முத்துச்சிரிப்பை கொண்டவளே! வசீகரமான மலர் போன்ற இதழ்கள் கொண்டவளே! வீரம் செறிந்த புலிக்குட்டிகளை போன்ற வீர மர குழந்தைகளை பெற்றெடுத்து அமுது ஊட்டி முத்தமிட்டு மகிழ்பவளே! இன்று தமிழர்கள் சோற்றுக்கும் சுகத்திற்கும் அடிமையாகி மடிந்தவரைப் போல் கிடக்கிறார்கள்..
கேவலமான அடிமைத் தொழிலுக்கு பழகிப் போனார்கள் வடகத்தியதுக்கு சேவகம் செய்வோராக மாறி, மகிழ்ந்தும் போனார்கள், ஓயாப்பிணிக்காளானார்கள். இது கண்டுமா உறங்குகிறாய்.. எழுச்சி பெற்று சமருக்கு தயாராவாய் என பாவலரேறு பெருஞ்சித்திரனார் அழைக்கிறார்..
இது தமிழ் மக்களை விழிப்பூட்டி, அடிமைத்தளையிலிருந்து விடுபட்டு, வடக்கத்திய ஆதிக்கத்திற்கு அடிபணியாமல், வீரத்துடன் எழுந்து போராடத் தூண்டும் வீரியமிக்கப் பாடலாகும், இதில் புலிக்குஞ்சைப் போன்று வீரம் கொண்டு, தாய்ப் பாலை அருந்தி உறுதியாக, இனிய சொற்களால் எழுச்சியூட்டி, தன்மானத்தோடு எழுந்து நிற்க வேண்டும் எனத் தமிழுக்கும், தமிழர்க்கும் அறைகூவல் விடுக்கிறார்.
"புத்தம் புதிய புலிக்குருளை பெற்றெடுத்தே கத்துங் கனிவாய் கமழ அமிழ்தூட்டி முத்தம் பயிலும் முறுவல் மலரிதழீ!"
பொருள்: "புதிய புலிக்குட்டி போலப் பிறந்து, கனிவான குரலில் கத்தி, அமுதம் போன்ற பாலை ஊட்டி, முத்தம் கொடுத்து வளர்க்கப்படும் வசீகரமான மலர் போன்ற இதழ்களை உடையவளே!" (தமிழை, தமிழரை, பெண் தெய்வத்தை - எனப் பலவாறாகப் பொருள் கொள்ளலாம்).
"செத்தார் தமிழர்; சிறுசோற்றுக் கங்காந்தார்!"
பொருள்: தமிழர்கள் செத்துப்போனார்கள்; சோற்றுக்காகக் கையை ஏந்துகிறார்கள் (சோம்பேறிகளாகிவிட்டார்கள்).
"கொத்துகின்ற வல்லடிமைச் சேற்றில் குமைந்துழல்வார்!"
பொருள்: கொடிய அடிமைத்தனத்தின் சேற்றில் சிக்கித் தவிக்கிறார்கள்.
"எத்தும் வடக்கர்க் கிணங்கிப் பணிபுரிய ஒத்தார் உளங்கொண்டார்; ஓவாப் பிணிபட்டார்!"
பொருள்: வடக்கத்தியர்களுக்கு இணங்கிப் பணிபுரியும் எண்ணம் கொண்டார்கள்; ஓயாத நோயால் பீடிக்கப்பட்டார்கள்.
"முத்தேன் நகையாய்! முனைந்தேலோ ரெம்பாவாய்!"
பொருள்: என் இனியவளே (தமிழே)! எழுந்திரு! போராடு! (எழுச்சியுற்றுச் செயல்படுவாயாக!)
பாடலின் நோக்கம்: தமிழை ஒரு வீரியமிக்க, வீரமிக்க சக்தியாகப் பார்த்து, சோம்பல், அடிமைத்தனம், வடக்கத்திய ஆதிக்கம் போன்ற தடைகளைத் தகர்த்து எறிந்து, தமிழர்கள் தங்கள் பழைய பெருமையுடன் எழுந்து நிற்க வேண்டும் என்று தூண்டுகிறார்.
************
கத்துங் கனிவாய் கமழ அமிழ்தூட்டி
முத்தம் பயிலும் முறுவல் மலரிதழீ!
செத்தார் தமிழர்; சிறுசோற்றுக் கங்காந்தார்!
கொத்துகின்ற வல்லடிமைச் சேற்றில் குமைந்துழல்வார்!
ஏத்தும் வடக்கர்க் கிணங்கிப் பணிபுரிய
ஒத்தார் உளங்கொண்டார்; ஓவாப் பிணிபட்டார்!
முத்தென் நகையாய்! முனைந்தேலோ ரெம்பாவாய்!18
🙏🙏🙏🙏🙏
No comments:
Post a Comment