் நின்ற ஒருவர், புத்தரை மிகக் கேவலமாகத் திட்டிக் கொண்டிருந்தார். ஆனால், புத்தரோ எவ்வித சலனமும் இன்றி புன்னகையோடு அதைக் கடந்து சென்றார்.

இதனைக் கண்டு ஆனந்தருக்கு மிகுந்த கோபம் வந்தது. "ஐயா, நாம் அமைதியாகக் கடந்து செல்லும் போதும் நம்மை இவ்வளவு அவதூறாகப் பேசுகிறானே, இவனுக்கு நாம் பதில் அளிக்க வேண்டாமா?" என்று கொந்தளிப்போடு கேட்டார். அதற்கு புத்தர் புன்னகைத்து, "ஆனந்தா, சினத்திற்கு வசப்படக் கூடாது. பிறர் பேசுவதை எண்ணி நீ ஏன் தேவையில்லாமல் கவலைப்படுகிறாய்?" என்றார்.

விளக்கமும் தத்துவமும்:

ஆனந்தருக்குப் புரிய வைக்க புத்தர் ஒரு கேள்வியைக் கேட்டார்: "ஆனந்தா, யாரேனும் உன்னிடம் ஆயிரம் பொற்காசுகளைக் கொடுத்தால் அது யாருக்குச் சொந்தம்?" என்று வினவினார். ஆனந்தர், "நாம் அதை வாங்கிக் கொண்டால் நமக்குச் சொந்தம், இல்லையெனில் கொடுத்தவருக்கே சொந்தம்" என்றார்.

புத்தர் விளக்கினார், "அதுபோலவேதான் வசவுகளும், வாழ்த்துக்களும், அவதூறுகளும், புகழ்களும். அவற்றை நாம் மனதாரப் பெற்றுக் கொண்டால் மட்டுமே அது நமக்குச் சொந்தமாகும். நாம் அதைத் தீண்டாமல் கடந்துவிட்டால், அது சொன்னவருக்கே திரும்பிவிடும்."

சுய குணத்தின் பிரதிபலிப்பு:

ஒருவர் பிறரைப் பற்றிப் பேசுகிறார் என்றால், அது பேசுபவரின் உள்ளம், சிந்தனை மற்றும் செயல்பாட்டைப் பொறுத்ததுதான். அவர் என்னவாக இருக்கிறாரோ, அந்த வார்த்தைகள்தான் அவரிடமிருந்து வெளிப்படும். உங்களைத் 'திமிர் பிடித்தவன்', 'சுயநலமி' அல்லது 'நடிகன்' என்று மற்றவர்கள் கூறும்போது, அது உங்களுடைய குணமல்ல; மாறாக, அதைக் கூறுபவர்களின் உள்ளத்தையும் அவர்களின் தரத்தையும் மட்டுமே காட்டுகிறது.

இது குறித்து பௌத்த தத்துவம் கூறுவதாவது...  பிறர் கூறும் குற்றச்சாட்டுகளில் உண்மையில்லை எனும்போது, அதற்காக நாம் வீணாகக் கவலைப்படவோ, மனவருத்தப்படவோ வேண்டிய அவசியமில்லை. எந்த ஒரு எதிர்மறை விமர்சனத்திற்கும் வசப்படாமல், உங்கள் மனசாட்சிக்கு உண்மையாக, உங்கள் சுய இயல்பின்படி துணிந்து வாழ்வதே உன்னதமான வாழ்க்கையாகும்.

புவி வெப்பமயமாதல்: குற்றவாளிகள் சொகுசறைக்குள்... பலியாவது அப்பாவித் தீவுகள்!


புவி வெப்பமயமாதலின் விளைவுகளும், அதனால் பூமிக்கு ஏற்பட்டுள்ள பேராபத்துகளும் இன்று உலக நாடுகள் அனைத்தும் அறிந்த ஒன்றே. பசுமை இல்ல வாயுக்களின் (Greenhouse Gases) உமிழ்வு தொடர்ந்து அதிகரித்து வருவதுதான் இதற்கு முதன்மைக் காரணம். இன்று உலக அரங்கில் இது ஒரு முக்கிய விவாதப் பொருளாக மாறியிருப்பது ஒருபுறம் ஆறுதல் அளித்தாலும், இதன் பின்னணியில் இருக்கும் கொடூரமான உலகளாவிய அநீதி நம்மை உலுக்கக்கூடியது.
கூட்டத்தில் திருடியவன், தன்னை மறைத்துக்கொள்ள 'திருடன் திருடன்' என கத்திக்கொண்டே ஓடுவதைப் போலத்தான் இன்றைய உலக நாடுகளின் போக்கும் உள்ளது. வளிமண்டலத்தைக் கெடுத்து, அதிகப்படியான பசுமை இல்ல வாயுக்களை வெளியேற்றும் நாடுகள் தான் இன்று சுற்றுச்சூழல் குறித்து மிக அதிகமாகச் சப்தமிட்டுக் கொண்டிருக்கின்றன. ஆனால், உண்மையில் எந்தக் குற்றமும் செய்யாத, மிகக் குறைந்த உமிழ்வை ஏற்படுத்தும் நாடுகள் இந்த 'காலநிலை மாற்றத்தின்' (Climate Change) கொடிய விளைவுகளை முதலில் அனுபவித்து வருகின்றன.

 0.0006% உமிழ்வும்... மூழ்கும் தீவும்!

இதற்கொரு சிறந்த, அதே சமயம் வேதனையான உதாரணம்: பசிபிக் பெருங்கடலில் அமைந்துள்ள 'கிரியாபதி' (Kiribati) குடியரசுத் தீவு.
• உலக ரிசோர்சஸ் இன்ஸ்டிடியூட் (WRI) தரவுகளின்படி, 33 பவளத் தீவுகளைக் கொண்ட இந்த நாட்டில் சுமார் 1,19,000 மக்கள் வசிக்கின்றனர்.
• உலகளாவிய பசுமை இல்ல வாயு வெளியேற்றத்தில் இந்த நாட்டின் பங்களிப்பு வெறும் 0.0006 சதவீதத்திற்கும் குறைவு.
• ஆனால், கடல் மட்டத்திலிருந்து இந்தத் தீவின் மிக உயர்ந்த புள்ளியே வெறும் 3 மீட்டர் தான்.
காலநிலை மாற்றத்திற்கான அரசுகளுக்கிடையேயான குழுவின் (IPCC) கணிப்புப்படி, உமிழ்வு இதே நிலை நீடித்தால் 2100-ஆம் ஆண்டிற்குள் கடல் மட்டம் 0.43 முதல் 1 மீட்டருக்கும் மேல் உயரக்கூடும். அப்படி நடந்தால், கிரியாபதியின் பெரும்பாலான தீவுகள் முழுமையாக கடலுக்குள் மூழ்கிவிடும் அல்லது மனிதர்கள் வாழத் தகுதியற்றதாக மாறிவிடும்.

கலாச்சார அடையாளத்தின் மீதான தாக்குதல்

பசிபிக் தீவுச் சமூகங்களின் முதன்மை உணவாகவும், அவர்களின் கலாச்சார அடையாளமாகவும் விளங்குவது 'தாரோ' (Taro) கிழங்குத் தோட்டங்கள் ஆகும். கடல்நீர் நிலத்திற்குள் உட்புகுவதால், இந்தத் தோட்டங்கள் ஏற்கனவே அழியத் தொடங்கிவிட்டன.
'நேச்சர் கிளைமேட் சேஞ்ச்' (Nature Climate Change) இதழில் வெளியான ஆய்வின்படி, கடல் மட்ட உயர்வு மற்றும் தீவிரமடைந்து வரும் புயல் சீற்றங்களால், வளமாக இருந்த பசிபிக் தீவுகளின் விவசாய நிலங்கள் பயிரிட முடியாத நிலைக்கு மாறியுள்ளன. இதனால், தங்களின் உணவு இறையாண்மையையும் நிலத்துடனான பிணைப்பையும் இழந்து, உணவு இறக்குமதியைச் சார்ந்திருக்க வேண்டிய கட்டாயத்திற்கு அந்த மக்கள் தள்ளப்பட்டுள்ளனர்.

கால்கள் நனையாத அகில உலக 'தாதாக்கள்'

கடல் மட்டத்தை உயர்த்தும் வளிமண்டல கார்பன்-டை-ஆக்சைடை (CO₂) இந்தத் தீவு மக்கள் உருவாக்கவில்லை. வட அமெரிக்கா, ஐரோப்பா, சீனா போன்ற நாடுகள் புதைபடிவ எரிபொருட்களை (Fossil Fuels) அள்ளி இறைத்துத்தான் தங்களின் செழிப்பை உருவாக்கின. அந்த உள்கட்டமைப்பே இன்று கிரியாபதியைச் சுற்றியுள்ள பெருங்கடலை வெப்பமடையச் செய்து, கடல் மட்டத்தை உயர்த்துகிறது.
ஆனால், இந்த நாடுகள் தங்களால் பாதிக்கப்பட்ட நாடுகளுக்குப் போதுமான காலநிலை நிதியுதவியை (Climate Finance) வழங்கவோ அல்லது சட்டப்பூர்வ இழப்பீட்டுப் பொறுப்பை ஏற்கவோ முன்வருவதில்லை.
முப்பது ஆண்டுகளாக ஒரு குடும்பத்திற்கு உணவளித்த மூதாட்டியின் தாரோ தோட்டம் இன்று அழிந்துவிட்டது. அவர் எந்த உமிழ்வையும் ஏற்படுத்தாத நிலையிலும், அவரது முன்னோர்களின் கல்லறைகளை நாள்தோறும் இருமுறை கடல் அலைகள் வந்து தீண்டிச் செல்கின்றன.
நினைவிருக்கட்டும், கடல் மட்டம் தானாக உயர்வதில்லை!
அதற்குப் பொறுப்பானவர்களை நம்மால் அடையாளம் காண முடியும். குறிப்பிட்ட பெயர்களைக் கொண்ட நாடுகள், முகவரிகளைக் கொண்ட அரசாங்கங்கள் மற்றும் காலாண்டு வருவாய் அறிக்கைகளைக் கணக்கிடும் கார்ப்பரேட் நிறுவனங்கள் தான் இதற்குக் காரணம். ஆனால், இவர்களில் யாருடைய கால்களும் இதுவரை நனையவில்லை. இந்த அகில உலக 'தாதாக்களை' தட்டிக்கேட்க ஐநா (UN) போன்ற சர்வதேச அமைப்புகளுக்கும் துணிச்சல் இருந்ததில்லை என்பதே கசப்பான உண்மை!


Sunday, 18 October 2026

தற்குறி தரணியாளலாமோ

 ஊர்க்குருவி வானத்தில் உயர்ந்த தாக

உளத்தெண்ணிப் பறப்பதனால் உயர்வு முண்டோ?


சீர்க்கொண்ட மணல்வீட்டை மாளி கையாய்ச்

செப்பிட்ட சிறுவன்றான் குதிக்க லாமோ?


பார்க்கின்ற தன்முயரம் அறியா தாடிப்

பாய்ந்திட்டால் இடுப்பொடிந்து வீழ்வா ரன்றோ?


பேர்க்கொண்ட தகுதியிலா தற்கு றிதான்

பெருமையுறு தரணியினை யாள லாமோ?"

மறைந்ததா சிலுவை? மடிந்ததா அன்பு?



பாவங்களை மன்னிக்கச் சொன்ன சமாதானப் பிரபுவின் பெயரால், இன்று உலகெங்கும் அதிகார வெறியோடு படுகொலைகள் அரங்கேறிக் கொண்டிருக்கின்றன. இயேசுவின் கொள்கைகளைத் தங்களின் சுயநல அரசியலுக்காகப் பயன்படுத்தும் ஆட்சியாளர்களையும், போலிப் போதகர்களையும் தோலுரித்துக் காட்டும் கவிதை வரிகள்...

மறைந்ததா சிலுவை? மடிந்ததா அன்பு?

பாவக் கறை துடைக்கப்

பாரினில் வந்தவரை,

அன்பு மொழிதன்னை

அவனிக்கு அளித்தவரை,

அக்கிரம ஆளுநரின்

அநியாயத் தீர்ப்பு சிலுவையில் அறைந்தது!


குருதி கொப்பளிக்கக் கதறிய இயேசுவோ

"கைவிட்டீரோ இறைவா?" என உருகினார்!

அவர் சிந்திய குருதியிலிருந்து

அகிலத்தை ஆள அன்பு மதம் பிறந்தது!

ஆனால் இன்று...

கொடுமையிலும் பெரும் கொடுமை பாரீர்!


சமாதானப் பிரபுவின் பெயர் சொல்லி,

அதிகார வெறிபிடித்த ஆட்சியாளரும்,

அவதாரம் நானேயென

அறிவித்த டிரம்ப் போன்றோரும்,

போதனை விற்கும் போலிப் போதகரும்,

தாமே படுபாவிகளாய் மாறிவிட்டாரே!


இயேசுவின் பெயரால்

ஆயுதங்களை ஏந்தி,

பாதுகாப்பற்ற ஏழை மக்களைப்

படுகொலை செய்கிறீரே...

சிலுவையின் நிழலில் நின்றுகொண்டே

சிசுக்களைக் கொல்லும் உங்களை

எந்த நரகம் ஏற்கும்?



Saturday, 17 October 2026

இந்தியாவில் புகைப்படக்கலை அன்று..


இந்தியாவின் முதல் புகைப்படக் கலைஞர்: வில்லியம் ஜான்சனின் சுவாரசியமான கதை!

புகைப்படம் எடுத்துக்கொள்ள விரும்பாத மனிதர்கள் யாராவது இருக்கிறார்களா என்ன? ஒரு சிலர் புகைப்படத்திற்கென்றே பிரத்யேகமாக ஏற்பாடு செய்துகொண்டு, விதவிதமாகக் கோணங்களில் புகைப்படம் எடுத்துக்கொள்வார்கள். ஆனால், இந்தியாவில் முதன்முதலில் புகைப்படக் கலை அறிமுகமான கதை மிகவும் வேடிக்கையானது.

உலகில் புகைப்படத் தொழில் நடைமுறைக்கு வந்த சில வருடங்களிலேயே அது இந்தியாவிலும் அறிமுகமானது என்பது ஒரு பெருமைக்குரிய விஷயம் அல்லவா? உலகிற்கு இக்கலை அறிமுகமாகி 13 ஆண்டுகள் மட்டுமே ஆகியிருந்த நிலையில், 1840-களிலேயே நடைமுறைப் புகைப்படம் எடுத்தல் இந்தியாவிற்குள் வந்திருந்தது.

இந்தியாவைப் புகைப்படம் எடுத்த ஆரம்பகால முன்னோடிகளில் ஒருவர் தான் வில்லியம் ஜான்சன். பிரிட்டிஷ் அரசு ஊழியரான இவர், 1848-ஆம் ஆண்டு பம்பாய்க்கு (இன்றைய மும்பை) வந்ததாகத் தெரிகிறது. அவர் ஒரு தீவிர புகைப்படக் கலைஞராகவும் இருந்தார். 1852-க்குள் பம்பாயின் கிராண்ட் சாலையில் ஒரு ஸ்டுடியோவை நிறுவிய அவர், ஆரம்பத்தில் 'டாகுரோடைப்' (Daguerreotype) முறையிலான புகைப்படங்களைத் தயாரித்தார்.

தொடர்ந்து 1854-இல், ஜான்சன் 'பம்பாய் புகைப்படச் சங்கத்தின்' (Bombay Photographic Society) நிறுவன உறுப்பினரானார்; அதன் மாதாந்திர இதழின் இணை ஆசிரியராகவும் பணியாற்றினார். அவர் பம்பாய்வாசிகளைப் புகைப்படம் எடுத்து, 'தி இந்தியன் அமெச்சூர்ஸ் ஃபோட்டோகிராஃபிக் ஆல்பம்' (The Indian Amateurs' Photographic Album) என்ற நூலை வெளியிட்டார். இந்நூலை பம்பாய் புகைப்படச் சங்கம் 1856 முதல் 1858 வரை வெளியிட்டது.

இந்தப் புகைப்படங்களில் பல, பின்னர் இவரது 'ஃபோட்டோகிராஃப்ஸ் ஆஃப் வெஸ்டர்ன் இந்தியா' (Photographs of Western India) என்ற மூன்று தொகுப்புகள் கொண்ட 287 அச்சுப் பிரதிகளில் வெளியிடப்பட்டன. கிறிஸ்டிஸ் (Christie's) நிறுவனம் 2001-இல் இந்தத் தொகுப்பை £27,025 (சுமார் $35,880) விலைக்கு ஏலத்தில் விற்றது குறிப்பிடத்தக்கது.

ஜான்சன், வெல்வெட் திரைச்சீலைகளையும் ரோமானியத் தூண்களையும் பின்னணியாகப் பயன்படுத்தி, ஸ்டுடியோக்களுக்குள் நேர்த்தியாகப் புகைப்படங்களை எடுத்தார்.

 அவரது 'பம்பாயின் மீனவப் பெண்கள்' என்ற புகைப்படம், கூடைகளுடன் இருக்கும் இரண்டு கோலிப் பெண்களைச் சித்தரிக்கிறது. 

மற்றொரு புகைப்படம், ஒரு சிறுவனுடன் இருக்கும் பார்சிப் பெண்ணைக் காட்டுகிறது. அதுமட்டுமின்றி அஜந்தா மற்றும் எல்லோரா குகைகள், பம்பாயின் பல்வேறு பகுதிகள் மற்றும் பிஜாப்பூரின் இடிபாடுகள் போன்ற நிலப்பரப்புகளையும் அவர் புகைப்படங்களாகப் பதிவு செய்தார்.

மேலும் அவர், 'பம்பாயின் கீழைத்தேய இனங்கள், பழங்குடியினர், குடியிருப்பாளர்கள் மற்றும் பார்வையாளர்கள்' (The Oriental Races, Tribes, and Residents of Bombay) என்ற நூலையும் வெளியிட்டார். இது, புகைப்படங்களுடன் விளக்கப்பட்டுள்ள இந்தியர்களைப் பற்றிய முதல் இனவரைவியல் (Ethnographic) ஆய்வாகக் கருதப்படுகிறது. "இந்தப் பணிக்காகப் பெறப்பட்ட நெகட்டிவ்களின் (Negatives) தொகுப்பு மிகுந்த உழைப்புடன் செய்யப்பட்டது," என்று அவரே எழுதியுள்ளார்.

ஆனால், இந்தப் புத்தகங்களும் படங்களும் இந்தியாவைப் பற்றிய பிரிட்டிஷாரின் கண்ணோட்டங்களை வடிவமைப்பதில் முக்கியப் பங்கு வகித்தன. 

பிரிட்டிஷ் கால பொருள் வாங்குபவர்களுக்கு, அவை அவர்கள் சேகரித்து வைக்கும் நினைவுப் பொருட்களாக  இருந்தன. ஜான்சனின் படைப்புகள், "இந்தியாவின் ஒரு கவர்ச்சியான பிம்பத்தை முன்வைக்கவும், தொலைதூரப் பேரரசின் படங்களை வழங்குவதன் மூலம் உள்நாட்டில் இருந்த பிரிட்டிஷாரின் கற்பனைகளையும் முன்முடிவுகளையும் தூண்டவும் வடிவமைக்கப்பட்டன," என்று வரலாற்று ஆசிரியர் ஸ்டூவர்ட் குறிப்பிடுகிறார்.

ஜான்சன் கடைசியாகச் சுமார் 1861-ஆம் ஆண்டு பம்பாய் பதிவேடுகளில் காணப்படுகிறார். அவர் 1886-இல் இறந்ததாகக் கூறப்பட்டாலும், அந்த ஆண்டு இன்னும் சர்ச்சைக்குரியதாகவே உள்ளது. எது எப்படியிருந்தாலும், நம் நாட்டின் பழைய, புராதனப் படங்களைப் பார்ப்பது எப்போதும் ஒரு தனி சுவாரசியம் தான்!






















 

அறியாமையின் ஆபத்து

அறியாமையின் ஆபத்து: முட்டாள்களை அடையாளம் காண்பதும், விலகி நிற்பதும் ஏன் அவசியம்? " முட்டாள்களோடும் தற்குறிகளோடும் ஒருபோதும் விவாதத்தில்...