"அகிலத்தில் பலருக்கு மெய்யானது
அறிவு ஜீவிகளுக்கு பொய்யானது
ஆள்வோருக்கோ அது பயனானது
அதுவே பிழைப்பாயிடும் சிலருக்கு.
அதற்கு மதமென்று பேர்".
மதம் என்பது சாதாரண மக்களுக்கு உண்மையானது, அறிஞர்களுக்குப் பொய்யானது மற்றும் ஆட்சியாளர்களுக்குப் பயனுள்ளது என்ற கருத்து உலக அளவில் மிகவும் புகழ்பெற்ற ஒன்றாகும்.
இக்கருத்தை ரோமானியத் தத்துவஞானி செனிகா கூறியதாக இணையத்தில் ஒரு தகவல் பரவி வருகிறது.
ஆனால், வரலாற்று ஆய்வுகளின்படி 18-ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த எட்வர்ட் கிப்பன் (Edward Gibbon) என்ற ஆங்கிலேய வரலாற்றாசிரியர், தான் எழுதிய 'ரோமானியப் பேரரசின் வீழ்ச்சி' (The Decline and Fall of the Roman Empire) என்ற நூலில் ரோமர்களின் மத அணுகுமுறை குறித்து எழுதிய வரிகளின் சுருக்கமே இதுவாகும்.
மேற்கூறிய கவிதையின் கடைசி இரண்டு வரிகள், இந்த மூன்று நிலைகளையும் தாண்டி "மதம் என்ற ஒன்று இல்லையென்றால், அதைக் காட்டிப் பிழைப்பு நடத்தும் சிலரின் வாழ்வாதாரமே இல்லாமல் போய்விடும்" என்ற மாற்றுச் சிந்தனையையும், கூர்மையான விமர்சனத்தையும் முன்வைக்கின்றன.
மதம், அதிகாரம் மற்றும் சமூகம் ஆகியவற்றிற்கு இடையேயான தொடர்பைக் குறித்து உலகளாவிய சிந்தனையாளர்கள் பல்வேறு காலகட்டங்களில் முன்வைத்த விமர்சனப் பார்வைகள் இதோ:
உலகத் தத்துவ ஞானிகளின் பார்வையில் மதம்
• எட்வர்ட் கிப்பன்: ரோமானிய உலகில் நிலவிய பல்வேறு வழிபாட்டு முறைகளும் மக்களால் சமமாக உண்மையானவை என்றும், தத்துவஞானிகளால் சமமாகப் பொய்யானவை என்றும், ஆட்சியாளர்களால் சமமாகப் பயனுள்ளவை என்றும் கருதப்பட்டன என்று குறிப்பிடுகிறார்.
• காரல் மார்க்ஸ்: "மதம் என்பது மக்களுக்கு ஊட்டும் அபின்" என்றார். அது ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் பெருமூச்சு என்றும், மனிதர்களின் உண்மையான வலியை மறக்கச் செய்து அவர்களைத் தற்காலிகக் கற்பனை உலகில் வாழ வைக்கும் மயக்க மருந்து என்றும் அவர் விளக்கினார்.
• வோல்டேர்: "கடவுள் என்று ஒருவர் இல்லை என்றால், நாமாக ஒருவரை உருவாக்க வேண்டியிருக்கும்" என்றார். சமூகத்தில் ஒழுக்கத்தையும் சட்டத்தையும் நிலைநாட்டவும், மனிதர்களின் பயத்தைக் கட்டுப்படுத்தவும் ஆட்சியாளர்களுக்குக் கடவுள் என்ற தத்துவம் தேவைப்படுகிறது என்ற ரீதியில் பிரெஞ்சு தத்துவஞானி வோல்டேர் இதைக் கூறினார்.
• நெப்போலியன் போனபார்ட்: "மதம் என்பது ஏழைகள் பணக்காரர்களைக் கொலை செய்யாமல் தடுக்கும் ஒரு அற்புதமான தத்துவமாகும்" என்றார். மதமும் சொர்க்கம்/நரகம் என்ற போதனைகளும் இல்லை என்றால், ஏழைகள் தங்களின் வறுமையைத் தாங்க முடியாமல் பணக்காரர்களின் செல்வத்தைப் பறித்துக் கொள்ளக் கிளர்ச்சி செய்வார்கள் என்று நெப்போலியன் கருதினார்.
• பிளாட்டோ: மதத்தை ஓர் "உன்னதப் பொய்" (Noble Lie) என்று அழைத்தார். ஒரு சிறந்த அரசை வழிநடத்த, மக்களுக்குச் சில கற்பனையான கதைகளையும் நம்பிக்கைகளையும் ஆட்சியாளர்கள் போதிக்கலாம்; அது சமூக ஒற்றுமைக்கும் ஒழுங்கிற்கும் உதவும் என்று தனது 'அரசியல் அமைப்பு' (The Republic) நூலில் அவர் குறிப்பிட்டுள்ளார்.
பகுத்தறிவு மற்றும் அறிவியல் பூர்வமான விமர்சனங்கள்
• தந்தை பெரியார்: மதத்தை மனித முன்னேற்றத்திற்குப் பெருந்தடையாகக் கருதினார். "மதம் மனிதனை மிருகமாக்கும்; ஜாதி மனிதனைப் பறவையாக்கும் (ஒன்றோடொன்று சேரவிடாமல் தடுக்கும்). மனிதனுக்கு மதம் தேவையில்லை, பகுத்தறிவும் சுயமரியாதையும்தான் தேவை" என்றார். மதம் என்பது மனிதனைப் பழமைவாதத்திற்குள்ளும் மூடநம்பிக்கைகளுக்குள்ளும் முடக்கி, அறிவியல் சிந்தனைகளை ஏற்கவிடாமல் தடுத்துவிடுகிறது என்று சாடினார்.
• ஆல்பர்ட் ஐன்ஸ்டைன்: "அறிவியல் இல்லாத மதம் குருடானது; மதம் இல்லாத அறிவியல் நொண்டியானது" என்றார். (இங்கு ஐன்ஸ்டைன் 'மதம்' என்று குறிப்பிட்டது சடங்குகளை அல்ல, பிரபஞ்சத்தின் பிரம்மாண்டத்தைக் கண்டு வியக்கும் பேரண்ட ஆன்மீக உணர்வை). மனிதனின் ஆரம்பகால மத நம்பிக்கைகள் அனைத்தும் இயற்கையின் மீதான பயம் மற்றும் அறியாமையிலிருந்து பிறந்தவை என்பதும் அவரது கருத்தாகும்.
• ஃபிரெட்ரிக் நீட்சே: மதம் மனிதனின் இயல்பான வீரியத்தையும், அதிகார ஆசையையும் நசுக்கி, அவனுக்குள் ஒரு "அடிமை மனோபாவத்தை" (Slave Morality) உருவாக்குகிறது என்றும் துன்பங்களைச் சகித்துக் கொள்வதே புண்ணியம் என்று மதம் போதிப்பதாகவும் கூறினார்.
• பெர்ட்ரண்ட் ரஸ்ஸல்: "மதத்தின் அடிப்படையே பயம்தான். அது பகுதியளவு தெரியாதவை பற்றிய பயம், பகுதியளவு மரணத்தைப் பற்றிய பயம். பயம்தான் அனைத்துக் கொடுமைகளுக்கும் தந்தை, எனவே பயத்தை வெல்வதே மனிதனின் முதல் கடமை" என்றார்.
• வள்ளலார் :
" மதமான பேய் பிடியாதிருக்க வேண்டும்" என்று பாடி, மனிதர்களைப் பிரித்து வைக்கும் மத வெறியை ஒரு மாமாயையாகவும் சாத்தானாகவும் கண்டு எச்சரித்தவர் அருட்பிரகாச வள்ளலார் (இராமலிங்க அடிகளார்).
"மதித்த சமய மதவழக் கெல்லாம் மாய்ந்தது" என்றும், "சமயமும் மதமும் பொய்" என்றெல்லாம் பாடி, மனிதர்களைப் பிரித்து வைக்கும் மத வெறியை ஒரு மாமாயையாகவும் சாத்தானாகவும் கண்டு எச்சரித்தவர் அருட்பிரகாச வள்ளலார் (இராமலிங்க அடிகளார்).
"ஒருமையுடன் நினது திருமலரடி நினைக்கின்ற உத்தமர்தம் உறவு வேண்டும்...
பெருநெறி பிடித்தொழுக வேண்டும்; மதமான பேய் பிடியாது இருக்க வேண்டும்"
• மதம் என்பது ஒரு பேய்: மதம் என்ற மாயை ஒரு மனிதனைப் பிடித்துக் கொண்டால், அது அவனது சுய அறிவையும், சிந்திக்கும் ஆற்றலையும், பிற உயிர்கள் மீதான இரக்கத்தையும் அழித்துவிடும். பேய் பிடித்தவன் எப்படித் தன் வசம் இழந்து ஆடுகிறானோ, அப்படியே மதவெறி பிடித்தவனும் மனிதநேயமற்று ஆடுவான் என்பதால் அதை "மதமான பேய்" என்றார்.
• ஜிட்டு கிருஷ்ணமூர்த்தி: "மதம் என்பது ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட ஒரு நிறுவனமாக மாறும்போது, அது மனிதர்களைப் பிரிக்கத் தொடங்குகிறது" என்று எச்சரித்தார்.
இந்திய/தமிழகச் சூழலில் மதமும் சாதியமும்: ஓர் இறுதிப் பார்வை
சுருக்கமாகப் பார்த்தால், தத்துவ உலகம் மதத்தை இரண்டு கோணங்களில் பார்க்கிறது: ஒன்று—மனித சமூகத்தை ஒழுங்குபடுத்தவும், மரண பயத்தைப் போக்கவும் மனிதனே உருவாக்கிய ஒரு கற்பனைக் கட்டமைப்பு; இரண்டு—அதிகார வர்க்கம் தங்களின் சுயலாபத்திற்காக மக்களைப் பிரித்து ஆளப் பயன்படுத்தும் ஓர் அரசியல் ஆயுதம்.
இந்தியச் சூழலில், மதம் என்பது ஆட்சியாளர்களுக்கு இன்னும் கூடுதலாகப் பயன்படத்தக்க வகையில் 'சாதி' என்ற சமூகக் கட்டமைப்பைத் தன்னுள் உள்வாங்கிக் கொண்டுள்ளது. மதத்தின் பெயரால் உருவாக்கப்பட்டு, மாற்ற இயலாத தத்துவமாக ஆழப் பதிக்கப்பட்ட இந்தச் சனாதனக் கட்டமைப்பு, இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக மனித மனங்களில் அழுத்தமாக வேரூன்றியுள்ளது. இதனால்தான், இங்கிருக்கும் சனாதன மதத்திலிருந்து பிற மதங்களுக்கு மாறியவர்கள் கூட, தங்களின் உள்மனதில் அதே சாதிய உணர்வோடு செயல்படுவதை நம்மால் காண முடிகிறது.
உலகெங்கிலும் இவ்வளவும் செய்வோர் மதத்தை வைத்து அரசியல் செய்வர் அல்லது பிழைப்பு நடத்தும் கூட்டம் என்பதை சொல்லவும் வேண்டுமோ...
இத்தகைய சூழலில், அறிவியல் கண்ணோட்டத்தைப் போதிப்பவர்கள் இங்கு மிகக் கடுமையான விமர்சனங்களுக்கு ஆளாகிறார்கள். "பிற மதக் கடவுள்களையும் நம்பிக்கைகளையும் உங்களால் விமர்சிக்க முடியுமா?" என்ற கேள்வியைக் கேடயமாக முன்வைத்து பகுத்தறிவாளர்கள் முடக்கப்படுகிறார்கள். ஆனால், உலகம் முழுவதும் அறிவியல் கண்ணோட்டத்தைக் கொண்டிருப்பவர்கள் எப்போதுமே மதம் சார்ந்த மூடநம்பிக்கைகளுக்கு எதிராகத்தான் இருக்கிறார்கள் என்பதே உண்மை. இருப்பினும், மதம் மட்டுமே தங்களுக்குப் பாதுகாப்பு என்று நம்பும் சாதாரண மக்களின் உணர்வுகளை, ஆட்சியாளர்கள் தங்களின் அரசியல் சுயலாபத்திற்கான கேடயமாகப் பயன்படுத்திக் கொள்கிறார்கள் என்பதுதான் மறுக்க முடியாத வரலாற்று உண்மை.

No comments:
Post a Comment