மனம்வீசி சோலையாய், நல் விளைநிலமாய் திகழ்ந்த தமிழ்மண்ணில், ஆரியமொழி களையாய் வேரூன்றி வளர்ந்ததால் தமிழ் மொழியின் தொன்மைக்கும், பெருமைக்கும் இடையூறாக உள்ளது. வாள் போன்ற கூர்மையான, ஒளி பொருந்திய அல்லது கவர்ச்சியான கண்கள் கொண்ட வளையனிந்த ஆரணங்கே, அரும் முயற்சிகள் செய்து காக்க போராடாமல் போனால், தமிழும் வீழும், தமிழினமும் வீழும். அதற்கு இடந்தருதல் வாய்மை தானா, இதை மறந்து நித்திரை கொள்ளலாமா, விழித்தெழுவாய் என பாவலரேறு பெருஞ்சித்திரனார் அழைக்கிறார்.
தமிழ்மொழியை களைகளைப் போல வேரூன்றி, முளைத்து நிற்கும் தீய சக்திகளிடமிருந்து காப்பாற்றி, அதை செழிக்கச் செய்ய வேண்டும், இல்லையென்றால் தமிழ் வீணாகிவிடும் என்பதாகும். இது தமிழ் மொழியின் பெருமையையும், அதைப் பாதுகாப்பதன் அவசியத்தையும் வலியுறுத்துகிறது இப்பாடல் .
** வரிகளின் பொருள்**
களையாய்த் தமிழ்வயலுள்: தமிழ் என்னும் வயலில் களைகளைப் போல (தீய சக்திகள்/போலி மொழிகள்)
காலிடவேர் ஊன்றி: வேரூன்றி (ஆழமாகப் பரவி)
முளையாக் கிடக்கின்ற: முளைத்துக்கொண்டிருக்கும்
மூங்கை மொழியை: மூங்கில் போல வலிமையற்ற/அழிந்துபோகக்கூடிய மொழியை (தமிழைக் குறிக்கிறது)
உளையாப் பெருமுயல்வால்: அரும்பெரும் முயற்சியால்
ஊழ்த்துத் தமிழை: தமிழை வளர்த்தெடுக்க வேண்டும்.
விளையாமற் போவோமேல் வீணானோம்; வீழ்ந்தோம்!: அப்படிச் செய்யாமல் போனால், தமிழ் வீணாகிவிடும், நாம் அழிந்துவிடுவோம்!
** சுருக்கமாக இதன் பொருள்**: தமிழ் வயலில் களைகள் போலப் பரவி, வேரூன்றி, முளைத்து நிற்கும் அழிவு சக்திகளிடமிருந்து தமிழைப் பாதுகாக்க, பெரும் முயற்சி செய்து அதைக் காக்க வேண்டும், இல்லையேல் தமிழ் அழிந்துவிடும், நாமும் அழிவோம் என்பதே இப்பாடலின் சாராம்சம். இது தமிழைப் போற்றும், பாதுகாக்கும் ஒரு புரட்சிகரமான வரிகளாகும்.
***********************
களையாய்த் தமிழ்வயலுள் காலிடவேர் ஊன்றி
முளையாக் கிடக்கின்ற மூங்கை மொழியை
உளையாப் பெருமுயல்வால் ஊழ்த்துத் தமிழை
விளையாமற் போவோமேல் வீணானோம்; வீழ்ந்தோம்!
கிளைபரப்பி நின்ற கிளர்தமிழைக் கீழோர்
களையமுற் பட்டாங்கே கள்ளியினை ஊன்ற
வளையாய்! இடந்தரலும் வாய்மையோ? வாட்கண்
இளையாய் உறங்கேல் எழுகேலோ ரெம்பாவாய்! 10
No comments:
Post a Comment