பெரியார்

 

ஆட்டுக்கும் மாட்டுக்கும் 

ஆணை சிங்கம் புலியென 

அத்தனை விலங்குக்கும்

அடையாளமாயிருப்பது வால்.. 

ஆறறிவு படைத்தவனாம்

அகிலத்தை ஆள்பவனாம்

அறிவாற்றல் நிறைந்தவனாம்

அவன் பெயருக்கு எதற்கு வால்

அய்யர்வாள் பிள்ளைவாள்

முதலியார்வாள் தேவர்வாள்

என அவமான சாதி வாலினை

பெரியார் வீசி எறிந்த

திராவிடம் எறிந்த நாளின்று... 

பெரியார்...பெயருக்கு பின்னால் இருந்த சாதியை எரித்த நாள் — 10.11.1929 

ஒரு தீர்மானம்.

ஒரு வாக்கியம்.

ஆனால் அதன் அதிர்வு — ஆயிரம் ஆண்டுகளின் சாதி சுவரில் விழுந்த இடியடி.

தந்தை பெரியார் (ஈ.வி. இராமசாமி) நடத்திய சுயமரியாதை மாநாட்டில்,

“இனி யாரும் தங்கள் பெயருக்கு பின்னால் சாதியைச் சேர்க்கக் கூடாது”

என்று அறிவிக்கப்பட்டது.

இது பெயர் மாற்றம் அல்ல.

அடையாள அரசியலின் கழுத்தை நெரித்த அறிவிப்பு.

அந்த மேடையிலேயே பெரியார் சொன்னார்:

“இராமசாமி நாயக்கர் எனும் நான்,

இன்று முதல் — இராமசாமி.”

அந்த நொடியில்,

நாயக்கர் கீழே விழுந்தது.

மனிதன் மேல் நின்றான்.

அவரைத் தொடர்ந்து,

சவுந்தரபாண்டி நாடார் → சவுந்தரபாண்டி

நடேச முதலியார் → நடேசன்

என்று பலர் எழுந்தனர்.

அவர்கள் பெயரை மட்டும் மாற்றவில்லை.

பெருமை என்று சொல்லப்பட்ட சங்கிலிகளை உடைத்தார்கள்.

👉 சுவையான உண்மை:

இந்த தீர்மானத்துக்குப் பிறகே,

தமிழகத்தில் சாதி வாலில்லா பெயர்கள் சாதாரணமானது.

அதே காலத்தில் இந்தியாவின் பல பகுதிகளில்,

சாதி பெயர் = மனிதன்

என்ற சமன்பாடு இன்னும் புனிதமாக இருந்தது.

👉 இன்னும் கசக்கும் உண்மை:

இன்றைக்கு பெரியாரை திட்டுபவர்களும்,

பெரியாரியத்தை நச்சரிப்பவர்களும் கூட

பெயருக்கு பின்னால் சாதியைச் சேர்க்காமல் இருப்பது

இந்த தீர்மானத்தின் வெற்றிக் கல்வெட்டு தான்.

அவர்கள் பெரியாரை ஏற்கவில்லை.

ஆனால்

பெரியார் ஏற்படுத்திய சமூக மாற்றத்தில் தான் வாழ்கிறார்கள்.

அந்த வழியில் நாங்களும் நிற்கிறோம்.

தலை நிமிர்ந்து.

கர்வமாகச் சொல்வேன் —

இது பெரியார் மண்.

இங்கு மனிதன் முதலில்.

சாதி — எப்போதோ குப்பை.