மை தீட்டிய கண்ணுடையாளே! உயர்ந்த குடிப்பிறந்தவளே!! உயிரினும் மேலான நல்ல உரிமைகளை, அற்ப விலைக்கே விற்றதனால், அறிவற்ற விலங்குகளைப்போல் படுசேற்றில் வீழதலைப்பட்டார் மனவுறுதியற்ற ஆடவர்...
இவ்வாறிருக்கையில் பள்ளி கொண்டிருக்கிறாயே, பாவையரின் படையை திரட்டி பெருவெள்ளம் போல் பாய்ந்து தமிழைக் காத்திட வெற்றி கொள்ள புறப்படுவாய் என பாவலரேறு பெருஞ்சித்திரனார் செந்தமிழ் பாவையை அழைக்கிறார்...
உள்ளம் மலையாத ஆடவரும் தாமலைந்தார்", மன உறுதியற்ற (மலையாத) ஆண்களும் (ஆடவரும்) வீழ்ந்து போனார்கள் (தாமலைந்தார்) அல்லது சரிந்தார்கள், ஏனெனில் அவர்கள் கள்ளத்தனமான விலைமதிப்பிற்கு (கள்ள விலை) நல்லுரிமைகளை விற்று, பள்ளங்களில் இறங்கி, சேற்றில் சிக்கிக் கொண்டனர் (உள்ளம் ஒருப்பட்டார்) என்பதாகும். இது சோம்பல், சுயநலம், மற்றும் ஒழுக்கமின்மையால் மனிதர்கள் வீழ்ச்சியடைவதைக் குறிக்கும், கனிச்சாறு என்ற பாவலரேறு பெருஞ்சித்திரனாரின் பாடலின் ஒரு பகுதியாகும்.
உள்ளம் மலையாத ஆடவர்: மனம் உறுதியற்ற, தளராத, சோம்பேறித்தனமான மனிதர்கள்.
தாமலைந்தார்: வீழ்ந்து போனார்கள், அழிந்தார்கள்.
கள்ள விலைவாங்கி: நேர்மையற்ற வழியில் (கள்ளத்தனம்) விலைக்கு வாங்கிக்கொண்டு.
நல்லுரிமைக் கால்துணித்தார்: நல்லுரிமைகளை காலால் மிதித்து, பறித்துக்கொண்டார்கள்.
பள்ளத் திறங்கிப் படுசேற்றில் தாம்புரள உள்ளம் ஒருப்பட்டார்: பள்ளத்தில் இறங்கி, சேற்றில் புரள சம்மதித்தார்கள்.
சுருக்கமாக, உறுதியற்ற மனதுடைய மனிதர்கள் தங்கள் நல்ல குணங்களை இழந்து, சுயநலத்திற்காக வீழ்ச்சியடைவதைக் கண்டிக்கிறார்
**********************
உள்ளம் மலையாத ஆடவரும் தாமலைந்தார்;
கள்ள விலைவாங்கி நல்லுரிமைக் கால்துணித்தார்!
பள்ளத் திறங்கிப் படுசேற்றில் தாம்புரள
உள்ளம் ஒருப்பட்டார்! உண்கண்ணாய்! நீயெழுந்தே
எள்ளல் தவிர்க்க இசையாயின் இம்மண்ணும்
கொள்ளல் தவிரார்! குலக்கொடியே ஈங்கின்னும்
பள்ளிக் கிடத்தியே! பாவைப் படைகூட்டி
வெள்ளம்போல் பாய்வாய் விரைந்தேலோ ரெம்பாவாய்! 12
No comments:
Post a Comment