இந்த கிரகத்தைப் பூவுலகு என்றும், பூமாதேவி என்றும் பெருமையாக அழைக்கிறோம். ஆனால் நம்மை உயிரோடு வைத்திருக்கும் இந்தக் கிரகத்தின் மீது நடந்து கொண்டே, நாம் இதை “முன்னேற்றம்” என்று அழைத்துக் கொண்டிருக்கிறோம்.
ஒவ்வொரு நாளும், பூமி நமது புகை, நெகிழி, வெப்பம், போக்குவரத்து நெரிசல், கழிவுகள் மற்றும் முடிவில்லாத நுகர்வு ஆகியவற்றை உள்வாங்குகிறது. அது காயமடைகிறது, மாசுபடுகிறது மற்றும் சோர்ந்து போகிறது—ஆனாலும் நாம் ஒருபோதும் கீழே திரும்பிப் பார்ப்பதில்லை.
நாம் வேலைக்கு,மங்கல, அமங்கல காரியங்களுக்கு, பொழுதுபோக்குகளுக்கு, ஏன் வெட்டியாகக்கூட விரைந்து செல்கிறோம்.
மேலும் தேவைக்கு அதிகமான பொருட்களை வாங்குகிறோம்.மேலும் தேவையே இல்லாமல் கூட எரிபொருளை எரிக்கிறோம்.
தெருக்களைச் சூடாக்கிக் கொண்டே, நமது அறைகளைக் குளிர்விக்கிறோம்.
இவை அனைத்திற்கும் அடியில், இந்தக் கிரகம் அமைதியாகத் துன்பப்படுகிறது.
நாம் நினைத்துப் பார்க்க மறுக்கும் அல்லது மறக்கும் வேதனையான உண்மை இதுதான்.
பூமி அந்நியர்களால், வேற்று கிரக வாசிகளால் அழிக்கப்படவில்லை. அது, நம்மை உள்ளடக்கிய கோடிக்கணக்கான மக்களால் மீண்டும் மீண்டும் செய்யப்படும் சாதாரணமான செயல்களால், தேடுதல் களாலேயே அழிக்கப்படுகிறது.
ஒரு நாள், நாம் இறுதியாக நின்று இந்தச் சேதத்தைக் கவனிக்கலாம். ஆனால் அதற்குள், இந்தக் கிரகம் மீண்டும் எழுந்து நிற்க முடியாத நிலையில் இருக்கலாம்.
இன்னொரு அடி எடுத்து வைப்பதற்கு முன், நாம் எதன் மீது காலடி வைக்கிறோம் என்று பாருங்கள்.
நம்முடைய தேவை, தேடுதல், தேர்வு, செயல்பாடுகளால் இப்பூவுலகுக்கு நன்மையா, தீமையா யோசித்துப்பார்த்து தேர்வு செய்து செயல்படுங்கள். நாம் வாழ வேறு மாற்று கிரகம் ஏதுமில்லை...

கவனத்தில் கொள்ள வேண்டிய உண்மை
ReplyDelete