ஒரு காட்டின் ரகசிய முதலெழுத்துக்கள்"

"

உயிர்ப்புள்ள மஜ்ஜையின் மீது இரும்பாயுதம் ஒரு வடிவத்தை வரைந்தது.

உள்ளுக்குள் ஒரு சாளரம்.

அன்பு மட்டுமே ஒரே பதில்.

'ஆர்' என்பது மூடுபனியில் தொலைந்துபோன பெயர் அல்ல.

அது பிர்ச் மரத்தின் இழைகளின் மீள்திறன்.

மரம் நினைவைச் சுற்றி வளர்கிறது.

கத்தியின் வடு இப்போது ஒரு அடையாளச் சின்னம்.

காடு தீர்ப்பதில்லை.

அது ஒளியை நோக்கித் தொடர்ந்து நீள்கிறது.

உண்மைகளை மூடுபனிக்குள் மேல்நோக்கிச் சுமந்து செல்கிறது.

வரைந்தவனும் மறைந்து போகிறான். 

கத்தியும் கானாமல் போகிறது... 

காயம் பட்ட மரம் காலமெல்லாம் நினைவுசின்னமாகிறது...