சமூகம் என்பது தனிநபர்கள் தங்கள் சொந்த நலன்களைப் பின்தொடர்வதைத் தவிர வேறொன்றுமில்லை என்று மார்கரெட் தாட்சர் நம்பினார்.
ஒரு தேசத்தின் மக்கள் ஒருவருக்கொருவர் தியாகம் செய்யத் தயாராக இருக்கும்போதுதான் அந்த தேசம் வலிமை பெறுகிறது என்று தாமஸ் சங்கரா நம்பினார்.
அது வெறும் அரசியல் கருத்து வேறுபாடு மட்டும் அல்ல, அதை விட மேலானது.
ஒரு சமூகம் எப்படி இருக்க வேண்டும் என்பது பற்றிய இரண்டு முற்றிலும் மாறுபட்ட கருத்துக்கள் அவை....
சமூகம் இல்லையென்றால், வறுமை என்பது ஒரு தனிப்பட்ட தோல்வியாகிவிடும். சுகாதாரம் ஒரு சலுகையாகிவிடும். கல்வி ஒரு பண்டமாகிவிடும். ஏழைகள் தங்களைத் தாங்களே குறை சொல்லிக்கொள்ளச் சொல்லப்படுகிறார்கள், அதே நேரத்தில் அதிகாரத்தில் இருப்பவர்கள் வேறு யாருக்கும் கடன்பட்டவர்கள் அல்ல.
சங்கரா அந்தக் கருத்தை நிராகரித்தார்.
ஒவ்வொருவரும் தங்களைப் பற்றி மட்டுமே சிந்திக்கக் கற்றுக்கொடுக்கப்படும் போது, எந்த தேசமும் வளர்ச்சி அடைய முடியாது என்று அவர் நம்பினார். ஒரு புரட்சி என்பது தனிப்பட்ட நபர்களால் கட்டமைக்கப்படுவதில்லை. அது, தங்கள் சுதந்திரமும் கண்ணியமும் தங்கள் அண்டை அயலாரின் சுதந்திரம் மற்றும் கண்ணியத்துடன் பிணைக்கப்பட்டுள்ளன என்பதை உணர்ந்த மக்களால் கட்டமைக்கப்படுகிறது.
ஒரு பார்வை, ஒவ்வொரு நபரும் தனித்து விடப்பட்டவர் என்று கூறுகிறது.
மற்றொன்று, மக்கள் ஒன்றுசேர்ந்து எழுவார்கள் அல்லது ஒன்றுசேர்ந்து வீழ்வார்கள் என்று கூறுகிறது.
.ஒன்று சுயநலத்தை பிரதிபலிக்கிறது முதலாளிகளின் நலன் சார்ந்தது.
மற்றொன்று பொது நலத்தை பிரதிபலிக்கிறது. சமூக நலன்சார்ந்தது.
இந்த வித்தியாசத்தை புரிந்து கொள்ளாதவரை சமூகத்தில் ஏற்றத்தாழ்வுகள் சுரண்டல், அடிமைத்தனம், சுயநலம்,ஊழல்கள், போன்ற சீரழிவுகள் நீடித்துக்கொண்டேயிருக்கும்.
சமூகமும் தங்களது தலைமையை தங்களுக்காக சிந்திப்பவர்களிலிருந்து, மக்கள் உரிமைக்காக போராடுபவர்களிலிருந்துதேர்ந்தெடுக்க வேண்டும்.மாறாக திரையுலகிலிருந்தோ, குறுகிய இன, மத, சாதிய உணர்விலிருந்து தேர்ந்தெடுக்கும் வரை சீரழிந்த சமுதாயமாக தான் இருக்கும்.

No comments:
Post a Comment