சீனி கார்த்திகேயன் பக்கங்கள்

Wednesday, 21 October 2026

நீதியின் இலக்கணம்: இலக்கியப் பார்வையும் சமூக எதார்த்தமும்

 நீதியின் இலக்கணம்: 

இலக்கியப் பார்வையும் சமூக எதார்த்தமும்

முன்னுரை

மனிதகுலம் மிக உயர்ந்த குலமாக மதிக்கப்படுவதற்கு முக்கியக் காரணங்களாக விளங்குவது சமூகக் கட்டமைப்பும், அதன் தூணாக இருக்கும் நீதி பரிபாலன முறையும்தான். உலகெங்கும் சட்ட அமைப்புகள் வெவ்வேறாக இருந்தாலும், மனித உரிமைகளையும் இயற்கை நீதியையும் (Natural Justice) மதிக்கின்ற போதே அந்த நீதி பரிபாலன முறை சிறப்பானதாகக் கருதப்படுகிறது. உலகில் முதன்முதலில் எழுதப்பட்ட 'ஹம்மூராபியின் சட்டத் தொகுப்பு' முதல் இன்றுவரை, சமூக ஒழுங்கைக் காக்கப் பல்வேறு சட்டங்கள் நடைமுறையில் உள்ளன. இதனைப் பறைசாற்றும் ஏராளமான இலக்கியச் சான்றுகளும் வரலாற்று ஆவணங்களும் உலகெங்கும் கொட்டிக்கிடக்கின்றன.

உலகளாவிய பழமொழியும் நீதியின் முரண்பாடும்

ஆப்பிரிக்க நாட்டுப் பழமொழி ஒன்று நீதியின் முரண்பாட்டை மிக ஆழமாக விளக்குகிறது:

"அறுப்பவனிடம் நீதி வேண்டி 

ஆடு எங்கே சென்றிடினும், 

அநீதி அன்றோ கொலுவிருக்கும்!"


இதன் தொடர்ச்சியாக எழும் மாற்று வடிவமே, "நடுவர் (நீதிபதி) கறிக்கடைக்காரராக இருக்கும்போது, ஒரு ஆட்டினால் வழக்கில் வெற்றி பெற முடியாது" என்ற வரிகள் ஆகும்.

இவ்வரிகளின் சுருக்கமான கவித்துவ வடிவம்:

"கசாப்புக்காரன் நீதிமான்; ஆனால், வெள்ளாடு அங்கே வென்றிடுமா நீதியை?"

இதன் தத்துவப் பொருள்:

யாரோ ஒருவருடைய துன்பத்திலிருந்தோ அல்லது அழிவிலிருந்தோ மற்றுமொருவருக்கு லாபம் கிடைக்கிறது என்றால், லாபம் அடைபவரிடமிருந்து பாதிக்கப்பட்டவர் ஒருபோதும் நீதியையோ நியாயத்தையோ எதிர்பார்க்க முடியாது. இதனைத் தற்காலச் சட்ட அமைப்பில் 'நலன்களின் முரண்பாடு' (Conflict of Interest) என்று அழைப்பார்கள். எதிரியையே நீதிபதியாகக் கொண்ட ஒருவருக்கு ஒருபோதும் நீதி கிடைக்காது என்பதே இதன் நிதர்சனம்.


தமிழ் நீதி இலக்கியங்கள் காட்டும் சான்றுகள்


சுயநலமும் தீய குணமும் கொண்டவர்களிடம் நீதியையோ அல்லது நன்மையையோ எதிர்பார்க்க முடியாது என்பதைத் தமிழ் நல்லுலகு பல உன்னதமான இலக்கியங்கள் மற்றும் இயற்கை உவமைகள் மூலம் விளக்கியுள்ளது.


1. நாலடியார் (பாடல் 224) - குணம் மாறா இயல்பு


தீய குணம் படைத்தவர்கள் எவ்வளவு உயர்ந்த பதவியில் (நீதிபதி நாற்காலியில்) அமர்த்தப்பட்டாலும், அவர்களின் சுயநலக் குணம் மாறாது என்பதை நாலடியார் நாய் வாலினை உவமையாக்கி மிகக் கடுமையாகச் சாடுகிறது:

"நன்னிலத்து நெய்வார்த்து நாலுகோடி ஆண்டடினும்

தன்மனம் கோணாதோர் சான்றோரா காதாரே;

பொன்னின் குடத்துட் பெய்து வளர்த்தாலும்

தன்வால்குறுக்கல் தவிர்ந்ததோ நாய்?"

விளக்கம்: நாயின் வாலை எவ்வளவுதான் பொற்குடத்திற்குள் வைத்து நேராக வளர்த்தாலும் அதன் வளைந்த குணம் மாறாது. அதுபோல, அதிகார நாற்காலியில் அமர வைத்தாலும் சுயநலம் கொண்டவர்கள் சான்றோராக மாறி நடுநிலைத் தீர்ப்பு வழங்க மாட்டார்கள்.


2. சிறுபஞ்சமூலம் - தகுதி இல்லாதவர் செய்யும் காரியம்


பிற உயிரைக் கொல்லும் கசாப்புக்காரன் தன் தொழிலின் இயல்பால் வெள்ளாட்டின் மேல் கருணை காட்ட முடியாது. அதனோடு நேரடியாகப் பொருந்தும் கருத்தை விவரிக்கிறது சிறுபஞ்சமூலம்:

"கொலையான் குணம்இலன்; கள்வன்; பொருளால்

விலையான்; வினையின் நெறியான்;-பலரால்

மதிக்கப் படுவான்; மதியான்;இவ் வைந்தும்

விதிக்கப் படுவான் விளிந்து."

விளக்கம்: பிற உயிரைக் கொல்லும் எண்ணம் உடையவனுக்கு நல்ல குணங்கள் இருக்காது; அவன் வழக்கில் நடுநிலைமை காக்க மாட்டான். தகுதியற்ற தீய குணமுடையவர்களிடம் நீதியை எதிர்பார்ப்பது அழிவிற்கே வழிவகுக்கும்.


3. முதுமொழிக்காஞ்சி (அறிவுப் பத்து) - பயனற்ற செயல்


ஒழுக்கமும் நடுநிலைமையும் இல்லாதவர்களிடம் ஒரு பொறுப்பை ஒப்படைப்பது எவ்வளவு வீணானது என்று கூடலூர் கிழார் விவரிக்கிறார்:

"குணமில்லாதவன் அறிவு நயப்பிலது;

முறைமை இல்லாதவன் செங்கோல் நயப்பிலது."

விளக்கம்: இயல்பிலேயே நல்ல குணம் (சுயநலமின்மை) இல்லாதவன் கற்ற அறிவால் எந்தப் பயனும் இல்லை. அதுபோலவே, நெறிமுறை இல்லாதவன் நடத்தும் நீதிபரிபாலனமும் (செங்கோல்) ஒருபோதும் மக்களுக்கு நன்மை தராது; அது முற்றிலும் பயனற்றது.


4. திருக்குறள் - நடுவுநிலைமையின் இலக்கணம்


அறநெறியில் மிக முக்கியமானது நடுநிலைமை. தீர்ப்பு வழங்குபவர் ஒரு பக்கமாகச் சாயாமல், தராசு போல இருக்க வேண்டும் என்று திருவள்ளுவர் இலக்கணம் வகுக்கிறார்:

"சமன்செய்து சீர்தூக்கும் கோல்போல் அமைந்தொருபால்

கோடாமை சான்றோர்க் கணி." (குறள் 118)

விளக்கம்: முதலில் தான் சமமாக நின்று, பின்பு பொருளின் எடையைச் சரியாகக் காட்டும் தராசுக்கோல் போல, எந்தப் பக்கமும் சாயாமல் நடுவுநிலைமையோடு இருப்பதுதான் சான்றோர்களுக்கு (நீதிபதிக்கு) அழகாகும். கசாப்புக்காரன் தன் லாபத்திற்காக ஒரு பக்கமாகச் சாய்ந்துவிடுவான் என்பதால், அவனால் ஒருபோதும் நடுநிலையான நீதிபதியாக இருக்க முடியாது.


5. பழமொழி நானூறு - இயற்கை உவமை


சங்க இலக்கியத்திற்குப் பிந்தைய நீதி நூலான இதில், தகுதி இல்லாதவர்கள் அல்லது சுயநலம் உள்ளவர்கள் நீதி சொன்னால் என்ன நடக்கும் என்பதை ஒரு பழமொழி மூலம் விளக்குகிறார்கள்:

"நெடுநீர்ப் புணரிப் பறைவாழும் குருகும்

கடுநீர்மை இன்றிப் போகாது."

விளக்கம்: நாரை எவ்வளவுதான் அமைதியாகத் தவம் இருப்பது போல் நடித்தாலும், தன் முன்னால் மீன் வரும்போது அதன் வேட்டை குணத்தைக் (கடுநீர்மை) கைவிடாது. அதுபோலவே, தீய குணம் அல்லது சுயநலம் கொண்டவர்கள் அதிகாரத்திற்கு வந்தாலும் ஒருபோதும் நடுநிலையான நீதியை வழங்க மாட்டார்கள்.


6. சிலப்பதிகாரம் - செங்கோன்மையின் உச்சம்


அரசனே தவறுதலாகத் தீர்ப்பு வழங்கியபோதும், தமிழ் இலக்கியம் நீதியின் பக்கமே நின்றது. பாண்டிய மன்னன் நெடுஞ்செழியன் தான் செய்த தவறை உணர்ந்ததும் கூறிய புகழ்பெற்ற வரிகள்:

"யானோ அரசன்? யானே கள்வன்!

மன்பதை காக்கும் தென்புலங் காவல்

என்முதற் பிழைத்தது; கெடுகஎன் ஆயுள்!"

விளக்கம்: தராசு போன்ற செங்கோலை வளைத்து, தவறான நீதி வழங்கிய கணமே தன் உயிரை மாய்த்துக் கொண்டான் மன்னன். "அரசியல் பிழைத்தோர்க்கு அறம் கூற்றாவதும்" (முறை தவறி நீதி வழங்கும் ஆட்சியாளர்களை அறமே தண்டிக்கும்) என்பதைத் தமிழர்கள் உலகிற்கு உணர்த்திய ஆகச்சிறந்த உதாரணம் இது.


கட்டுரையின் முக்கியக் கருத்துப் புள்ளிகள் (Key Takeaways)


• நலன்களின் முரண்பாடு (Conflict of Interest): ஒரு தீர்ப்பு வழங்குபவருக்கு, உங்களின் வீழ்ச்சியோ அல்லது இழப்போ லாபமாக இருக்கும்போது, அவரிடமிருந்து நியாயமான நீதியை எதிர்பார்க்க முடியாது.

• அதிகாரச் சமநிலையின்மை (Power Imbalance): நடுவராக இருப்பவரே உங்களை அழிக்க நினைக்கும் வணிகத்தைச் செய்யும்போது, அங்கே வாதாடுவதால் எந்தப் பயனும் இல்லை.

• விழிப்புணர்வின் அவசியம்: உங்களுடைய துன்பத்தில் அல்லது உங்களை அழிப்பதில் யாருக்கேனும் ஆதாயம் இருக்கிறது என்றால், அவர்களிடம் நியாயத்தைக் கேட்டு நிற்பது அறியாமை என்பதை இந்த உலகளாவிய இலக்கியங்கள் நமக்குச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன.

முடிவுரை

ஆப்பிரிக்கப் பழமொழியும், தமிழ் நீதி இலக்கியப் பாடல்களும் வெவ்வேறு காலகட்டங்களில், வெவ்வேறு நிலப்பரப்பில் தோன்றியிருந்தாலும், "சுயநலமும், வன்நெஞ்சமும் கொண்டவர்களின் கையில் அதிகாரம் கிடைத்தால் அங்கே நீதி சவக்குழிக்கே செல்லும்" என்ற உலகளாவிய பொது உண்மையை ஒரே நேர்க்கோட்டில் நின்று உரக்கச் சொல்கின்றன. வரலாற்றுக்காலம் தொட்டு இன்றுவரை மனிதச் சமூகம் தனது அனுபவங்களின் வாயிலாகக் கண்டுகொண்டிருக்கும் மிக உன்னதமான வாழ்வியல் பாடம் இதுவே ஆகும்.



No comments:

Post a Comment

அறியாமையின் ஆபத்து

அறியாமையின் ஆபத்து: முட்டாள்களை அடையாளம் காண்பதும், விலகி நிற்பதும் ஏன் அவசியம்? " முட்டாள்களோடும் தற்குறிகளோடும் ஒருபோதும் விவாதத்தில்...