உலகில் பலரும் பகுத்தறிவு என்றால் நாத்திகம் மட்டுமே என்று தவறாக புரிந்து கொள்கிறார்கள்.
ஒருவேளை நாத்திகர்கள் மட்டுமே பகுத்தறிவை பயன்படுத்துகிறார்கள் என்று எண்ணுகிறார்களோ என்னவோ?
ஆனால் நாத்திகர்கள் பெரும்பாலும் பகுத்தறிவாளர்களாக இருக்கிறார்கள் என்பது உண்மைதான், ஏனெனில் எதையும் ஆராய்ந்து பார்க்காமல், குருட்டுத்தனமான நம்பிக்கைகளை அவர்கள் ஏற்றுக்கொள்வதில்லை.
இங்கு தான் முக்கிய விடயமே அடங்கியுள்ளது. உலகில் உள்ள அனைத்து உயிரினங்களிலும் மேலானது மனித இனம் மட்டுமே. காரணம் அது மட்டுமே ஆறறிவு படைத்த, சிந்திக்க, எதையும் பகுத்தறிந்து முடிவெடுக்கும் திறன் வாய்ந்ததாக கருதப்படுகிறது.
ஆனால் அந்த சிந்திக்கும் திறனை , பகுத்தறியும் திறன் பயன்படுத்துகிறோமா, எதற்கு, எப்படி பயன்படுத்துகிறோம் என்பது தான் முக்கியம்.
நவீன அமெரிக்காவின் நிறுவனத் தந்தையர்களில் ஒருவரும், 'காமன் சென்ஸ்' நூலின் ஆசிரியருமான தாமஸ் பெயினின் இந்தக் கூற்று, பகுத்தறிவு மற்றும் அறிவுசார் நேர்மைக்கான அறிவொளிக் காலத்தின் ஒரு செவ்வியல் வாதமாகும்.
இது அவர் எழுதிய 'தி அமெரிக்கன் கிரைசிஸ்' (1776) என்ற தலைப்பிலான துண்டுப் பிரசுரத் தொடரில் இடம்பெற்றது. கொடுங்கோன்மைக்குத் தெளிவான சான்றுகள் இருந்தபோதிலும், பிரிட்டிஷ் முடியாட்சிக்கு விசுவாசமாக இருந்தவர்கள் மீது பெயின் விரக்தியடைந்தார். இந்த வார்த்தைகளுக்குப் பின்னால் உள்ள ஞானத்திற்கான விளக்கம் இங்கே காணலாம்
1. ஒரு உரையாடலின் "உயிர்"
பெயின் ஒரு சக்திவாய்ந்த மருத்துவ உருவகத்தைப் பயன்படுத்துகிறார். ஒரு உடல் குணமடைய வேண்டுமானால், அது உயிருடன் இருக்க வேண்டும், அப்போதுதான் மருந்து செயல்பட ஒரு அமைப்பு இருக்கும். அதேபோல், ஒரு விவாதம் பயனுள்ளதாக இருக்க வேண்டுமானால், மனம் பகுத்தறிவுக்குத் திறந்திருக்க வேண்டும்.
பகுத்தறிவு என்பது ஒரு வாதத்தின் "உயிர் சக்தி" ஆகும். அது தர்க்கம், சான்றுகள் மற்றும் தான் தவறு என்று நிரூபிக்கப்படுவதை ஏற்றுக்கொள்ளும் விருப்பம் ஆகியவற்றைக் கொண்டுள்ளது.
ஒருவர் "பகுத்தறிவைத் துறந்துவிட்டால்"—அதாவது, உண்மைகளை விட தங்கள் உணர்ச்சிகள், தப்பெண்ணங்கள் அல்லது குருட்டு விசுவாசத்திற்கு மதிப்பளிக்க முடிவு செய்துவிட்டால்—அந்த குறிப்பிட்ட உரையாடலில் அவர்கள் அறிவுபூர்வமாக "இறந்துவிட்டவர்கள்" ஆவார்கள்.விவாதம் என்பது உண்மையைத் தேடி ஏற்றுக் கொள்வதே . கண்மூடித்தனமாக நம்புவதை மட்டுமே வைத்துக் கொண்டு விவாதம் செய்வது பிணத்துக்கு வைத்தியம் செய்வதை போல என்கிறார்.
உதாரணமாக இன்று தொலைக்காட்சிகளில் நடைபெறும் விவாத மேடைகளிலே உண்மையை விட்டுவிட்டு விடாப்பிடியாக பலர் தர்க்கம் செய்வதை கண்கூடாக பார்க்கிறோம்
2. முயற்சியின் பயனற்ற தன்மை
பெயினின் முக்கியக் கருத்து வீணாகும் ஆற்றலைப் பற்றியது. உலகின் மிக விலையுயர்ந்த மருந்தால் கூட ஒரு சடலத்திற்கு உதவ முடியாதது போல, உலகின் மிகச் சிறந்த, தர்க்கரீதியான வாதத்தால் கூட சிந்திக்க மறுக்கும் ஒருவருக்கு உதவ முடியாது.
ஒருவர் தர்க்கத்தைப் பயன்படுத்தாமல் வந்த ஒரு நிலையிலிருந்து, அவரை வெளியேற்ற தர்க்கத்தைப் பயன்படுத்த முடியாது என்று அவர் நம்மை எச்சரிக்கிறார்.சிந்திக்க மறுக்கும் ஒருவனால் உண்மையை ஒருபோதும் அடையவே முடியாது. இன்றைய உலகில் பெரும்பாலும் சிந்திக்க மறுக்கும் போக்கே அதிகம் நீடித்து வருகிறது.
3. ஒரு தேர்வாக "துறத்தல்"
"துறத்தல்" என்ற சொல் மிகவும் முக்கியமானது. பெயின் வெறுமனே கல்வி கற்காதவர் அல்லது ஒரு கருத்தைப் புரிந்துகொள்ளாத ஒருவரைப் பற்றிப் பேசவில்லை. தனது உலகக் கண்ணோட்டத்தைப் பாதுகாக்க உண்மையை வேண்டுமென்றே புறக்கணிக்கத் தேர்ந்தெடுக்கும் ஒருவரைப் பற்றி அவர் பேசுகிறார்.
ஒருவர் காணக்கூடிய யதார்த்தத்தை விட ஒரு அரசியல் தலைவர் அல்லது ஒரு கோட்பாட்டின் மீதான "நம்பிக்கையை" தேர்ந்தெடுக்கும்போது, அவர்கள் தானாக முன்வந்து மனித உரையாடலின் விதிகளுக்கு வெளியே சென்றுவிடுகிறார்கள்.
பெரும்பாலான மக்கள் தாம் ஆதரிக்கும் அல்லது நேசிக்கும் தலைமையை கண்மூடித்தனமாக நம்பி உண்மையை விட்டு விலகி வெகு தூரம் சென்று வருவதை இன்றைய அரசியலில் சர்வ சாதாரணமாக காணலாம். பெரும்பாலும் உண்மை பேசுவர் நிராகரிக்கப்பட்ட வருகிறார்கள்.
4. வரலாற்றுப் பின்னணி
அமெரிக்கப் புரட்சியின் போது, மக்களை சுதந்திரத்திற்காகப் போராடச் சம்மதிக்க வைக்க பெயின் முயன்றார். பல "டோரிகள்" (விசுவாசிகள்) உரிமைகள் அல்லது வரிகள் பற்றிய தர்க்கரீதியான வாதங்களில் ஆர்வம் காட்டவில்லை என்பதை அவர் கண்டறிந்தார்; அவர்கள் வெறுமனே பயந்தவர்களாகவோ அல்லது அரசருக்குக் குருட்டுத்தனமாக கீழ்ப்படிபவர்களாகவோ இருந்தனர். குருட்டுத்தனமான கீழ்ப்படிதல் நிலையில் உள்ள ஒருவருடன் "பகுத்தறிவுடன்" வாதிடுவது ஒரு நம்பிக்கையற்ற பணி என்பதை பெயின் உணர்ந்தார்.கண்மூடித்தனமாக கீழ்படிபவர்களால் ஒருபோதும் சத்தியத்தை சென்றடையவே முடியாது.
நம் காலத்தையே எடுத்துக் கொள்வோம் வரலாற்றையே கடந்த கால நிகழ்ச்சிகளையோ துளி கூட தெரிந்து கொள்ளாமல் கட்சித் தலைமைகளோ அல்லது தாம் நேசிக்கும் தலைவர்களோ சொல்வதை கண்முடித்தனமாக நம்பி செல்கிற ஆட்டுமந்தை கூட்டமாக இன்று மக்கள் இருப்பதை காண முடிகிறது
5. நவீனப் பயன்பாடு: எதிரொலி அறை
தீவிரமான அரசியல் துருவமயமாக்கல் நிறைந்த இன்றைய உலகில், இந்தக் கூற்று பின்வருவனவற்றை விவரிக்கப் பயன்படுத்தப்படுகிறது:
இன்றைய ஊடகங்கள் தாங்கள் விரும்புகிற தலைமைகள் விரும்புகிற விடயங்களையே உண்மையான மக்கள் தலையிலே திணிக்கின்ற வேலையை நம்மால் காண முடிகிறது எந்த திசை வழியில் சிந்திக்க வேண்டும் எவற்றை பார்க்க வேண்டும் என்பதை அவர்கள் தீர்மானித்து விடுகிறார்கள்
சதி கோட்பாடுகள்: புதிய ஆதாரங்கள் சதித்திட்டத்தை மறுக்கப் பயன்படுத்தப்படுவதற்குப் பதிலாக, அவை வெறுமனே அந்தச் சதித்திட்டத்திற்குள் இணைத்துக்கொள்ளப்படுகின்றன.
இன்றைய அரசியல் என்பது வெறும் சதிக்கோட்பாட்டின் அடிப்படையிலும், அதைச் சார்ந்த உணர்ச்சிகளை தூண்டும் நிகழ்வுகளின் அடிப்படையில் தான் நிகழ்கிறது. நடைபெற்ற நிகழ்ச்சிகளை, காரணகாரியங்களை யோசிப்பதை விடுத்து, யார் தலையிலாவது குற்றம், பொறுப்போ சுமத்தி காரியம் சாதிக்கும் போக்கே நிகழ்கிறது.
உதாரணமாக ராஜீவ் படுகொலை, கரூரில் நிகழ்ந்த கூட்ட நெரிசல் படுகொலை ஆகியவை குறித்து அறிவுப்பூர்வமாக யோசிப்பதை விடுத்து அடுத்தவர்கள் பேரில் குற்றம்சாட்டி நடிகர் அரசியல் செய்ததையே குறிப்பிடலாம். வேண்டும் என்றே தாமதமாக வந்தது, கட்டத்தையும் கூட்டிக் கொண்டு வந்து இருக்கிற கூட்டத்துக்குள் பேருந்தை திணித்துவிட்டு கூட்டம் நடத்தியது, தனது ரசிகர்களை கட்டுப்படுத்த தவறியது என அனைத்து தவறையும் செய்து விட்டு சதிக்கோட்பாட்டினை உருவாக்க அரசியல் லாபம் பெற்றது என எவ்வளவோ கூறலாம்.
எதிரொலி அறைகள்: மக்கள் தாங்கள் ஏற்கனவே நம்புவதை உறுதிப்படுத்தும் தகவல்களை மட்டுமே கேட்கிறார்கள்.
ஊடக வெளிச்சங்கள் மூலம் கருத்துக்களை திணித்துவிட்டு மக்களை திசை திருப்பிடும் நிகழ்வுகளை காண்கிறோம்.
இணையவழி விவாதங்கள்: இங்கு உண்மையை கண்டறிவதை விட, "வெற்றி பெறுவது" அல்லது "அவமதிப்பது" என்பதே பெரும்பாலும் நோக்கமாக இருக்கிறது.இதற்கு பெரிய ஆராய்ச்சி தேவையில்லை. கைப்புண்ணுக்கு கண்ணாடி தேவையில்லை என்பதற்கொப்ப இணைய வழி விவாதங்களின் லட்சனம் அறிவோம்.
பெய்னின் அறிவுரை ஒரு வகையான அறிவுசார் முன்னுரிமைப் பகுப்பாய்வு ஆகும்: உங்கள் வாதங்கள் செயல்பட அனுமதிக்க வேண்டும் என்ற எண்ணமே இல்லாதவர்களிடம் உங்கள் "மருந்தை" (உங்கள் சிறந்த வாதங்களை) வீணாக்குவதை நிறுத்துங்கள்.
தர்க்கம் என்பது இருவழிப் பாதை என்பதை தாமஸ் பெய்ன் நமக்குக் கற்பிக்கிறார். நீங்கள் பேசும் நபர் ஆதாரம் மற்றும் பகுத்தறிவின் விதிகளைக் கைவிட்டுவிட்டால், அந்த உரையாடல் இனி ஒரு விவாதம் அல்ல—அது ஒரு தன்னிச்சைப் பேச்சு. அந்தச் சூழ்நிலையில் தொடர்ந்து வாதிடுவது ஒரு புத்திசாலித்தனமான செயல் அல்ல; அது உங்கள் நேரத்தை வீணடிப்பதாகும்.
எதனையும் எதற்கு, ஏன், எப்படி என்று ஆய்ந்தறிந்து , பகுத்தறிவினை பயன்படுத்தி முன்னேற்றம் காண்பதுவே மனித மாண்புக்கு ஏற்ற உயர்ந்த வழியாகும்.
அதை விடுத்து கண்மூடித்தனமாக நம்புதலும் , குருட்டுத்தனமாக பின்பற்றுதலும், வரலாற்றை மறப்பதும் முன்னேற்றத்திற்கு என்றுமே தடையாகும்...

No comments:
Post a Comment