வரலாற்றில் சமூக நீதிக்கான, சுயமரியாதைக்கான, சமதர்மத்துக்கான, நேர்மைக்கான, போராட்டத்தில் கணவன் இறந்த போது மனைவிமார்கள் அந்த சமரின் தொடர்ச்சியாக பங்கேற்ற வரலாற்றை, தியாக வரலாற்றை நினைவு கூர்தல் அவசியம்.
அமெரிக்காவில் சமத்துவத்திற்கான, இனவெறிக்கெதிரான போராட்டத்தில் மூன்று ஆண்கள் தங்கள் உயிரைத் தியாகம் செய்தனர். அவர்களது மனைவிமார்கள் துயரத்தில் மூழ்கி மறைந்துவிடுவார்கள் என்று உலகம் எதிர்பார்த்தபோது, மூன்று பெண்கள் அவர்களின் மரபை முன்னெடுத்துச் சென்றனர்.
மால்கம் எக்ஸ், டாக்டர் மார்ட்டின் லூதர் கிங் ஜூனியர், மற்றும் மெட்கர் எவர்ஸ் ஆகியோரை நாம் நினைவுகூரும்போது, பெரும்பாலும் அவர்களின் உரைகள், தலைமைத்துவம், மற்றும் அவர்களின் படுகொலைகளின் துயரமான சூழ்நிலைகள் ஆகியவற்றில் கவனம் செலுத்துகிறோம். ஆயினும், இந்த ஒவ்வொரு குடிமை உரிமைப் பெருந்தகைகளுக்கும் பின்னால், தலைப்புச் செய்திகள் மறைந்த பின்னரும் தங்கள் கணவர்களின் மரபுகளைப் பாதுகாக்க உதவிய வலிமைமிக்க பெண்கள் நின்றனர்.
1965-ல் மால்கம் எக்ஸ் படுகொலை செய்யப்பட்டபோது, அவரது அன்பு மனைவி பெட்டி ஷபாஸுக்கு 28 வயதுதான் ஆகியிருந்தது. அப்போது இரட்டைப் பெண் குழந்தைகளைச் சுமந்திருந்த அவர், ஆறு குழந்தைகளையும் தனியாக வளர்க்க வேண்டிய நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டார். துயரம் தன்னை வரையறுக்க அனுமதிக்காமல், அவர் முனைவர் பட்டம் பெற்று, கல்வியாளராகி, இளைஞர்களுக்கு அதிகாரம் அளிப்பதற்காகத் தன் வாழ்வை அர்ப்பணித்தார். மால்கம் எக்ஸ் ஒரு சக்திவாய்ந்த பேச்சாளராக மட்டுமல்லாமல், ஒரு அர்ப்பணிப்புள்ள தந்தையாகவும், மனித உரிமைகளுக்காகக் கடமைப்பட்ட ஒரு மனிதராகவும் நினைவுகூரப்படுவதை அவர் உறுதி செய்தார்.
1968-ல் டாக்டர் மார்ட்டின் லூதர் கிங் ஜூனியர் படுகொலை செய்யப்பட்ட பிறகு, அவரது மனைவி கோரெட்டா ஸ்காட் கிங் தனது தனிப்பட்ட இழப்பை வாழ்நாள் செயல்பாடாக மாற்றினார். அவர் மார்ட்டின் லூதர் கிங் ஜூனியர் அகிம்சை சமூக மாற்ற மையத்தை நிறுவ அயராது உழைத்தார், அவரைக் கௌரவிக்கும் வகையில் ஒரு தேசிய விடுமுறைக்காகப் பிரச்சாரம் செய்தார், மேலும் குடியுரிமைகள், வாக்குரிமைகள், அமைதி மற்றும் பொருளாதார நீதிக்காகத் தொடர்ந்து வாதிட்டார். அவரது முயற்சிகளின் மூலம், டாக்டர் கிங்கின் பேச்சைக் கேட்க வாய்ப்பே கிடைக்காத தலைமுறையினரை அவரது செய்தி சென்றடைந்தது.
1963-ல் மெட்கர் எவர்ஸின் படுகொலை அவரது இலட்சியத்தை மௌனமாக்க மெர்லி எவர்ஸ் அனுமதிக்கவில்லை. அவர் தனக்கென ஒரு மரியாதைக்குரிய குடியுரிமைத் தலைவராக உருவெடுத்தார், பின்னர் NAACP-(National Association for the Advancement of Colored People) யின் தலைவியாகப் பணியாற்றினார். மெட்கர் எவர்ஸின் கொலையாளியை நீதியின் முன் நிறுத்துவதற்காகப் பல தசாப்தங்களாகப் போராடினார்; அவரது கொலைக்குப் பிறகு 30 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகக் கழித்து அந்த இலக்கு இறுதியாக அடையப்பட்டது. அவரது விடாமுயற்சி, மீள்திறன் மற்றும் உறுதியின் ஒரு சக்திவாய்ந்த உதாரணமாக அமைந்தது.
இந்தப் பெண்கள் புகழ்பெற்ற ஆண்களின் விதவைகள் மட்டுமல்ல. அவர்கள் தலைவர்கள், கல்வியாளர்கள், ஆதரவாளர்கள் மற்றும் வரலாற்றின் பாதுகாவலர்கள். குடும்பங்களை வளர்த்தல், பொதுவெளியில் பேசுதல், சமூகங்களை ஒன்றிணைத்தல், மற்றும் தங்கள் கணவர்களின் தியாகங்கள் ஒருபோதும் மறக்கப்படாமல் இருப்பதை உறுதி செய்தல் போன்ற பணிகளில் ஈடுபட்டிருந்தபோதும், அவர்கள் கற்பனை செய்ய முடியாத துயரத்தைச் சுமந்தனர்.
நம் நாட்டில் நீதிக்கான , சுதந்திரத்திற்கான, சமதர்மத்துக்கான, தொழிலாளர்கள் உரிமைக்கான போராட்டத்தில் கொல்லப்பட்ட தங்கள் கனவரது கொள்கைக்காக தொடர்ந்து போராடிய வீரமங்கைகளின் மிக நீண்ட வரலாறும் பாரம்பரியமும் நமக்குண்டு.
அவ்வீரமங்கைகளின் தியாக வரலாற்றை நினைவு கூர்தலும், அடுத்த தலைமுறையினரிடமும் கொண்டு செல்லுதல் நம் கடமையாகும்.
பாண்டிய மன்னன் நெடுஞ்செழியன் விசாரிக்காமல் அநீதியாக தீர்ப்பளித்து கொல்லப்பட்ட கோவலனின் மனைவி கண்ணகி மன்னனையே "நீதி தவறிய மன்னா" என்று வாதாடி மன்னனுக்கும் அநீதி இழைத்த அரசவை மந்திரிமார்க்கும் தண்டனை அளித்த வீரமங்கை கண்ணகியின் வரலாற்றை சிலப்பதிகாரத்தில் அறிவோம்.
சிவகங்கை மன்னர் ஆங்கிலேயரால் முத்து வடுகநாதர் வஞ்சகமாக படுகொலை செய்யப்பட்ட போது, அவரது மனைவி வீரமங்கை வேலுநாச்சியார் விடாது போராடி ஆங்கிலேயரை துரத்தியடித்து மீண்டும் சுதந்திர அரசை நிறுவிய வரலாற்றை அறிவோம்.
டெல்லி மாநகரினிலே தொழிலாளர்களுடைய போராட்ட த்தை ஆதரித்து சத்தர்கள் என்ற மாபெரும் கலைஞன் வீதி நாடகம் நடத்திக் கொண்டிருந்தபோது காங்கிரஸ் குண்டர்களால் படுகொலை செய்யப்பட்டான் மறுநாளே அவரது மனைவி மாலாஸ்ரீ அதே நாடகத்தை வீதி நாடகத்தை வீதியில் நடத்தி தொழிலாளர் போராட்டங்களை தொடர்ந்து நடத்திய நம் கால வரலாற்றையும் நாம் அறிவோம்.
நுகர்வு கலாச்சாரத்தில் பல்வேறு குப்பை கூடங்களையும் தலையில் ஏற்றிக்கொண்டு நம் நாட்டிலும் நடைபெற்ற உலக அளவிலும் நடைபெற்ற சமூக நீதிக்கான சமதர்மத்திற்கான இனமொழி உரிமைக்கான போராட்டத்தில் உயிர் நீத்த தியாகிகளையும் அவர்கள் பெற்றுத் தந்ததால் சுகமான வாழ்க்கை வாழ்ந்து கொண்டிருக்க கூடிய நாம் அவற்றை மறந்து விட்டோம் என்பது துரதிர்ஷ்டவசமானது.
அவர்களது தியாகத்தை மீண்டும் நாம் நினைவு கூற வேண்டும் அப்பொழுதுதான் இருக்கின்ற சுதந்திரத்தையும் உரிமைகளையும் நாம் இழக்காமல் காக்க முடியும்.

Very nice and thoughtful essay with suitable india , Tamil Nadu s proof... Actually it's a very much different patriotic . feminine celebration topic. Keep going . dear writer
ReplyDelete