மின்னலைப் போன்ற இடையும் வேல் போன்ற கண்களை உடையவளும் ஆகிய அழகிய பெண்ணே! இத்தனை காலமாக அடிமைப்பட்டு கிடந்ததாலே பேச்சும் அடங்கி, இயல்பான வீரத்தையும், சினத்தையும் அடக்கி, உணர்வும் மழுங்கி உறங்குகிறாயோ?! இத்தனை நாள் அறியாமையில் கிடந்ததற்காக வெட்கி, சீறும் புயலாக கிளம்பி, உரிமைப் போரைத் துவங்கிட வெற்றி பெறும் படையென விழித்தெழுவாய் பசும்பொன்னே!! என அறைகூவல் விடுகிறார் பாவலரேறு பெருஞ்சித்திரனார்.....
அடிமைத்தனத்தால் ஏற்பட்ட சோர்வு நீங்கி, வீரம், உணர்ச்சி, உரிமைப் போர் உணர்வை மீண்டும் எழுப்பத் தூண்டும் வரிகள்; 'அடிமைத்தனம்', 'உணர்ச்சி மழுங்கல்' ஆகியவற்றை விடுத்து, 'மின்னிடும் இடை', 'வேல்போன்ற கண்கள்' கொண்ட வீரம் நிறைந்த பெண்ணே (கற்பனைப் பாத்திரம்), எழுந்து கோபத்துடனும், வீரத்துடனும் போர் தொடு' எனப் போர்க்குரல் எழுப்புகின்றன.
விளக்கம்:
இந்நாளாப் பட்ட அடிமைக் கிறக்கத்தால்...: இத்தனை நாள் நீ அனுபவித்த அடிமைத்தனத்தின் மயக்கத்தால், உணர்ச்சியின்றிப் போய் விட்டாயா.
செந்நா வடக்கிச் சினமடக்கி உள்ளுணர்வைக் கொன்னே மடக்கி உறங்குதியோ? கொல்பிடியே!: உன் செந்நா (பேச்சு) அடங்கி, கோபம் அடங்கி, உள்ளுணர்வை அழித்து உறங்குகிறாயா? (அப்படி உறங்காதே!).
மின்னே இடையாக வேற்கண்ணே வெல்படையா இன்னே எழுந்தே எரிபுயலாச் சீறுதியே!: மின்னல் போன்ற இடையுடன், வேல் போன்ற கண்களுடன், வெல்லும் படையுடன் இன்றே எழுந்து, எரிமலை போலச் சீறிப் பாய வேண்டும்.
அந்நாள் அயர்ந்த அறியாமைக் குள்நாணி, நன்னர் உரிமைப்போர் நாட்டுதியே!: அந்தக் காலத்தில் நீ அயர்ந்து கிடந்த அறியாமைக்காக வெட்கப்பட்டு, நல்ல உரிமைப் போரைத் தொடங்க வேண்டும்.
செய்யபசும் பொன்னே! பொழுதும் புலர்ந்தேலோ ரெம்பாவாய்!: பசிய பொன்னே! காலம் கடந்துவிட்டது, விழித்தெழு! (பகல் வந்துவிட்டது).
மொத்தத்தில், இது பெண்களின் வீரம், உரிமை உணர்வு, விடுதலை வேட்கையைத் தட்டி எழுப்பும் புரட்சிகரமான வரிகள்.
*******************
இந்நாளாப் பட்ட அடிமைக் கிறக்கத்தால் செந்நா வடக்கிச் சினமடக்கி உள்ளுணர்வைக் கொன்னே மடக்கி உறங்குதியோ? கொல்பிடியே! மின்னே இடையாக வேற்கண்ணே வெல்படையா இன்னே எழுந்தே எரிபுயலாச் சீறுதியே! அந்நாள் அயர்ந்த அறியாமைக் குள்நாணி, நன்னர் உரிமைப்போர் நாட்டுதியே! செய்யபசும் பொன்னே! பொழுதும் புலர்ந்தேலோ ரெம்பாவாய்!
No comments:
Post a Comment