பொதுவாகவே ஷாப்பிங் போவதென்றால் எல்லோருக்கும் மகிழ்ச்சியைத் தரும். பெரும்பாலும் குடும்பத்தில் உள்ள பெண்களுக்கு, குழந்தைகளுக்கு ஷாப்பிங் போவது மிகவும் மகிழ்ச்சி தான். ஆனால் குடும்பத் தலைவருக்கு பைசா கரையும் போது கொஞ்சம் வருத்தம் இருந்தாலும் அவர்களுடைய மகிழ்ச்சியில் அவர் சந்தோஷப்பட்டு தாராளமாக செலவு செய்வார்.
அதேபோல காதலர்கள் ஷாப்பிங் போவது என்றாலும் காதலனுக்கு மகிழ்ச்சி இருக்கிறது அல்லவா,ஏனெனில் காதலி மகிழ்ச்சி அடைவாள் அதனால்...
இவர்கள் எல்லாரைக் காட்டிலும் நடைபெறும் ஷாப்பிங்கில் அதிக மகிழ்ச்சி அடைவது கடை வியாபாரிகள் தான். அவர்களுக்கு தானே லாபம் வரப்போகிறது...
ஆனால் உண்மையில் ஷாப்பிங் என்றால் வருத்தப்படுபவர் இருப்பார்களா என்ன?!
ஆம். ஷாப்பிங்க்கு பின்னால் உலகம் ஏராளமான கஷ்டங்களையும் துயரங்களையும் சந்தித்துக் கொண்டிருக்கிறது என்பது உங்களுக்கு தெரியுமா? கொஞ்சம் யோசித்து தான் பாருங்களேன்..
நாம் அதை “ஷாப்பிங்” என்று அழைக்கிறோம்.
ஆனால் இந்தக் கோளம் அதைச் சுரண்டலாக உணர்கிறது.
நமது முந்தைய தலைமுறை வரை வாழ்ந்தவர்களுக்கு அடிப்படை தேவை உணவு உடை இருப்பிடம் கொஞ்சம் நகைகள் அவ்வளவுதான். ஆனால் இன்றைய தலைமுறை 100% நுகர்வு கலாச்சாரத்தில் வாழக்கூடிய தலைமுறை.
அவர்கள் பயன்படுத்தக்கூடிய பொருள்கள் முறையோ, பல முறையோ ஏராளமான பொருட்களை வாழ்விலே அத்தியாவசியப் பொருளாகவோ அனுபவித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.
அதனுடைய பின்னணியில் ஒவ்வொரு புதிய தொலைபேசி, உடை, வீட்டு உபயோகப் பொருள், வாகனம் மற்றும் ஒருமுறை பயன்படுத்தும் பொருள்கள் என அனைத்தும் எங்கோ தொடங்குகின்றன—காடுகள் அழிக்கப்படுதல், ஆறுகள் மாசுபடுதல், கனிமங்கள் வெட்டியெடுக்கப்படுதல், ஆற்றல் நுகரப்படுதல், மற்றும் வனவிலங்குகள் ஒதுக்கித் தள்ளப்படுதல், அல்லது அழிக்கப்படுதல் என்று எல்லையில்லாமல் நீண்டு கொண்டேயிருக்கின்றன.
இந்தக் கார்ட்டூனில் உள்ள ஷாப்பிங் வண்டி சாதாரண பொருட்களை ஏற்றிச் செல்லவில்லை. அது, 'அதிகமாக வாங்கு, வேகமாக மாற்று, விரைவில் தூக்கி எறி' என்று நம்மிடம் தொடர்ந்து சொல்லும் ஒரு கலாச்சாரத்தைத் திருப்திப்படுத்துவதற்காகச் சூழல் மண்டலங்களை மிதித்துச் செல்கிறது.
இதிலுள்ள முரண்நகை கொடூரமானது:
நம்மை உயிரோடு வைத்திருக்கும் இயற்கை அமைப்புகளை எவ்வளவு அழித்துக்கொண்டிருந்தாலும், நாம் எவ்வளவு நுகர்கிறோம் என்பதைக் கொண்டே முன்னேற்றத்தை அளவிடுகிறோம்.
பிரச்சனை ஒவ்வொரு கொள்முதலிலும் இல்லை. அது முடிவில்லாத, கவனக்குறைவான நுகர்வில் உள்ளது. கலாவதியாகும்படியான பொருட்கள், அந்தஸ்துக்காக வாங்கப்படும் உடைமைகள், அதீத பேக்கேஜிங், மற்றும் கவர்ச்சிகரமான காட்சிகளுக்குப் பின்னால் சுற்றுச்சூழல் அழிவை மறைக்கும் தொழிற்சாலைகள் என்று நினைத்து பாருங்கள்...
வாங்குவதற்கு முன், கேளுங்கள்:
இது எனக்கு உண்மையிலேயே தேவையா?
என்னிடம் ஏற்கனவே உள்ளதை என்னால் சரிசெய்யவோ அல்லது மீண்டும் பயன்படுத்தவோ முடியுமா?
நீடித்து உழைக்கக்கூடிய, பயன்படுத்தப்பட்ட, அல்லது பொறுப்புடன் தயாரிக்கப்பட்ட ஒன்றை என்னால் தேர்ந்தெடுக்க முடியுமா?
நமக்கு நாமே கேட்டுக் கொள்ள வேண்டிய கேள்வி..
ஏனெனில், நமது கழிவுகள் மறைந்து போகும் ஒரு "தூரமும்" இல்லை. மேலும், பணம் செலுத்தும் இடத்திற்குப் பின்னால் காத்திருக்கும் இரண்டாவது கோளும் இல்லை. இருப்பது இந்த ஒரே உயிர்க்கோள்தான்.. ஒரே பூவுலகு தான். இதற்கு மாற்று என்பது கிடையவே கிடையாது

No comments:
Post a Comment