ஒரு நாட்டின் பாராளுமன்ற கூட்டத்திற்குள் நுழைந்து ஒரு பாராளுமன்ற உறுப்பினர் இன்னொரு பாராளுமன்ற உறுப்பினரை கிட்டத்தட்ட சாகும் அளவிற்கு மிருகத்தனமாக தாக்கிட முடியுமா? அவ்வாறு செய்தவரை அந்த நாட்டு அரசமைப்பு என்ன செய்தது? உலக ஜனநாயகத்திற்கு முன்மாதிரி என்று தங்களை தாங்களே பெருமையாக பீத்திக் கொண்டிருக்கும் அமெரிக்க நாடாளுமன்றத்தில் நடைபெற்ற அசிங்கமான மிகக் கேவலமான வரலாற்று நிகழ்வு!
மனித குலத்தின் மிக கேவலமான வெறுக்கத்தக்க ஒரு கொடுமை மனித அடிமைத்தனமும் நிறவெறியும் தான்.
அமெரிக்காவில் கடுமையாக நிறவெறி மற்றும் அடிமைத்தனம் ஆட்சி செய்துகொண்டிருந்த நேரம். அதனை ஆதரித்தவர்கள் கையில் ஆட்சி அதிகாரமும், செல்வாக்கும் நிறைந்திருந்தது.
மனித நேயம் மிக்கவர்கள் அக்கொடுமைகளை எதிர்த்து கடுமையாக பிரச்சாரம் செய்து கொண்டிருந்தார்கள்.
1856-ஆம் ஆண்டு. அடிமைத்தனம் குறித்த விவாதங்களால் அமெரிக்கா சகல மட்டத்திலும் ஒரு இக்கட்டான நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டிருந்தது. வாஷிங்டனில் நடந்த ஒவ்வொரு விவாதமும், யாரும் ஒப்புக்கொள்ள விரும்பாத ஒரு போரின் முன்னோட்டம் போலவே இருந்தது.
மே 22, 1856 அன்று, ஒழிப்புவாதியும் குடியரசுக் கட்சி செனட்டருமான சார்லஸ் சம்னர் , அடிமைத்தனத்தைத் தாக்கி இரண்டு நாள் சொற்பொழிவு ஆற்றினார். அதில், அடிமைத்தனத்தை ஆதரித்த தென் கரோலினாவைச் சேர்ந்த செனட்டர் ஆண்ட்ரூ பட்லரை செனட் அவையில் கேலி செய்து, பலரின் பெயர்களைக் குறிப்பிட்டார்.
பதிலளிக்க பட்லர் அங்கு இல்லை. அவருடைய உறவினரான காங்கிரஸ் உறுப்பினராக இருந்த பிரஸ்டன் புரூக்ஸ் இரண்டு நாட்களுக்குப் பிறகு, செனட் அவைக்குள் நுழைந்து, சம்னரை அவரது மேசை அருகே கண்டார். ஒரு கனமான பிரம்பால் அவரது தலையை நோக்கி ஓங்கத் தொடங்கினார். சம்னர் தப்பி ஓட முயன்றார். அவரால் முடியவில்லை. அவரது மேசை தரையுடன் ஆணியடிக்கப்பட்டிருந்தது; விவாதத்தின் நடுவில் எந்த செனட்டராலும் அதைத் தள்ளி வைக்க முடியாதபடி அது அவ்வாறு கட்டப்பட்டிருந்தது. புரூக்ஸின் கையில் இருந்த பிரம்பு நொறுங்கும் வரை அவர் அடி மேல் அடி வாங்கினார்
ப்ரூக்ஸின் தாக்குதலால் சம்னர் படுகாயம் அடைந்தார், அதனால் அவரால் மூன்று ஆண்டுகளுக்கு செனட்டிற்குத் திரும்ப முடியவில்லை.மாசசூசெட்ஸ் சட்டமன்றம் 1856 இல் சம்னரை மீண்டும் தேர்ந்தெடுத்தது, "மேலும் தெற்கின் மிருகத்தனத்தை நினைவூட்டும் விதமாக அவர் இல்லாத நேரத்தில் அவரது இருக்கையை காலியாக வைத்திருந்தது.
புரூக்ஸ் உண்மையில் எந்த விதத்திலும் கைது செய்யப்படவில்லை. பிரதிநிதிகள் சபையிலிருந்து புரூக்ஸை வெளியேற்றும் முயற்சி தோல்வியடைந்தது, மேலும் அவரது குற்றவியல் விசாரணையில் அவருக்கு பெயரளவிலான தண்டனை மட்டுமே கிடைத்தது.
அவரது நடத்தை குறித்த தங்கள் கருத்தை தனது தொகுதி மக்கள் வெளிப்படுத்த அனுமதிப்பதற்காக சம்னர் ஜூலை 1856 இல் தனது பதவியை ராஜினாமா செய்தார். அவர் ராஜினாமா செய்துவிட்டு, தனது சொந்த மாவட்டத்தில் மீண்டும் போட்டியிட்டு, பெருவாரியான வாக்கு வித்தியாசத்தில் வெற்றி பெற்றார். தெற்கு முழுவதும் இருந்த ஆதரவாளர்கள், அவர் ஒரு சக உறுப்பினரின் மண்டையில் உடைத்த பிரம்புக்குப் பதிலாக புதிய பிரம்புகளை அவருக்கு அஞ்சலில் அனுப்பினர்.
அமெரிக்க வடக்குப் பத்திரிகைகள் அதை கொலை முயற்சி என்று குறிப்பிட்டன. தெற்குப் பத்திரிகைகள், மற்றொருவரின் குடும்பத்தை அவமதித்த ஒரு மனிதனுக்குக் கிடைத்த நீதி என்று குறிப்பிட்டன. அந்த விவாதத்தில் யாரும் தங்களைக் குற்றவாளியாக நினைக்கவில்லை.. செனட் சபையில் சம்னரின் நாற்காலி பல ஆண்டுகளாகக் காலியாகவே இருந்தது; விவாதம் பலவந்தத்திடம் தோற்றுவிட்டது. கருத்துப்போராட்டத்துக்கு பதில் அடக்குமுறை அராஜகம் என்பதற்கான தினசரி நினைவூட்டலாக அது விளங்கியது.
ஆனால் பின்னாளில் உள்நாட்டுப்போருக்கு வழிவகுத்தது. காலங்கள் மாறின. மக்கள் மனங்களில் ஏற்பட்ட மாற்றங்கள் அடிமைத்தனம் மற்றும் நிற, இன வெறிக்கு முற்றுப்புள்ளி வைத்தது.
மனித உரிமைகள், சமத்துவத்திற்கான போராட்டம் என்பது உலகெங்கும் நீண்ட வரலாற்றை கொண்டது. அடிமைத்தனம், நிற வெறி, இன பாகுபாடு, மதவெறி, சாதிய வெறி போன்றவை ஒழியாதவரை மனிதகுலம் நாகரிகம் அடைந்ததாக ஒருபோதும் கருதிடமுடியாது. எளிதில் எதுவும் மாறிடவில்லை என்பதை இன்றைய சமூகம் அறிந்திட வேண்டும்.

No comments:
Post a Comment