உணவா? சுதந்திரமா?!!

 ஒரு தமிழ் திரைப்படத்தில் வடிவேலுவிடம் அவரது அல்லக்கைகள் கேட்பார்கள். சோறா... மானமா... 

சோறு தான் என்று சொல்லி விட்டு போவார். 

மனிதனுக்கு அத்தியாவசிய தேவைகள் உணவு. உடை.. இருப்பிடம்... 

ஒரு தலைவரிடம் உணவா அல்லது சுதந்திரமா என்று அடிமைப்படுத்திய பிரெஞ்சு ஏகாதிபத்தியம் கேட்டது. 

சுதந்திரத்தில் வறுமையையே நாங்கள் விரும்புகிறோம்" என்று பிரகடனம் செய்தார்.... அவர் தான் செக்கூ டூரே. 

 "எங்கள் பிரெஞ்சு சமூகத்தில் இருங்கள், நாங்கள் உங்களுக்கு உணவளிக்கிறோம். அல்லது சுதந்திரத்திற்கு வாக்களியுங்கள், நாங்கள் உங்களை அழிக்கிறோம் என்று "1958-ல், பிரான்ஸ் ஆப்பிரிக்காவிற்கு ஒரு வாய்ப்பை வழங்கியது

13 ஆப்பிரிக்கத் தலைவர்கள் "ஆம் எஜமானரே" என்றனர்.

ஒருவர் மட்டும் எழுந்து நின்று "இல்லை" என்றார்.

அவரது பெயர் அகமது செக்கூ டூரே. பிரான்ஸ் அவரை ஒருபோதும் மன்னிக்கவில்லை.

செக்கூ டூரே யார்?

பதினாறு ஆண்டுகள் பிரான்சுடன் போரிட்ட வீரரான சமோரி டூரேயின் பேரனான செக்கூ டூரே 1922-ல் கினியாவின் ஃபரானாவில் பிறந்தார். பிரெஞ்சுக்காரர்கள் 1900-ல் சமோரியைக் கொன்றனர். 58 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, அவரது பேரன் அவர்களைப் பழிவாங்கினார்.

செக்கூ ஆக்ஸ்போர்டுக்குச் செல்லவில்லை. அவர் சூட் அணியவில்லை. அவர் ஒரு தபால் எழுத்தராகவும், ரயில்வே தொழிலாளர்களை ஒழுங்கமைத்த ஒரு தொழிற்சங்கவாதியாகவும் இருந்தார். மற்ற ஆப்பிரிக்கத் தலைவர்கள் பாரிஸில் தேநீர் அருந்திக்கொண்டிருந்தபோது, ​​செக்கூ வேலைநிறுத்தங்களை ஒழுங்கமைத்துக் கொண்டிருந்தார். பிரான்ஸ் அவரை ஒரு "படிக்காத கம்யூனிஸ்ட்" என்று அழைத்தது. கினியர்கள் அவரை "யானை" என்று அழைத்தனர்.

செப்டம்பர் 28, 1958. பிரான்ஸ் ஒரு பொது வாக்கெடுப்பை நடத்தியது. "ஆம்" என்று வாக்களித்தால்  பிரெஞ்சு ஆட்சி தொடரும், உதவியும் தொடரும். அதேசமயம் "இல்லை" என்று வாக்களித்தால் சுதந்திரம், ஆனால் பிரான்ஸ் அனைத்தையும் அத்தனை செல்வங்களையும் முழுமையாக எடுத்துக்கொண்டு வெளியேறும்.

"அடிமைத்தனத்தில் செல்வம் கொழிப்பதை விட, சுதந்திரத்தில் வறுமையையே கினியா விரும்புகிறது."என்று செக்கூ டூரே, சார்லஸ் டி கோலுக்கு முன்னால் நின்று உலகையே உலுக்கிய வார்த்தைகளைக் கூறினார்:

கினியா 95% 'இல்லை' என்று வாக்களித்தது. பிரெஞ்சு ஆப்பிரிக்காவில் அவ்வாறு கூறிய ஒரே நாடு இதுதான்.

நள்ளிரவுக்குள், பிரான்ஸ் தனது பொருட்களை எடுத்துக்கொண்டு கிளம்பியது. ஆனால் அவர்கள் சாதாரணமாக வெளியேறவில்லை. காலம் காலமாக சுரண்டிய கினியா நாட்டு மக்களை அவர்கள் தண்டித்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.

பிரெஞ்சு மருத்துவர்கள் அறுவை சிகிச்சையின் நடுவிலேயே மருத்துவமனைகளில் இருந்து வெளிநடப்பு செய்தனர். அவர்கள் மருந்துகளை எரித்தனர். அவர்கள் சுவர்களில் இருந்து தொலைபேசிகளைப் பிடுங்கி எறிந்தனர். அவர்கள் மின்விளக்குகளைக் கழற்றினார்கள். சாக்கடைகளில் சிமெண்ட்டைக் கொட்டினார்கள். கட்டிடங்களுக்கான வரைபடங்களை எடுத்துக்கொண்டார்கள். கால்நடைகளைக் கொன்று, உணவுப் பொருட்களை எரித்தார்கள். கிட்டத்தட்ட மனித தன்மையற்ற அத்தனை கொடுமைகளையும் செய்துவிட்டு வெளியேறினார்கள். 

அவர்கள் கினியாவை ஒன்றுமில்லாத நிலையில் நிராதரவாக விட்டுச் சென்றனர். ஆசிரியர்கள் இல்லை. புத்தகங்கள் இல்லை. பேனாக்கள் இல்லை. மின்சாரம் இல்லை.

ஆறு மாதங்களில் கினியா மீண்டும் பழைய நிலைக்குத் திரும்ப வேண்டும் என்று அவர்கள் விரும்பினர்.

சேக்கூ அந்த இடிபாடுகளைப் பார்த்துவிட்டுத் தன் மக்களிடம் சொன்னார்"நாம் இப்போதுதான் உண்மையாகப் பிறந்திருக்கிறோம்."

தன் மக்களுக்காக அவர் செய்தவை
எந்த உதவியும் இன்றி, செக்கூ கினியாவை புதிதாகக் கட்டியெழுப்பினார்.

 அவர் கல்வியை இலவசமாகவும் ஆப்பிரிக்கக் கல்வியாகவும் மாற்றினார். பிரெஞ்சுக்காரர்கள் 3 மில்லியன் மக்களுக்கு 15 ஆப்பிரிக்க ஆசிரியர்களை மட்டுமே விட்டுச் சென்றனர். 1970-ஆம் ஆண்டு வாக்கில், கினியாவில் 200,000 மாணவர்கள் இலவசப் பள்ளிகளில் பயின்றனர். அவர் பிரெஞ்சு வரலாற்றுப் புத்தகங்களைத் தடை செய்தார். குழந்தைகள் நெப்போலியனைப் பற்றி அல்லாமல், சமோரி டூரேவைப் பற்றிக் கற்றுக்கொண்டனர். கொனாக்ரி பல்கலைக்கழகம் கினியக் கைகளால் 3 ஆண்டுகளில் கட்டப்பட்டது.

அவர் பெண்களுக்கு அதிகாரம் அளித்தார். 1958-ல், கினியப் பெண்கள் நிலம் வைத்திருக்க அனுமதிக்கப்படவில்லை. செக்கூ தனது அமைச்சரவையில் பெண்களைச் சேர்த்தார். 1965-ல் பெண் உறுப்பு சிதைப்பை அவர் சட்டவிரோதமாக்கினார். இதைச் செய்த முதல் ஆப்பிரிக்கத் தலைவர் இவரே. அவர் ஆண்களிடம், "தொட்டிலை ஆட்டும் கையே தேசத்தை ஆளும்" என்று கூறினார்.

அவர் CFA-ஐ நிராகரித்தார். இன்று 14 ஆப்பிரிக்க நாடுகள் பிரான்சில் அச்சிடப்பட்ட CFA-ஐ இன்னும் பயன்படுத்தினாலும், செக்கூ 1960-ல் கினியன் ஃபிராங்கை உருவாக்கினார். கினியாவை வீழ்த்துவதற்காக பிரான்ஸ் கள்ளப் பணத்தை அதில் கொட்ட முயன்றது. செக்கூ தேசிய தொலைக்காட்சியில் கள்ள நோட்டுகளை எரித்து, பிரான்சிடம் கூறினார். "உங்கள் ரொட்டியைச் சாப்பிடுவதற்கு பதிலாக நாங்கள் இலைகளைக்கூட சாப்பிடுவோம்."

அவர் ஒரு இராணுவத்தை உருவாக்கினார். இனி பிரெஞ்சு வீரர்கள் இல்லை. அவர் மக்கள் இராணுவத்தை உருவாக்கினார். பகலில் விவசாயிகள், இரவில் வீரர்கள். 1970-ல் அவரைக் கொல்வதற்காக போர்ச்சுகல் கினியா மீது படையெடுத்தபோது, ​​அவரது மக்கள் இராணுவம் 48 மணி நேரத்தில் அவர்களை நசுக்கியது.

செக்கூ கினியாவிற்காக மட்டும் போராடவில்லை.ஒட்டுமொத்த ஆப்பிரிக்காவிற்காக அவர் செயலாற்றினாால. அவர் கினியாவை "ஆப்பிரிக்காவின் இல்லமாக" மாற்றினார்.

ஒவ்வொரு சுதந்திரப் போராட்ட வீரருக்கும் அவர் அடைக்கலம் கொடுத்தார்

1966-ல் குவாமே நிக்ரூமா பதவியிலிருந்து அகற்றப்பட்ட போது அவர் கினியாவிற்கு தான் சென்றார்.  செக்கூ அவரை கினியாவின் இணைத் தலைவராக்கினார். கினியா-பிசாவின் அமில்கார் கப்ரால் கொனாக்ரியிலிருந்து தனது போரை நடத்தினார். நெல்சன் மண்டேலா 1962-ல் செக்கூவிடமிருந்து தனது முதல் கடவுச்சீட்டைப் பெற்றார். தென்னாப்பிரிக்கா தடை விதித்த பிறகு மிரியம் மக்கீபா கினியாவில் வசித்தார். மால்கம் எக்ஸ் 1964-ல் அங்கு வருகை தந்து, "நான் பார்த்த சுதந்திர ஆப்பிரிக்காவின் முதல் பகுதி இதுதான்" என்று கூறினார்.

பிற ஆப்பிரிக்க நாடுகளில் நடைபெற்ற விடுதலைப் போர்களுக்கு நிதியளித்தார். மற்றவர்கள் வெறும் வாய்ச்சொற்களை மட்டுமே அனுப்பியபோது, ​​செக்கூ துப்பாக்கிகள், பணம் மற்றும் பயிற்சி முகாம்களை அனுப்பினார். அவர் கினியா-பிசாவில் PAIGC-க்கும், அங்கோலாவில் MPLA-க்கும், மொசாம்பிக்கில் FRELIMO-வுக்கும் நிதியளித்தார். அவர்களிடம், "கினியா ஏழ்மையானது, ஆனால் கினியா மலிவானது அல்ல" என்று கூறினார்.

ஒரே ஆப்பிரிக்காவைக் கனவு கண்டார். 1959-ல், அவரும் நிக்ரூமாவும் கானா-கினியா ஒன்றியத்தை உருவாக்கினர். இது ஐக்கிய ஆப்பிரிக்க நாடுகளுக்கான முதல் படியாகும்.

 "ஆப்பிரிக்கா ஒன்றுபட வேண்டும், இல்லையெனில் நாம் ஒவ்வொருவராகக் கொல்லப்படுவோம்" என்று அவர் கூறினார். 1963-ல் ஆப்பிரிக்க ஒன்றியத்திடம் (OAU) அவர் கூறிய "பொருளாதார சக்தி இல்லாத அரசியல் ராஜ்ஜியங்கள் வெறும் கொடிகளும் தேசிய கீதங்களுமே" என்ற வாக்கியம் என்றென்றும் பொருட்செறிவுள்ளது. 

அதன் விளைவாக பிரான்சும் மேற்கத்திய நாடுகளும் அவரை  வெறுத்தன.

பிரான்ஸ் 26 ஆண்டுகளாக "ஆபரேஷன் பெர்சில்" என்ற நடவடிக்கையை மேற்கொண்டது. சேக்குவைக் கொல்வது அல்லது கினியாவை அழிப்பது என்பதே அவர்களின் நோக்கம்  

அவர்கள் அவருக்கு 12 முறை விஷம் கொடுத்தனர். 3 ஆட்சிக் கவிழ்ப்பு முயற்சிகளுக்கு நிதியுதவி அளித்தனர். "இளைஞர்களைச் சீரழிப்பதற்காக" ஆபாசப் படங்களையும் மதுவையும் கடத்தி வந்தனர். அவர் குழந்தைகளைச் சாப்பிடுவதாக வதந்திகளைப் பரப்பினர்.

ஏன்? ஏனென்றால், ஐரோப்பாவிற்கு 'இல்லை' என்று சொல்லி உயிர் பிழைக்க முடியும் என்று சேக்கூ நிரூபித்தார். அது ஆபத்தானது.

சிஐஏ அவரை "ஆப்பிரிக்காவின் மிகவும் பிடிவாதமான மார்க்சிஸ்ட்" என்று அழைத்தார். அதற்கு சேக்கூ பதிலளித்தார்: "நான் ஒரு மார்க்சிஸ்ட் அல்ல. நான் ஒரு முதலாளி அல்ல. நான் ஒரு ஆப்பிரிக்கன். மக்களே என் சித்தாந்தம்."

அவருக்கு எதிராக ஏகாதிபத்திய சக்திகள் ஊடக யுத்தத்தையும் நடத்தினார்கள். பெயரை சீரழிக்கும் சகல விதமான பிரச்சாரங்களையும் செய்தார்கள். 

சேக்கூ ஒரு புனிதர் அல்ல. 1970-க்குப் பிறகு, அவர் சித்தப்பிரமைக்கு ஆளானார் என்று சொல்லப்பட்டது. கேம்ப் போய்ரோ சிறை 50,000 பேரை விழுங்கியது. அமைச்சர்கள், ஆசிரியர்கள், நண்பர்கள். பலர் நிரபராதிகள். பலர் சித்திரவதை செய்யப்பட்டனர். அவர் ஒவ்வொரு நிழலிலும் சிஐஏ உளவாளிகளைக் கண்டார்.

அவர் 26 ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்து, 1984-ல் பதவியில் இருக்கும்போதே இறந்தார். 

அவர் பள்ளிகளைக் கட்டினார், ஆனால் கவிஞர்களைச் சிறையில் அடைத்தார். அவர் பெண்களுக்கு உரிமைகளை வழங்கினார், ஆனால் எதிர்ப்புக் குரல்களை ஒடுக்கினார் போன்ற முரண்பாடுகளும் உண்டு. 

அதுதான் உண்மை. பான் ஆப்பிரிக்கனிசம் என்பது நமது நாயகர்களைப் பற்றி நாம் பொய் சொல்வது என்பது அர்த்தமல்ல.

ஒருவேளை 1958-ல் பிரான்ஸ் மருத்துவமனைகளில் மருந்துகளை விட்டுவைத்திருந்தால், கேம்ப் போய்ரோ இருந்திருக்குமா? மன அதிர்ச்சி அரக்கர்களை உருவாக்குகிறது.

இன்றும் ஆப்பிரிக்காவில் உள்ள பிரெஞ்சு இராணுவத் தளங்களைப் பாருங்கள். பாரிஸில் பிச்சை எடுக்கும் ஆப்பிரிக்க ஜனாதிபதிகளைப் பாருங்கள்.1960-ல் சேக்கூ கேட்டார்: "இன்னும் எவ்வளவு காலத்திற்கு நாம் ஐரோப்பாவின் பண்ணையாக இருப்பதை ஏற்றுக்கொள்வோம்?"

65 ஆண்டுகள் கழிந்தும், இன்னும் பதில் கிடைக்கவில்லை.

சங்கிலிகளுடன் கூடிய செல்வத்தை விட, கண்ணியத்துடன் வறுமை கூடியதை அவர் தேர்ந்தெடுத்தார். இன்று, நமது தலைவர்களில் பலர் சங்கிலிகளைத் தேர்ந்தெடுத்து, நமக்கு வறுமையையே தந்துள்ளனர்.

சேக்கூ 1984-ல் இறந்தார். அறுவை சிகிச்சைக்காக அவர் அமெரிக்காவிற்கு விமானத்தில் கொண்டு செல்லப்பட்டார். அவர் எதிர்த்துப் போராடிய அதே அமெரிக்கா, அவரைக் காப்பாற்ற முயன்று மடிந்தது. அவருக்கு சுவிஸ் வங்கிக் கணக்குகள் இல்லை. பாரிஸில் மாளிகை இல்லை. அவர் கொனாக்ரியில் ஒரு சாதாரண வெள்ளைத் துணியில் அடக்கம் செய்யப்பட்டார்.

பிரான்ஸ் மின்விளக்குகளை எடுத்துக்கொண்டது. ஆனால் அவர்களால் அவரது ஒளியை எடுக்க முடியவில்லை.

 2026-ல் இன்று பிரான்ஸ் ஆப்பிரிக்காவிற்கு அதே வாக்கை அளித்தால், கினியாவைப் போல எத்தனை நாடுகள் "வேண்டாம்" என்று சொல்லும்?

உணவை விட சுதந்திரத்தைத் தேர்ந்தெடுத்த அந்த மனிதரைப் பற்றி நீங்கள் கேள்விப்பட்டதே இல்லை என்றால், இதைப் பகிருங்கள். மண்டியிட மறுத்த ஒரு தாத்தா தங்களுக்கு இருந்தார் என்பது மற்றொரு ஆப்பிரிக்கர் அறியட்டும்.

இந்த செய்தி ஆப்பிரிக்காவுக்கு மட்டுமானது அல்ல அகில உலகத்திற்கும் பொதுவான கேள்வி ஏகாதிபத்திய சுரண்டலுக்கு எதிராக சுயமரியாதையோடு எத்தனை வளர்முக நாடுகள் துணிச்சலாக நிற்க தயாராக இருக்கிறார்கள். 

இது அவரவர் சுய பரிசோதனைக்கான கேள்வி...