குடிநீருக்குமா நிறபேதம்.

குடிக்கும் நீருக்கு கூடவா இனவெறியும், ஜாதி வெறியும் நிறவெறியும் தடையாக இருந்திட முடியும். 

ஆறறிவு  இல்லாத விலங்குகளுக்கு கூட கிடைக்கின்ற அனுமதி, மனிதனுக்கு அவனுடைய நிறத்தை, இனத்தை, ஜாதியை காட்டி தண்ணீர் குடிக்க கூட அனுமதி மறுக்கின்ற  கொடுமையை என்னவென்று சொல்வது?! 

வரலாற்றை திரும்ப படிப்பதன் நோக்கம் கொடுமைகள் என்றென்றும் தலைதூக்கி விடக்கூடாது என்பதற்காகத்தான்.

 அவளுக்கு எட்டு வயது.

அவள் கடையில் இருந்து வீட்டிற்கு நடந்து சென்று கொண்டிருந்தாள். அது ஜூலை மாதம். வெப்பநிலை 102 டிகிரியாக இருந்தது.

அவள் இரண்டு தண்ணீர் ஊற்றுகளைப் பார்த்தாள். ஒன்றில் 'வெள்ளை' என்றும், மற்றொன்றில் 'வண்ணம்' என்றும் எழுதப்பட்டிருந்தது.

வெள்ளை ஊற்று சுத்தமாக இருந்தது. வண்ண ஊற்று துருப்பிடித்திருந்தது. தண்ணீர் வெதுவெதுப்பாக இருந்தது.

அவள் வெள்ளை ஊற்றை நோக்கி நடந்தாள். ஒரு வெள்ளையர் அவளைத் தடுத்தார்.

அவர், "அது உனக்கு இல்லை" என்றார்.

அவள், "ஆனால் அது சுத்தமாக இருக்கிறது" என்றாள்.

அவர், "அதுவல்ல விஷயம், அது வெள்ளையருக்கு மட்டும் தான் அனுமதிக்கப்பட்டிருக்கிறது. " என்றார்.

அவர் நடந்து சென்றுவிட்டார்.

அவள் பெயர் கிளாரா. அவள் அந்த இரண்டு ஊற்றுகளில் இருந்தும் தண்ணீர் குடிக்கவில்லை.

அவள் தாகத்துடன் வீட்டிற்குச் சென்றாள். அவள் தன் தாயிடம் கூறினாள். அவள் தாய் அழுதார்.

கிளாரா வளர்ந்தாள். அவள் ஒரு வேதியியலாளர் ஆனாள். அவள் தெற்குப் பகுதி முழுவதும் உள்ள பொது ஊற்றுகளில் நீரின் தரத்தைச் சோதித்தாள்.

70% "வண்ண" ஊற்றுகளில் பாதுகாப்பற்ற பாக்டீரியாக்கள் இருப்பதைக் கண்டறிந்தாள். அவள் தனது கண்டுபிடிப்புகளை வெளியிட்டாள். மத்திய அரசு மாற்றங்களைக் கட்டாயப்படுத்தியது.

 கிளாரா கூறினார்: "எட்டு வயதில் எனக்குத் தாகமாக இருந்தது. ஒன்பது வயதில் எந்தக் குழந்தையும் விஷம் குடிக்காமல் பார்த்துக் கொண்டேன்."

அவர் 2018-ல் இறந்தார். அவரது சொந்த ஊர், அந்த நீரூற்றுகள் இருந்த தெருவுக்குப் பெயர் மாற்றியது. அவர்கள் அதை "தூய நீர் வீதி" என்று அழைக்கிறார்கள்.

தனித்தனியாகப் பிரிக்கப்பட்ட நீரூற்றுகள் மற்றும் அவற்றை அம்பலப்படுத்திய விஞ்ஞானிகள் பற்றிய உண்மைக் கதைகளின் அடிப்படையில் இக்கதை எழுதப்பட்டது .

டாக்டர் பி.ஆர். அம்பேத்கர் 1927 மார்ச் 20 அன்று மகாராஷ்டிராவின் ராய்காட் மாவட்டத்தில் உள்ள மகாத் நகரில் பொதுக் குளத்தில் தலித்துகள் தண்ணீர் எடுக்கும் உரிமைக்காக  நடத்திய மாபெரும் சத்தியாகிரகப் போராட்டத்தை நினைவு படுத்துகிறதா ?! 

துல்சா படுகொலை-நிறவெறியின் சாட்சி.

 

1921 ஆம் ஆண்டு, மே 31 ஆம் தேதி இதே நாளில், அமெரிக்க வரலாற்றில் மிக மோசமான இன வன்முறைச் சம்பவங்களில் ஒன்றான துல்சா படுகொலை நிகழ்ந்தது. ஒரு கறுப்பினத்தவர் ஒரு வெள்ளைப் பெண்ணைத் தாக்கியதாகப் பொய்யாகக் கூறப்பட்ட குற்றச்சாட்டின் பேரில் இந்தப் படுகொலையில் 300 பேர் கொல்லப்பட்டனர்.

துல்சா ட்ரிப்யூன் செய்தித்தாள், “மின்தூக்கியில் பெண்ணைத் தாக்கிய கறுப்பினத்தவரைக் கைது செய்” என்ற தலைப்பில் ஒரு முதல் பக்கக் கட்டுரையையும், “இன்று இரவு கறுப்பினத்தவரைத் தூக்கிலிடுவோம்” என்ற தலைப்பில் ஒரு பின்பக்கத் தலையங்கத்தையும் வெளியிட்டது. இந்த புரளியை நம்பிய ஆத்திரமடைந்த வெறிகொண்ட உள்ளூர் வெள்ளையர்கள், அக்காலத்தில் அமெரிக்காவின் செழிப்பான ஆப்பிரிக்க அமெரிக்க சமூகமாக விளங்கிய, பொதுவாக 'பிளாக் வால் ஸ்ட்ரீட்' என்று அழைக்கப்பட்ட கிரீன்வுட் கறுப்பின சமூகத்தைத் தாக்கினர். பிளாக் டிஸ்பாட்ச் செய்தித்தாள் இவ்வாறு செய்தி வெளியிட்டது:

“இன்று அதிகாலையில் தங்கள் பாதுகாப்பற்ற வீடுகளுக்குள் புகுந்து, எங்கும் தீயையும் தோட்டாக்களையும் பரப்பிய வெள்ளைக் கொலையாளிகளின் குண்டுகளையும், எரிந்து கொண்டிருக்கும் அவர்களின் அடிவார வீடுகளில் இருந்து தப்பிப்பதற்காக நூற்றுக்கணக்கான கறுப்பின ஆண்கள், பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகள், நிர்வாணமாகவும், வெறுங்காலுடனும், கைகளில் குழந்தைகளைப் பெற்றெடுத்த தாய்மார் பச்சிளம் குழந்தைகளை ஏந்தியபடியும், கைக்குழந்தைகளோடும் ஓடினர்.அதன் மௌன சாட்சியான நதி அமைதியாக ஓடிக் கொண்டிருக்கிறது.

"ஒரு காலத்தில் அமெரிக்காவில் முற்போக்கு நீக்ரோக்களுக்கு மிகச்சிறந்த வணிக மாவட்டமாக இருந்த, மில்லியன் டாலர் மதிப்புள்ள [2024-ல் $70 மில்லியனுக்கும் அதிகமான] வீடுகள் மற்றும் சொத்துக்கள் கருகிப்போன, புகைந்துகொண்டிருக்கும் இடங்களில், தீவைப்பு கோலோச்சுகிறது;

"கும்பல்களுக்கு ஆதரவாக தனியார் விமானங்கள் வந்தன; அவை தீமூட்டும் கருவிகளை வீசியதாகவும், கறுப்பின மக்கள் மீது துப்பாக்கிச் சூடு நடத்தியதாகவும் கூறப்படுகிறது. நூற்றுக்கணக்கானோர் கொல்லப்பட்டனர் மற்றும் முப்பத்தைந்து தெருக்கள் கொண்ட முழுப் பகுதியையும் தரைமட்டமாக்கினர்.

படுகொலைக்குப் பிறகு, நகர அதிகாரிகள் புனரமைப்புக்குத் தடை விதிக்கும் ஒரு தீயணைப்புச் சட்டத்தை அமல்படுத்தி, கறுப்பின மக்களை 35 தெருக்கள் தள்ளி ஒரு புதிய மாவட்டத்திற்கு குடியேற கட்டாயப்படுத்தினர்.

இக்கட்டுரை எழுதப்படும் நேரத்தில் (ஏப்ரல் 2024), இன்று சில உயிர் பிழைத்தவர்கள் நீதி மற்றும் இழப்பீடுகளுக்காக காத்திருக்கின்றனர்.

 (ஆதாரம்: https://stories.workingclasshistory.com/article/10389/tulsa-racist-massacre) 

பறவைகளைக்காப்போம்

 தானத்தில் சிறந்தது அன்னதானம் என்பார்கள் ஆன்மீக அன்பர்கள் . அன்னதானம் என்பது மனிதர்களுக்கு அளிக்கக்கூடிய உணவு. மனிதர்கள் ஆறறிவு படைத்தவர்கள். உழைக்கத் தெரிந்தவர்கள். உழைக்க தகுதி உடையவர்கள். உழைத்து உயிர் வாழும் திறன் கொண்டவர்கள். அவர்களுக்கு உணவளிப்பதை விட, இந்த பூவுலகில் பிறந்து வாழ்வதற்கு தகுதி படைத்த எத்தனையோ உயிரினங்கள் மனிதகுலம் சுற்றுச்சூழலை அழித்தாலும் இயற்கை வளத்தை கெடுப்பதாலும் உணவுக்கும், தண்ணீருக்கும் அல்லாடுகின்றன. அவர்களுக்கு உதவி செய்வது தான் மனிதர்களின் தலையாய கடமை. 

ஒரு சிறிய கிண்ணம் தண்ணீர்... ஒரு பறவையின் முழு வாழ்நாளையே குறிக்கலாம். 

வெப்ப அலைகளின் போது, ​​நாம் மின்விசிறிகள், ஈசி, நிழல் மற்றும் குளிர்ந்த நீரைத் தேடுகிறோம்.

ஆனால் பறவைகளும் விலங்குகளும், நாம் சுற்றுச்சூழலை அழிந்ததால் ஒரே ஒரு துளி நீருக்காகத் தேட வேண்டிய நிலைக்குத் தள்ளப்படுகின்றன.

இந்தக் கோடையில், உங்கள் வீடு, பால்கனி, கடை அல்லது தோட்டத்திற்கு வெளியே ஒரு கிண்ணத்தில் சுத்தமான தண்ணீரை வையுங்கள்.

சில நேரங்களில், ஒரு உயிரைக் காப்பாற்ற ஒரு பெரிய நன்கொடை தேவையில்லை.

அதற்குத் தேவையானது ஒரு சிறிய கருணை மட்டுமே. ❤️

தண்ணீரை வெளியே வையுங்கள். உயிர்களைக் காப்பாற்றுங்கள்.

பூவுலகு காப்போம்

 நம்மைக் காத்து வந்த மரங்களை நாம் வெட்டுகிறோம்...

பிறகு, தண்ணீர் நம் வீடுகளை அடையும்போது அதிர்ச்சியடைந்தது போல் நடிக்கிறோம்.

சதுப்புநிலக் காடுகள் "வெறும் மரங்கள்" அல்ல.

அவை கடலோர வெள்ளம், புயல்கள், அரிப்பு மற்றும் கடல் மட்டம் உயர்வு ஆகியவற்றிற்கு எதிரான இயற்கை அரண்கள்.

அவற்றின் வேர்கள் மண்ணைப் பற்றிக்கொள்கின்றன.

அவற்றின் காடுகள் அலைகளின் வேகத்தைக் குறைக்கின்றன.

அவற்றின் இருப்பு வீடுகள், மீன்கள், பறவைகள் மற்றும் மனித உயிர்களைப் பாதுகாக்கிறது.

ஆனால், குறுகிய கால வளர்ச்சிக்காக நாம் சதுப்புநிலக் காடுகளை அழிக்கும்போது, ​​இயற்கையின் முதல் பாதுகாப்பு அரணை நாம் அகற்றிவிடுகிறோம்.

இயற்கை நம்மை இலவசமாகப் பாதுகாத்து வந்தது.

அதை இழந்த பின்னரே அதன் மதிப்பை நாம் உணர்ந்தோம்.

சதுப்பு நிலக் காடுகள் அலையாத்தி காடு என்று அழைக்கப்படுவது. கடல் ஓரங்களில் சதுப்பு நிலமாக உள்ள பகுதிகளில் அடா்ந்து காணப்படுகின்றன. இங்கு மரங்களின் தண்டுகள் பக்கவேர்களால் தாங்கப்படுகின்றன இவ்வேர்கள் வெள்ள காலங்களில் நீாில் முழ்கியும் வெள்ளம்மற்ற காலங்களில் இவ்வேர்கள் வெளியில் தெறியுமாறும் காணப்படும் இத்தகைய வேர் அமைப்பினால் தான் இம்மரங்கள் வெள்ள அரிப்பினால் விழுந்து விடாமல் நிற்கின்றன

இச்சதுப்பு நிலக் காடுகள் இந்தியாவில் கிழக்குக் கடற்கரையில் கங்கை மகாநதி கோதாவாி கிருஷ்ணா காவோி ஆகிய நதிகளின் டெல்டா பகுதிகளில் காணப்படுகின்றன. இம்மரங்கள் உறுதியானதும் நீடித்து உழைக்கக் கூடியதுமாயிருப்பதால் படகுகள் கட்டப்பயன்படுகின்றன இதில் காணப்படும் முக்கிய மரங்கள் காா்சன், கிண்டால் ஆகும்

சதுப்புநிலக் காடுகளைக் காப்போம். கடற்கரைகளைக் காப்போம். உயிர்களைக் காப்போம்.

நிறத்துக்கு ஒரு நீதி

நீதி தேவதைக்கென்று சிலை வைத்த தேசத்தில் நிறவெறியோடு நீதி கொலை செய்யப்பட்ட வரலாறு

 1944-ல், 14 வயது கறுப்பினச் சிறுவனான ஜார்ஜ் ஸ்டின்னி ஜூனியர், 20-ஆம் நூற்றாண்டின் அமெரிக்காவில் தூக்கிலிடப்பட்ட மிக இளைய நபர் ஆனார்; அவரது பெற்றோர் விசாரணையில் கலந்துகொள்ள அனுமதிக்கப்படவில்லை. 

பிற்காலத்தில் , 2026-ல், ஒரு கப்பல் பயணத்தின்போது தன் மாற்றாந்தாய் சகோதரியைக் கொலை செய்ததாகவும், தற்கொலை முயற்சி செய்ததாகவும் குற்றம் சாட்டப்பட்ட வெள்ளை இனத்தைச் சேர்ந்த டிமோதி ஹட்சன், மியாமி நீதிமன்றத்திலிருந்து விடுவிக்கப்பட்டு, தன் மாமாவுடன் வீட்டிற்குத் திரும்பினார். இது வெறும் வரலாறு மட்டுமல்ல; இது மீண்டும் மீண்டும் நிகழும் ஒரு இனபேத போக்கையே எடுத்துக்காட்டுகிறது.

ஜார்ஜ் தூக்கிலிடப்பட்டு 70 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, அவருக்கு உரிய சட்ட நடைமுறை மறுக்கப்பட்டதாக தென் கரோலினா நீதிபதி தீர்ப்பளித்தபோது, ​​அவர் குற்றமற்றவர் என காலம் கடந்த நிறைவேற்ற முடியாத தீர்ப்பு மூலம் விடுவிக்கப்பட்டார்.

 அவர் இறப்பதற்கு மூன்று மாதங்களுக்கும் குறைவான காலத்திற்கு முன்பு, ஜார்ஜும் அவரது சகோதரியும் தங்கள் வீட்டு முற்றத்தில் விளையாடிக் கொண்டிருந்தபோது, ​​இரண்டு வெள்ளைப் பெண்கள் அவர்களைச் அணுகி பூக்களைக் கேட்டனர். அன்றைய தினம் பிற்பகலில், அந்தப் பெண்கள் திரும்பி வராததால், அவர்களைத் தேடும் குழு ஒன்று அமைக்கப்பட்டது. அந்தத் தேடுதல் வேட்டையில் பங்கேற்ற ஜார்ஜ், அந்தப் பெண்களை முன்னரே பார்த்ததாக யாரிடமோ சாதாரணமாகக் கூறினார்.

மறுநாள் காலை, அவர்களின் உடல்கள் ஒரு பள்ளத்தில் கண்டெடுக்கப்பட்டன. ஜார்ஜ் உடனடியாகக் கைது செய்யப்பட்டு, அவரது பெற்றோரோ அல்லது வழக்கறிஞரோ இல்லாமல் பல மணி நேரம் விசாரிக்கப்பட்டார். அவர் குற்றத்தை ஒப்புக்கொண்டதாகக் கூறினார். ஆனால் கையெழுத்திட்ட வாக்குமூலம் எதுவும் இல்லை. அவரது தந்தை வேலையிலிருந்து நீக்கப்பட்ட பிறகு, அவரது குடும்பம் தப்பி ஓட வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது. ஒரு கும்பல் அவரை அடித்துக் கொல்ல முயன்றது, ஆனால் அவர் ஏற்கெனவே சிறையில் இருந்தார்.

அவரது விசாரணை ஒரு மோசடியாக இருந்தது: எந்த ஆப்பிரிக்க-அமெரிக்கர்களும் நீதிமன்றத்திற்குள் அனுமதிக்கப்படவில்லை, மேலும் அரசியல் லட்சியங்களைக் கொண்ட ஒரு வரி வழக்கறிஞரான அவரது வழக்கறிஞர், எந்த சாட்சியையும் அழைக்கவில்லை. அரசுத் தரப்பு, ஜார்ஜின் ஒப்புதல் வாக்குமூலம் என்று கூறப்பட்டதைப் பற்றிய ஷெரிப்பின் சாட்சியத்தை மட்டுமே நம்பியிருந்தது. வெள்ளையர்கள் மட்டுமே இருந்த நடுவர் குழு, அவரைக் குற்றவாளி என்று தீர்ப்பளித்து மரண தண்டனை விதிப்பதற்கு முன்பு வெறும் பத்து நிமிடங்கள் மட்டுமே விவாதித்தது. 

ஜார்ஜ் ஜூன் 16, 1944 அன்று தூக்கிலிடப்பட்டார். இதன் மூலம், இருபதாம் நூற்றாண்டில் அமெரிக்காவில் தூக்கிலிடப்பட்ட மிக இளைய நபர் என்ற பெருமையை அவர் பெற்றார்.

 வெறும் 95 பவுண்டுகள் எடையுள்ள அவர், மிகவும் சிறியவராக இருந்ததால், மின்சார நாற்காலியில் அவரது சொந்த பைபிளின் மீது அவரை அமர வைக்க வேண்டியிருந்தது. 

இது நாம் ஒருபோதும் மறக்கக் கூடாத வரலாறு. அமைதியாக இளைப்பாறு, ஜார்ஜ்

கலகமூட்டிகள்

 பொதுவாகவே உணவில் சுவையூட்டிகள், மணமூட்டிகள், நிறமூட்டிகள், என்றெல்லாம் கலக்கப்படும். உணவின் தன்மை எதுவுமே மாறாமல் கவர்வதற்காக பல வண்ணங்களில் நிறமூட்டிகள் கலக்கப்படுவதை பெரும்பாலும் தின்பண்டம் பார்க்கிறோம். அதேபோல சில உணவுகள் ருசிக்க வைப்பதற்காக மணமூட்டிகள் கலக்கப்படுகின்றன

அதே போல சில சுவையூட்டிகள் உணவில் கலக்கப்படுகின்றன. அந்த உணவின் ருசியை கூட்டி, மீண்டும் மீண்டும் உண்ண தூண்டும் அளவிற்கு அந்த சுவையூட்டிகள் வேலை செய்யும். உதாரணமாக அஜினோமோட்டோவை சொல்லலாம். அது இல்லை என்றாலும் அந்த உணவு சுவையாக தான் இருக்கும். ஆனாலும் அந்த சுவையூட்டி ஒரு வித்தியாசமான உணர்வினை மனங்களிலே பதிந்து விடுகின்றன .

மனிதர்களிடமும் இதுபோன்று வேலை செய்யும் சில மக்கள் நன்கு ரசிக்கத் தக்க வகையிலே பேசி மனதைக் கவர்ந்தவர்கள் நகைச்சுவையாகப் பேசுபவர்கள் உணர்வைத் தூண்டும் வகையிலே பேசக்கூடியவர்கள் ஆனால் சிலர் மிக உருக்கமாகப் பேசி அல்லது அன்பாகப் பேசி சிலரிடமோ பலரிடமோ மன பேதத்தை உண்டாக்கி கலகத்தை மூடிவிட்டு சென்று விடுவார்கள். இவர்களை கலகமூட்டிகள் என்று சொல்லலாம். மனிதர்கள் மிக ஜாக்கிரதையாக இருக்க வேண்டியது இப்பேற்பட்ட கலகமூட்டிகளிடம் தான். 

இதே போல அரசியலிலும் சில ஆசாமிகள் இருக்கிறார்கள். மனதிற்குள் ஒரு கொள்கையை வைத்துக்கொண்டு பிறரிடம் அவரவர் கொள்கைக்கு தகுந்த மாதிரி பேசி, கருத்து சாயம் பூசிக்கொண்டு குழி தோண்டுபவர்கள், எங்கு சென்றாலும் ஒரு கூட்டத்தை சேர்த்துக்கொண்டு, குழு பேதத்தை உருவாக்கி கலகமூட்டி அந்த அமைப்பையோ, அந்த அரசியலையோ நாசம் செய்து விட்டுப் போகிறவர்கள்.

 எந்த கட்சி ஆட்சிக்கு வந்தாலும் அதில் போய் சேர்ந்து கொண்டு சுகம் தேடும் ஆசாமிகள் உண்டு. எதிர்கட்சியாக தேடிப்போய் சேர்ந்து அந்த கட்சியை நாசம் செய்து விட்டு ஆளுங்கட்சியிடம் லாபம் பார்க்கும் ஆசாமிகளும் உண்டு. 

எனக்கு தெரிந்த ஒருவர் எந்த கட்சி ஆட்சிக்கு வந்தாலும் உடனே அங்கு சென்று விடுவார். அவர் கீழே உள்ள அவரது பணியாளர் "ஐயா அடிக்கடி கட்சி மாறுகிறீர்களே" என்று கேட்டார்.. 

 அவர் சொன்னார் "நான் எங்கடா கட்சி மாறினேன். ஜனங்கள் தான் மாத்தி மாத்தி  ஓட்டு போட்டு ஆட்களை மாத்துறாங்க. நான் எப்பவுமே ஒரே கட்சி தான். ஆளுங்கட்சி" என்றார்

. ஜாக்கிரதையாக இருக்க வேண்டியது இது போன்ற பச்சோந்திகளிடமும் கலகமூட்டிகளிடமும் தான்.

தேர்தல் திருவிழா - இறுதி பகுதி.

 எந்தவொரு அரசியல்வாதிக்கும், நீங்கள் ஒன்று கருவியாக இருப்பீர்கள் அல்லது எதிரியாக இருப்பீர்கள். ஒரு மனிதன் என்றால் என்னவென்று அவர்களுக்குத் தெரியாது.

ஃபிரெட்ரிக் நீட்சே.

சட்டசபை தேர்தல்கள் முடிந்த சில நாட்கள் வரைக்கும் மனதுக்கு நெருடலாகவே இருந்தது. எந்த விதமான வழமையான கட்டமைப்பு இல்லாமல், பிரச்சார முறைகள் இல்லாமல், மக்கள் சந்திப்பு, போராட்டங்கள், என எந்த முயற்சிகளும் இல்லாமல் சினிமா துறையில் புகழ் பெற்ற ஒரே விடயத்தை மட்டுமே கொண்டு ஒருவர் முதலமைச்சராக ஆசைப்பட முடியுமா, அது சரியா, நிறைவேறுமா என்றெல்லாம் நிறைய யோசிக்க வைத்தது.

சற்று அறிவுபூர்வமாக பொறுமையாக, லாஜிக்காக, யோசித்துப் பார்த்ததில் இதில் ஒன்றும் அதிசயம் இல்லை என்று புரிந்தது.

 உதாரணமாக ஒரு புகழ் பெற்ற நடிகராக இருந்து முதலமைச்சரான ஒருவரின் ஜோடியாக நடித்த ஒருவரே, திரைப்படத்திலும் மிகுந்த அறிமுகம் இருந்து ஒருவருக்கு முதலமைச்சர் ஆக தகுதியாக அமைந்த போது, ​​அவர் தோழியாக, வீட்டு வேலைக்காரராக இருந்து ஒருவருக்கு முதலமைச்சராக இருக்க வேண்டும் என்று ஆசைப்பட்டால் அதுவும் கைகூடக் கூடிய சந்தர்ப்பம் இருந்தது உண்மை என்றால், அதை பின்பற்றி மற்றவர்கள் யோசிக்க கூடாது.. ஆசைப்படக்கூடாது என்று நினைக்கிறேன். அதில் ஒன்றும் தவறு இல்லை என்று தெரிகிறது. 

அது சரி மக்கள் ஓட்டு போட்டுதானே தேர்ந்தெடுத்திருக்கிறார்கள். ஏற்றுக்கொள்ளத்தானே வேண்டும். 

ஏன் என்றால் இதுவரை மனித குலம் சந்தித்த ஆட்சியாளர்கள் பற்றி சற்று பின்னோக்கி திரும்பி பார்த்தால் நமக்கு எதார்த்தம் தெரியும்.

ஆதியில் ஆயுத பலம் படைத்த, போர்த்தந்திரம் மிகுந்த ஆட்களே மன்னனாக, பேரரசனாக, சக்கரவர்த்தியாக ஆட்சி செய்திருக்கிறார்கள். அவர்களுடைய ஒரே தகுதி போர், யுத்ததந்திரம், இன்ன பிற...

இன்ன பிற என்பதற்கு குறுக்குவழிகள், சூழ்ச்சி, கையூட்டு, துரோகம், படுகொலை, திருமண பந்தங்கள் போன்று எவ்வளவோ சொல்ல முடியும்.

 மகாபாரதம் போன்ற இதிகாசங்களில் கூட போர்களில் வெற்றி பெற என்னென்ன மாதிரி தந்திரங்களை எல்லாம் பயன்படுத்தினார்கள் என்பதை நம்மால் காண முடியும். 

வெறும் 200 பீரங்கிகளையும் ஒரு சிறு வலிமையான குதிரை படையை வைத்திருந்த பாபரால் இப்ராஹிம் லோடியை எளிதில் வென்று டெல்லியை கைப்பற்றியது, மிகச் சிறிய படையை வைத்து ராபர்ட் கிளைவ் மீர்ஜாபர் போன்ற துரோகிகளுக்கு 24 பர்கானா நிலம் கையூட்டாக வங்கத்தை கைப்பற்றியது என யுத்த தந்திரம் மூலம் ஆட்சி மாற்றம் ஏற்பட்ட வரலாறுகள் நிறைய...

இவ்வளவு ஏன்... வியாபாரம் செய்ய வந்து இங்குள்ள மன்னர்களுக்கெல்லாம் கடன் கொடுத்து, அவர்களது பலவீனங்களை பயன்படுத்திக் கொண்டு, அவர்களுக்கு சண்டை மூட்டி குறுக்குச் ஓட்டி அந்நிய நாட்டு கம்பெனிகள் இந்நாட்டு கைப்பற்றவில்லையா என்ன? ஆட்சி மாற்றங்கள் நிகழவில்லையா என்ன? சரி அதெல்லாம் பழைய கதை.

 போர்களெல்லாம் நடத்தி சாணக்கியத்தனம் செய்து ஆட்சியை கைப்பற்றியது, அதன்பிறகு வம்சாவழியினர் ஆட்சி செய்ததெல்லாம் பழைய காலம். 

கிட்டத்தட்ட நூறாண்டு காலமாக அதெல்லாம் ஒழிந்து போய், மக்கள் வாக்களித்து தங்களது ஆட்சியாளர்களை தேர்ந்தெடுக்கும் ஜனநாயக முறை வந்துவிட்டது. பெரும்பான்மை மக்களுக்கு சுயமாக முடிவெடுக்கக் கூடிய அதிகாரம் கையில் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது. அப்படி என்றால் நல்ல ஆட்சியாளர்களை தேர்ந்தெடுக்கவில்லை என்றால் அது யாருடைய குற்றம்?!

தேர்தல் மூலம் ஆட்சிக்கு வருவதற்கு என்று கட்சிகள் தோன்றின. கட்சிகள் தங்களுக்கென்று கொள்கைகளை உருவாக்கி மக்களை கவர்வதற்கு முயற்சி செய்தன. ஆட்சிக்கு வருவதற்கு என்று சகல விதமான தந்திரங்களை பயன்படுத்தி ஆட்சியை கைப்பற்றுகின்றனர்.

 ஜாதி, மதம், இனம், மொழி என்று எல்லாவிதமான கோட்பாடுகளையும் பயன்படுத்தி ஆட்சிக்கு வர முயற்சிக்கின்றனர் கடந்த காலங்களில் , ஆள்பலம் உள்ளவர் வாக்குச்சாவடிகளை கைப்பற்றி கூட ஆட்சியை கைப்பற்றிய நிகழ்வுகள் உண்டு.  பண பலம் உள்ளவர் பணத்தை பயன்படுத்தி வாக்குக்கு பணம் கொடுப்பது, எதிரிகளை விலைக்கு வாங்குவது என சகல தில்லுமுல்லுகளை செய்வது வழக்கமாகிவிட்டது. 

அதற்கு மேல் ஊடகங்களை பயன்படுத்தி கருத்துத்திணிப்பு பிரச்சாரம் செய்தல், கிட்டத்தட்ட மூளைச்சலவை செய்து ஒருவிதமான கருத்தியல் உருவாக்குவது என்ற போக்கு நிலவியது.

ஆனால் இந்த தேர்தல் அதையும் தாண்டி புதுமுறை யுத்தமாக மாறிவிட்டது. புதியதாக தோன்றியுள்ள தேர்தல் வியூக அமைப்பாளர்கள் என்ற நச்சரவம் தேர்தல் முறைகளை கேலிக் கூத்தாக, சூதாட்ட களமாக மாற்றியுள்ளது .

தேர்தல் வியூகம் அமைத்திட வார் ரூம் என்ற அமைப்பை உருவாக்கி மக்களுடைய மனநலம் ,பலம், பலவீனம், கட்சிகளுடைய செல்வாக்கு, பலம், பலவீனம், வேட்பாளர்கள் பற்றிய கணிப்புகளை ஆய்வு செய்து மக்களைக் கவர்வதற்கு என்னவெல்லாம் செய்யலாம் என்று திட்டமிடும் முறை உருவாகியுள்ளது.   எந்த ஒரு அரசியல் சித்தாந்தம், ஞானமோ, மக்களைப் பற்றிய அக்கறையோ, தேசத்தைப் பற்றிய அக்கறையோ, முன்னேற்றத்திற்கான பாதை பற்றிய அறிவு எதுவுமே தேவையில்லை. வெற்றி பெறுவதற்கு எந்த விதமான சாணக்கியத்தனம் செய்வது, பிறருக்கு குழி தோண்டுவது, மக்களை குழப்புவது, பொய் பிரச்சாரம் செய்வது, தாங்கள் விரும்பிய வேட்பாளர்கள் கட்சி பற்றிய ஒரு பிம்பத்தை, மாயையை உருவாக்குவது, எதிராளியினுடைய பெயரைக் கெடுத்து அதல பாதாளத்தில் தள்ளுவது போன்ற சகுனி தனமான வேலைகள் மட்டுமே செய்தால் போதுமானது .இதற்கு பயன்பட்டது தான் கோயபல்ஸ் தத்துவம். 

 கோயபல்ஸ் தத்துவம் என்பது நாஜி ஜெர்மனியின் பிரச்சார அமைச்சராக இருந்து ஜோசப் கோயபல்சால் உருவாக்கப்பட்ட ஒரு அரசியல் மற்றும் உளவியல் பிரச்சாரம் ஆகும்.

"ஒரு பொய்யை திரும்பத் திரும்ப, உரக்கச் சொல்லும்போது, ​​மக்கள் அதை உண்மை என்று நம்பத் தொடங்குவார்கள்."என்பதே இதன் முக்கியக் கோட்பாடு. 

ஒரு பொய்யை மக்கள் மனதில் பதிய வைக்கும் வரை அதை திரும்பத் திரும்பப் பரப்புவது தான் இந்தக் கொள்கையின் முக்கிய உத்தியாகும். 

மக்கள் எளிதில் நம்ப முடியாத அளவுக்கு பிரம்மாண்டமான பொய்களைச் சொல்வதன் மூலம் அப்பொய்யின் மதிப்பை உண்மையாக்கி விடுகிறது. 

அல்பமானன விஷயங்களை கூட மிகவும் எளிமையாக, மக்களுடைய உணர்ச்சிகளைத் தூண்டும் வகையில் மாற்றிச் சொல்வது ஒரு வகை யுத்தம். உதாரணமாக டாஸ்மாக் கடையில் பிராந்தி கடையில் பாட்டிலுக்கு பத்து ரூபாய் கூட வாங்குவது ஒரு மிகப்பெரிய விஷயமாக, நாட்டினுடைய வாழ்வாதார பிரச்சனை போல பூதாகரமாக பிரச்சாரம் செய்தது நமக்கு எல்லாம் தெரிந்த விஷயம்.

 அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாக நடக்கின்ற சிறிய விஷயங்களை கூட பூதாகரமாக எல்லா இடங்களையும் நடப்பது போல சித்தரிப்பது, நாட்டில் சட்ட ஒழுங்கு கெட்டு விட்டது, பெண்களுக்கு பாதுகாப்பே கிடையாது, எங்கு பார்த்தாலும் அக்கிரமங்கள் என்று கற்பனைக்கெட்டாத அளவிற்கு பிரச்சாரம் செய்தது இத்தேர்தலில் காண முடிந்தது.

மாற்றம் வேண்டும் என்ற பிரச்சாரம் செய்ய பிரமாதமாக ஈடுபட்டது. எதை மாற்ற வேண்டும், எந்த விதமான மாற்றம் வேண்டும், ஏற்கனவே இருந்ததில் என்ன குறை இருக்கிறது, என்றெல்லாம் அறிவுபூர்வமான பிரச்சாரம் எல்லாம் கிடையாது. 

அவனும் சரி இல்லை, இவனும் சரியில்லை புதிதாக இவருக்கு வாய்ப்பு கொடுப்போமே என்றொரு பிரச்சாரம்... 

புதிதாக வாய்ப்பு கொடுக்கும் அளவிற்கு இவரிடம் என்ன கொள்கை இருக்கிறது? என்ன சாதிக்கப் போகிறார்? என்ன அமைப்பு வைத்திருக்கிறார் என்று கேட்டால் அதற்கு பதில் கிடையாது.

ஒரே யுத்த தந்திரம் தான். 15 முதல் 35 வயதுக்குட்பட்ட நபர்களுக்கு வாட்ஸ் அப் மூலம் அல்லது சமூக ஊடகங்கள் மூலமாக பிரச்சாரம்... பொய் பிரச்சாரம்... திட்டமிட்ட பொய் பிரச்சாரம்... பிரம்மாண்டமான பிரச்சாரம்.... மூளை சலவை செய்து அடிமுட்டாளாக கூடிய அளவிற்கு பிரச்சாரம்.... அது மட்டுமே நடந்தது. 

யாரிடமும் என்ன குறை? எதற்காக மாற்றம்? மாற்றம் நிகழ்ந்தால் எந்த விதமான பாதிப்புகள் ஏற்படும்? கடந்த காலம் தாண்டி வந்த பாதைகள்,செய்த சாதனைகள், அதற்குக் கொடுத்த விலை, எதிர்காலத்தில் கடந்த காலத்தில் பெற்றவைகளை தக்க வைக்க முடியுமா என்ற அறிவாற்றல் இல்லாமல், மத நல்லிணக்கம், சமூக ஒற்றுமை, மொழி பாதுகாப்பு, மாநில உரிமைகள் அத்தனையும் காவு கொடுக்கும் அளவிற்கு மிகப்பெரிய சரிவினை உண்டாக்கியுள்ளது இப்பிரச்சாரமும் அதன் விளைவுகளும்... 

தேர்தல் முடிவுகள் என்னவாக இருந்தாலும் அதை ஏற்றுக்கொண்டுதான் தீர வேண்டும். வேறு வழி இல்லை. ஆனால் இருப்பதெல்லாம் ஒரே கேள்விதான் எதிர்காலம் என்னவாகும்?!. 

தானாய் எல்லாம் மாறிடவில்லை 2

 அமெரிக்கா தென் கரோலினா பகுதியில் , 1969 ஆம் ஆண்டு... 

பெட்டி என்ற கறுப்பின பெண்ணொருத்தி ஒரு ஜவுளி ஆலையில் 12 மணி நேர ஷிப்ட் வேலை செய்தாள். இடைவேளைகள் இல்லை. தண்ணீர் இல்லை. கழிவறைக்குச் சென்றால், 15 நிமிடச் சம்பளத்தை இழக்க நேரிடும்.

எட்டு மணி நேரம் வேலைச்சட்டம் பற்றி யாருக்கும் கவலையில்லை. குறைந்த பட்ச அடிப்படை தேவைகள், சுகாதாரம் பற்றிய அக்கறையும் இல்லை. இதை உறுதி செய்யும் எண்ணம் அரசுக்கு இல்லை

வெள்ளை மேற்பார்வையாளர்களுக்குக் குளிரூட்டப்பட்ட வசதி இருந்தது. ஆனால், அங்கு வேலை செய்த கறுப்பினப் பெண்களுக்குத் திறந்த ஜன்னல்களும் 100 டிகிரி வெப்பமும் இருந்தன.

ஒரே வாரத்தில் மூன்று பெண்கள் மயங்கி விழுந்தனர். பெட்டி அவர்களில் ஒருவரை மருத்துவமனைக்குத் தூக்கிச் சென்றாள். மேற்பார்வையாளர், "தன் இயந்திரத்தை விட்டுச் சென்றதற்காக" பெட்டியின் மீது புகார் எழுதினார்.அவருக்கு மயங்கி விழுந்தவரைப்பற்றிய கவலை ஏதுமில்லை. வேலை கெட்டுவிடும் என்று மட்டுமே கவலைப்பட்டார். 

தொழிலாளர் வரலாற்றுப் பதிவுகளின்படி, 1960-களில் தெற்கத்திய ஜவுளி ஆலைகள் சட்டவிரோத இடைவேளைக் கொள்கைகள் மூலம் கறுப்பினப் பெண் தொழிலாளர்களைத் தொடர்ந்து சுரண்டி வந்தன.

பெட்டிக்கு ஒரு யோசனை தோன்றியது. தீ எச்சரிக்கை மணி அலாரம் ஒலித்தால், சட்டப்படி அனைவரும் வெளியேற வேண்டும். .

ஒரு செவ்வாய்க்கிழமை காலை 10:47 மணிக்கு, பெட்டி சுவரருகே நடந்து சென்று, மேற்பார்வையாளரைப் பார்த்தபடியே எச்சரிக்கை மணியை அடித்தாள்.

300 பெண்கள் வெளியே நடந்து வந்தனர். பெட்டி சரக்கு ஏற்றும் தளத்தில் நின்று கொண்டு, "எங்களுக்குத் தண்ணீர் இடைவேளை கிடைக்கும் வரை நாங்கள் உள்ளே போக மாட்டோம்" என்று முழக்கமிட்டாள்.

மேற்பார்வையாளர் உரிமையாளரை தொடர்பு கொண்டார். உரிமையாளர் காவல்துறை அதிகாரியை(ஷெரிஃபை) அழைத்தார்.

ஷெரிஃப் அங்கு வந்தார். வெயிலில் நின்று கொண்டிருந்த 300 களைத்த பெண்களை அவர் உற்றுப்பார்த்தார்.

அவர், "முதலில் அவர்களுக்குத் தண்ணீர் கொடுங்கள்" என்றார்.

பெட்டிக்கு அவளுடைய இடைவேளைகள் கிடைத்தன. அந்த ஆலையில் இருந்த ஒவ்வொரு பெண்ணுக்கும் கிடைத்தன.

அவள் அங்கே மேலும் 28 ஆண்டுகள் வேலை செய்தாள். அவளுடைய புனைப்பெயர் "தி அலாரம்" (The Alarm) என்பதாகும்.

தெற்கத்திய ஜவுல் ஆலைகளில் நடந்த உண்மையான தொழிலாளர் போராட்டங்களால் ஈர்க்கப்பட்டது.

இது போன்ற விடயங்கள் பின்னாளில் நாடகமயமாக்கப்பட்டன.போராட்டங்களுக்கு பிறகே தொழிலாளர்கள்  பிரச்சனைகள் தீர்வு காணப்பட்டன. 

அற்ப சலுகைகள் கூட தானாக கிடைத்திடவில்லை... 

மரம்தனை வெட்டாதீர்..

 மரமே! என எவரையும் திட்டாதீர்

மரம் தானே என வெட்டாதீர்... 

நிழல் தருவேன் - உயிர் வாழ

பிராணவாயு தருவேன்... 

காய்கனியாய் தருவேன்- பிற

உயிர்கள் வாழ வீடாயிருப்பேன்.. 

மண்ணுக்காய் கேடயமாவேன்-

மழைக்கோ ஆதாரமாவேன்... 

மரம் தானே என வெட்டாதீர்... 

உமது எதிர்காலத்தையும் - உலகின் 

எதிர்காலத்தையுமே வெட்டாதீர்... 

தானாய் எல்லாம் மாறிடவில்லை 1

 

1955-ஆம் ஆண்டு, அமெரிக்காவின் தென்பகுதியில் இனப் பாகுபாடு நிலவிய இடைப்பட்ட காலத்தில், அலபாமாவில் 11 வயது கறுப்பினச் சிறுவன், பள்ளியிலிருந்து வீட்டிற்குச் சென்றுகொண்டிருந்தபோது கைது செய்யப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது. பள்ளிச் சீருடை அணிந்து, வீட்டுப்பாடத்தைச் சுமந்துகொண்டிருந்த அவன், எந்தக் குற்றமும் செய்திருக்கவில்லை. ஆனாலும், காவல்துறையினரால் தடுத்து நிறுத்தப்பட்டு, "சந்தேகத்திற்குரியவராகத் தெரிகிறார்" என்று குற்றம் சாட்டப்பட்டு, சுற்றித் திரிந்த குற்றச்சாட்டின் பேரில் காவலில் வைக்கப்பட்டார்.

சட்டப் பிரதிநிதித்துவம் இன்றியும், தொலைபேசி அழைப்பும், அவனது குடும்பத்தினருக்குத் தகவல் தெரிவிக்கப்படாமலும், அவனது பல நாட்கள் தடுப்புக்காவலில் கழித்தான். அவனது தாய், காவல் நிலையத்தின் ஒவ்வொரு அறையையும் நேரில் சோதனையிட்ட பின்னரே, இறுதியில் அவனைக் கண்டுபிடித்தார்.

பின்னர் குற்றச்சாட்டுகள் தள்ளுபடி செய்யப்பட்டபோதிலும், சம்பந்தப்பட்ட அதிகாரி மீது எந்த ஒழுங்கு நடவடிக்கையும் எடுக்கப்படவில்லை.

அந்த அனுபவம் ஒரு நீடித்த தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. வளர்ந்த, அந்தச் சிறுவன், பாகுபாடு நிறைந்த காவல்துறை நடவடிக்கைகள் மற்றும் அநியாயமான கைதுகளுக்கு எதிராகக் குழந்தைகளையும் விளிம்புநிலை சமூகங்களையும் பாதுகாப்பதில் தன்னை அர்ப்பணித்துக்கொண்ட ஒரு குடிமக்கள் வழக்கறிஞரானான்.

பல பத்தாண்டுகளுக்குப் பிறகு, அதே ஊரில் ஏறக்குறைய இதே போன்ற சூழ்நிலைகளில் கைது செய்யப்பட்ட மற்றொரு 11 வயது கறுப்பினச் சிறுவனுக்காக அவன் வாதாடினான்.

அந்த வழக்கில் வெற்றி பெற்ற பிறகு, காவல்துறைக்குள் கொள்கை சீர்திருத்தங்கள் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டன.

 அவரது வாழ்க்கை, மீள்திறன், நீதி மற்றும் அமைப்புரீதியான இனப் பாகுபாட்டிற்கு எதிரான நீண்ட போராட்டத்தின் ஒரு சக்திவாய்ந்த சின்னமாக விளங்கியது. இது போன்ற கதைகள், இனம் அல்லது பின்னணியைப் பொருட்படுத்தாமல் சம உரிமைகள், பொறுப்புக்கூறல் மற்றும் ஒவ்வொரு குழந்தையின் கண்ணியத்தைப் பாதுகாப்பதன் முக்கியத்துவத்தை உலகிற்குத் தொடர்ந்து நினைவூட்டுகின்றன.

1955-ஆம் ஆண்டு ஒரு குளிர்கால மாலை, ரோசா பார்க்ஸ் என்ற 42 வயது ஆப்பிரிக்க-அமெரிக்கப் பெண்மணி, தையல்காரியாக நீண்ட நாள் வேலை செய்து களைப்படைந்து, வீடு திரும்புவதற்காக அலபாமாவின் மாண்ட்கோமரியில் ஒரு பேருந்தில் ஏறினார். அவர் தனது பயணக் கட்டணத்தைச் செலுத்திவிட்டு, பேருந்தில் 'நிறத்தவர்' எனக் குறிக்கப்பட்டிருந்த பகுதியில் ஒரு காலி இருக்கையில் அமர்ந்தார்.

ஐம்பத்தைந்து ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, மான்ட்கோமெரி பேருந்துப் பயணிகளை இனத்தின் அடிப்படையில் பிரிக்கும் ஒரு சட்டத்தை இயற்றியது. பேருந்தின் முன்பகுதி வெள்ளையினக் குடிமக்களுக்கும், பின்பகுதி இருக்கைகள் கறுப்பினக் குடிமக்களுக்கும் ஒதுக்கப்பட்டிருந்தன. ஆனால், 'வெள்ளையினருக்கு மட்டும்' ஆன இருகைகள் இல்லாத பட்சத்தில், ஒரு கறுப்பினப் பயணியைத் தனது இருக்கையை விட்டுக்கொடுக்குமாறு பேருந்து ஓட்டுநர்கள் அறிவுறுத்துவது வழக்கம்.

பேருந்து நிரம்பியதும், பேருந்து ஓட்டுநர் ஜேம்ஸ் பிளேக், அவளையும் மற்ற மூன்று கறுப்பினப் பயணிகளையும் தங்கள் இருக்கைகளை விட்டுக்கொடுக்குமாறு கோரினார். ரோசா பார்க்ஸ் மட்டும் மறுத்தார்.

"ஒரு மனிதனாக நான் அவமதிக்கப்படுவதாக உணர்ந்ததாலேயே இதைச் செய்தேன். அன்று எனக்கு வேலையில் மிகவும் கடினமாக இருந்தது; உடல் ரீதியாகவும் மன ரீதியாகவும் நான் மிகவும் சோர்வாக இருந்தேன். எங்கள் இனத்தின் காரணமாக, ஒரு இனமாக நாங்கள் விஷயங்களைச் சகித்துக்கொள்ள வேண்டியிருந்ததை நினைத்து வெறுப்பாக இருந்தது" என்று அவர் கூறினார்.

ரோசா பார்க்ஸ்  நகர மறுத்தபோது, ​​அவர கைது செய்யப்பட்டார். 

அதன் விளைவுகள் உடனடியாக ஏற்பட்டன. பேருந்து நிறுத்தப்பட்டு, பார்க்ஸ் உள்ளூர் காவல்துறையினரால் உடனடியாகக் கைது செய்யப்பட்டார். டிசம்பர் 5 அன்று, அவர் பிரிவினைச் சட்டங்களை மீறிய குற்றத்திற்காக குற்றவாளி எனக் கண்டறியப்பட்டு, அவருக்கு ஒத்திவைக்கப்பட்ட சிறைத் தண்டனையும், 10 டாலர் அபராதமும், கூடுதலாக 4 டாலர் நீதிமன்றச் செலவுகளும் விதிக்கப்பட்டன.

இந்தக் கைது ஒரு தனிப்பட்ட நிகழ்வு அல்ல, மாறாக இனவெறியை சட்டப்பூர்வமாக்கவும் கறுப்பின அமெரிக்கர்களை ஓரங்கட்டவும் ஜிம் க்ரோ சட்டங்களின் விளைவாகவும் . இந்தச் சட்டங்கள் அன்றாட வாழ்வின் அமெரிக்க ஏறக்குறைய ஒவ்வொரு அம்சத்தையும் நிர்வகித்து, கறுப்பினருக்கு வாக்களிக்கும் உரிமையை மறுத்தது, பள்ளிகள், கழிப்பறைகள், பொதுப் போக்குவரத்து மற்றும் உணவகங்களைப் பிரித்து வைப்பதை கட்டாயமாக்கின.

ஒரு வெள்ளைப் பயணிக்கு இருக்கை கொடுக்க மறுத்ததற்காக ஒருவர் கைது செய்யப்படுவது இது முதல் முறையல்ல. ஒன்பது மாதங்களுக்கு முன்பு, 15 வயதான கில்லாடெட் கோல்வினுக்கும் இதே சம்பவம் நடந்தது . ஆனால் இம்முறை, அந்த அமைதியான எதிர்ப்புச் செயல் ஒரு மாற்றத்திற்கான வினையூக்கியாக அமைந்தது.

அவளது வீரத்திற்காக தண்டிக்கப்பட்டாள். 

 தானாக இனவெறிக்கொடுமைகள் நின்றுவிடவில்லை. தொடர் போராட்டங்களை சட்டபூர்வமாக இனவெறியை தடுத்து நிறுத்தி இருக்கிறது என்றாலும் இன்னமும் அதன் மிச்ச சொச்சங்கள் அவ்வப்போது வந்து கொண்டுதான் இருக்கின்றன. 

 "தானாய் எல்லாம் மாறும் என்பது பழைய பொய்யடா" 

பட்டுக்கோட்டை கல்யாண சுந்தரம். 

காலம் இன்னும் கடந்திடவில்லை...

 நாடு என்பது வெறும் காடு 

நிலம் ஆறு மட்டுமல்ல.. 

காடு என்பதும் வெறுமனே

நிலம் மட்டுமே அல்ல.

அது ஒருவரின் வீடு.

ஒருவரின் உணவு.

ஒருவரின் புகலிடம்.

ஒருவரின் முழு உலகம்.

ஆனால் மனிதர்கள் 

மரங்களைப் பார்க்கையில் ,

மரக்கட்டைகளாக பணமாக  

பொருளாக பார்க்கிறார்கள்... 

விலங்குகள் மரங்களைப்

பார்க்கும் போது, தங்கள் 

உயிராக ப் பார்க்கின்றன... 

நாம் காட்டை வளர்ச்சி என்கிறோம்.

அவர்கள் வருமானம்  என்கிறார்கள்.

மேலும் மிகவும் வருத்தமான

 விஷயம் என்னவென்றால்...

அவர்கள் முதலில்  

வீடுகளை அழிக்கவில்லை.

காடுகளை அழித்தார்கள். 

பின்னர்  வீடுகளை

நாட்டின் செல்வங்களை

அனைத்து வாழ்வாதாரங்களை 

அழிக்கிறார்கள் 

காலம் இன்னும்

 கடந்திடவில்லை

முற்றாக அழிந்து போவதற்குள்

 மனிதர்கள் மாற்றிடவேண்டும் 

பூவுலகை காத்திட வேண்டும்... 

கோடைக்கால கொண்டாட்டம்.

பார் பற்றி எரிகிறது, 

பார்த்து கொண்டிருக்கிறோம் வேடிக்கை.. 

பச்சை மரம், செடிகளெல்லாம்

கருகி சருகுகளாகின்றன. 

பறவைகள், விலங்குகள் 

தண்ணீர் வேண்டி தவிக்கின்றன.. 

மனிதர்களோ கோடைக்கால

கொண்டாட்டத்திற்காய் திரிகிறார். 

 இது இனி வெறும் கோடைக்காலம் மட்டுமல்ல.

இது ஒரு எச்சரிக்கை.

ஒவ்வொரு ஆண்டும், வெப்பம் மேலும் தீவிரமடைகிறது.

சாலைகள் கருகுகின்றன. மரங்கள் காய்ந்து போகின்றன. பறவைகள் தண்ணீரைத் தேடுகின்றன. மக்கள் நோய்வாய்ப்படுகிறார்கள்.

வெப்ப அலை என்பது வெறும் வெப்பநிலையைப் பற்றியது மட்டுமல்ல.

அது விவசாயிகள், தொழிலாளர்கள், குழந்தைகள், முதியவர்கள், விலங்குகள் மற்றும் நமது எதிர்காலத்தைப் பாதிக்கிறது.

அடிமைத்தனத்தின் கொடுமைகள்..

இதுதான் உண்மையான ஜிங்கிள் பெல்.

பல ஆப்பிரிக்கர்கள் கிறிஸ்துமஸ் பண்டிகையின் போது, ​​பிரபலமான 'ஜிங்கிள் பெல்ஸ்' பாடலைப் பாடிக் கொண்டாடுகிறார்கள்.

இருப்பினும், வரலாறு ஒரு வேதனையான கதையைச் சொல்கிறது: ஒரு காலத்தில், ஆப்பிரிக்க முன்னோர்கள் தப்பிச் செல்வதைத் தடுப்பதற்காக இந்த மணிகள் அவர்கள் மீது கட்டப்பட்டன. இரவில் யாராவது தப்பிச் செல்ல முயன்றால், அந்த மணிகளின் ஓசை, நாய்களுக்கும் அவர்களைப் பிடிப்பவர்களுக்கும் அவர்களைக் கண்டுபிடிப்பதை எளிதாக்கியது.

தப்பிச் செல்ல முயன்றால் முதுகு பாளம்பாளமாக வெடிக்கும். 

தென் ஆப்பிரிக்க நிறவெறிக் கொடுமைகள். 

மாடுகளைக் கட்டிப்போடுவதைப் போல் துளையிட்டு கொடுமை.. 

 

மனிதர்கள்

மந்தைகளாக்கப்பட்ட கொடுமை. 

காங்கோவில் தளையில்

கட்டப்பட்ட பெண்

பூவுலகு காப்போம்

ஒரு மரத்தை உங்கள் சிறந்த நண்பனாக்கிக் கொள்ளுங்கள், அது எதையும் எதிர்பார்க்காமல் கொடுக்கும்! 

விதைப்பது தானே விளையும்.. 

 

பிள்ளைகளுக்கு 

என்ன சொல்லிக்

கொடுக்கிறோமோ அவை தானே பின்னர் வரும்.... 

 பசுமைப் பூச்சு : போலிச் சூழல் நேசக் கூற்றுக்களால் நிறுவனங்கள் உங்களை எப்படி ஏமாற்றுகின்றன !

இயற்கை உலகில் பூச்சிகளின் எண்ணிக்கையை பறவைகள் கட்டுப்படுத்துகின்றன. பறவைகளைக் கூண்டில் அடைப்பதாலும் வேட்டையாடுவதாலும் நாம் பேரழிவை வரவழைக்கிறோம்.

பறவைகள் ஏன் முக்கியமானவை என்பதைக் காணுங்கள் :

எது சுதந்திரம்?!

 " சுதந்திரம் என்பதற்கு ஏதேனும் அர்த்தம் இருந்தால், அது மக்கள் கேட்க விரும்பாததை அவர்களிடம் சொல்லும் உரிமைதான்." - ஜார்ஜ் ஆர்வெல்

"எது சுதந்திரம்" என்ற கேள்விக்கு நிறைய பேருடைய பதில் என்னவென்றால், தாங்கள் விரும்பும் கருத்துக்களை கூறுவதை பிறர் ஏற்றுக் கொள்ளுதலே. ஆனால் அதே நேரத்தில் தமக்கு பிடிக்காத கருத்தை ஒருவர் கூறிவிட்டால் அதை ஏற்றுக் கொள்ளும் பக்குவம் கூட வேண்டாம், அதைச் சொல்வதற்கு அவருக்கு உரிமை இருக்கிறது என்று ஒப்புக்கொள்ளும் அல்லது சகித்துக் கொள்ளும் பக்குவம் கூட இல்லாததுதான் சுதந்திரத்திற்கு எதிராக அமைந்து விடுகிறது. 

ஜார்ஜ் ஆர்வெல், பேச்சுரிமை மற்றும் அறிவுசார் சுதந்திரத்தின் உண்மையான அர்த்தத்தை எடுத்துரைக்கிறார். 

மக்கள் பிரபலமான அல்லது பெரும்பாலோர் மட்டுமே ஏற்றுக்கொள்ளும் அல்லது வசதியான விஷயங்களைக் கூறும்போது உண்மையான சுதந்திரம் சோதிக்கப்படுவதில்லை. மாறாக, மற்றவர்கள் விரும்பாத கடினமான உண்மைகளை அவர்கள் பேசும்போதுதான் சோதிக்கப்படுகிறது. 

இணக்கமான கருத்துக்களை மட்டுமே ஏற்கும் ஒரு சமூகம் தன்னை உண்மையாகவே சுதந்திரமானது என்று கூற முடியாது. நேர்மையான விவாதம் பெரும்பாலும் நம்பிக்கைகள், அதிகாரம் மற்றும் சமூக நெறிமுறைகளுக்கு சவால் விடுகிறது. மக்கள் அச்சமின்றி கேள்வி கேட்கவும், விமர்சிக்கவும், சங்கடமான உண்மைகளை வெளிப்படுத்தவும் அனுமதிக்கப்படும் போது முன்னேற்றம் சாத்தியமாகிறது. அச்சத்தால் திணிக்கப்படும் மௌனம் உண்மையை பலவீனப்படுத்தி, அறியாமையை வலுப்படுத்துகிறது. சுதந்திரத்திற்கான கருத்து வேறுபாடுகளுக்கான சகிப்புத்தன்மையும், வெளிப்படையான உரையாடலும் தேவை. உண்மை எப்போதும் இனிமையானதாக இருப்பதில்லை, ஆனால் நேர்மையாகப் பேசும் உரிமையைப் பாதுகாப்பது நீதிக்கும் ஜனநாயகத்திற்கும் இன்றியமையாதது என்று ஆர்வெல் நமக்கு நினைவூட்டுகிறது. துணிச்சலான குரல்கள் புரிந்துகொள்ளப்படுவதற்கு முன்பே பெரும்பாலும் எதிர்ப்பைச் சந்திக்கின்றன. அறிவுசார் சுதந்திரம் சமூகத்தில் வளர்ச்சி, விழிப்புணர்வு மற்றும் பொறுப்புணர்வை ஊக்குவிக்கிறது. நேர்மையான வெளிப்பாடு இல்லாத சுதந்திரம் வெறுமையாகவும் அர்த்தமற்றதாகவும் ஆகிவிடுகிறது. உண்மையான சுதந்திரத்தில் கடினமான உண்மைகளைக் கேட்கும் துணிச்சலும் அடங்கும். 

அந்த சகிப்புத்தன்மை இல்லாததால் தான் யாரேனும் தமக்கு பிடிக்காத கருத்தை கூறிவிட்டால், அதை தடை செய்ய போராடும் அளவுக்கு அல்லது மிருகத்தனமான பலத்தை பயன்படுத்தி அடக்கும் சூழல்தான் தற்போது நிலவுகிறது. அதிலும் பெரும்பான்மை சமூகத்திற்கு அல்லது ஆதிக்க சக்திக்கு எதிரான கருத்துக்கள் வரும்போது சுதந்திரத்திற்கு எதிரான குரல் கொடூரமாக வருகிறது. உலகெங்குமே மாற்றுக் கருத்துடைய திரைப்படங்கள், கலைப்படைப்புகள், கருத்து ஓவியங்கள் கட்டுரைகள் வரும்போது அதிகார வர்க்கத்தின் கூக்குரல்கள் ஆதிக்க சக்திகளின் கூக்குரல்கள் கொடூரமாக ஒலிக்கின்றன, அடக்குமுறைகளை கையாளுகின்றன. அதனால்தான் மத நல்லிணக்கமற்ற, சகிப்புத்தன்மையற்ற, குழப்பமான, அசாதாரண சூழ்நிலைகள் உலகில் தோன்றி விடுகின்றன. மக்களிடையே அமைதி குலைந்து விடுகிறது. நேர்மையான குரல் எழுப்புபவர்கள் ஒரு விதமான பயத்தோடு வாழ வேண்டிய சூழல் உருவாகி இருக்கிறது. 

இது மிகவும் ஆபத்தான போக்கு... 

"நீ சொல்லும் ஒவ்வொரு சொல்லையும் நான் மறுக்கிறேன். ஆனால் அதைச் சொல்லும் உரிமை உனக்கு இருக்கவேண்டும் என்பதற்காக எனது உயிரையும் கொடுத்து போராடுவேன்.-ரூசோ. . 

 நன்றி! நன்றி!! நன்றி!!!

இந்த பிளாக் ஆரம்பித்ததிலிருந்து இன்று வரை 60000 பார்வைகள் பதிவாகியுள்ளது. இம்மாதம் 5,000 பார்வைகள் தாண்டியுள்ளது. ஆதரவளிக்கும் அனைத்து நல் இதயங்களுக்கும் நன்றி 🙏🙏🙏🙏🙏🙏 

மறந்து விடாதே கண்ணே

 நாம் வந்த கதை 

மறந்து விடாதே கண்ணே! 

நான் வாழ்ந்த கதை

மறந்து விடாதே கண்ணே! 

முன்னோர்கள் வீழ்ந்த கதை

மறந்து விடாதே கண்ணே! 

மீண்டெழுந்த கதை

மறந்து விடாதே கண்ணே! 

நீயும் வீழாதிருக்க

நாம் வந்த கதை 

மறந்து விடாதே கண்ணே!! 

ஒரு புகைப்படம் ஆயிரம் கதைகளைச் சொல்லும். உங்கள் வரலாற்றை ஒருபோதும் மறக்காதீர்கள், ஏனெனில் அதுவே உங்கள் எதிர்காலத்தை வடிவமைக்கிறது.